Перты Уайлдкэтс: Батыл баскетбол командасы

Кіріспе

Перт, Батыс Австралияда орналасқан Австралияның кәсіби баскетбол командасы. «Перт Уайлдкэтс» командасы Ұлттық баскетбол лигасында (NBL) өнер көрсетеді және өз алаңындағы ойындарын RAC Arena-да өткізеді, ол халық арасында «Жаңғыл» деп белгілі. Үш жылдық қарқынды лоббилік жұмыстан кейін 1982 жылы Перт қаласында ұлттық баскетбол командасы құрылды. «Вестайт Уайлдкэтс» құрылып, 800 орындық Перри Лейкс баскетбол стадионында өнер көрсетті. Баскетболға деген қызығушылық қауымдастықта бірте-бірте өсіп, 1984 жылы «Вестайт Уайлдкэтс» «Перт Уайлдкэтс» болып өзгерді. «Уайлдкэтс» лиганың ең көп көрермен жинайтын және ең табысты командасына айналды, 1990, 1991, 1995, 2000, 2010, 2014, 2016, 2017, 2019 және 2020 жылдары NBL чемпионаттарын жеңіп, алты чемпиондыққа ие болған «Мельбурн Юнайтед» командасынан төрт чемпиондықпен озып кетті. Сонымен қатар, «Уайлдкэтс» NBL тарихында төрт әртүрлі онжылдықта чемпион атанған жалғыз команда. 1987 жылдан 2021 жылға дейін «Уайлдкэтс» 35 жыл қатарынан плей-оффқа қатысты, мұндай жетістік Австралиядағы ешбір кәсіби спорт командасында байқалған емес.

Перттегі жабайы мысықтар

Уайлдкетс – қаланың жалғыз ірі кәсіби баскетбол командасы және Батыс Австралияның маңызды жазғы спорт командаларының бірі, оларға Перт Скорчерс (крикет, Биг Бэш Лигасы), Батыс Жауынгерлер (крикет, Шеффилд Шилд) және Перт Глори (футбол, А Лигасы) кіреді. Wildcats командасына халықтың қолдауы өте жоғары, әсіресе жанкүйерлердің брендке деген қызығушылығы арқасында «Қызыл армия» құрылды. Wildcats командасының берік корпоративтік мәдениеті жеңіске жету тарихында қалыптасқан. 2009 жылы банкроттық жағдайға тап болғаннан кейін, иесі Джек Бендат және басқарушы директоры Ник Марвин команданы өзгертіп, отбасылық және Батыс Австралиядағы балалармен байланысқа баса назар аударды. Жыл сайын 20 мектепке барудың орнына, Wildcats 100 мектепке баруды бастады. 2010 жылы бұл көрсеткіш 200-ге дейін өсті, ал келесі жылы 220-ге жетті. 2019 жылы ойыншылардың қоғамдық шараларға қатысу міндеттемесі 350 сағатқа белгіленді, бұл ұжымдық келісім шартында қарастырылған талаптан 200 сағат артық. Екеуі де дөрекі сөздерге қатысты нөлдік төзімділік саясатын енгізіп, ойыншыларға әрқашан көзбен байланысып, жанкүйерлерге құрмет көрсетуді тапсырды, себебі Wildcats командасы Батыс Австралия қауымдастығымен неғұрлым көп байланысса, соғұрлым көп жанкүйер жинайды деген философияда болды. Нәтижесінде, олар NBL тарихындағы ең табысты команда және әлемдегі ең бәсекеге қабілетті кәсіби спорт командаларының бірі, ал Перт Аренадағы көрермендер саны NBL-дегі ең көп және теңдесі жоқ. Марвин 2017 жылы, ал Бендат 2021 жылы клубтан кетті. Wildcats 2012 жылы Перт Аренаға көшкеннен бері үнемі үлкен көрермендерді қамтиды, бұл NBL-дегі ең үлкен үй алаңының артықшылығын қамтамасыз етеді. 2017 жылдың қаңтар айында Wildcats 10 000 мүшелік шекараны бұзған алғашқы NBL командасы болды. Көптеген жанкүйерлердің болуының нәтижесінде Wildcats Перт Аренада көптеген рекордтық сатылымдарды тіркеді. 2015 жылғы 16 қаңтарда 13 559 адам Аделаида 36ers командасының Wildcats командасын 106–102 есебімен жеңуін көрді; бұл көрсеткіш 2017 жылғы 14 қаңтарда 13 611 адамның Wildcats командасының 36ers командасына 95–84 есебімен жеңілуін көргеннен кейін жаңа рекордты жаңартты. 2017 жылғы 5 наурызда өткен 2017 жылғы Ұлы финал сериясының үшінші ойынына 13 611 адам қатысты, бұл Wildcats командасының ең көп көрермендерді қамтыған рекордымен сәйкес келді. 2018 жылғы 12 қаңтарда Wildcats және Мельбурн Юнайтед командалары арасындағы матчқа 13 611 адам келді, бұл 2017–18 маусымында Перт Аренада 13 000-нан астам көрерменді қамтыған жетінші матч болды. Wildcats командасы 2017–18 маусымындағы үй маттарына 183 689 жанкүйер келгенімен NBL маусымында команда үшін ең жоғары көрсеткішті тіркеді. 2021 жылғы 19 желтоқсанда Wildcats және Тасмания ДжекДжамперс командалары арасындағы матчқа 13 615 адам келді, бұл жаңа ресми рекордты білдірді. 2012 және 2019 жылдар аралығында команда желтоқсан айының көп бөлігінде Перт Аренада қаңтар айының басында өткізілетін Хопман Кубогына байланысты ұзақ сапарларға шығуға мәжбүр болды. Бұл дәстүр 2022 жылы Біріккен кубок енгізілгеннен кейін де жалғасты. Wildcats NBL титулын жеңген кезде, команданың жеңіс тойы мен салтанаты Форрест Плейс алаңында, Перт қаласында өтті.

The Wildcats are the city's only major professional basketball team and are one of Western Australia's major summer sport teams, along with the Perth Scorchers (cricket, Big Bash League), Western Warriors (cricket, Sheffield Shield), and Perth Glory (soccer, A League). The public support for the Wildcats has been deemed remarkable, particularly the way fans have bought into the brand to create the "Red Army". The Wildcats' sturdy culture has long been built on a history of winning. In 2009, after being on the brink of bankruptcy, owner Jack Bendat and managing director Nick Marvin transformed the franchise, focusing on being family friendly and engaging with children in Western Australia. Instead of doing 20 school visits per year, the Wildcats started doing 100. This increased to 200 school visits in 2010, and the year after it rose again to 220. As of 2019, the players had a 350 hour community engagement obligation, 200 hours above what the collective bargaining agreement requires. The pair introduced a zero tolerance swearing policy and instructed players to always make eye contact and acknowledge supporters, with the philosophy being: the more engaged the Wildcats were with the West Australian community, the more fans they accumulated. As a result, they are the most successful franchise in NBL history and one of the most competitive professional sporting teams in the world, with crowds at Perth Arena the best and unmatched in the NBL. Marvin departed the club in 2017 while Bendat sold the club in 2021. The Wildcats have consistently enjoyed large home crowds since moving into Perth Arena in 2012, resulting in arguably the greatest home court advantage in the NBL. In January 2017, the Wildcats became the first NBL franchise to break the 10,000 member barrier. As a result of their large fan base, the Wildcats have set numerous record sell out crowds at Perth Arena. A record crowd of 13,559 watched the Adelaide 36ers knock off the Wildcats 106–102 on 16 January 2015; that was later bested on 14 January 2017 when 13,611 people watched the Wildcats once again lose to the 36ers, this time by a margin of 95–84. A capacity crowd of 13,611 later attended Game 3 of the 2017 Grand Final series on 5 March 2017, matching the Wildcats' highest attendance record. A capacity crowd of 13,611 attended the Wildcats vs Melbourne United match on 12 January 2018, marking the seventh time topping 13,000 at Perth Arena in 2017–18. The Wildcats went on to record the highest ever attendance for a team during an NBL season with 183,689 fans attending their home games during the 2017–18 regular season. A new official capacity crowd record of 13,615 attended the Wildcats vs Tasmania JackJumpers match on 19 December 2021. Between 2012 and 2019, the team was forced on extended road trips for much of December due to Perth's annual hosting of the Hopman Cup at Perth Arena in early January. This tradition continued with the United Cup's introduction in 2022. When the Wildcats have won the NBL title, the team's victory celebration and ceremony has been held in the City of Perth at Forrest Place.

