Кіріспе
Филантроп, өнерді меценаттықпен қолдаушы, 20-шы ғасырдың ең құрметті техас әйелдерінің бірі. Има Хогг (10 шілде 1882 – 19 тамыз 1975), «Техастың бірінші ханымы» ретінде танымал, Хоггтың есімнің ортасы болмаған, сол кезде бұл сирек кездесетін жағдай еді. Оның есімі оның інісі Томас Хоггтың «Марвиннің тағдыры» атты Азамат соғысы туралы эпикалық поэмасынан алынған, онда Има және Лейла есімді екі жас әйел бейнеленген. Вирджиния Бернхардтың Има Хоггқа арналған өмірбаянында айтылғандай, «Джеймс Стивен Хогг Техас сайлаушыларының назарын аудару үшін жалғыз қызына Има Хогг деген есім қойған болуы мүмкін», өйткені ол жетінші округтің округтік прокуроры болып сайлану үшін қатаң бәсекелесіп жатқан жыл болған. Балама ретінде, Джим Хоггтың хаттары оның қызының есімінің әсеріне толыққанды көңіл бөлмеген болуы мүмкін екенін көрсетеді. Кейін Има Хогг былай деп еске алды: «Менің әжем Стинсон Минеоладан 15 миль (24 шақырым) қашықтықта тұрды, сондықтан жаңалықтар баяу жетіп келді. Ол немересінің есімін естігенде, қалаға асығыс келіп, наразылық білдірді, бірақ бәрі тым кеш болды. Денгелек рәсімі өткеннен кейін, мен Има болып қалатынмын». Ересек болғаннан кейін Хогг өзінің есімін оқылымсыз етіп жазатын. Оның жеке қағаз таңбаларында көбінесе «Мисс Хогг» немесе «И. Хогг» деп басылған, және ол сұрақтарды болдырмау үшін қағаз таңбасын тапсыруды хатшысына жүктеуі жиі болатын. Хогг өлімінен бірнеше ай бұрын өзін «Имоджен» деп атағанға дейін лақап есімді пайдаланбаған. Оның соңғы паспорты «Има Имоджен Хогг» деген атқа берілген. Ол жиі аңызды жоққа шығаруға мәжбүр болды; жүздеген адамдар оның есімінің шындығын және Ура есімді әпкесінің бар-жоғын сұрап хат жазды. 1930 жылдардың басында Хогг әкесінің жазбалары мен сөздері жинағын оның өмірбаянының авторы, тарихшы Роберт Котнермен бірге жасады; ол әкесінің тарихдағы орнын қорғаушы болды, көбінесе оның әкесі туралы жарияланған мақалаларды түсіндіруге немесе жоққа шығаруға хат жазды. Бернхардтың сөзіне сүйенсек, «Иманың өмір бойы түсіндірулерді қажет ететін есіммен жүктелгендігі оның әкесін барлық сыншылардан қорғауға ынталандырды. Осылайша ол өзін де қорғады, және ол оны едәуір шеберлікпен және тұрақты сыпайылықпен жасады». Има Хогг «бақытсыз есім» немесе «баланың ең жаман есімі» әзілдерінің, тізімдердің және конкурстардың нысаны болды, соның ішінде Джим Хогг екі қызына «Има Хогг» және «Ура Хогг» деп ат қойған деген дұрыс емес мәлімдеме. АҚШ халық санағының мәліметтеріне сәйкес, басқа бақытсыз балалардың есімдері: Ima Pigg, Ima Muskrat, Ima Nut, Ima Hooker. Хоггтар отбасы ұзақ жылдар бойы қоғамдық қызметпен айналысқан. Оның арғы атасы Томас Хогг Джорджия, Алабама және Миссисипи штаттарының заң шығарушы органдарында қызмет еткен. Оның атасы Джозеф Льюис Хогг Техас Республикасының Конгресінде қызмет етіп, Техас штатының Конституциясын жазуға көмектескен. Ол туылған кезде Хоггтың әкесі Техастың жетінші округінің округтік прокуроры болған. Төрт жылдан кейін Джим Хогг Техастың тұңғыш тума губернаторы болып сайланғанда, Има 1891 жылдың қаңтар айында анасы мен үлкен інісімен бірге ант беру рәсіміне және инаугурациялық кешке қатысты, осылайша жаңадан салынған Техас штатының Капитолийіндегі алғашқы инаугурацияға куә болды. Отбасы губернатордың резиденциясына көшті. 