Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоғары жылдамдыққа арналған арнайы реактивтік отын
Special jet fuel for supersonic aircraft and beyond
Turbine Fuel Low Volatility JP 7, көбінесе JP 7 (MIL DTL 38219 стандартына дейін Jet Propellant 7 деп аталған) – 1955 жылы АҚШ Әскери-әуе күштері (USAF) үшін, SR 71 Blackbird сияқты жоғары жылдамдықты әскери ұшақтарында пайдалану үшін әзірленген реактивтік отынның ерекше түрі. SR 71 сияқты, X 51A конструкциясы бұл отынды суытады (стратосферадағы ұзаққырақ жай жылдамдықтағы ұшу арқылы; жоғары жылдамдыққа дейін үдеу алдында); содан кейін жоғары жылдамдықпен ұшу кезінде отын жылу алмастырғыштар арқылы айналымға түсіріліп қыздырылады, осы арқылы ұшақ құрылымының ішкі кеңістіктерінен жылу алады. Отын содан кейін қозғалтқыштардың және қосалқы механикалық жабдықтардың айналмалы механикалық бөліктері арқылы сорғыланады, бұл майлау және салқындатуды қамтамасыз етеді. Соңында, шамамен температурада, ол қозғалтқыштардың отын саптамаларына жіберіледі.
Turbine Fuel Low Volatility JP 7, commonly known as JP 7 (referred to as Jet Propellant 7 prior to MIL DTL 38219) is a specialized type of jet fuel developed in 1955 for the United States Air Force (USAF) for use in its supersonic military aircraft, including the SR 71 Blackbird As with the SR 71, the X 51A design super cools this fuel (cooled by extended subsonic flight in the stratosphere; prior to acceleration to supersonic speeds); then, when in supersonic flight, the fuel is heated by its circulation through heat exchangers which transfer to it the heat load of the interior spaces of the airframe. The fuel is then pumped through rotating mechanical parts of the engines and auxiliary mechanical equipment, providing both lubrication and cooling. Finally, at a temperature of nearly , it is pumped into the fuel nozzles of the engines.
Тарих
JT11D 20 қозғалтқышының жұмыс шегі арнайы отынды талап етеді. Отын энергия көзі ғана емес, сонымен қатар қозғалтқыштың гидравликалық жүйесінде де қолданылады. Жоғары жылдамдықпен ұшу кезінде отын ұшақ пен қозғалтқыш құрылғыларының қызып кетпеуі үшін жылуды сіңіретін орта ретінде жұмыс істейді, әйтпесе олар жоғары температурада қызып кетеді. Сондықтан отынның жоғары жылулық тұрақтылығы болуы қажет, осылайша ол ыдырап, отын жүйесінің арналарында кокс және лак қалдықтары жиналмайды. Жоғары люминометрлік көрсеткіш…
Quote box|width=50%|align=right|quote="The operating envelope of the JT11D 20 engine requires special fuel. The fuel is not only the source of energy but is also used in the engine hydraulic system. During high Mach flight, the fuel is also a heat sink for the various aircraft and engine accessories which would otherwise overheat at the high temperatures encountered. This requires a fuel having high thermal stability so that it will not break down and deposit coke and varnishes in the fuel system passages. A high luminometer number
Құрамы
JP 7 – негізінен көмірсутектерден тұратын қоспа, оның ішінде алкандар, циклоалкандар, алкилбензолдар, индандар/тетралиндер және нафталиндер; майлау қасиеттерін арттыру үшін фторкөмірсутектері, тиімдірек жағу үшін тотықтырғыш зат, сондай-ақ цезийлі А 50 қоспасы бар, ол шығарынды газдың радиолокациялық және инфрақызыл сигнатурасын жасыруға көмектеседі. SR 71 Blackbirds ұшағы бір сағат ұшу кезінде шамамен отын жұмсаған. JP 7 – дәстүрлі дистилляциялық отын емес, ол бензол немесе толуол сияқты жоғары ұшқыш компоненттердің өте төмен (<3%) концентрациясын және күкірт, оттегі және азоттың ізінің жоқтығын қамтамасыз ету үшін арнайы қоспалардан жасалады. Оның бу қысымы төмен және термиялық тотығуға жоғары тұрақты. Отынның температура диапазоны кең болуы керек: биіктікте мұзға жақын температурадан бастап, жоғары жылдамдықта салқындатылатын ұшақ пен қозғалтқыш бөліктерінің жоғары температурасына дейін. Оның ұшқыштығы осындай жоғары температурада жарылысқа төзімді болу үшін жеткілікті төмен болуы тиіс. JP 7-нің өте төмен ұшқыштығы және тұтануға бейім еместігіне байланысты, жанауды бастау үшін және ұшу кезінде кейіннен жандыруды қамтамасыз ету үшін қозғалтқышқа триэтилборан (TEB) енгізілуі қажет болды. SR 71 TEB-ге шектеулі сыйымдылыққа ие болғандықтан, қайта іске қосу үшін TEB-нің шектеулі саны (әдетте 16) болды, оларды ұзаққа созылған ұшуларда, бірнеше төмен биіктікте отын толықтыру кезеңдерімен және қалыпты жоғары биіктіктегі круиздік ұшумен мұқият басқару қажет болды.
JP 7 is a compound mixture composed primarily of hydrocarbons; including alkanes, cycloalkanes, alkylbenzenes, indanes/tetralins, and naphthalenes; with addition of fluorocarbons to increase its lubricant properties, an oxidizing agent to make it burn more efficiently, and a caesium containing compound known as A 50, which is to aid in disguising the radar and infrared signatures of the exhaust plume. The SR 71 Blackbirds used approximately of fuel per hour of flight. JP 7 is unusual in that it is not a conventional distillate fuel, but is created from special blending stocks in order to have very low (<3%) concentration of highly volatile components like benzene or toluene, and almost no sulfur, oxygen, and nitrogen impurities. It has a low vapor pressure, and high thermal oxidation stability. The fuel must operate across a wide range of temperatures: from near freezing at high altitude, to the high temperatures of the airframe and engine parts that are being cooled by it at high speed. Its volatility must be low enough to make it flash resistant at these high temperatures. The very low volatility, and relative unwillingness of JP 7 to be ignited, required triethylborane (TEB) to be injected into the engine in order to initiate combustion, and allow afterburner operation in flight. The SR 71 had a limited capacity for TEB, and therefore had a limited number of available 'shots' of TEB (usually 16) for restarts, and those had to be managed carefully on long duration flights with multiple stages of relatively low altitude air refueling and normal high altitude cruise flight.