1982-1986: Алғашқы күрес

1979 жылы Австралияда Ұлттық баскетбол лигасы (NBL) құрылды. Батыс Австралияда команда құру үшін Перт баскетбол қауымдастығы тағы үш жыл бойы лоббилеу жұмыстарын жүргізуі керек болды. 1982 жылы Westate Wildcats деп аталған Wildcats, NBL-де бәсекелес болған Батыс Австралияның алғашқы және қазірге дейін жалғыз командасы болды. Команданың тұңғыш бапшысы Генри Дейгл болды, ал команданың көп бөлігі Шығыс Перт Иглз, Стирлинг Сенаторс және Перт Редбекс командаларының ойыншыларынан, капитан Майк Эллис басшылығымен құралды. Олар Перри Лейкс баскетбол стадионында ойнады және 1982 жылғы маусымды 10–16 есебімен оныншы орында аяқтады. 1983 жылы Гордон Эллис бапшылыққа келді, команда 6–16 есебімен 13-ші орынды иеленді. 1984 жылы команда Перт Уайлдкетс деп қайта аталды, бірақ бапшы Линн Масси басшылығымен үлкен жетістіктерге жете алмады, команда турнир кестесінің соңғы сатысында (16-шы орын) үш жеңіспен аяқтады. 1985 жылы командаға төртінші бапшы Джей Бремер келді. Бремер және импорттық ойыншылар Дэн Клаузен мен Роланд Брукс Wildcats командасын тұңғыш рет финалға шығаруға тырысты, бірақ 13–13 есебімен және сегізінші орынмен постмаусымды мүсіркеусіз жіберді. 1986 жылы Wildcats командасы Брукс ойыншысының маусымды аяқтауға мүмкіндік бермейтін жарақатынан кейін үлкен қайғыға ұшырады. Басты импорттық ойыншысы болмаған Wildcats командасы бәсекеге қабілетті болу үшін күресті, маусымды 8–18 есебімен 12-ші орында аяқтады. 1986 жылы Перт кәсіпкері Боб Уильямс Wildcats командасын сатып алып, команданың болашағын өзгертуге кірісті.

1987: Бірінші финал және ірі финал

1987 жылы көптеген өзгерістер болды. Ең маңыздысы, команда Перри Лейкс стадионының тар шеңберінен жақын жердегі Перт Супердромына көшті. Супердром 5000 адамға арналған, ал Перри Лейкс стадионында 800 орын болған. Сондай-ақ 1987 жылы, әлі де Майк Эллис капитаны болған Перт Уайлдкэтс Кендал Пиндер, Джеймс Кроуфорд, Кал Брутон (ойыншы/жаттықтырушы), Алан Блэк, Эрик Уоттерсон және Тревор Торранс сияқты болашақта елге таныс болатын ойыншыларды құрамына енгізді. Жаңа таланттар Wildcats үшін бірден нәтижесін берді, команда тұңғыш рет финалға өтті. Финалдың алғашқы екі кезеңінде Wildcats Канберра Каннонс және Аделаида 36ers командаларын жеңіп, күтпеген жерден Брисбен Буллетс командасына қарсы Гранд Финал сериясында өтті. Wildcats маусымды 1986 жылы үшінші соңғы орында аяқтағаннан кейін, 1987 жылғы тұрақты маусымды 19–7 есебімен төртінші орында аяқтағаннан кейін Гранд Финалға шыққандықтан, оларға «күлкілі оқиға» деген ат берілді. Сол маусымда қолданылған «жүгіру, қарсыласты шатастыру және көңіл көтеру» стилі Гранд Финал сериясына дейін керемет жұмыс істеді. Серия промоутерлердің арманы болды: Шығыс пен Батыс арасындағы бәсеке; мықты негіздер мен «шабуылдау және қашу» стилінің арасындағы айырмашылық; екі жақта да болашақ Даңқ залының мүшелері; және бір-біріне қарсы тұра алмайтын екі жаттықтырушы (Брайан Керл мен Кал Брутон). Буллетс Wildcats командасын үш ойындық серияның бірінші матчында Перттегі толық сатылған трибуналардың алдында бір ұпай айырмасымен жеңіп, бірнеше күннен кейін Брисбендегі екінші ойында Чемпиондық атағын жеңіп алды.

1990: Бірінші чемпионат

1988 және 1989 жылдары жартылай финалда Солтүстік Мельбурн Гиганттарына есесін бергеннен кейін, Wildcats тарихындағы ең жарқын кезең 1990 жылы басталды. Батыс Австралияның белгілі бизнесмені Керри Стоукс франшизаның тең иесі атанды және команданың мәртебесін көтеру үшін, үй аренасын 8000 орындық Перт ойын-сауық орталығына көшіруді шешті. Арнольдтың Wildcats командасы жоғары нәтиже көрсетті, регулярлық маусымды 22–4 есебімен аяқтады. Тағы бір сәттілі маусымнан кейін Wildcats финалға толық сеніммен кірді. Жартылай финалда Wildcats ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған Аделаида 36ers командасын оңай жеңіп, финалда жоғары бағаланған Eastside Spectres командасымен кездесті. Wildcats екі рет қатарынан чемпиондық атаққа ие болу мүмкіндігіне қол жеткізді, бұл NBL тарихында осы уақытқа дейін тек екі команда ғана орындай алған еді. Wildcats бірінші ойында Spectres командасын Мельбурнда 26 ұпаймен (109–83) жеңгеннен кейін, бәрі жоспарлы болды. Пертте қызу күтілім болды және Wildcats командасы екінші ойынға толық залға жиналған жанкүйерлерді күтіп алды. Алайда, қиын жағдайда Spectres командасы ешқашан мойынсұнбайтын рухта өнер көрсетіп, фавориттік Wildcats командасын өз алаңында 5 ұпаймен (86–81) жеңіп, сенсация жасады. Екінші ойын жұма күні өтті, ал үшінші ойын жексенбіге жоспарланды, Wildcats командасына жаңа стратегия жасауға аз уақыт қалды. Алайда, Перттегі жанкүйерлердің ыстық қолдауымен Wildcats командасы шешуші үшінші ойында 10 ұпаймен (90–80) жеңіске жетіп, NBL чемпионатын екі рет қатарынан жеңген үшінші команда атанды. Хансен үш ойынның нәтижесінде орташа есеппен 17.3 ұпай жинағандығы үшін финал сериясының ең құнды ойыншысы (MVP) атанды. Майк Эллис үміттене бастағандай, ол және Пиндер, Кроуфорд, Грейс және Влахов сияқты ойыншылар Перт Wildcats командасының гүлдену дәуірінің ортасында болды.

1993: Жеті жылда төртінші рет финалға шықты

1992 жылы нәтижесі нашар болғаннан кейін, төртінші кезеңде жеңіліс болды, ал 1993 жылғы маусымға дайындық кезінде үш маңызды құрамдық өзгеріс жасалды. Клубтың аңыз аты мен капитаны Майк Эллис 12 маусымнан кейін карьерасын аяқтады, доктор Адриан Хёрли Мюррей Арнольдты алмастырып, жаңа бас бапкер болып тағайындалды, соңында «Уайлдкэтс» екі мәрте лиганың ең құнды ойыншысы Скотт Фишерді командаға шақырды. Жаңа капитан Эндрю Влаховтың жетекшілігімен «Уайлдкэтс» алаңдағы сәттіліктерін жалғастырып, кіші лига жеңімпаздары атанды және тағы бір Гранд Финал сериясына жолдама алды, бұл жолы Эндрю Газ, Ланард Копленд және Марк Брадтке басшылық еткен «Мельбурн Тайгерс» командасына қарсы. Алдағы серия NBL тарихындағы ең керемет Гранд Финал сериясы деп жиі айтылады. Серияның бірінші екі ойыны тең бөліскеннен кейін, чемпионат 3-ші ойынның соңғы секундтарында шешілді, онда Влахов үш ұпайлық лақтырумен ойынды теңестіруге тырысты, бірақ сәтке жетпеді. Жеңіліске ұшыраған команданың ойыншысы болғанына қарамастан, Рикки Грейс үш ойынның нәтижесінде орташа есеппен 22,3 ұпай жинап, серияның ең құнды ойыншысы атанды.