1855 жылы салынған ғимараттың қабырғалары жарылып, жиһаздары қираған, жағдайы нашар еді. Има мен оның бауырлары ғимаратты тұруға жарамды күйге келтіруге көмектеседі деп күтілді. Хогг пен оның кіші інілері шатастырмалы болды. Ол әсіресе губернатордың резиденциясының перилаларынан сырғанауды ұнатқандарын еске алды. Хоггтың ата-анасы Томас бармағын кесіп алғанға дейін осылай жалғастыруға рұқсат берді, содан кейін Джим Хогг қанды артқы қабаттардан қорқып, белсенділікті тежеу үшін периланың ортасына шегелер қақты; Хоггтар отбасы үйден көшіп кеткеннен кейін көптеген онжылдықтар бойы периладағы тесіктер көрініп тұрды. Балалар жануарларды жақсы көреді, олардың үй жануарларына иттер, мысықтар, құстар, еншілес құстар, оппозиумдар, қояндар, Шетланд понисі мен попугай кірді. Бірде балалар губернатордың резиденциясының аумағында цирк ұйымдастырды. Хогг әр келушіден бес цент алды, бірақ әкесі бұл схеманы тапқан кезде ақшаны қайтаруға мәжбүр болды. Кейінгі жылдары олардың үй жануарлары жинағына аю, жылқы, қарақұс, какаду және Джек пен Джилл есімді екі түйеқұйрық қосылды. Бірде Хогг ағаларының қарсылығына жауап ретінде бір түйеқұйрыққа мініп, бірақ бір жігіт оны шпагамен ұрып, арқасынан лақтырып тастаған. Кейін Има мен оның түйеқұйрықтары Маргарет Оливия Макманис пен Брюс Дюпридің «Има және Ұлы Техас түйеқұйрығы» атты сурет кітабының басты кейіпкерлері болды. Оның анасы Томас туылғаннан кейін күшін ешқашан қалпына келтірмеді және қалған өмірі бойы жартылай мүгедек болды. Има Остинде болған жылдары оны бірнеше денсаулық курорттарына алып жүрді. 1895 жылы Сараға туберкулез диагнозы қойылды, және дәрігердің ұсынысымен ол Имамен бірге Колорадоға көшті, онда олар Джим Хоггтың үлкен әпкесі, Марта Фрэнсис Дэвиспен бірге тұрды. Сара Хогг Колорадода 25 қыркүйекте 1895 жылы қайтыс болды. Дэвис отбасымен бірге Остинге оралып, Хогг пен оның бауырларын бірнеше ай бойы күткен. Отбасы үй шаруашылығын жұмысқа алғанмен, Хогг үйдің ханымы деп есептелді және үй тазалауды, сондай-ақ кіші бауырларының білімін қадағалады. 1898 жылы Хогг әкесімен бірге Гавайиге сапар шекті, онда олар Гавайи королевасы Лилиуокаланимен кездесіп, Гавайиді АҚШ-қа тапсыру рәсімін тамашалады. Екеуі Сиэтлге келуге жоспарлаған, бірақ Хогг кемеге отқудан бас тартты. Жылап, ол әкесінен басқа шаралар қолдануын өтінді, өйткені «өте жаман сезімге» ие болды. Ол келісті, және олар Калифорнияға теміржолмен сапар жасады, онда олардың бастапқы кемесі теңізде жоғалып, құтқарылғандар жоқ екенін білді. 1899 жылы ол Техас университетіне (UT) түсті. Кейін ол «Ешқандай бірінші курс студенті мендей дайынсыз, қорқынышты болған есім жоқ» деді. Ол UT кампусындағы алғашқы әйелдер қауымдастығы, Пи Бета Фиді құруға көмектесіп, әйелдердің әлеуметтік клубы, Валентин клубына қосылды. Университетте екі жыл оқығаннан кейін ол Ұлттық консерваторияда фортепиано мен музыка теориясын оқу үшін Нью-Йорк қаласына көшті. 20-шы ғасырдың басында Хоггтың әкесі мұнаймен айналыса бастады. 1901 жылы ол Уэст-Колумбияның жанындағы жерді сатып алды, бұл жер бұрын Варнер плантациясының бөлігі болған. Нью-Йорк қаласында екі жыл оқығаннан кейін Има Хогг Техасқа оралды, уақытын плантация мен Хьюстон арасында бөлісті, онда оның әкесі заң практикасымен айналысты. Оның қадағалауымен үй кейінірек қайта жаңартылды және үйдің арт жағына портик қосылды; ол осыны үйдің жаңа кіреберісі етіп, үйді Варнер ағысынан бұрды. Бірақ 3 наурыз 1906 жылы ол әкесінің төсегінде қайтыс болғанын анықтады. Има қатты қайғырды; оның қайғысын басу үшін оның інісі Уильям оны Нью-Йорк қаласына апарды. Онде ол концерттер мен мұражайларға батырып берді. 1907 жылы ол Германияда демалысқа шықты, және ол осы жерде осылай көп ұнады, сондықтан ол фортепиано оқуын жалғастыру үшін Еуропада қалуды шешті. Келесі екі жыл бойы ол Венада Франц Ксавер Шарвенкадан, Австрия императоры Франц Иосиф I-нің сарайындағы пианисттен, және Берлинде Мартин Краузеден музыка оқыды. Еуропадан оралғаннан кейін Хогг Хьюстонға інісі Уильяммен бірге қоныстанды. Қаланың халқы шамамен 100 000 болғанымен, онда мұражайлар мен саябақтар, сондай-ақ кәсіби театр, музыка немесе балет топтары болмады. Хогг музыка сабақтарын беруді шешті және келесі тоғыз жыл осы мамандықта жұмыс істеді. Оның алғашқы шәкірттерінің бірі Жак Абрам болды, кейін ол концерттік пианист болды. 1917 жылы директорлар кеңесі оны президенттік лауазымға тағайындауды сұрады; ол 12 мерзім бойы қызмет етті. Техас губернаторы Джон Конналли болған кезде, ол...
