Венесуэлалық геморрагиялық қызбасы: себептері, таралуы және қауіптері
Venezuelan hemorrhagic fever
Венесуэла геморрагиялық қызбасы – Гуанарито вирусынан туындайтын жұқпалы ауру. Егеуқұйрық егеуқұйрық тышқандар арқылы таралады, симптомдары Lassa қызбасына ұқсас.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэлалық геморрагиялық қызба (ВГЖ) – 1989 жылы алғаш рет анықталған зооноздық адам ауруы. Бұл ауру Венесуэланың орталық аймақтарындағы бірнеше ауылдық жерлерде кең таралған және Arenaviridae тұқымдасына жататын Guanarito mammarenavirus (GTOV) вирусынан туындайды. Қысқа құйрықты құдықша (Zygodontomys brevicauda) – GTOV вирусының негізгі табиғи резервуары, ол жұқтырған кеміргіштердің сілекейі, тыныс жолдарының секреттері, зәр немесе қанының аэрозольдік тамшыларымен көбінесе таралады. Адамдар арасында жұғу ықтималы бар, бірақ бұл сирек кездеседі.
Venezuelan hemorrhagic fever (VHF) is a zoonotic human illness first identified in 1989. The disease is most prevalent in several rural areas of central Venezuela and is caused by Guanarito mammarenavirus (GTOV) which belongs to the Arenaviridae family. The short tailed cane mouse (Zygodontomys brevicauda) is the main host for GTOV which is spread mostly by inhalation of aerosolized droplets of saliva, respiratory secretions, urine, or blood from infected rodents. Person to person spread is possible, but uncommon.
Презентация
ВГФ Ласса қызуымен және Аргентина мен Боливияда кездесетін аренавирусты геморрагиялық қызулармен көптеген ортақ белгілерге ие. Вирустың кейбір көріністері де қан тамырларының зақымдануымен, қан кетуге бейімділікпен, қызбамен және көптеген органдардың зақымдануымен сипатталады. ВГФ-ті клиникалық түрде диагностикалау, оның белгілерінің айқын еместігіне байланысты қиындық тудырды. Антигендік қасиеттеріне сәйкес, аренавирустар екі негізгі топқа бөлінеді: Ескі әлем аренавирустары және Жаңа әлем аренавирустары. Ескі әлем аренавирустарының қатарында лимфоциттік хориоменгит вирусы және Ласса вирусы бар. Жаңа әлем аренавирустары тағы үш тармаққа – А, В және С – бөлінеді. Гуанарито аренавирусы В тармағына жатады және ВГФ-тің себебі болып табылады. Биологиялық қауіпсіздік деңгейінің 1-ден 4-ке дейінгі шкаласында, ең жоғары қауіпті білдіретін 4-ші деңгей, геморрагиялық қызуды қоздыратын вирустарға АҚДБ (CDC) тарапынан берілді.
VHF has many similarities to Lassa fever and to the arenavirus hemorrhagic fevers that occur in Argentina and Bolivia. Some presentations of the virus are also characterized by vascular damage, bleeding diathesis, fever, and multiple organ involvement. Clinical diagnosis of VHF has proven to be difficult based on the nonspecific symptoms. Based on their antigenic properties, arenaviruses have been classified into two major groups: the Old World arenaviruses, and the New World arenaviruses. Old World arenaviruses include lymphocytic choriomeningitis virus and Lassa virus. New world arena viruses are further broken down into three clades, A, B, and C. The Guanarito arena virus belongs to clade B and is the cause of VHF. On the biosafety level scale of one to four, with four causing the most risk, the viruses causing hemorrhagic fevers have been assigned a four by the CDC.
Қонақ
Қысқа құйрықты құлақшы мысық, GTOV-тың негізгі иесі, батыс Венесуэлада табиғи ортада өседі және биік шөптерде, өңделген егістіктерде, адамдар тұратын үйлерде және шаруашылық құрылыстарда көптеп кездеседі. Вирус ауа-тамшы арқылы жұғатындықтан, 1989 жылы алғашқы жағдайлар тіркелгеннен кейін биологиялық соғысқа қатысты алаңдаушылық туды. 1999 жылы Ауруларды бақылау және алдын алу орталығы (CDC) биологиялық қаруларға жауап беру қабілетін арттыру мақсатындағы Конгресс жобасы аясында әлеуетті биологиялық терроризм агенттерін анықтап, жіктеді. Геморрагиялық қызбаларды тудыратын аренавирустармен қатар, филовирустар туысы да А санатына жатқызылды; бұл патогендер халық денсаулығының қауіпсіздігіне ең үлкен әсер ете алады. Бұл вирус туралы ғылыми білімнің хронологиясындағы маңызды оқиға – 2013 жылдың 24 наурызында Техас университетінің медициналық тармағы Галвестон Ұлттық зертханасында вирус құтысының түсіндірілмейтін жоғалуы болды.
The short tailed cane mouse, the main host of GTOV, is native to western Venezuela and resides in large numbers in tall grass, cultivated agricultural fields, human homes, and outbuildings. Because the virus is contracted by aerosol dissemination, concern arose shortly after the first cases emerged in 1989 due to fear of biological warfare. Potential biological terrorism agents were identified and categorized in 1999 by the Centers for Disease Control and Prevention (CDC) as part of the Congressional initiative to further response capabilities to biological weapons. Arenaviruses causing hemorrhagic fevers, along with a genus of virus called filoviruses, were categorized in Category A; these are pathogens with the highest potential impact on public health safety. A notable event in the timeline of this virus' scientific knowledge was the unexplained disappearance of a vial of the virus at the University of Texas Medical Branch Galveston National Laboratory, announced 2013 March 24.