1995: Үшінші чемпионат

1994 жылғы көңілі толмаған маусымнан кейін «Уайлдкэтс» командасы қарсыластардың қорғанысын кернеуге және Скотт Фишер, Джеймс Кроуфорд және Эндрю Влахов сияқты ойыншылар үшін төменгі аймақта көбірек орын ашуға мүмкіндік беретін, таза нысаналы мергенді іздеді. Осы рөлді орындау үшін Энтони Стюарт «Хобарт Тасси Девилс» командасынан шақырылды. Стюартпен бірге қорғауда Рики Грейс пен Аарон Трахейр, ал Мартин Катталини бапкер Адриан Херли қолданған сегіз ойыншының құрамын толықтырды. 1995 жылы «Уайлдкэтс» командасы үлкен жетістіктерге қол жеткізді, бапкер Херли команданы «Үштік тәж» деп аталған жетістікке жеткізді – маусым алдындағы турнирде жеңіс, турнир кестесінде бірінші орын және NBL чемпионатында жеңіс. Шаршы жартылай финалда «Мельбурн Тайгерс» және жартылай финалда «Аделаида 36ers» командаларын жеңгеннен кейін «Уайлдкэтс» тоғыз жыл ішінде бесінші рет финалға өтті. «Солтүстік Мельбурн Гиантс» командасымен өткен ширалы финалдық серияда екі команда да өз алаңында жеңіске жетіп, шешуші үшінші ойынға тең есеппен келді. «Уайлдкэтс» үшінші ойында «Гиантс» командасын жеңіп, 108–88 есебімен NBL-дің үшінші титулын жеңіп алды. Капитан Эндрю Влахов үш ойында орташа есеппен 24 ұпай жинағандығы үшін финалдық серияның ең құнды ойыншысы (MVP) атанды. «Уайлдкэтс» командасының чемпиондық жеңісі оларға әлемнің ең жақсы клубтары қатысатын «Макдоналдс» чемпионатында ойнау үшін Лондонға сапар жасауға мүмкіндік берді. Турнирдің алғашқы ойынында «Уайлдкэтс» «Хьюстон Рокетс» командасына 116–72 есебімен ұтылып, екінші ойында «Реал Мадрид» командасын 93–86 есебімен жеңді.

1999-2000: Төртінші чемпионат

Төрт қатарынан жарақаттармен толған маусым, олардың барлығы ерте финалға шығуымен аяқталғаннан кейін, «Уайлдкэтс» командасы 1999–2000 жылдары жаттықтырушы Алан Блэк және Эндрю Влахов, Рикки Грейс, Скотт Фишер және Энтони Стюарт, сондай-ақ жас дамып келе жатқан Джеймс Харви және екі жылдық орталық Пол Роджерс қолдауымен үлкен маусымға дайындалды. Маусым ортасында «Уайлдкэтс» командасы финалға қатысу үшін Маркус Тиммонспен келісімшарт жасады. Маусымға дейін Перт «Уайлдкэтс» клубының иесі Керри Стоукс баскетболшы Люк Лонглиге, Чикаго Буллс командасымен үш рет НБА чемпионы болғаннан кейін, және Эндрю Влаховқа франшизаның басқаруын тапсыруға шешім қабылдады. Жаңа иелік дуэті бірден табысқа жетті, «Уайлдкэтс» командасы бұрын-соңды болмаған төртінші чемпионатын жеңіп алды, Перт ойын-сауық орталығында 8000 көрерменнің алдында Виктория «Титанс» командасын жеңді. «Уайлдкэтс» командасы финалдық серияны 2–0 есебімен жеңіп алды, Мельбурнда өткен 1-ші ойында 84–78 есебімен жеңіске жетті, ал үйінде өткен 2-ші ойында 83–76 есебімен жеңіске жетіп, серияны қосқанда жеңіске жетті. 2-ші ойында 27 ұпай жинаған Маркус Тиммонс серияның ең құнды ойыншысы атанды. Маусымды аяқтағанда Пол Роджерс тұрақты маусымның ең құнды ойыншысы атағын алған алғашқы «Уайлдкэт» болды.

2000-2009 жылдар: Чемпионаттың құрғақшылық

2000 жылдары «Дикий мысықтар» командасы чемпионатты ұта алмады. Перт ойын-сауық орталығы жабылуына байланысты, «Уайлдкетс» 2002–03 маусымында «Супердромға» қайта оралды. 8000 орындық Перт ойын-сауық орталығы қала орталығында орналасқандығының арқасында «Уайлдкетс» командасы үшін танымал арена болды. «Супердром» немесе «Стадион-сүрініс» деп аталған бұл арена қала шетінде орналасқан және тек 5000 адамды қабылдай алатын. 2002–03 маусымында «Уайлдкетс» Рикки Грейс пен жаттықтырушы Алан Блэктің жетекшілігімен жетінші Гранд Финал сериясына қатысты. Чемпионат сериясында «Уайлдкетс» «Сидней Кингс» командасынан жеңілді, алғашқы ойында Сиднейде 98–94 есебімен ұтылып, үйлеріне оралғаннан кейін екінші ойында 117–101 есебімен жеңілді. Грейстен басқа, Алан Блэктің ұлы Стивен Блэк, Тони Роналдонсон, Роб Фейстер, Мэтью Бурстон, Бретт Уилер және Джеймс Харви де 2003 жылғы Гранд Финалға қатысқан «Уайлдкетс» командасының маңызды мүшелері болды. «Корольдерге» ұтылғаннан кейін «Уайлдкетс» Блэктің келісімшартын жаңартпауға шешім қабылдады және одан екінші рет ажырасты. Клубтың аңызы Майк Эллис 2003–04 маусымында бас жаттықтырушы болып тағайындалды, бірақ жалғыз маусымда команданы 1986 жылдан бері алғаш рет жеңіліс кезеңіне жеткізді, 15–18 есебімен жетінші орында қалды және ширек финалда жеңілді. Эллистің орнына 2004–05 маусымында тағы бір бұрынғы ойыншы, Скотт Фишер келді. Сонымен қатар, серіктес иесі Люк Лонгли 2004 жылдың сәуір айында «Уайлдкетс» командасының басым үлесінен бас тарды, ал Эндрю Влахов франшизаның жалғыз иесі болды. 2004–05 маусымында капитан Рикки Грейс төрт мәрте NBL чемпионы болып, «Уайлдкетс» командасының құрамында 15 жыл ойнағаннан кейін зейнеткерлікке шықты. Грейс зейнеткерлікке шыққаннан кейін 2005–06 маусымында болашақ клуб аңызы Шон Редхейдж таныстырылды, ал Батыс Австралиялық бизнесмен Джек Бендат франшизаның төрағасы және көпшілік акционері болды. Лонгли енді көпшілік акционер болмаса да, Эндрю Влахов команданы басқарушы директор ретінде бақылап отырды. Бендат 2007 жылы толық бақылауға алды. «Уайлдкетс» 2006–07 маусымында 25 жылдығын тойлап, 23 жеңіске жетті. NBL де қиын жағдайға тап болды; бәсекелестік нашарлағандықтан, 2009–10 маусымында лига болмауы мүмкін еді. Басқа клубтармен ынтымақтаса отырып, «Уайлдкетс» лиганы реформалауға көмектесті. NBL-дегі барлық командалардың ішінде «Уайлдкетс» ең көп өзгеріске ұшырады. Бас директор Ник Марвиннің басшылығымен клуб 1,5 миллион долларлық қызметкерлерді қысқартып, жаңа жаттықтырушы Роб Бевериджді жалдады. Сонымен қатар, «Уайлдкетс» «Алкоголь: қайта ойла» атты бастаманы насихаттау үшін Батыс Австралия үкіметімен серіктестік құрды. Беверидж Шон Редхейдж, Стивен Вейг және Брэд Роббинс командасын NBL-де өзінің сапасын дәлелдеген ойыншылар – Дамиан Мартин, Дрю Уильямсон, Люк Шеншер және Мартин Катталинимен, сондай-ақ жас жұлдыздар Кевин Лиш пен Джесси Вагстаффпен толықтырды. Пол Роджерс 2009–10 маусымының басында капитандықтан бас тартып, билікті Редхейджге тапсырды. Роджерстің мансабын аяқтаған жарақатына байланысты, маусым ортасында Гален Янг алынды. Кіші лигада жеңіске жеткеннен кейін және жартылай финалда «Голд-Кост Блейз» командасын жеңгеннен кейін, «Уайлдкетс» 2003 жылдан бері алғашқы Гранд Финал сериясында «Вуллонгонг Хоукс» командасына қарсы шықты. Бірінші және екінші ойындар әр команданың үй стадионында жеңіспен аяқталғаннан кейін, «Уайлдкетс» үшінші ойынның екінші тоқсанында 11 ұпайға дейін кеміп қалды, бірақ Лиш шабуылда керемет ойын көрсетіп, 29 ұпай жинап, команданы рекордтық бесінші NBL чемпионатына 96–72 есебімен жеңіске жеткізді. Лиш серияның ең құнды ойыншысы атанды.

