Кіріспе

Эдвардсбург/Кардинал кенті 2001 жылдың 1 қаңтарында Эдвардсбург кенті мен Кардинал ауылының бірігуі нәтижесінде құрылды. Бұл – көптеген ескі үйлер мен ғимараттары бар тарихи қауымдастық; оның ішінде бір бөлмелі мектептер, диқандық диірмендер және шіркеулер бар. Ол Сент-Лоуренс су жолы/өзенінің жағасында орналасқан және ауылдық елді мекендерге дейін созылады. 416 және 401 тас жолдары осы кенттің аумағынан өтеді, сондай-ақ Оңтүстік Ұлт өзені де осы аймақтан ағып өтеді. Кенттің негізгі халық шоғырланған орталықтары – Кардинал, Джонстаун және Спенсервилл. Кенттік әкімшілік кеңселері Спенсервиллде орналасқан.

География

Эдвардсбург/Кардиналдың оңтүстік шекарасы Сент-Лоуренс өзенінің жағалауымен шектеседі. Батыс жағында қалашық Аугуста қалашығының шекарасында аяқталады, ал шығысында көршілес Стормонт, Дундас және Гленгари Біріккен округтері орналасқан. Қалашықтың солтүстігінде Солтүстік Гренвилл қалашығы жатыр. Қалашықтың ауданы… құрайды. Қалашық Ұлы көлдер – Сент-Лоуренс төмендіктері аймағына жатады. Қалашық Сент-Лоуренс өзеніне жақын болғанына қарамастан, аймақтың суының бар болғаны он пайызы Сент-Лоуренс өзеніне, ал қалған тоқсан пайызы Оңтүстік Ұлт өзеніне құйылады. Бұл аймақтағы Оңтүстік Ұлт өзенінің ағысы өте жай және су өткізгіштігі нашар, себебі өзен бойында биіктік айырмашылығы шамалы; осының салдарынан батпақтар мен саздақтар пайда болады, сонымен қатар аймақ маусымдық су тасқынына бейім. Қалашықтың солтүстік-батыс бөлігі Гроветон батпағы деп, ал шығыс бөлігі Хеллгейт батпағы деп аталады. Аймақтағы топырақ құмды және құрғақтан бастап, батпақты жерлерге жақын қара және қышқыл топыраққа дейін өзгереді.

