Кіріспе

Висконсин штатының Саук округіндегі мемлекеттік саябақ – Висконсин штатындағы мемлекеттік саябақ.

Дьявол көлі мемлекеттік саябағы Висконсин штатының Саук округінің шығысындағы Барабу жотасында, Барабу қаласының оңтүстігінде орналасқан. Ол Мэдисон қаласынан солтүстік-батысқа қарай шамамен тридцать бес шақырым қашықтықта және Висконсин мұз басу кезеңінде пайда болған соңғы мұз қабатының батыс жиегінде жатыр. Мемлекеттік саябақтың ауданы [аудан мөлшері] құрайды, бұл оны Висконсин штатындағы ең үлкен саябақ етеді. Саябақ 500 фут (152 метр) биіктіктегі кварцит жартастарымен және Дьявол көлімен әйгілі. Көл шамамен 12 000 жыл бұрынғы соңғы мұз дәуірінде жартастардың солтүстік және оңтүстік жағын тосқан мұздықтың соңғы мореналарын жинауы нәтижесінде пайда болған. Дьявол көлінің түбіндегі құмның мұздықтар әкелгені саналады. Саябақтың ішінде Баланс тасы және Дьяволдың есігі сияқты көптеген кварцит тас формациялары бар. Саябақтың ішінде бейнелі дөңгелектер де кездеседі. Саябақтың аумағында 1200 мильді (1931 км) құрайтын Мұз дәуірі жолының шамамен он бір милі орналасқан. Көркемдігі мен Висконсин Дельдеріне жақын орналасқандығы саябақты күндізгі демалыс пен түнгі кемпинг үшін Висконсин штатының ең танымал саябақтарының біріне айналдырды; жыл сайын паркке үш миллионнан астам келуші келеді. Күзде саябақтың әдемі түсті жапырақтары оны ерекше тартымды орынға айналдырады. Висконсин штатының алғашқы мемлекеттік табиғи аймағы – Парфрей Гленін Дьявол көлі мемлекеттік саябағы басқарады және ол саябақтың шығысында орналасқан.

Тарих

Көлдің айналасындағы жердің алғашқы тұрғындары еуропалықтар алғаш рет осы жерді ашқаннан әлдеқайда бұрынғы кездерге жатады. Адамдардың 12-16 мың жыл бұрын осы жерді мекендегендігіне дәлелдер бар, бірақ Хо Чунк тарихшылары осы жерде 300 мың жылдан бері адамдар өмір сүргенін айтады. Аймақ 12-16 мың жыл бұрын мекенделген болуы мүмкін, себебі осы кезеңде соңғы мұздықтар аймақтан шегінген. Висконсин штатының көптеген түпкілікті тайпалары осы жерлерді мекендеген. Олар көлді әртүрлі атаулармен атаған, мысалы, Тевакака или Минневаукан, бұл әртүрлі түпкілікті тілдерде «рух көлі» деп аударылады. Парк 1911 жылы құрылды. Әртүрлі уақыттарда көл жағалауында су сырғанақтары, үйлер, паромдық қондырғылар және гольф алаңдары болған. Бір алаңның клуб үйі қазіргі Парк табиғат орталығының орнында орналасқан. 1940 жылдары барлық қонақ үйлер жабылып, Парк өзінің бұрынғы табиғи күйіне қайта оралды. 1934 жылдан 1941 жылға дейін Азаматтық консервациялық корпусқа тиісті шамамен екі жүз адам еңбек лагерінде тұрды. Осы жас жігіттер бүгінге дейін қолданылып келе жатқан көптеген жолдарды, ғимараттарды және орындықтарды салған. 1974 жылы Ұлттық парктік қызмет Барабу тауларының оңтүстік бөлігін Ұлттық табиғи ескерткіш деп жариялады. Табиғатты қорғау қоры оны әлемдегі осындай 77 орынның бірі ретінде «Соңғы ұлы орындардың» бірі деп таныды. Көптеген куәгерлер кісі өлтіру орнынан қашып бара жатқан адамды көргендерін хабарлады, бірақ оның кім екені әлі анықталған жоқ. 2023 жылдың қазіргі күніне дейін осы іс әлі шешілмеген.

Геология

Жер бетінің көп бөлігін сарғыш топырақ жабады және ол қоңыр балшықтың топырақ құрамының негізгі материалы болып табылады. Көлді аралас қылқан жапырақты және жапырақты орман қоршап тұр, ал Барабоу төбелері Орта Батыстағы ең ірі жалғасқан жапырақты орманның біріне мекен. Бұл моренаның қалыңдығы шамамен 24 метрді құрайды. Оңтүстік-Шығыс мұздық моренасы Шығыс Блафтың Оңтүстік беті мен Оңтүстік Блафтың арасында орналасқан. Топтық лагерь моренаның үстінде орналасқан. Оны 113-ші мемлекеттік тас жолы бойындағы Рознос-Медоу тұрақ орнынан жақсы көруге болады. Парктің ең айқын ерекшеліктерінің бірі – көлдің үш жағындағы үлкен тас құлау беткейлерінің болуы.

Ғимараттар

Мемлекеттік саябақтың жерінде көптеген ғимараттар бар. Парктің табиғат орталығындағы көрмелер аймақтың геологиясы мен табиғи тарихына арналған. Жазда табиғатты зерттеуге арналған қоғамдық бағдарламалар ұйымдастырылады, сондай-ақ, сенбі күндері кешкі бағдарламалар Солтүстік шолу шамдары амфитеатрында өтеді. Табиғат орталығында 1800 жылдарға дейінгі тарихи фотосуреттердің көптеген мысалдары сақталған. Олар сонымен қатар, саябақ аумағында кездесетін флора мен фаунаның көптеген үлгілерін де ұсынады.

Велосипедпен жүру

Devil's Lake State Park саябағында Upland Trail Loop айналымы бойынша 6,4 шақырым табиғат жолы бар. Саябақта ресми түрде асфальтталған велосипед жолдары жоқ, бірақ көптеген адамдар барлық асфальтталған кемпингтік жолдармен бірнеше шақырымға дейін жүруден ләззат алады.

Шығыс Блаф

"Шығыс Блфф" парктегі шығысқа қарай ұсқан таулы жерлерді білдіреді және альпинистерге арналған көптеген кіші аймақтарды қамтиды, оның ішінде әйгілі Devil's Doorway формациясының төңірегіндегі "Doorway Mass", әйгілі Баланс тасына жақын орналасқан "Balanced Rock Wall" және CCC жолынан бөлініп жатқан, тік, үздірілмейтін жартастардың көптігіне байланысты ең танымал аймақ – "Шығыс қамалдары".

Батыс Блаф

Парктің батыс жағында "Стетнер таулары", "Клео амфитеатры" және "Жоғалған бет" сияқты шағыласу аймақтары орналасқан. "Клео амфитеатрында" 25 фут биіктігіндегі дербес шпильге – "Клеопатра инесіне" классикалық шағыласу мүмкіндігі бар.