The 2000s saw the Wildcats go on a championship drought. Following the closure of the Perth Entertainment Centre, the Wildcats moved back to the Superdrome for the 2002–03 season. The 8,000 seat Perth Entertainment Centre was a popular venue for the Wildcats thanks to its central CBD location. The Superdrome, or Challenge Stadium as it became known, was a suburban based arena and could only hold 5,000 people. The 2002–03 season saw the Wildcats play in their seventh Grand Final series behind Ricky Grace and coach Alan Black. In the championship series, the Wildcats were outclassed by the Sydney Kings, as they lost Game 1 in Sydney 98–94 before returning home and losing 117–101 in Game 2. In addition to Grace, Alan Black's son, Stephen Black, was also an important member of the Wildcats' 2003 grand final team, as was Tony Ronaldson, Rob Feaster, Matthew Burston, Brett Wheeler and James Harvey. In the days following their grand final loss to the Kings, the Wildcats decided not to renew Black's contract and parted ways with him for a second time. Club legend Mike Ellis was appointed head coach for the 2003–04 season, but in his lone season as coach of the Wildcats, Ellis guided the team to their first losing season since 1986, as they finished in seventh spot with a 15–18 record and earned a quarter final defeat. Ellis was replaced for the 2004–05 season by another former player, Scott Fisher. In addition, co owner Luc Longley relinquished his majority share of the Wildcats in April 2004, leaving Andrew Vlahov as the sole owner of the franchise. The 2004–05 season saw the end of an era as captain Ricky Grace retired as a four time NBL champion and a 15 year member of the Wildcats. With Grace retired, the 2005–06 season saw the introduction of future club legend Shawn Redhage while West Australian businessman Jack Bendat became the chairman and majority shareholder of the franchise. Although no longer the majority shareholder, Andrew Vlahov remained in control of the team as managing director. Bendat assumed full control in 2007. The Wildcats celebrated their 25th anniversary in 2006–07 and recorded 23 wins. The NBL itself was also in strife; with the competition falling on tough times, there was a real possibility at the time that there would be no league in 2009–10. Collaborating with other clubs, the Wildcats helped reform the league. Of all the teams in the NBL, the Wildcats underwent the greatest transformation. Under the guidance of managing director Nick Marvin, the club slashed $1.5 million worth of staff and hired a new coach, Rob Beveridge. The Wildcats also partnered with the WA Government to promote its 'Alcohol: Think again' initiative. Beveridge was instrumental in compiling a new look team where Shawn Redhage, Stephen Weigh and Brad Robbins were surrounded by proven NBL players Damian Martin, Drew Williamson, Luke Schenscher and Martin Cattalini, and rising stars Kevin Lisch and Jesse Wagstaff. Paul Rogers relinquished the captaincy heading into the 2009–10 season, handing over the reins to Redhage. Import Galen Young was acquired mid season to replace Rogers, who succumbed to a career ending injury. After claiming the minor premiership and beating the Gold Coast Blaze in the Semi finals, the Wildcats came up against the Wollongong Hawks in their first Grand Final series since 2003. After Games 1 and 2 proved to be comfortable victories for each home team, the Wildcats found themselves down by as many as 11 points in the second quarter of Game 3, before Lisch exploded offensively to finish with 29 points in lifting the team to a record fifth NBL Championship with a 96–72 win. Lisch was subsequently named MVP of the series.

2011-2013 жж: Grand Final жеңілістерінің бірі

2010–2011 жылдары Джесси Вагстафф, Мэтью Найт және Шон Редхаге ауыр жарақат алғаннан кейін, 2011–2012 жылдары 7'2" орталық ойыншы Люк Невилл командаға қосылғанда, «Уайлдкэтс» қайтадан жеңіске жеткісі келді. Редхаге 2011–2012 жылдары жарақаттан кейін, 2010–2011 жылдары мүлдем ойнамай қалуы мүмкін деген қорқыныштан кейін, ойынға оралды. 2011 жылдың қаңтар айында «Перт» командасының жүрегі ауырып, Шон Редхаге, карьерасында алғаш рет жарақат алды. Алты мәрте клубтың үздік ойыншысы атанған ол, қарсыласынан допты тартып алуға тырысқанда, жамбас сүйегінің басын сындырып, буынды шығарды. 2011–2012 маусымында «Уайлдкэтс» көп бөлігінде «Жаңа Зеландия Брейкерс» командасымен турнир кестесінде көшбасшылыққа таласты. Екі команда да «Гранд Финалда» кездесті, онда «Брейкерс» «Уайлдкэтс» командасын үш ойында жеңді. Серияның екінші ойынында Редхаге, «Брейкерс» командасының қорғаушысы С.Ж. Брутонға соңғы секундта допты блоктап, үшінші, шешуші ойынға жол ашты. Лиш 2011–2012 маусымында лиганың үздік ойыншысы атанды, бұл құрметке ие болған «Уайлдкэтс» командасының екінші ойыншысы болды. 2012–2013 маусымында «Уайлдкэтс» 13 000 орындық «Перт Аренаға» көшіп, жаңа үй алаңына ие болды. Маусымның басында Мэтью Найт жарақат алғаннан кейін, Майкл Дуниган уақытша алмастыру ретінде шақырылды. Команда капитаны Брэд Роббинс маусымның сегізінші ойынынан кейін күрт зейнеткерлікке шықты, себебі ол ойынға деген ынтасын жоғалтты. Камерон Тови наурыз айында 2012–2013 маусымы NBL-дегі соңғы маусымы болатынын мәлімдеді. «Уайлдкэтс» 2012–2013 жылдары екінші орынды иеленді және тағы бір «Гранд Финал» сериясына жолдама алды, онда олар «Жаңа Зеландия Брейкерс» командасымен қайтадан кездесті. Алайда, Дамиан Мартинге Ахилл tendonы жарақаттанғандықтан, «Уайлдкэтс» командасы ауыр соққыға ұшырады. Брэд Роббинс Мартиннің орнын толтыру үшін дереу командаға қайта шақырылды. «Уайлдкэтс» «Брейкерс» командасына 2–0 есебімен жеңіліп, 2013 жылы үшінші рет чемпион атанды.

Following what was a season crippled by serious injuries to Jesse Wagstaff, Matthew Knight and Shawn Redhage in 2010–11, the Wildcats looked to get back on top in 2011–12 with the addition of 7'2" centre Luke Nevill. In a pleasing move, Redhage returned to action in 2011–12 after it was initially feared he'd possibly never play again following his injury in 2010–11. Perth had its heart and soul torn out in January 2011 when, for the first time in his career, co captain Shawn Redhage was injured. The six time club MVP lunged for a contested ball in a way that punched the head of his femur through his pelvis, breaking the bone and dislocating the joint. The 2011–12 season saw the Wildcats jostle over top spot for the majority of the season with the New Zealand Breakers. The two teams went on to meet in the Grand Final, where the Breakers defeated the Wildcats in three games. Game 2 of the series saw Redhage force a third and deciding game with a final second block on Breakers guard C. J. Bruton. Lisch was named league MVP for the 2011–12 season, making him just the second Wildcat to achieve the honour. The Wildcats had a new home venue for the 2012–13 season, moving into the 13,000 seat Perth Arena. With an injury to Matthew Knight early in the season, Michael Dunigan was brought in as a short term replacement. Co captain Brad Robbins abruptly retired just eight games into the season, sighting he had lost motivation and passion for the game, while Cameron Tovey announced in March that the 2012–13 season would be his last in the NBL. The Wildcats finished second in 2012–13 and made their way through to yet another Grand Final series, where they had a re match against the New Zealand Breakers. However, the Wildcats were dealt a major blow when Damian Martin was ruled out of the grand final series with an Achilles injury. Brad Robbins was subsequently rushed back into the team to take Martin's place. The Wildcats lost 2–0 to a Breakers side that won their third consecutive championship in 2013.

201314: Алтыншы чемпионат

2013 жылғы маусым аралығында Роб Беверидж, Кевин Лиш және Камерон Тови команданы тастап кетті, ал оларды Тревор Глисон, Джеймс Эннис және Джермейн Бил алмастырды. Дамиан Мартин, Шон Редхаг, Джесси Вагстафф, Мэтью Найт және Грег Хайр қайтадан командаға қосылды, сондай-ақ Том Джервис, Дрейк У’у және Эрик Бердон да қосылды. Найт жарақат салдарынан маусымның көп бөлігін өткізе алмады, нәтижесінде «Wildcats» Джарад Пру мен Еремия Труманды мерзімілікті алмастырушы ойыншылар ретінде шарт жасастырды. «Аделаида 36ers» командасына қарсы маусымның ашылу ойынында Эннис 25 ұпай жинап, NBL дебютінде «Wildcat» сапындағы ең көп ұпай жинаған ойыншының рекордын жаңартты. «Wildcats» маусымды қатарынан сегіз жеңіспен бастады және лигадағы ең жақсы көрсеткіш – 21–7 есебімен аяқтады. «Wildcats» «Wollongong Hawks» командасын 2–0 есебімен жеңіп, 11-ші рет «Grand Final» финалына өтті. Үлкен финалда олар «36ers» командасымен кездесті. Пертте өткен 1-ші ойында Эннистің 30 ұпайының арқасында жеңіске жеткеннен кейін, «36ers» командасы 2-ші ойында 89–84 есебімен жеңіліп, үшінші шешуші ойынға жол берді. 3-ші ойында, 48 сағаттан кейін, «Wildcats» «36ers» командасын 93–59 есебімен жеңіп, серияны 2–1 есебімен жеңіп, алтыншы NBL чемпионатын жеңіп алды. Эннис 2-ші және 3-ші ойындарда тиімді ойын таныта алмағандықтан, Бил кейіннен серияның ең құнды ойыншысы атанды. Бил «Grand Final» сериясы кезінде орташа есеппен ойынға 17,6 ұпайдан қосты, 48% тиімділікпен 11 үш ұпайлық тақымдап енгізді.