Топография

Қаланың басым бөлігі өте жұқа топырақ қабатымен ғана жабылған, бірақ аймақта тау жыныстарының шығып жатуы өте сирек. Қалалық округтегі жалғыз көзге түсетін шығынды Нью-Вексфордтағы Сент-Лоуренс өзенінің жағасында кездеседі. Қалалық округтегі тау жыныстарының ешқайсысы фосфаттарды, металл кендерін, миканы немесе қандай да бір маңызды құндылықты қамтымайды; аймақтағы құмдар да құрылыс материалы ретінде пайдалануға тым ұсақ болғандықтан құнды емес. Дегенмен, жердің көп бөлігінде тастар көптеп кездеседі, бұл оны қиыршық тасқа өңдеуге қолайлы етеді. Бұл аймақта бірнеше әк тас карьерлері болған, бірақ олардың өнімділігі шағын болған және тек жергілікті қажеттерге ғана пайдаланылған. 18 ғасырға дейін жерді тығыз, жасыл, аралас орман жапқан. Алғашқы орман жылдар бойы толығымен жойылды, ал қазіргі орман негізінен бұрын тазартылған жерлерде өскен екінші деңгейлі өсімдіктерден тұрады. Аймақтағы орман қазіргі уақытта көптеген жапырақты, емен, қайың, күл және кеспеағаштардан тұрады. Аймақтағы кең таралған қылқан жапырақты ағаштарға түрлі қарағайлар мен балқырақты қарағайлар, сондай-ақ бальзамдық шырша және ақ шырша жатады. Батпақты жерлер мен саздақты топырақта тамарак, қарағай және қара шырша ағаштары өседі. Қалалық округ шегінде ешқандай тұрақтар табылған жоқ болса да, осы мәдениеттер осы кезеңде Эдвардсбург/Кардинал аймағында аң аулаған болуы мүмкін деп болжанады. Аймақта табылған Кловис жебелерінің әртүрлілігі Кловис халқының мыңдаған жылдар бойындағы дамуын және өзгеретін ортаны көрсетеді. Ертедегі қару-жарақтар қысқа сүйреу ұштары болған, ал екі-үш мың жыл өткен соң Кловис халқы көбінесе тас найза ұштарын ойып жасаған. Бұл аймаққа көшіп келетін ірі жануарлардың көбейгенін көрсетеді. Бұл мәдениеттердің болғанына аз дәлел бар, өйткені олардың жерге қалдырған іздері дерлік көрінбейді және осы кезеңде халық тығыздығы өте төмен болды. Осы кезеңнен адам денелерінің қалдықтары сақталмағандықтан, мәдениеттердің физикалық келбетін анықтау мүмкін емес. Бұл қойма 1758 жылға дейін Форт-Фронтенакқа (қазіргі Кингстон) және басқа да жоғарыдағы сауда бекеттеріне жөнелтілетін тауарларды сақтау үшін пайдаланылған. 1759 жылы француз отаршылары Джонстауннан жақын жерде, Сент-Лоуренс өзенінде, Огденсбург пен оның арасындағы Шымкент аралында Форт-де-Левис құрылысын салды. Бұл қамалдың мақсаты Сент-Лоуренс өзенін британдықтардан қорғау болды. Ол 1760 жылдың тамызында Мың арал шайқасы кезінде генерал-майор Джеффри Амхерст басып алды. Форт тұрған арал Сент-Лоуренс теңіз жолының құрылысы кезінде толығымен су астында қалды. 1784 жылы америкалық төңкерістен қашқан британдық король Георг III-нің адал поддандылары келді. Алғашқы 166 адамдық қоныс Джонстаундағы No6 Корольдік қалашықта (кейіннен Эдвардсбург деп аталды) орналасты, ол Британ империясындағы ирландтық шенеунік сэр Уильям Джонсонның құрметіне аталды. 1789 жылға қарай, лоялистер Джордж III отбасының есімдерімен аталған көшелері бар бір акр жерге қалалық құрылыс салды. Көшелердің біреуінен басқа, қазір де солай. Соңында, 1800 жылдардың басында Жоғарғы Канада үкіметі 1816 жылғы Жалпы мектеп заңын қабылдады, ол кем дегенде 20 оқушы бар әрбір округте жалпы мектеп салуға мүмкіндік берді. Осы жағдайда, қалашықтың міндеті - оқушылардың орналасуына байланысты мектеп бөлімдеріне бөліну болды. Заң мұғалімнің жалақысын төлеу үшін талаптарға сай келетін мектептерге 25 фунт стерлинг мөлшерінде гранттар берді. Бұл заң қалашыққа үміт бергенімен, мектептер салуға қажетті құрылыс материалдарын немесе жұмыс күшін қамтамасыз етпеді, сондықтан алғашқы кезеңде көптеген мектептер ашыла алмады. 1850 жылдары қалашық жалпы мектептердің орнына жеке мектептер салуды қарастыра бастады, бірақ жеке мектептерге салынатын салықтың жоғары болуына байланысты оларды ашу қалашыққа қымбатқа түсті. 1850 жылдардың ортасында жаңа заң күшіне енген кезде, жеке мектептерге қосарланған салық алынымы тоқтатылғандықтан, жалпы және жеке мектептердің бағасы теңестірілді. Бұл 1855 жылы алғашқы жеке мектептің салынуына әкелді. Эдвардсбург/Кардинал қалашығында барлығы 28 бір бөлмелі жеке мектеп тіркелген. Үлкен, жаңа мектептер салынғаннан және оқушылар сол мектептерге ауыстырыла бастағаннан кейін жеке мектептер біртіндеп жойылды. Көптеген ғимараттар әлі де тұр және жеке тұрғын үйлерге айналдырылды. Осы мектептердің кейбіреулері мен олардың атаулары төмендегідей: S. S # 1, New Wexford S. S # 3, North Channel S. S # 4, Cardinal S. S # 5, The Second S. S # 6, Brouseville S. S # 7, Clover Hill S. S # 8, Crystal Rock S. S # 9, Mainsville S. S #10, Pittston S. S #11, Glen Smail S. S #12, Garryowen S. S #13, Shanly S. S #14, Ventnor S. S #15, Spencerville S. S #16, Groveton S. S #17, Campbell's Corners S. S #18, Knowles school S. S # 20, Cedar Grove S. S. # 23, Hyndman S. S. # 25, Edwardsburgh S. S. # 26, The Island S. S. # 27, Dobbie's school