Ima Hogg (July 10, 1882 – August 19, 1975), known as "The First Lady of Texas", Ima Hogg had no middle name, which was unusual for the time. Her first name was taken from her uncle Thomas Hogg's epic Civil War poem The Fate of Marvin, which featured two young women named Ima and Leila. According to Virginia Bernhard's biography of Ima Hogg, "there are some who believe that James Stephen Hogg named his only daughter Ima Hogg to attract the attention of Texas voters" in a year when he was running in a close race for district attorney of the Seventh District in Texas, Alternatively, correspondence from Jim Hogg indicates he may not have been conscious of the combined effect of his daughter's first and last names. Ima Hogg later recounted that "my grandfather Stinson lived fifteen miles [24 km] from Mineola and news traveled slowly. When he learned of his granddaughter's name he came trotting to town as fast as he could to protest but it was too late. The christening had taken place, and Ima I was to remain." Throughout her adult years, Hogg signed her name in a scrawl that left her first name illegible. Her personal stationery was usually printed "Miss Hogg" or "I. Hogg", and she often had her stationery order placed in her secretary's name to avoid questions. Hogg did not use a nickname until several months before her death when she began calling herself "Imogene." Her last passport was issued to "Ima Imogene Hogg." She was frequently forced to dispel the myth; hundreds of people wrote her letters inquiring whether her name was real and if she really had a sister named Ura. In the early 1930s, Hogg worked on a collection of her father's papers and speeches with his biographer, historian Robert C. Cotner; she became a guardian of his place in history, often writing to clarify or refute articles published about her father. According to Bernhard, "the very fact that Ima had been burdened with a name that made a lifetime of explanations necessary also made her anxious to defend her father from all detractors. By doing so, she defended herself as well, and she did so with considerable skill and unfailing politeness." Ima Hogg has been the source of "unfortunate name" or "worst baby name" jokes, lists, and contests, including the incorrect assertion that Jim Hogg had named his two daughters "Ima Hogg" and "Ura Hogg." Similar unfortunate baby names according to United States Census records include Ima Pigg, Ima Muskrat, Ima Nut, Ima Hooker, The Hogg family had long been active in public service. Her great grandfather, Thomas Hogg, served in the state legislatures of Georgia, Alabama, and Mississippi. Her grandfather, Joseph Lewis Hogg, served in the Congress of the Republic of Texas and helped to write the Texas State Constitution. At the time of her birth, Hogg's father was the district attorney of the Seventh District in Texas. When Jim Hogg was elected the first native born Governor of Texas four years later, Ima accompanied her mother and elder brother to the swearing in ceremony and inauguration ball in January 1891, thus witnessing the first inauguration in the newly erected Texas State Capitol. The family moved into the Governor's Mansion. Built in 1855, the building was in poor condition, with cracked walls and dilapidated furnishings. Ima and her siblings were expected to help renovate the building to a liveable state—she was required, among other things, to pry chewing gum from the furniture and door moldings. Hogg