2015-16: Жетіінші чемпионат

2014–15 жылғы жарақаттарға толы маусымнан кейін «Уайлдкэтс» командасы жартылай финалда жеңіліске ұшырады. Бапкер Тревор Глисон 2015–16 жылғы маусымға барып, 2014–15 жылдары команданың арасындағы қарым-қатынас мәселелері болғанын мойындағаннан кейін, дұрыс ойыншылар жинағанына сенімді болды. 2015 жылы жарақат алған «Перт» командасы төртінші орынды алып, плей-оффтан шығып қалды, бұл 2014 жылы жеңіске жеткеннен кейінгі нәтижесіз жалғасқан болып есептелді. Глисон 2015 жылғы маусым аралығында команданың арасындағы қарым-қатынас ең бастысы болуын қамтамасыз етуге тырысты. Ойыншылардың көп ауысуынан кейін «Уайлдкэтс» командасы жоғары деңгейдегі жаңа ойыншылар Кейси Пратер мен Нейт Джавайдың, сондай-ақ резервтік қорғаушы Джаррод Кеннидің командалық динамикаға жақсы үйлесетініне сенімді болды.

2016-17: Бірінен соң бірі өткен чемпионаттар

2016 жылғы маусымда құрамда көп өзгеріс болды, 2015–16 жылғы чемпиондық командасының үш маңызды ойыншысы – Нейт Джавай, Том Джервис және Джермен Бил кетіп қалды. Оларды алмастыру үшін жаттықтырушы Тревор Глисон Ангус Брандт, Джамиль Маккей және Джарон Джонсонды шақырды, содан кейін команда 1991 жылдан бері алғаш рет екі жыл қатарына чемпиондық атақты қорғауға тырысты. «Wildcats» Рождествоға қарай турнир кестесінің төменгі жағына түсіп, қиын жағдайға тап болды, бірақ Жаңа жыл қарсаңында «Illawarra Hawks» командасын жеңіп, қаңтарда Брайс Коттонмен келісім шарт жасағаннан кейін жағдай өзгерді. Олар қалған реттегі маусымның он екі ойынының сегізін жеңіп алды, соның ішінде финалға ілігу үшін соңғы аптада екі маңызды ойында жеңіске жетті. Осыдан кейін «Wildcats» финалда жеңіліссіз өтті. Финалға қатарынан өтудің рекорды 31 маусымды құрады. Клубтың аңызы Шон Редхаг төрт мәрте чемпион атанған ойыншы ретінде карьерасын аяқтады. Алты рет клубтың үздік ойыншысы атанған Редхаг, NBL-ден «Wildcats» командасының тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі ретінде кетіп қалды. Ол өзінің сәнді NBL карьерасын 393 ойынмен аяқтады (команданың барлық уақыттағы ойындар тізімінде екінші орын), 5819 ұпай және 2153 доптама жинады.

201718

Уайлдкэтс 2017–18 маусымда Гранд Финалдың ең құнды ойыншысы Брайс Коттонның қызметін қайта алды, бірақ клубтың екі мәрте ең құнды ойыншысы Кейси Пратерді Мельбурн Юнайтедке жоғалтты. Команданың Пратерді алмастырушысы Девондрик Уокер болды, бірақ Уокер тамыз айында аяғына жарақат алғаннан кейін, Уайлдкэтс оны Дж. П. Токотомен алмастырды. Ойыншы тізіміндегі басқа өзгерістерге Дерек Кук-күлгіші шығып бара жатқан Джамиль МакКейдің орнына келді, ал Лукас Уокер жаттығушы рөлінен зейнеткерлікке шыққан Шон Редхадж орнына толық уақытты команда мүшесі болды. Жергілікті ойыншылардың қалған бөлігі өзгермеді, оның ішінде Мэтт Найт 2017–18 маусымның өзінің соңғысы болатынын жариялады. Алайда, маусымның басында үш рет бас соққысынан кейін Найт қараша айының басында зейнеткерлікке шығуын жариялады, соның салдарынан Редхаджбен бірге зейнетке кетті. Уайлдкэтс маусымды 10–3 есебімен бастады, бірақ қаңтар айының ортасында 13–9 есебіне дейін төмендеді. Олар тұрақты маусымды 16–12 есебімен үшінші орында аяқтады. Финалдық турнирдің қарсаңында Коттон лиганың ең үздік ойыншысы атанды, ол Пауль Роджерстен (2000) және Кевин Лиштан (2012) кейін бұл марапатты жеңген үшінші Уайлдкэт болды. Сонымен қатар, Коттон NBL бірінші командасының құрамына енді, Токото NBL екінші командасының құрамына енді, ал Мартин NBL-дің ең үздік қорғаныс ойыншысы атанды – бұл құрметті рекордтық алтыншы рет жеңіп алды. Жартылай финал сериясының бірінші ойынында екінші орын алған Аделаида 36ers командасына қарсы Уайлдкэтс 109–74 есебімен жеңілді, осылайша клуб тарихындағы екінші ең үлкен финалдық жеңіліске ұшырады. Уайлдкэтс 32 жылдық финалдық қатысу тарихында тек 1989 жылы «Солтүстік Мельбурн» командасынан 55 ұпаймен жеңілгенде ғана одан да үлкен есеппен жеңіліс көрген.

2018-19: Тоғызыншы чемпионат

2018 жылғы маусымда «Уайлдкетс» Брайс Коттонмен үш жылдық келісім жасасты, сондай-ақ «Илаварра Хоукс» командасынан Ник Кей мен Митч Нортонның қызметтерін алды. Чемпиондық үштік – Лукас Уокер, Джаррод Кенни және Декстер Кернич Дрю «Кейрнс Тайпанс» командасына кетті, ал бұрынғы екі дүркін чемпион «Уайлдкетс» ойыншысы Том Джервис алдыңғы екі маусымды «Брисбен Буллетс» командасында өткізгеннен кейін Пертке оралды. Сонымен қатар, команда импорттық Террико Уайтпен келісімшартқа отырды және төрт жылдық даму бағдарламасынан өткен Рис Вагты негізгі құрамға қосты. Команда НБА командалары «Юта Джаз» және «Денвер Наггетс» командаларымен екі дайындық ойыны үшін АҚШ-қа сапарлады. Бірінші ойында олар «Джаз» командасына 130–72 есебімен жеңіліп қалды. Баптырушы Тревор Глисон бұл жеңілісті маусымның сәтті болуына түрткі болған фактор деп атады. «Уайлдкетс» маусымды 10–1 есебімен бастады, бірақ Мартин, Брандт, Уайт және Коттон түрлі жарақаттарға байланысты бірнеше кезеңде алаңнан шықты. Алайда, қаңтардың ортасына қарай «Уайлдкетс» 10 ойынның сегізінде жеңіліс танытып, 12–9 есебіне түсіп, команда құрамын өзгертуге және үшінші импорттық ойыншыны алуға шақыратын сыртқы қысым күшейді. Ұйым мен баптырушылар оның орнына ойыншылардың жақсы формаға оралып, маусымның соңғы бөлігінде сәтті өнер көрсетуіне сенім білдірді. Олар келесі үш ойында да жеңіске жетті, ал тұрақты маусымның соңғы ойынында «Мельбурн» командасына жеңіліп, 25 қаңтардан бері босағасы жарақат алған Нортонсыз болғандарына қарамастан, «Уайлдкетс» 18–10 есебімен турнирдің жеңімпазы атанды. Олар жартылай финалда «Буллетс» командасын 2–0 есебімен жеңіп, 14-ші NBL Grand Final сериясына өтті. Grand Final MVP атанған Террико Уайттың арқасында «Уайлдкетс» «Мельбурн Юнайтед» командасын 3–1 есебімен жеңіп, тоғызыншы NBL чемпионатын жеңіп алды, соңғы 13 ойынында 11 жеңіске қол жеткізді. «Уайлдкетс» титулды тұңғыш рет штатта емес, басқа қалада жеңіп алды (1990 жылғы Мельбурн), бұл 2009 жылдан бері NBL командасының жеңіске жеткен төртінші жағдайы болды.