Қазіргі күн

Қазіргі уақытта қалашықтың мектептері Үстіңгі Канада аудандық мектептер кеңесіне қарасты. Қалашық шегінде әлі де жұмыс істеп тұрған екі мектеп бар: Джонстаундағы Оңтүстік Эдвардсбург мемлекеттік мектебі және Спенсервиллдегі Centennial '67 мемлекеттік мектебі. Бұл мектептердің екеуі де бастауыш мектептер; жоғары сыныптар үшін оқушылар Прескоттағы Оңтүстік Гренвилл аудандық жоғары мектебін немесе Кемптвиллдегі Солтүстік Гренвилл аудандық жоғары мектебін таңдауға болады, екеуі де қалашыққа жақын орналасқан. Католик мектептеріне қатысты, Эдвардсбург/Кардинал аймағынан келген оқушылар Прескоттағы Сент-Марк католик мектебіне немесе Моррисбургтегі Сент-Мэри Сент-Сесилия католик мектебіне бара алады, себебі бұл Шығыс Онтарионың Католик аудандық мектеп кеңесіне қарасты қалашыққа ең жақын бастауыш мектептер. Қалашыққа ең жақын католик жоғары мектебі – Кемптвиллде орналасқан Сент-Майкл католик жоғары мектебі. Бастауыш сынып оқушылары Прескотта орналасқан Сент-Лоуренс академиясына қатысуға мүмкіндік алады, ол христиандық құндылықтарға баса назар аударатын жекеменшік мектеп. Қалашыққа ең жақын жоғары білім беру орны – Броквиллде орналасқан Сент-Лоуренс колледжінің кампусы. Ересектерге арналған білім беру және үздіксіз білім беру үшін Эдвардсбург/Кардинал тұрғындары Прескотта орналасқан TR Leger мектебінің кампусына бара алады. 2011 жылғы Ұлттық үй шаруашылығы сараптамасы бойынша, қалашықтағы 5060 ересек адамның (25 жастан асқандар) 53,8%-ы жоғары білім алған; оның ішінде 13,8%-ы университет дипломы, ал тағы 27,4%-ы колледж дипломы, және 12,5%-ы кәсіби сертификаты бар. Қалашықтың ересек халқының 27,1%-ы жоғары мектеп дипломы ең жоғары білім деңгейі екенін көрсетті, ал 19,3%-ы жоғары мектеп немесе жоғары білім беру дипломы мен дәрежесі жоқ екенін хабарлады.

1700-жылдар 1899 жыл

Кардинал ауылын 1700-ші жылдардың соңында капитан Хью Мунро құрған. Мунроның өміріндегі көптеген қайғылы оқиғалар оның Кардиналға қоныстануына себеп болды. Майорының қазасынан кейін Мунро сарбаздарды қажетті жарақтармен қамтамасыз ету кезінде туындаған үлкен қарыздарға жауапкершілік тартты. 1846 жылы Галоп каналы салынар алдында, алғашқы қоныс аударушылар қайықтарды ағысқа қарсы сүйреп табыс табатын. Кейбір тұрғындар өнімді шаруашылықтан табыс көріп, отбасылық шаруашылықтарды жүргізді. Ғасырдың ортасында бірнеше кәсіпорын ашылды, олардың ішінде тағы үш жалпы дүкен, темір ұстасы, тігінші, қару жасаушы, екі етікші, мата фабрикасы, кітапхана, ағаш өңдеу шеберханасы және екі қонақ үй болды. Бұл мектеп кейін Нью және Джеймс көшелерінің қиысына көшірілді. Мектеп қашан жабылғаны нақты белгісіз, бірақ ғимарат 1891 жылы дуплекске айналғанша, Канада крахмал компаниясының қоймасы ретінде пайдаланылды және 2016 жылға дейін сол күйінде сақталды.

