Кіріспе

Американдық джаз пианині Джонни Коста (нағыз аты Джон Костанца; 18 қаңтар 1922 – 11 қазан 1996) – американдық джаз пианині. Джаздың көрнекті өкілі Арт Татум оған "Ақ Арт Татум" деген лақап ат берген. Коста ең көп танымалдығы "Мистер Роджерс көршілігі" балалар телесериалының музыкалық директоры қызметін атқарғандығымен.

Өмірбаян

Коста жеті жасында аккордеон ойнауды үйреніп, үш жылдан кейін нота оқуға кірісті. Костаның жоғары сыныптағы музыка мұғалімі Фрэнк Оливер Костаның абсолют дыбыс сезімі бар екенін анықтағаннан кейін оған фортепиано үйренуді ұсынды. Коста Карнеги-Меллон университетін музыка және педагогика мамандықтары бойынша бітірді. Музыкант ретінде қалыптаса алмаса, Коста өзін оқытушы ретінде дайықтады. Бітіру күні ол Питтсбургтегі радиостанцияда үй пианині болып жұмыс істей бастады. Кейіннен ол Питтсбургтегі KDKA телеарнасында да осындай қызмет атқарды. Ол көптеген бағдарламалар үшін фортепиано және орган музыкасын ұсынды, соңында Фред Роджерспен бірлесіп, «Мистер Роджерстің махаббаты» бағдарламасында естілетін музыканы аранжировкалап орындады. Костаның алғашқы жазбасы – 1955 жылы шыққан «The Amazing Johnny Costa» Savoy LP альбомы, ол 1989 жылы «Neighborhood» деген атпен CD форматында қайта жарық көрді. Оның табысты карьерасы оны халықаралық деңгейде танымал ете бастағанымен, отбасы мен достарынан алыстау оны тек Пенсильвания штатының батысында өмір сүруге және өнер көрсетуге итерді. Ол саяхаттауды тоқтатты және «Майк Дуглас Шоу» бағдарламасының музыкалық директоры лауазымынан бас тартты. Коста Питтсбургке оралып, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. 1954 жылы Кен Гриффиннің «67 Melody Lane» телесериалында Коста гитарист Джо Негримен бірге өнер көрсетті. Джонни мен Джо «After You've Gone» және «Little Brown Jug» атты екі әнді орындады, соңғысы Кен Гриффин органмен сүйемелдеді.

Мистер Роджерстің маңы

Коста балалар телехикаясы «Мистер Роджерс көршілесінде» музыкалық жетекші, аранжировщик және клавишник ретінде қызмет етті. Шоудың авторы және жүргізушісі Фред Роджерс Костаны ол кездестірген ең талантты музыканттардың бірі деп есептеді. Роджерстің таңдауы таңқаларлық болды, себебі Костаның стилі балалар шоуы үшін тым күрделі және әсерлі деп саналды. Коста жұмысты еш ойланбастан қабылдады, өйткені бұл оған Питтсбургтен алыс саяхаттауды қажет етпейді, сондай-ақ Роджерс оған ұлының колледж оқу ақысын төлеуге қажетті соманы ұсынды ($5,000). «Мистер Роджерс көршілесі» балалар шоуы болғанымен, Коста «балаларға арналған» музыка ойнамауға тырысты. Ол балалардың жақсы музыканы түсінетініне және тіпті балалар шоуы үшін де өзінің музыкалық стильдерімен және тәсілдерімен тәжірибе жасауға болатынына сенді. Әр күні Коста және оның триосы (бас гитарада Карл МакВикер-младший, соққы аспаптарда Бобби Роусторн) түсірілім кезінде студияда тікелей орындады. Шоудың танымал басты тақырыбынан басқа, олар троллейбус сыбызғысын, Мистер МакФилидің «Speedy Delivery» пианиносының жылдам дыбыстарын, Фред балықтарын тамақтандырған кезде синтезатордағы вибрафон флейтасының үнін, арманды селеста ноталарын, қосымша музыканы және Роджерстің кіру және шығу әуендерін орындады.

Өлім

Коста 74 жасында Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында апластикалық анемиядан қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін Майкл Мориц 2001 жылы бағдарлама тоқтағанға дейін «Мистер Роджерстің көршілері» бағдарламасының музыкалық директоры қызметін атқарды. Костаның көптеген музыкалық шығармалары, соның ішінде әрбір бөлімнің басында ойналатын селеста музыкасы қолданыла берді. Морицтің тілегі бойынша, бағдарламаның соңғы титрлерінде Коста Морицпен бірге музыкалық директор ретінде көрсетілді.