2019-20: Оныншы чемпионат

2019 жылғы маусымның алғашқы қадамы – төрт мәрте чемпиондық жеңімпаз жаттықтырушы Тревор Глисонды қайтадан қол қою болды, оны «Уайлдкэтс» үш жылдық келісімшартпен сақтап қалды. Содан кейін бес мәрте чемпион атанған Дэймиан Мартин мен Джесси Вагстаффтың келісімшарттарына қол қойылды, одан кейін чемпиондық жеңіп алған тағы алты ойыншы сақталды, оның ішінде импорттық Террико Уайт қайтып келді. Вагстафф 2019–20 маусымда Грег Хайр зейнеткерлікке шыққаннан кейін вице-капитан рөлін атқарды. Оның орнына 2018–19 маусымда дамушы ойыншы ретінде өткеннен кейін толық уақытты командаға көтерілген Вани Свака Ло Булук келді. Шыққан Ангус Брандт пен Том Джервис орнына «Уайлдкэтс» импорттық Дарио Хант пен Батыс Австралиялық Мажок Мажок деген екі жаңа орталыққа қол қойды. Командада екі көмекші жаттықтырушы лауазымы да өзгерді, Пауль Вулперт пен Джейкоб Ченс шығып бара жатқан Мэтью Нильсен мен Адам Фордтың орнына келді. Алдын ала маусымда «Жабайы мысықтар» Свака Ло Булукты білезік жарақатынан жоғалтты, ол маусымның алғашқы 17 ойынын өткізіп жіберді. Ол уақытша құрамада Ник Позоглу ойыншысымен алмастырылды. Маусымның басында 2014–15 маусымда Глисонның басшылығымен қызмет еткен көмекші жаттықтырушы Пол Вулперт жеке мәселелерге байланысты АҚШ-қа оралуға мәжбүр болды, бұл бұрынғы НБА ойыншысы және ұзақ уақыт жаттықтырушы Скотт Роттың жетекші көмекшінің бос орнын толтыруына әкелді. Команда маусымды 5–1 есебімен бастады, бірақ 10-шы турдың соңында 8–5 есебіне дейін құлдырады. Алғашқы 13 ойындағы жеңілістеріне Кэрнс Тайпанс командасына қарсы 23 ұпай айырмашылығы және Сидней Кингс командасына қарсы 19 ұпай айырмашылығы кірді. Бұл 10-шы турда үйінде Аделаида 36ers командасына 99–88 есебімен жеңіліспен аяқталды, ойын үшінші тоқсанда қонақтар 27 ұпайға алға шыққан кезде аяқталды. Бұл жеңіліс соңғы тоқсанында Кейнс қарсы тоғызыншы турда Перт жеті ұпайға жеңілгенде 12 ұпайдан бас тартқаннан кейін болды. Команда төрт рет жеңіске жетіп, желтоқсан айының қорытындысын 13–6 есебімен аяқтады. Алайда, олар Мартинді 2019 жылдың соңғы ойында сол табан жарақаттанғаннан кейін қаңтар айының бүкіл айында жоғалтты. 2020 жылдың қаңтарында басталатын ойындардан кейін Глисон мен «Уайлдкэтс» Дарио Хантты босатып, оны жеті жылдық НБА ардагері Майлз Пламлимен алмастыруға шешім қабылдады. Маусымның жеті ойындары қалған кезде Пламли финалға өту үшін барлық жеті ойында ойнауға мәжбүр болды. Кезектегі талапқа сай, «Уайлдкэтс» алғашқы 21 ойынның 12-ін Перттен тыс жерде өткізді. Пламлидің дебюттік ойыны да жолда өтті, команда маусымды соңғы алты ойынның бесеуін үйде өткізгеннен кейін аяқтады. Пламлидің қосылуынан кейін «Уайлдкэтс» жеті ойынның алтысында жеңіске жетіп, 34-ші рет финалға екінші орынға ие болды және 19–9 есебімен аяқтады. Жартылай финалда «Жабайы мысықтар» «Кэрнс Тайпанс» командасын 2–1 есебімен жеңіп, 15-ші рет NBL Grand Final-ға өтті. Үлкен финалда «Жабайы мысықтар» Сиднейде 1-ші ойынды жеңіп алды, ал «Кингс» Пертте жеңіске жетіп, серияны теңестірді. «Жабайы мысықтар» Сиднейде өткен 3-ойында жеңіске жетіп, серияда 2–1 басымдыққа ие болды. Коронавирустың таралуына байланысты 2–5 ойындар жабық түрде өткізіледі деп шешілді. Алайда 3-ойыннан кейін Корольдер серияның соңғы екі ойынына қатысудан бас тартты, денсаулық пен қауіпсіздік мәселелерін келтіріп, кері қайтты. Серияның тоқтатылуы нәтижесінде және Перт 2–1 есебімен алға шыққандықтан, NBL 2019–20 маусымда «Уайлдкэтс» командасын чемпион деп жариялады, осылайша 10-шы NBL чемпионатын иеленді. Үш ойын барысында орташа есеппен 30,0 ұпай, 6,0 ребоунд және 4,7 үлес қосқаннан кейін, Коттон төрт жылда екінші рет Grand Final MVP атанды, бұл «Wildcats» тарихында бірінші ойыншы болып лиганың MVP, Grand Final MVP атанды және бір маусымда чемпиондық жеңіп алды. «Жабайы мысықтар» үш жылдық келісімшарт бойынша Брайс Коттонның қызметін сақтап қалған кезде, олар алты дүркін чемпионды және жеті жыл капитан Дамиан Мартинді зейнеткерлікке шықты. Ник Кей мен Террико Уайтты жоғалтып алғаннан кейін, «Уайлдкэтс» NBL ардагері Тодд Бланчфилд пен жаңашыл импорт Джон Муниді алды. Сонымен қатар, олар Рис Вагтың кетуімен Джарред Бейрстоуды таңдап алды және Мартиннің бос күзетші орнын толтыру үшін Кевин Уайтқа қол қойды. Мажоктың маусым алдындағы жарақаттанғандығы клубтың бұрынғы чемпионы Том Джервисті қайтарып алғанын көрсетті. Маусымның негізгі дамуы Коттонның күтіп тұрған Австралия азаматтығы және оны импорттық ойыншы ретінде жіктемеу мүмкіндігі болды; «Уайлдкэтс» Майлз Пламлиді қайтару үшін бұғаттағаны хабарланды, бірақ азаматтығының бекітілмеуіне байланысты бұл орындалмады. Сонымен қатар, Джесси Вагстафф Мартиннің орнын капитан ретінде алмастырды. Алдын ала ойындар желтоқсан айында басталды, ал тұрақты маусым қаңтар айында басталды. Брисбенге алдын ала ойындарға барғаннан кейін, «Уайлдкэтс» Пертке оралғаннан кейін 14 күндік карантинге түсті, себебі Брисбендегі COVID кластері штаттық шекаралардың жабылуына әкелді. Олар содан кейін тұрақты маусымның 1-турын өткізіп жіберді, олардың 24 қаңтардағы 2-турдағы дебюттік ойынында үйінде «Саут Ист Мельбурн Феникс» командасын 88–86 есебімен жеңді. COVID үйіндегі үшінші және төртінші ойындарды кейінге жылдыруға мәжбүр етті, содан кейін «Уайлдкэтс» NBL Cup аяқталысқанша Батыс Австралиядан көшіп кетті. Олар сегіз Cup ойынында 7–1 есебімен бірінші NBL Cup-ты жеңіп алды, Перттен алты апта бойы алыс болды. 8 сәуірде «Уайлдкэтс» «Сидней Кингс» командасын 73–69 есебімен жеңіп, жеңіс тізбегін тоғыз ойынға дейін ұзартты. Бұл «Уайлдкэтс» командасы үшін қаңтар айының 2001 жылынан бері маусымдағы тоғыз ойыннан тұратын жеңіс тізбегі болды. Маусымды аяқтау үшін «Уайлдкэтс» бұрынғы Брисбен Буллетс орталық ойыншысы Уилл Мэгнейді қосты, бірақ Коттонды аяқ жарақатынан жоғалтты. Олар 25–11 есебімен екінші орында аяқтады және 35-ші рет қатарынан финалдық серияға қатысты. Жартылай финал сериясының бірінші ойынында «Иллаварра Хокс» командасына 74–72 есебімен жеңілді, бірақ Бланчфилд ойынның ең жоғары көрсеткіші – 24 ұпай жинады. Олар екінші ойынды 79–71 есебімен жеңіп, үшінші ойынды да 79–71 есебімен жеңіп, 16-шы NBL Grand Final-ға өтті. Үлкен финал сериясының бірінші ойынында «Мельбурн Юнайтед» командасына 73–70 есебімен жеңілді, бірақ Бланчфилд ойынның ең жоғары көрсеткіші – 27 ұпай жинады. Олар екінші ойынды 83–74 есебімен және үшінші ойынды 81–76 есебімен жеңіліске ұшырады, серияда 3–0 есебімен жеңіліске ұшырады, «Мельбурн» чемпионатты жеңіп алды. Серияда «Уайлдкэтс» командасының Лука Траверс, Клинт Стеиндл және Митч Нортонның жарақаттарына байланысты қиындықтар туды. Ал бес дүркін чемпиондық жеңімпаз жаттықтырушы Тревор Глисон НБА-ға кетті. Канадтық Скотт Моррисон Глисоннан кейін бас жаттықтырушы болып тағайындалды. 2021–22 маусымда Брайс Коттон мен Мажок Мажок жарақаттан кейін қайтып келді, ал Джесси Вагстафф, Митч Нортон, Тодд Бланчфилд, Кевин Уайт және Лука Траверс та сақталды. Жаңа қосымшалар импорттық Вик Лоу мен Майкл Фрейзер II, сондай-ақ Джек Перчез және Мэтт Ходжсон болды. Джон Муни Жапонияға кетті, ал Джарред Бейрстоу, Уилл Мэгней және Клинт Стеиндл Тасмания Джекжамперс жаңа NBL франшизасына қосылды. Алдын ала маусымда Бланчфилд пен Нортонның екеуі де ауыр тізе жарақаттарын алды. Фрейзер мен Ходжсонның қосымша жарақаттарына қарамастан, «Уайлдкэтс» «Аделаида 36ers» командасын 85–73 есебімен жеңіп, маусымның ашылу ойынын жеңіп алды. Лоудың 37 ұпайы Перт «Уайлдкэтс» сапындағы дебютінде Джеймс Кроуфордтың 1987 жылғы 33 ұпайлық бұрынғы рекордын басып өтті. «Уайлдкэтс» алғашқы бес ойынында 4–1 есебімен жеңіске жетті, олардың барлығы үйде өтті, содан кейін штаттық шекаралардың шектеулеріне байланысты екі айдан астам уақыт бойы Батыс Австралиядан кетіп, тек жолда ойнады. Олар қаңтар айының соңына қарай 7–2 есебіне жетті, ақпан айының соңына қарай 8–6 есебіне дейін төмендеді. Соңғы тоғыз ойынында 3–6 есебімен аяқтағаннан кейін…