and her younger brothers were rambunctious. She recalled that they particularly enjoyed sliding down the banisters in the Governor's Mansion. Hogg's parents allowed this to continue until Thomas cut his chin, after which Jim Hogg nailed tacks along the center of the railing to curb the activity through fear of bloodied posteriors; the holes from the tacks remained visible in the banister for many decades after the Hogg family moved from the home. The children liked animals, and their menagerie included dogs, cats, birds, raccoons, opossums, rabbits, a Shetland pony and a parrot. The children once used their animals to conduct a circus on the grounds of the Governor's Mansion. Hogg charged each visitor five cents, but was forced to return the money when her father discovered the scheme. In later years, the family added a bear, a horse, a fawn, cockatoos, and two ostriches named Jack and Jill to their collection of animals. In response to a challenge from her brothers, Hogg once mounted one of the ostriches, but was thrown from its back after one of the boys hit it with a slingshot. Ima and her ostriches later became the protagonists of a picture book, Ima & the Great Texas Ostrich Race, by Margaret Olivia McManis and Bruce Dupree. Her mother never regained her strength after Thomas's birth, and for the remainder of her life was a semi invalid. Ima accompanied her to several health spas during their years in Austin. In 1895, Sarah was diagnosed with tuberculosis, and on the recommendation of her doctor, she and Ima moved to Colorado, where they lived with Jim Hogg's elder sister, Martha Francis Davis. Sarah Hogg died in Colorado on September 25, 1895. Davis accompanied the family to Austin and spent several months caring for Hogg and her brothers. Although the family employed a housekeeper, Hogg was considered the lady of the house and supervised the housecleaning as well as the education of her younger brothers. In 1898, Hogg accompanied her father to Hawaii, where they met Hawaiian Queen Liliʻuokalani and watched the ceremony that delivered Hawaii to the United States. The two were scheduled to sail to Seattle, but Hogg refused to board the ship. Sobbing, she begged her father to make other arrangements because she "had an awful feeling". He relented and they instead sailed to California, where they learned that their original ship had been lost at sea with no survivors. In 1899, she entered the University of Texas at Austin (UT), She later remarked that "No freshman was ever more immature, more unprepared, more frightened than I." She joined the female social club known as the Valentine Club, and helped to inaugurate the first sorority on the UT campus, Pi Beta Phi. After two years at the university, she moved to New York City to study piano and music theory at the National Conservatory of Music. Near the turn of the 20th century, Hogg's father began speculating in oil. He purchased of land near West Columbia in 1901, land that had been part of the Varner plantation. After two years of study in New York City, Ima Hogg returned to Texas, dividing her time between the plantation and Houston, where her father had a law practice. Under her supervision, the house was later remodeled and a portico was added to what had been the back of the house; she made this the new front entrance, orienting the house away from Varner Creek. but on March 3, 1906, she discovered her father dead in his bed. Ima was devastated; to quell her grief, her brother William took her to New York City. During her stay she immersed herself in concerts and museums. In 1907, she vacationed in Germany, and enjoyed her time so much that she chose to remain in Europe to continue her