Джеймс Сиррел: Шотландиялық футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы
Jimmy Sirrel
Джеймс Сиррел: Шотландиялық футболшы және жаттықтырушы. «Ноттс Каунти» клубының легендасы, команданы жоғары лигаға көтерген. Мансабы, жетістіктері туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд футболшысы және жаттықтырушысы
Scottish footballer and manager
Джеймс Сиррел (2 ақпан 1922 – 25 қыркүйек 2008) – шотланд футболшысы және жаттықтырушысы, ең үлкен жетістіктері жаттықтырушы ретінде болды. Глазго қаласында туған Сиррел «Селтик» клубында карьерасын бастап, кейін Англияға көшті, және «Брайтон энд Хоув Альбион» клубында көп ойнады. Жаттықтырушылық мансабын төртінші дивизиондағы «Брентфорд» клубымен бастаған Сиррел «Ноттс Каунти» клубына көшті, онда екінші дивизионға жол ашты, содан кейін «Шеффилд Юнайтед» клубында болғаннан кейін қайтадан «Ноттс Каунти» клубына оралып, 1926 жылдан бері алғаш рет бірінші дивизионға көтерілді. Ол клубтың аңызы саналады, және «Ноттс Каунти» клубының «Медоу Лейн» стадионындағы «Каунти Роуд» трибунасы оның есімімен аталады.
James Sirrel (2 February 1922 – 25 September 2008) was a Scottish football player and manager; he gained his highest profile in the latter role. Born in Glasgow, Sirrel began his career with Celtic before moving to England, spending most of his playing career with Brighton & Hove Albion. Starting his management career in the Fourth Division with Brentford, Sirrel moved to Notts County where he achieved promotion to the Second Division, and then after a spell at Sheffield United returned to Notts County to achieve promotion to the First Division for the first time since 1926. He is regarded as a legend of the club, with the County Road Stand at Notts County's Meadow Lane named after him.
Ойын мансабы
Глазго қаласында туған Сэррел кәсіби карьерасын 1946 жылы «Селтик» клубында бастады, бірақ үш жыл ішінде тек 13 ойынға қатысты. 1949 жылы «Брэдфорд Парк Авеню» клубына өтіп, қайтадан тұрақты түрде негізгі құрамға іліге алмады, бар болғаны 12 матч ойнады. 1951 жылы «Брайтон мен Хов Альбион» клубына қосылып, онда 55 ойын өткізді. 1954 жылы «Олдершот» клубына ауысты. 1957 жылы футболшылық карьерасын аяқтады.
Born in Glasgow, Sirrel started his professional career at Celtic in 1946, but made just 13 appearances in three years before signing for Bradford Park Avenue in 1949, but again failed to get regular first team football, playing only 12 matches. In 1951 he joined Brighton & Hove Albion, where he made 55 appearances before signing for Aldershot in 1954. He retired from playing in 1957.
Брентфорд
1965 жылы ақпанда Серрел Брентфордқа жаттықтырушы болып келді, ал 1967 жылы ақпанда клубтың уақытша басқарушысы болып тағайындалды. Толыққанды басқарушы болып тағайындалғаннан кейін, ол Брентфордты екі толық маусым бойы басқарды, осы кезеңде клуб Төртінші дивизионда 14-ші және 11-ші орындарда қалды. 1969–70 маусымы Брентфорд үшін сәтті басталды және қараша айына қарай клуб Үшінші дивизионға автоматты түрде өтуге лайықты күш көрсетіп жатты. Алайда, сол айдың басында Серрел Гриффин Паркті тастап, Ноттс Каунти клубының жаңа басқарушысы болып кететіні жарияланды.
Sirrel moved to Brentford as trainer in February 1965, before accepting the job of caretaker manager in February 1967. After being appointed to the role full time, he spent two full seasons at the helm of Brentford where the club finished in 14th and 11th placed positions in the Fourth Division. The 1969–70 season started well for Brentford and by November they were mounting a decent challenge for automatic promotion to Division Three. However, at the beginning of that month it was announced that Sirrel would be leaving Griffin Park to join Notts County as their new manager.
Ноттс округі
Жаңа лауазымына келген соң Сыррел: "Кез келген баланы Ноттс Каунти туралы не білетінін сұраңыз, ол сізге әлемдегі ең көне футбол командасы осы екенін айтады. Мен жұмысымды аяқтаған соң, ол одан да көп нәрсені біледі" деді, осылайша Ноттс Каунти жанкүйерлерінің жүрегіне бірден сыйды. Бұрынғы бас жаттықтырушылар Джек Уилер мен Билли Грейден Сыррелге Дон Массон, Дэвид Нидхэм, Боб Уортингтон және Лес Брэдд бар команда мұра болды, ал оның командасын жеңу қиынға соқты. "Қарғалардың" бас жаттықтырушысы ретіндегі алғашқы маусымы бірнеше маусымдық күрес пен қаржылық қиындықтардан кейін құрметті жетінші орынмен аяқталды. Келесі маусымда "Қарғалар" төртінші дивизионның чемпионы атанды. "Қарғалардың" қыркүйектің соңына дейін жеңіліске ұшырамауы және Медоу-Лейнде бірде-бір жеңіліссіз маусымды аяқтауы мүмкін болды. Сыррел берік қорғаныс құрды, оны бұзу өте қиын болды, нәтижесінде тек 36 гол соғылды. Ал шабуылда Сыррел осыған тең келген, әсерлі гол соққан команда құрды, олар ойын барысында орташа есеппен 2.47 голдан астам соқты. Келесі маусымда Ноттс тағы да өркендеді, бірақ екінші тізбектеп өрлеуге үш ұпай жетпеді. Сыррелдің Ноттс Каунти аңызы ретіндегі мәртебесі тез арада бекітілді. 1972–73 маусымы "Қарғалар" үшін баяу басталды, жыл соңында олар 16-шы орында қалды. Алайда, Ноттс маусым бойына тек екі рет жеңіліске ұшырады және Tranmere Rovers командасын 4–1 есебімен жеңіп, екінші орынды және бірінші дивизионға жолдама алды. Сыррел Ноттстың төртінші дивизионнан екінші дивизионға көтерілуіне, шамамен төрт жыл ішінде ықпал етті. Келесі екі маусымда "Қарғалар" орташа көрсеткіштермен аяқтап, 1975–76 маусымында да солай болуға дайын болды. Алайда, Сыррел Ноттс Каунтиден Шеффилд Юнайтедке кететінін хабарлады және 1975 жылдың 21 қазанында Кен Фурфидің орнына жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалды.