The first move of the 2019 off season was the re signing of four time championship winning coach Trevor Gleeson, who was retained by the Wildcats on a three year deal. Next saw the re signing of five time championship winning duo Damian Martin and Jesse Wagstaff, which was followed by the retention of six others from the championship winning roster, including the return of import Terrico White. Wagstaff took on the role of vice captain for the 2019–20 season following the retirement of Greg Hire, who was replaced on the roster by Wani Swaka Lo Buluk, who was elevated to the full time squad after spending the 2018–19 season as a development player. To replace the outgoing Angus Brandt and Tom Jervis, the Wildcats signed two new centres in import Dario Hunt and West Australian Majok Majok. The team also had a change in both assistant coaching positions with Paul Woolpert and Jacob Chance replacing the outgoing Matthew Nielsen and Adam Forde. During pre season, the Wildcats lost Swaka Lo Buluk to an ankle injury that saw him miss the first 17 games of the season. He was temporarily replaced in the squad by development player Nic Pozoglou. Early in the season, assistant coach Paul Woolpert, who had previously served under Gleeson during the 2014–15 season, was forced to return to the United States due to personal issues, which led to former NBA player and long time coach Scott Roth stepping in to fill the void of lead assistant. The team started the season with a 5–1 record, before slipping to 8–5 by the end of round 10 following back to back losses. Their losses over their first 13 games included a 23 point margin against the Cairns Taipans and a 19 point margin against the Sydney Kings. This culminated in a 99–88 loss to the Adelaide 36ers at home in round 10, with the game being over when the visitors led by 27 points during the third quarter. This loss followed a dramatic drop off in the final quarter against Cairns in round nine when Perth gave up a 12 point lead to lose by seven points. The team responded with four straight wins and closed out December with a 13–6 record. However, they lost Martin for the entire month of January after he suffered a left heel injury in the final game of 2019. After losing back to back games to start January 2020, Gleeson and the Wildcats decided to release Dario Hunt and replace him with seven year NBA veteran Miles Plumlee. With seven games remaining in the season, Plumlee had to play all seven games to qualify for the finals. Due to the demanding schedule, the Wildcats had played 12 of their first 21 games away from Perth. Plumlee's debut game also came on the road, before the team closed out the season with five of their final six games being at home. Following the addition of Plumlee, the Wildcats won six of seven games to secure a 34th consecutive finals appearance with a second place finish and a 19–9 record. In the semi finals, the Wildcats defeated the Cairns Taipans 2–1 to advance through to their 15th NBL Grand Final. In the grand final series, the Wildcats took Game 1 in Sydney before the Kings levelled the series with a win in Perth. The Wildcats went on to take a 2–1 series lead with a win in Game 3 in Sydney. Due to the coronavirus outbreak, it was decided that Games 2–5 would take place behind closed doors. Following Game 3 however, the Kings refused to take part in the final two games of the series, withdrawing citing health and safety concerns. As a result of a series cancellation and with Perth up 2–1, the NBL declared the Wildcats the champions for the 2019–20 season, thus claiming their 10th NBL championship. After averaging 30.0 points, 6.0 rebounds and 4.7 assists over the three games, Cotton was named Grand Final MVP for the second time in four years, becoming the first player in Wildcats history to be named league MVP, Grand Final MVP and win a championship all in the same season. While the Wildcats retained the services of Bryce Cotton on a three year deal, they lost six time champion and seven year captain Damian Martin to retirement. With the loss of Nick Kay and Terrico White, the Wildcats acquired NBL veteran Todd Blanchfield and rookie import John Mooney. They also picked up Jarred Bairstow with Rhys Vague departing, and signed Kevin White to fill the empty guard position left by Martin. A preseason injury to centre Majok Majok also saw the club bring back former champion Wildcat Tom Jervis. A major off season development was the pending Australian citizenship of Cotton and the potential of not having him classed as an import player; the Wildcats reportedly had Miles Plumlee locked in to return, but this did not eventuate due to the citizenship not being approved. Additionally, Jesse Wagstaff was named Martin's replacement as captain. Preseason games commenced in December 2020, with the regular season scheduled for a January 2021 start. Following a trip to Brisbane to play preseason games against the Bullets, the Wildcats were forced into 14 day quarantine upon returning to Perth due to Brisbane's COVID cluster that led to state border closures. They were subsequently forced to sit out Round 1 of the regular season, with their season opener on 24 January in Round 2 seeing them defeat the South East Melbourne Phoenix at home 88–86. COVID forced home games three and four to be postponed, which was followed by the Wildcats relocating out of Western Australia until the completion of the NBL Cup. They went on to win the inaugural NBL Cup with a 7–1 record over the eight Cup games, having been away from Perth for six weeks. On 8 April, the Wildcats extended their winning streak to nine games with a 73–69 victory over the Sydney Kings. It marked the first nine game win streak in a season for the Wildcats since January 2001. To finish the regular season, the Wildcats signed former Brisbane Bullets centre Will Magnay, but lost Cotton for the rest of the campaign with a leg injury. They finished second with a 25–11 record and qualified for their 35th consecutive finals series. In game one of the semi final series against the Illawarra Hawks, the Wildcats lost 74–72 despite a game high 24 points from Blanchfield. They won game two 79–71 and then game three also by a 79–71 margin to advance to their 16th NBL Grand Final. In game one of the grand final series against Melbourne United, the Wildcats lost 73–70 despite a game high 27 points from Blanchfield. They went on to lose game two 83–74 and game three 81–76 to fall 3–0 in the series, with Melbourne winning the championship. The series saw the Wildcats hampered by injuries to Luke Travers, Clint Steindl and Mitch Norton. while five time championship winning coach Trevor Gleeson departed for the NBA. Canadian Scott Morrison took over from Gleeson as head coach. The 2021–22 roster saw the return of Bryce Cotton and Majok Majok from injury, while Jesse Wagstaff, Mitch Norton, Todd Blanchfield, Kevin White and Luke Travers also continued on. New additions included imports Vic Law and Michael Frazier II, alongside Jack Purchase and Matt Hodgson. John Mooney departed for Japan, while Jarred Bairstow, Will Magnay and Clint Steindl all joined new NBL franchise the Tasmania JackJumpers. The pre season saw major knee injuries to both Blanchfield and Norton. Despite further injuries to Frazier and Hodgson, the Wildcats won their season opener 85–73 over the Adelaide 36ers. Law's 37 points set the highest score ever by a player in their Perth Wildcats debut, surpassing James Crawford's previous record of 33 points in 1987. The Wildcats went 4–1 over their first five games, which were all at home, before leaving Western Australia permanently and playing exclusively on the road for over two months due to the state's border restrictions. They moved to 7–2 by late January before dropping to 8–6 by late February. After going 3–6 over their final nine games,