piano studies. For the next two years she studied music in Vienna under Franz Xaver Scharwenka, pianist to the court of Franz Joseph I of Austria, and in Berlin under Martin Krause. After returning from Europe, Hogg settled in Houston with her brother William. Although the city had a population of about 100,000, it had no museums or parks and no professional theater, music, or ballet groups. Hogg chose to teach music and continued in this vocation for the next nine years. One of her first pupils was Jacques Abram, who later became a concert pianist. In 1917 the board of directors requested that she serve as president; she went on to serve 12 terms. When John Connally was Governor of Texas, his wife Nellie declared, "The Governor's wife is usually called the First Lady of the State, but Ima always has been and always will be the First Lady of Texas." After their father's death in 1906, Hogg and her brothers tried to sell the Varner plantation, but a provision in his will specified that the land be kept for 15 years. On January 15, 1918, oil was found on the Varner plantation. A second strike the following year provided oil income amounting to $225,000 a month (equivalent to $0.225 in 1919 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million a month in ) shared among the four siblings. According to Hogg biographer Gwendolyn Cone Neely, the Hoggs did not believe that the oil money was rightfully theirs, as it had come from the land and not hard work, and they were determined to use it for the good of Texas. Hogg founded the Houston Child Guidance Center in 1929 to provide counseling for disturbed children and their families. Her interest in mental health came from her father, who had read widely on mental health issues; during his terms as governor, Ima had often accompanied him on visits to state institutions, including charity hospitals and asylums for the mentally ill. She furthered her knowledge of the field while she was a student at UT, taking several courses in psychology. Ima was convinced that her youngest brother, Tom, would have benefited from similar intervention, as he had reacted badly after their mother's death and as an adult was "restless, impulsive, and alarmingly careless with money". Although her ideas on mental health would be considered mainstream today, in 1929 they were pioneering. In 1972, she told the Houston Chronicle that, of all her activities, she had derived most pleasure from her role in establishing the Houston Child Guidance Center. Hogg had previously suffered from mental health problems. In late 1918, she fell ill, probably from severe depression. She consulted with Dr. Francis Xavier Dercum, a specialist in the treatment of nervous and mental diseases, who treated her for the next three years. She was hospitalized for more than a year, and spent a further three years convalescing, primarily in Philadelphia, Pennsylvania. On the entry of the United States into World War II, the Foundation researched methods to prevent mentally unsuitable candidates from enlisting in the military, and provided counseling to those traumatized by the war. After the war, the Foundation expanded its educational and philanthropic focus, providing mental health care to the poor and the aged. The Foundation awards annual scholarships to individuals pursuing a Master's degree in Social Work. In 1943, Hogg decided to run for a seat on the Houston School Board so that the board would include two female members. During her term, she worked to remove gender and race as criteria for determining pay. She championed a visiting teacher program for children with emotional problems Her first purchase, in 1922, was a Spanish foot chair or Queen