Upon taking his new position Sirrel said "Ask any kid what he knows about Notts County and he'll tell you they're the oldest football team in the world. By the time I've finished he'll know a lot more," immediately endearing himself amongst Notts County supporters. From previous managers Jack Wheeler and Billy Gray, Sirrel had inherited a team including Don Masson, David Needham, Bob Worthington and Les Bradd, and his team would become increasingly difficult to beat. His first season in charge of the Magpies ended with a respectable seventh place finish after several seasons of struggle on the pitch and financial woes off it. The following season the Magpies stormed their way to the Fourth Division Championship. It would be the end of September before the Magpies would be beaten and the season would be completed without a single defeat at Meadow Lane. Sirrel built a solid defence, difficult to break down which would concede just 36 goals, while in front of goal, Sirrel built an equally impressive goalscoring side which would score an average of 2.47 goals per game. The following season Notts excelled again, missing out on a second successive promotion by three points. Sirrel's status as a Notts County legend was fast becoming confirmed. The 1972–73 season started off slowly for the Magpies and by the end of the year they were languishing in 16th place. However, Notts would lose just twice more all season and secure second place and promotion into the Second Division following a final day 4–1 victory over Tranmere Rovers. Sirrel had overseen a transformation of Notts which had seen them go from Division Four strugglers to a Division Two side in little under four years. For the next two seasons, the Magpies would finish with respectable midtable positions and looked to be heading that way again during 1975–76. Sirrel however announced that he would leave Notts County for Sheffield United and was appointed their new manager on 21 October 1975, replacing Ken Furphy.
Шеффилд Юнайтед
"Блейдс" командасы Бірінші дивизиондағы маусымын қатты қиындықпен бастады және 13 ойын ішінде тек бір ғана жеңіс тіркеді, нәтижесінде турнир кестесінде соңғы орында қалды. Ол бар күшімен ойыншыларын жігерлендіруге тырысты, бірақ "Блейдс" тағы бес ойында жеңіске жетіп, маусымды соңғы орында аяқтады. Аз қаржы болғандықтан, Сиррел "Браммолл Лейн" стадионындағы құлдырауды тоқтатуға үлкермеді, ал келесі маусымда "Юнайтед" Екінші дивизионда 11-орынды иеленді. 1977–78 маусымы да ұқсас жағдайда басталды және 1977 жылдың 27 қыркүйегінде Сиррел "Юнайтед" командасы турнир кестесінің төменгі бағанасында күресіп жатқанда "Браммолл Лейн" стадионын тастап кетті. Ол сондай-ақ қиын жағдайға тап болған "Ноттс Каунти" клубына оралды. Сиррел – қазіргі "Шеффилд Юнайтед" клубының эмблемасын жасаған автор. Сиррелдің "Браммолл Лейн" стадионындағы басшылық қызметіне дейін "Блейдс" Шеффилд қаласының гербін пайдаланған. Бірақ Шеффилд қалалық кеңесі оған авторлық құқықты тіркеген соң, "Блейдс" жаңа эмблема іздеуге мәжбүр болды. Сонда Сиррел отырып, бүгінге дейін қолданылып келе жатқан эмблеманы жасады.
The Blades had suffered an awful start to their First Division season and were bottom having recorded just one win in 13 games up to Sirrel's appointment. Despite his best efforts, he was unable to motivate his players and the Blades would record just five more wins and finish the season relegated in bottom place. With little money to spend, Sirrel was unable to stop the slide at Bramall Lane and the following season United finished 11th in the Second Division. The 1977–78 season started in similar fashion and on 27 September 1977, Sirrel left Bramall Lane with United struggling at the foot of the table. He returned to Notts County, who were also going through a hard time. Sirrel is the designer of the present Sheffield United club badge. Up until Sirrel's tenure in charge at Bramall Lane, the Blades used Sheffield's coat of arms. This was until Sheffield City Council copyrighted it, forcing the Blades to look elsewhere for a badge. Sirrel sat down and designed the badge that is still used today.
Жеке өмір
Футболдан басқа, Сыррел көгалдандырумен әуестеніп, боулинг ойнағанды ұнататын. Сыррел 2008 жылдың 25 қыркүйегінде 86 жасында дүние салды. 2008 жылдың 7 қазанында Сыррел жерленді, оған футбол әлемінің көрнекті тұлғалары мен жанкүйерлер "Сарпылар" клубының легендасына құрмет көрсету үшін келді.
Apart from football, Sirrel was a keen gardener and enjoyed bowls. Sirrel died aged 86 on 25 September 2008. Sirrel was buried on 7 October 2008 as fans and great figures from the world of football alike turned out to pay their respects to the Magpies legend.