2022-23 маусым: Финалға қайта оралу

Скот Моррисонның отбасылық себептермен бір маусымнан кейін кеткенінен соң, «Уайлдкэтс» командасы бұрынғы NBL ойыншысы Джон Риллиді бас бапкер етіп тағайындады. Жаңа импорттық орасан зор ойыншылар дуэті – ТаШон Томас пен Брейди Манекке бұрынғы «Жаңа Зеландия Брейкерс» командасының қорғаушысы Кори Вебстер қосылды, ал 2022 жылғы НБА драфтында таңдалған Люк Траверс тағы бір маусымға «Уайлдкэтс» командасына оралды. Брайс Коттон, Маджок Маджок, Джесси Вагстафф, Митч Нортон және Тод Бланчфилд қайтадан командаға қосылды, ал Кайл Зуник пен Кори Шервилл дамытушы ойыншылар тізімінен негізгі құрамға көтерілді. Команда басшылығында ұзақ жылдар қызмет еткен қызметкерлер алмастырылды, сондай-ақ маусым басында ойын күніне енгізілген өзгерістер жанкүйерлер арасында пікірталас тудырды. Маусымды үш ойынды жеңіспен бастағаннан кейін, «Уайлдкэтс» келесі бес ойында жеңіліске ұшырады. Бұл 2005 жылдан бері «Уайлдкэтс» командасының бес ойынды қатарынан жеңіліске ұшырауының алғашқы жағдайы болды. Келесі сегіз ойында «Уайлдкэтс» 6-2 есебімен жеңіске жетті. Жаңа жыл қарсаңындағы жеңістен кейін «Уайлдкэтс» Кори Вебстердің інісі Тай Вебстерді шақыру үшін Шервиллді босатты. Тайдың қосылуы Бланчфилд пен Нортонның алаңдағы уақытын азайтты. 2023 жылдың 14 қаңтарында «Уайлдкэтс» командасы RAC Arena-да алғаш рет ашық ауада «Аделаида 36ers» командасымен кездесіп, 112-97 есебімен жеңіске жетті. 5 ақпандағы тұрақты маусымның соңғы ойынына дейін «Уайлдкэтс» командасына финалға өту үшін 11 ұпаймен жеңіске жету қажет болды. Олар кейіннен «Сидней Кингз» командасын 96-84 есебімен жеңіп, 15-13 есебімен алтыншы орынды иеленді. Оңтүстік-Шығыс Мельбурн «Феникс» командасына қарсы өткен іріктеу ойынында «Уайлдкэтс» 106-99 есебімен жеңіске жетті, мұнда Коттон 26 ұпаймен ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды, ал төртінші ширек ойында 41 ұпай жиналды. Үш күннен кейін өткен іріктеу ойынында «Уайлдкэтс» 91-78 есебімен «Кейрнс Тайпанс» командасына жеңіліп, финалдан шықты.

2023-24 жылғы маусым

Жаттықтырушы Джон Рилли екінші маусымға оралған кезде, «Уайлдкетс» пандемияға дейін алғаш рет маусым арасындағы тұрақтылықты іздеді. Ветерандар Тод Бланчфилд пен Митч Нортон кеткеннен кейін, клуб француз орташа ойыншысы Александр Саррды, сондай-ақ Бен Хеншалл мен Дэвид Окерадан жергілікті жастарды алғаш рет «Next Star» ретінде қабылдады. Бұған қоса, олар Кейнс Тайпанс командасынан Киану Пиндерді және жаңа импорттан келген Джордан Ашерді қосты. Содан кейін команда Лас-Вегастағы NBA G League Ignite командасына қарсы екі ойын ойнау үшін АҚШ-қа сапар шекті. «Уайлдкетс» маусымды Тасмания «ДжекДжамперс» командасына қарсы 101–95 есебімен жеңіспен ашты, Ашер 35 ұпай жинап, NBL дебютінде «Уайлдкетс» ойыншысы үшін ең жоғары көрсеткішті орнатты. Олар алғашқы жеті ойының тек екеуінде ғана жеңіске жетті, Котонның нашар формасы маңызды фактор ретінде аталып өтті. 2–5 есебі клубтың 2005–06 жылдан бергі маусымның ең нашар бастамасы болды. 4 қарашада «Аделаида 36ers» командасына 99–88 есебімен жеңіске жетіп, төрт ойындық жеңіліс тізбегін тоқтатты. Бұл «Уайлдкетс» үшін алты ойындық жеңіс тізбегінің бастамасы болды, ал алтыншы жеңіс 1 желтоқсанда «Сидней Кингс» командасына қарсы одержили. Алты ойындық жеңіс тізбегі 8 желтоқсанда соңғы орында тұрған «Иллаварра Хоукс» командасына 18 ұпайпен жеңіліп аяқталды. «Уайлдкетс» Рождестволық бір апталық сапарынан кейін 11–7 есебімен жылды екінші орында аяқтады. Олар екінші алты ойындық жеңіс тізбегін 25 қаңтарда «Хоукс» командасына 95–77 есебімен жеңіліп тоқтатты. 10 ақпанда «Тайпанс» командасын 117–88 есебімен жеңіп, «Уайлдкетс» екінші орынды сақтап қалды. Соңғы турда екі ойында жеңіліс танытқаннан кейін, «Уайлдкетс» 17–11 есебімен маусымды аяқтады. Котон алтыншы және он алтыншы тур аралығындағы 13 ойында 43% ақтықпен 26.6 ұпай жинап, команданы турнир кестесіндегі алғашқы екі орынға шығарды. Ол осыдан кейін төртінші рет лиганың ең құнды ойыншысы атанды. Жартылай финалдың бірінші ойынында «Тасмания ДжекДжамперс» командасына қарсы «Уайлдкетс» Пиндердің 25 ұпайының арқасында 89–81 есебімен жеңіске жетті. Олар екінші ойында 102–94 есебімен жеңіліске ұшырады, бірақ Котон 26 ұпай жинады. Үшінші ойында «Уайлдкетс» өз алаңында 100–84 есебімен жеңіліп, финалдан шығып қалды.

With coach John Rillie returning for a second season, the Wildcats looked for off season stability for the first time since before the pandemic. Following the departures of veterans Todd Blanchfield and Mitch Norton, the club recruited their first Next Star in French centre Alexandre Sarr alongside WA youth in Ben Henshall and David Okwera. They also acquired Keanu Pinder from the Cairns Taipans and new import Jordan Usher. The team subsequently travelled to the United States in the pre season to play two games against the NBA G League Ignite in Las Vegas. The Wildcats opened the season with a 101–95 win over the Tasmania JackJumpers, with Usher scoring 35 points to set the highest score ever by a Wildcats player on NBL debut. They went on to win just two of their first seven games, with a form slump from Cotton cited as a major factor. The 2–5 record marked the club's worst start to a season since 2005–06. They broke a four game losing streak on 4 November with a 99–88 win over the Adelaide 36ers. It was the first of six straight wins for the Wildcats, with their sixth victory coming on 1 December against the Sydney Kings behind Cotton's 41 points. The six game win streak was ended on 8 December with an 18 point loss to the last placed Illawarra Hawks. The Wildcats ended the calendar year in second place with an 11–7 record after going 2–1 in their week long Christmas road trip. They had their second six game winning streak once again ended by the Hawks in a 95–77 loss on 25 January. With a 117–88 win over the Taipans on 10 February, the Wildcats locked in second place. After losing both games in the last round, the Wildcats finished with a 17–11 record. Cotton averaged 26.6 points on 43 per cent shooting during the 13–2 run between rounds six and sixteen that set up the Wildcats for a top two finish on the ladder. He was subsequently named league MVP for the fourth time. In game one of the semi finals series against the Tasmania JackJumpers, the Wildcats won 89–81 behind Pinder's game high 25 points. They went on to lose game two 102–94 despite Cotton's game high 26 points. In game three, the Wildcats bowed out of the finals with a 100–84 loss at home.