Anne maple chair with carved feet. She researched the early American furniture market extensively, personally visiting Luke Vincent Lockwood, the author of the standard work on the topic, for more information. Other collectors soon saw the value in early American pieces. Hogg remained one of the few collectors not located on the East Coast. As her collection grew, she was often asked to loan pieces for exhibit in New England; Hogg always refused, stating "they've got plenty of these things up there". For their home, the Hoggs chose the largest lot, Ima worked closely with architect John Staub to design a house that would show off the art the family had purchased. William and Ima moved into the house, which she christened Bayou Bend, in 1928. Hogg donated her collection of Native American art to MFAH in 1944, including 168 pieces of pottery, 95 pieces of jewelry, and 81 paintings. In 1960, she was appointed by President Eisenhower to serve on a committee to plan the National Cultural Center, now called the Kennedy Center, in Washington, D. C. In 1961, Jacqueline Kennedy named Hogg to the 18 member advisory committee to work with the Fine Arts Committee in seeking historical furniture for the White House.
Қайта қалпына келтіру
Хогг Байо Бенд салынғаннан кейін Варнер плантациясында аз уақыт өткізгенімен, ол оның атынан өнер және антиквариат жиһаздарды сатып алуды жалғастырды. 1950 жылдары ол плантацияны қалпына келтірді, әр бөлмеге Техас тарихынан әртүрлі тақырып берілді: отаршылдық дәуір, Конфедерация, Наполеон дәуірі (1818) және Мексика-Америка соғысы. Бір бөлме оның әкесіне арналған, онда оның үстелі мен креслосы, сондай-ақ оның таяқтар жинағы болды. Ол мүлікті мемлекетке сыйға тартты және ол 1958 жылы Джим Хоггтың туғанына 107 жыл толуына орай, Варнер-Хогг плантациясы мемлекеттік тарихи орны деп жарияланды. Варнер-Хоггты қалпына келтіру жұмыстары аяқталуға жақын келгенде, Хогг өзінің Хьюстондағы үйіне, Баю Бендке назарын аударды, онда оның жеке антиквариаттары мен өнер туындыларының бір бөлігі сақталған. Оның америкалық және колониялық мексикалық сәндік өнердің үлкен жинағы болды, олардың кейбіреулері әлі күнге дейін үйде. 1950 жылдардың соңында ол былай деді: «Мен американдық жиһаз жинап жүрдім. Мен жинадым, жинадым, жинадым, менде сонша көп жиналды ki, оны не істеу керектігін білмедім. Мен оны мұражайға беруге шешім қабылдадым». Ол үйді мұражайға айналдыру үшін қажетті құрылымдық өзгерістер бойынша бастапқы сәулетші Джон Стаубпен бірлесіп жұмыс істеді. Ол үйді жеке заттардан және өзінің тұжырымдамасына сәйкес келмейтін заттардан тазартты; үйдегі американдық емес жиһаздың жалғыз бөлігі оның ағылшын асхана үстелі болды, оны алып тастауға оның көңілі келмеді, себебі ол онымен тым көп естелік байланысты болды. River Oaks тұрғындарының бірнешесі Баю Бендтің мұражайға айналуына қарсы сотқа шағымданып, бірақ Хогг сотта жеңіске жетті. 1966 жылы МФАХ жаңа мұражайды халыққа МФАХ-тың Баю Бенд жинағы және бақтары ретінде ашты. Салтанатты ашылуда Чарльз Ф. Монтгомери Баю Бендті «Винтертурдың осы жағындағы ең үлкен және ең жақсы жинақ» деп атады. 1963 жылы Хогг өзінің тарихи ғимаратын Баю Бендке көшіруді үміттеніп, Раунд Топқа жақын жерді сатып алды. Бұл жоспар жүзеге аспай қалған соң, ол оны сол жерде қалпына келтіруге шешім қабылдады және уақытша Раунд Топқа көшіп барды. Round Top маңындағы Виндейл мейрамханасын жеке бақылаудан кейін, Хогг мүлікті Остиндегі Техас университетіне сыйға тартты. Виндейл тарихи орталығы ретінде белгілі, ол негізінен ашық ауадағы музей және музыкалық орталық ретінде пайдаланылады. Музейде Вуд округі мен Солтүстік-Шығыс Техастың тарихынан алынған заттар сақталған. Кейіннен ол анасының үйін қалпына келтіріп, оны саябаққа көшірді.