Шіркеулер

2016 жылғы мәліметтер бойынша, Кардиналда бес белсенді шіркеу бар: пресвитериан, Біріккен, англикан, Рим-католик және Пятидесятник шіркеуі. Конестога шамамен 5 метр тереңдікте жатыр, ал мұнарасының жоғарғы бөлігі өзеннен көрініп тұр. Суға түсушілердің айтуынша, Конестоганың ағаш бөлігі жақсы сақталған, бірақ металл бөліктері қатты мұздан зақымданып, тот басқан және тез бұзылуда. Тонаушылар мен «кеменің бөлшектерін ұрлау» салдарынан нысанға елеулі зақым келген, ал Conestoga кемесінің 4 метрлік (14 фут) қанатынан бір бөлік құтқару операциясы кезінде динамит жарылысынан сынған. Эдвардсбург/Кардинал муниципалитетімен байланысты екі танымал емес суға түсу орындары бар: SS Ralph T. Holcomb және Fleur Marie. Кардиналдың шығысында SS Ralph T. Holcomb кемесінің қаңқасы ежелгі каналдың жағалауында жатыр. Бұл кемені Канада крахмал компаниясы 1900 жылдардың басында көмір тасу үшін сатып алған. Fleur Marie 1850 жылы Квебекте салынған, кейін Прескотт портында тасталып қалған. Жергілікті тұрғындар бұл тасталып қалған кемені көзге жағымсыз деп санаған, содан кейін ол өртеніп, 1883 жылы Виндмилл Пойнт жағалауының 15 метрлік (50 фут) тереңдігінде батырылған, ол әлі де сол жерде тұр. Fleur Marie осы аймақпен байланысты болғанымен, ол шындығында АҚШ суларында орналасқан.

Галоп каналы

Галоп каналы 1846 жылы ашылып, 1950 жылға дейін пайдаланылды. Бұл канал кемелерге Сент-Лоуренс өзенінің Кардинал және Ирокез қалалары маңындағы тасылдарды айналып өтуге мүмкіндік берді. Құрылыс 1844 жылы басталды, ол машиналарсыз, тек балта, арба және қашау сияқты қол құралдарымен жүргізілді. Жұмысшылар күніне шамамен 14 сағат жұмыс істеп, 50 центтен жалақы алды. 1897 жылы канал бойында жаңа шлюздер салынды. Каналдың кейбір бөлімдері сол кезде Канададағы ең ұзын каналдардың бірі болды. 1950 жылдары Сент-Лоуренс теңіз жолы құрылып, Ирокезде үлкен, мұхитқа шығатын кемелерге арналған жаңа шлюздер салынды. Бүгінгі таңда Галоп каналы жергілікті тұрғындар арасында жүзуге, пикникке және су астына түсуге танымал орын. Weehawk кемесінің құлау оқиғасы Галоп каналындағы 27-ші шлюзде орналасқан; су астына түсушілер осы орынды көріп, Сент-Лоуренс өзенінің ағысымен жақын орналасқан Конестога су асты нысанына қарай жүзе алады.

Ауылшаруашылық, шағын ауылдар және басқа да қауымдастықтар

Эдвардсбург/Кардинал қалашығында көптеген ескі, ауылдық кішкентай елді мекендер мен қауымдастықтар орналасқан, олардың көпшілігі 1800 жылдардың басына дейін салады. Осы елді мекендердің көпшілігі өте шағын, көбінесе бірнеше шаруашылық және жиырмадан аз кәсіпорыннан тұрған. Брузвилл, Нью-Вексфорд, Кристалл-Рок, Веннор, Хайндман, Мейнсвилл, Гроветон, Кэмпбелл бұрышы, Маккарли бұрышы, Арал, Макрейнольдс, Питтстон, Ван Алленс, Глен Смайл және Шанли қауымдастықтары Эдвардсбург/Кардинал құрамына кіреді. Әдетте әрбір елді мекенде өз мектебі, ірімшік фабрикасы және шіркеулер болған; көптегендерде өздерінің жалпы дүкендері, зираттары, сондай-ақ ұн тартатын немесе ағаш кесетін шаруашылықтары болған.

