Пауль Герсон Унна: Неміс дерматологы және дерматопатологияның іргесін қалаушысы

Кіріспе

Неміс дәрігері және дерматологы (1850–1929)

Пол Герсон Унна (8 қыркүйек 1850, Гамбург – 29 қаңтар 1929, Гамбург) – дерматология саласындағы неміс дәрігері және дерматопатологияның алғашқы дамушыларының бірі.

Өмірбаян

Пол Унна Гамбург қаласынан шыққан дәрігер Мориц Адольф Уннаның неміс еврей отбасында дүниеге келді. Унна Гелертенсшуле де Йоханнеум мектебінде және Ида Герсоннан білім алды. Ол Гейдельберг университетінде медицинаны оқыды, бірақ Франко-Пруссия соғысында ауыр жарақаттанғандықтан оқуын тоқтатуға мәжбүр болды. 1871 жылы ол Гейдельбергте оқуын жалғастырды, кейін Лейпциг университетіне барып, ақырында Страсбургте Генрих Вильгельм Вальдейердің басшылығымен докторлық диссертациясын қорғады. Оның докторлық жұмысы эпидермистің гистологиясы мен дамуына арналған, ол 1876 жылы жарияланды. Диссертациядағы жаңа идеялар мен көзқарастар қатал сынға ұшырады. Олар кейбір түзетулер енгізілгеннен кейін ғана қабылданды. Ол Венада дерматология бойынша оқуын жалғастырды, онда Фердинанд фон Хебра, Мориц Капоси және Генрих Ауспиц сияқты мамандармен бірлесіп жұмыс істеді. Гамбургке оралғаннан кейін Унна әкесінің клиникалық тәжірибесінде жұмыс істеді, содан кейін Санкт-Георг ауруханасында қызмет етті. Уннаның басты қызығушылығы дерматология болды: ол 1881 жылы Гамбургте тері ауруларына арналған жеке практикасын ашты, ал 1884 жылдан бастап дерматология саласына толыққанды ден қою үшін Гамбургтің Эймсбюттель ауданында Дерматологикум жеке дерматологиялық ауруханасын ашты. Сол жылы Унна өзінің алғашқы кітабын – «Histopathologie der Hautkrankheiten» (Тері ауруларының гистопатологиясы) жариялады, ол сол кездегі барлық білімді қамтыды және оны заманының ең белгілі дерматологтарының біріне айналдырды. Барлық белгілі тері ауруларын сипаттағаннан өзге, Унна жаңа емдеу әдістерін де ұсынды. Ол 1886 жылы тері ауруларына қарсы ихтиол мен резорцинолды қолдануды ұсынды. 1889 жылы ол «нигрик акантозы» терминін енгізді. Ол терідегі биохимиялық процестерді зерттеді және бірінші болып stratum granulosum қабатын сипаттады. 1894 жылы ол тері зерттеу әдісі ретінде қабатты проекциялау әдісін енгізді. 1907 жылы Гамбург сенаты оған профессор атағын берді, ал келесі жылы ол Эппендорф ауруханасының бас дәрігері болды. 1919 жылы ол Гамбург университетінің профессоры болып, дерматология кафедрасын басқарды. 1927 жылы ол алғаш рет «Унна ауруы» деп аталатын созылмалы тері ауруын сипаттады, ол бас терісінің, бетінің және дене мүшелерінің май бездеріне бай аймақтарының себореясымен сипатталады. Артур Тостпен бірге Унна-Тост синдромы да Уннаның есімімен аталады; бұл табан мен алақандарға әсер ететін сирек кездесетін тұқым қуалайтын тері ауруы. Сонымен қатар, аяқ-қолдың тамырларындағы мәселелерді емдеу үшін қолданылатын қысымды күшейткен бинтке «Уннаның буткісі» деген ат берілген.

Paul Unna was born to German Jewish parents Moritz Adolph Unna, a physician from Hamburg. Unna was educated at the Gelehrtenschule des Johanneums and Ida Gerson, who descended from a long line of physicians. He began to study medicine at the University of Heidelberg, but had to interrupt it in order to fight in the Franco Prussian war, where he was severely wounded. In 1871, he resumed his studies in Heidelberg and later went to the University of Leipzig, finally attaining a doctorate under Heinrich Wilhelm Waldeyer in Strasbourg. His doctoral work was on the subject of the histology and development of the epidermis, and was published in 1876. The thesis contained a set of new ideas and aspects that were met with hard criticism. They were accepted only after some corrections were made. He went on to receive his training in dermatology in Vienna, where he worked in cooperation with Ferdinand von Hebra, Moritz Kaposi and Heinrich Auspitz, among others. After his return to Hamburg, Unna started working in the clinical practice of his father, then in the Sankt Georg Hospital. Unna's main interest resided on dermatology: he opened his own practice for skin diseases in Hamburg in 1881, and later opened the Dermatologikum private dermatological hospital in Hamburg Eimsbüttel, so that he could concentrate entirely on the field, beginning in 1884. In that year, Unna published his first book, Histopathologie der Hautkrankheiten (Histopathology of Skin Diseases), which exposed the entire knowledge in the field at that time and which made him one of the most prominent dermatologists of his time. Besides describing all known skin diseases, Unna proposed new therapies. Among the innovations, in 1886 he proposed the use of ichthyol and resorcinol against skin diseases. He coined the term acanthosis nigricans in 1889. He investigated the biochemical processes of the skin and was the first to describe the stratum granulosum. In 1894 he introduced layer projection as a method for skin investigations. In 1907 he received the title of professor from the Hamburg senate, and in the following year he became the chief physician of the Eppendorf hospital. In 1919 he became a professor at the University of Hamburg, receiving the first chair for dermatology. In 1927 he described for the first time what was to be called Unna's disease, a chronic disease of the skin with seborrhea of the scalp and of the areas in the face and trunk that are rich in sebaceous follicles. Along with Arthur Thost, Unna–Thost syndrome is named after Unna; it is a rare hereditary skin disease affecting the soles and palms. Also, a compression gauze used to treat venous leg problems is named Unna's boot.

Мұра

Ұзақ жылдар бойы Унна фармацевт Пол Бейерсдорфпен тығыз қарым-қатынаста болды. Бейерсдорф компаниясы орналасқан Гамбургтегі көше оның құрметіне Уннастрассе деп аталған.