Брузвилл

Брузвилл, Онтарио – Кардиналдан шамамен 4 миль (6 км) солтүстікке қарай орналасқан шағын ауылдық елді мекен. Елді мекеннің орталық жері – Брузвилл жолы мен 22-округ жолының қиылысы. Брузвилл шығысқа қарай қалашықтың шекарасына дейін созылады, ал Каин жолы қоғамдастықтың оңтүстік шекарасы саналады. Бұрын Болтон бұрыштары деп аталған Брузвилл 1872 жылы жергілікті дәрігер Уильям Х. Бруздың құрметіне аталды. Бруз 1872 жылғы федералды сайлауда Оңтүстік Гренвилл округінің мандатын иеленді, бұл тұрғындарды оның құрметіне елді мекеннің атын өзгертуге итермеледі. Брузвилл, ұқсас өлшемдегі көршілес елді мекендерге қарағанда, көп жылдардан кейін құрылды; 1800-жылдардың ортасына дейін қауымдастық тек бірнеше отбасының құрған үйлерінен немесе шаруашылықтарынан тұрды. Сол кезде қауым Болтон бұрыштары деп аталды, Болтон отбасы – бұл жерге алғашқылардың бірі болып қоныстанған үлкен отбасы еді. 1860-шы жылдарға қарай Брузвилл сол дәуірге тән көптеген кәсіпорындармен гүлденген елді мекенге айналды; Брузвиллде қонақ үй, зергерлік дүкен, төрт азық-түлік дүкені, сорғы станциясы, темірші және ат шанағын жөндеу шеберханасы жұмыс істеді. Жергілікті тұрғындар басқаратын және күтіп ұстайтын ашық арена салынғаннан кейін спорттық іс-шаралар танымал болды. Брузвилл өзінің хоккей командасын, сондай-ақ көршілес елді мекендердің командаларымен жарысқан футбол және софтбол командаларын ұйымдастырды. Бұл іс-шаралар жақсы ұйымдастырылды және олардың нәтижелері жергілікті БАҚ-та жарияланды. Елді мекенге тиесілі сәулет өнерінің ерекше нысаны – Байерс жолында бір кезде тұрған сегізбұрышты үй. Бұл үйді 1873 жылы «Мистер Райт» салған деп есептеледі, ол Америка Құрама Штаттарындағы сегізбұрышты үйлердің сән-стиліне еліктеген. Үйді сатып алғаннан кейін көп жылдар бойы тастап кеткен. Осы ерекше үйді сақтау үшін оны мұралық нысан деп тануға көптеген әрекеттер жасалды, бірақ наразылық көбінесе назарсыз қалды. 1995 жылдың 31 қазанында үй өртеніп, кейіннен толықтай қиратылды. 1900-жылдардың басында Брузвилл өзінің алғашқы мектебін ашты, ол елді мекеннің құрылғанына қарағанда кеш ашылды. Бұрын студенттерге көршілес елді мекендерге қашық сапарлауға тура келді. Қауым тұрғындары өздерінің мектеп бөлімін ашуды талап етті, бірақ Брузвилл салық төлеушілерінен түсетін кіріске тәуелді көршілес мектептер қарсылық көрсетті. 1905 жылы Брузвиллге №6 мектеп бөлімі ресми түрде берілді; мектепке S. S. #6 Брузвилл мектебі деген ат берілді. ХХ ғасырдың басында Кристалл-Рок өзінің барлық алғашқы бизнесі мен саудасын, әсіресе, әк пештерін қоспағанда, жалғастырды. Соңғы әк 1904 жылы өндіріліп, Кардиналдағы Канада крахмал компаниясына (CASCO) сатылды. ол өмірінің көп бөлігін Кристалл-Рокта өткізді. 1970-ші жылдары ол Кристалл-Роктағы үйін Кристалл-Рок өнер бөлмесіне айналдырды, ол оның түпнұсқалық туындыларының галереясы болды. Ол қайтыс болған кезде үш кітап жариялады, оның ішінде автобиографиясы және екі жергілікті тарих, оның бірі Кристалл-Рок туралы. Бұл кітап 1994 жылы жарық көрді және «Кристалл-рок тарихы» («Its Rocky Twists and Turns») деп аталды. Камеронның суретінің бірі 1980-ші жылдары Форт-Веллингтонға сапары кезінде Прескотт қаласынан Елизавета II-ге сыйға тартылды.

Глен Смайл

Глен Смайл, Онтарио – ауылдық қауымдастық, Спенсервиллден оңтүстікке қарай шамамен 2 миль (3 км) жерде, 44-аудандық жол бойында, Глен Смайл жолымен қиылысуында орналасқан. Бұл жер алғаш Коудри төбесі деп аталды, содан кейін Хантер қонысы, ал кейін Глен Смайл деген атқа ие болды. Коудри, Хантер және Смайл – бұл бірінші көрнекті қоныс салушылардың тегі. Көбінесе шотланд иммигранттары қоныстанған Глен Смайл ауыл шаруашылығы қауымдастығы ретінде басталып, тұрғындарының көпшілігі отбасылық шаруашылықтары арқылы өмірленді. 1850 жылдарға қарай, ауылда алғашқы кәсіпорындар мен шеберханалар жұмыс істей бастады. Сонымен қатар, жергілікті шаруаларға қосымша табыс әкелетін әк пеші де салынды. Ауыл Сент-Лоуренс өзенінің жағасында және Онтарио тас жолының 2-ші бағытында орналасқан. Прескотт қалаға айналғанда және 1812 жылғы соғыс аяқталғанда, Король тас жолы (Онтарио тас жолы 2) Монреаль мен Кингстон арасындағы жылдам жақсарып келе жатқан маңызды дәліз болып қалыптасты. Бұл Прескотттың шетіндегі жерді иеленген адамдар үшін үлкен мүмкіндіктерді ашты. 1838 жылы осы ауылда американдық көтерілісшілермен жел тегершігі шайқасы болды. Шайқас жел тегершігі мен мұздықтың атымен аталып, 1873 жылы ол маяққа айналдырылды. 1850 жылдарға қарай теміржол Прескотт пен айналасындағы аймақ арқылы өтіп, жер иелері арасында қауымдастық құруға қызығушылық тудырды. Жаңа Вексфордтағы жер 1700 жылдардың соңында әртүрлі лоялистерге бөлініп берілді және 1800 жылдардың басына дейін бірнеше рет қожайындары ауысты. 1835 жылы осы аймақта жер иесі болған доктор Томас Гейнфорт өзінің қазіргі меншігіне жақын жердегі тағы екі учаскеге мұрагер болды. 1854 жылы Гейнфорт қайтыс болғаннан кейін оның үш бойжеткен қарындасы барлық жерін мұраға алды. Осы кезде теміржол мен автомобиль жолы дамып, қоныс өсуге мүмкіндік алды. 1860 жылы Гейнфорт үштігі өздерінің меншігінде қала жоспарын жасау үшін біреуін тағайындады, оны Нью-Вексфорд деп атады, себебі отбасы Ирландияның Вексфорд округінен көшіп келгендігі айтылады. Ауылдағы ең табысты алғашқы кәсіпорын – Кинг отбасына тиесілі мал сою орны, ол Ұлы депрессияға дейін өркендеп дамыды. Бастапқыда бұл қауым Ридделлдің қонысы деп аталды, себебі Ридделл отбасы алты шаңырақты басқарды және мұндағы жердің көп бөлігіне иелік етті. Питтстон ауылы ауыл шаруашылығы қауымдастығы ретінде құрылып, тұрғындарының көпшілігі отбасылық шаруашылықтарын негізгі табыс көзі ретінде жүргізді. Қала мектеп секцияларына бөлінген кезде Питтстон ондық секция болды, соған сәйкес оның мектебі S. S. #10 Питтстон мектебі деп аталды. Ұсынылған ауыл қазіргі жел тегершігі шайқасының ұлттық тарихи орны орналасқан жерде болуы керек еді, оны көбінесе Жел тегершігі нүктесі деп атайды. Бастапқыда патшалық бұл жерді екі лоялистке – Джон Дулмедж мен Томас Макилмойлге берді, олар 1809 жылы оны Джозеф Басс есімді фермерге сатты. Басс 1814 жылы Соломон Снайдерге сатқанға дейін жерді бес жыл ұстады. Снайдер өзен жағасындағы 27 гектар жерін қала учаскелеріне бөліп, оны Онтарио штатының Ньюпорт қаласы деп аталатын жаңа қала деп жариялады. Сол кезде Король тас жолы (Онтарио тас жолы 2) жел тегершігінен өткен жағалауға параллель жүрді. Ең гүлденген кезінде Ньюпортта шамамен он тас ғимарат немесе құрылым болды, соның ішінде жел диірмендері де бар, олардың барлығы қазіргі Жел тегершігі жолының үстінде орналасқан. Бұл құрылыстарда тас, бір бөлмелі мектеп үйі (S. S #3 Солтүстік канал мектебі), үш қабатты тас ғимарат (онда таверна мен дүкен орналасқан), сондай-ақ қойма және екі қабатты көлік сарайы болды. Қалған ғимараттар отбасылық үйлер болды. 1838 жылы ауылға Огденсбургтен келген американдық басқыншылар тобы шабуыл жасады, олар Прескотты британдықтардың қысымынан "азат етуге" тырысты. Бұл шайқас Жел тегершігі шайқасы деп аталды. Америкалықтар жеңілгенмен, Ньюпорт қаласы үлкен шығынға ұшырады. Шайқас кезінде екі бейбіт тұрғын қаза тапты: үйі басып алынғаннан кейін анасы мен екі баласы түнекте қашу ниетімен жертөледе жасырынған. Үш адам жертөледен шыққанда, оларды бірден басып кірген американдықтар байқады, олар атуды тоқтатты, бірақ олар канадалық желілерге жақындағанда оқ атылды. Үшеуі де жарақаттанды: анасы мен оның төрт жасар ұлы майданда қаза тапты, ал он жеті жасар қызы, жақ сүйегіне оқ тигеніне қарамастан, қауіпсіз жерге қарай жыртылып үлгерді. Шайқастан кейін елу американдық ер адамның денесі соғыс орнының жанындағы жаппай қабірге қойылды. Ньюпорттың бұрын тұрған ғимараттарының көпшілігі шайқас кезінде пушка мен мылтық оқтарынан өртеніп немесе қиратылды және қайта жаңартылмады. 1873 жылы жел тегершігі маяққа айналдырылды, ал Ньюпорт ауылы ұмытылғандыққа ұшырады. Ауыл тіркелмеді және оның тіпті бар екендігі туралы аз ғана айтылды, тек 1800 жылдардың соңында маяқтың орнын нақтылау үшін "Ньюпорт" атауын қолданған танымал маяқшы ғана еске алды.

Прескотт-жанкшн (Джанкшнвилл)

Прескотт-Джанкшн – Прескотттан шығысқа қарай, Нью-Вексфордтан солтүстікке шамамен бір шақырым қашықтықта орналасқан жоспарланған қала. Қаланың шекарасы үшбұрыш тәрізді болды, сол кезде Grand Trunk Railway желісі, Bytown және Prescott Railway желісі, сондай-ақ қазір жоқ Рейнольдс көшесі оның шекараларын құрады. Олардың көпшілігі бір ғасырдан асып кеткен. Округте 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында көптеген шағын отбасылық жерлердің табылмаған болуы мүмкін, себебі сол кезде өлім-жітім көрсеткіші жоғары болды және алғашқы қоныс аударушылар өлгендерін жылдам және оңай жерлеуге мұқтаж болды; сол кездегі адамдардың көпшілігі отбасылық жерлеріне жерленді. Қабірді тонау да алғашқы қоныс аударушылар үшін мәселе болды, себебі жаңадан қайтыс болған денелерді медициналық тәжірибелер үшін пайдалануға ниеттенгендерге сатуға болады еді. Сүйіктілерінің денелерін үйге жақын жерлеу, дене ұрлау қаупін азайтады. Қабір мен тас 1801 жылы мұнда жерленген Джеруша Пламлиге тиесілі. Аймақтағы ең ерте белгілі жерлеулердің бірі бірнеше жыл бұрын, 1796 жылы осы зиратта орын алған. Бұл қабір Джон Макилмойл ағаныкі, күні жазылған болса да, тас белгісі қазір жоқ. Бұрынғы Фронт бойында Джон Драйвердің (1896 жылы қайтыс болған) отбасы және Генри Болтон (1856 жылы қайтыс болған), бұрын жергілікті маңызды тұлға болған, жерленген. Бұл жерлеу орны Драйвер зираты деп белгілі. Холмс отбасының тастарының көпшілігі оқуға тым бүлінген, алайда ең ерте расталған жерлеу 1849 жылы, ал соңғысы 1910 жылы болған. 1880 жылы Исаак Уилсонның немересі зиратты қоршаумен қоршады, бірақ тас белгілері кейіннен Вентордағы Адамс зиратына көшірілді, олар бүгінге дейін сақталған. Кловер-Хилл маңында Уильям Буш есімді пионер және оның әйелі бір кездегі үйлерінің орнына жерленген.