Кіріспе
Американдық феминисттік көшбасшы Элеонора Мари Смеал (Кутри; 30 шілде 1939 жылы туған) – американдық әйелдер құқықтарын қорғаушы белсенді. Ол 1987 жылы құрылған «Феминисттік көпшілік» қорының президенті және негізін қалаушылардың бірі. Сонымен қатар, ол «Ұлттық әйелдер ұйымының» президенті болып үш рет қызмет еткен, белсенді, халықтық ұйымдастырушы, лоббист және саяси талдаушы ретінде жұмыс істеген. Смеал телеарналарда жиі пайда болады, оның ішінде «Crossfire», «Good Morning America», «Larry King Live», «Nightline» және «The Today Show» бағдарламаларында. Ол радиода да жиі сөйлейді және Конгресс алдында куәлік береді. Смеал феминизм, теңдік және адам құқықтары тақырыбында көптеген шаралар ұйымдастырды және АҚШ-та және одан тыс жерлердегі адамдарға қатысты лекциялар оқыды.
Eleanor Marie Smeal ( Cutri; born July 30, 1939) is an American women's rights activist. She is the president and a cofounder of the Feminist Majority Foundation (founded in 1987) and has served as president of the National Organization for Women for three terms, in addition to her work as an activist, grassroots organizer, lobbyist, and political analyst. Smeal has appeared frequently on television, on shows including Crossfire, Good Morning America, Larry King Live, Nightline, and The Today Show. She has also appeared frequently on radio and testified before Congress. Smeal has organized numerous events around and given speeches on the concepts of feminism, equality, and human rights as they pertain to people in and outside of the United States.
Ерте өмір және білім
Элеонора Смел итальян тегінен, 1939 жылдың 30 шілдесінде Огайо штатының Аштабула қаласында Питер Энтони Катри мен Жозефина Е. (Агрести) отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Италияның Калабриясынан Америкаға көшіп келіп, сақтандыру сатушысы болды. 1957 жылы Стронг Винсент орта мектебін бітіргеннен кейін Смел Дьюк университетінде оқыды. Ол кезде Дьюк университеті толық интеграцияланбаған еді, және студенттердің тек 25 пайызы ғана қыздардан тұрды. Смел Дьюкте интеграция үшін күреске қатысып, 1961 жылы Phi Beta Kappa құрметті дипломмен бітірді. Ол сонымен қатар Флорида университетінің саясаттану және мемлекеттік басқару саласы бойынша магистр дәрежесіне ие. 2001 жылдан бері Смел Феминисттік көпшілік қорына тиесілі және олар басып шығаратын Ms. журналының бас редакторы.
Жеке өмір
Дьюк университетінде оқып жүргенде Элеонора инженерлік студенті Чарльз Смелмен танысып, 1963 жылдың 27 сәуірінде оған тұрмысқа шықты. Элеонора мен Чарльз екі бала өсірді және Пенсильвания штатының Питтсбург аймағында тұрды. 1960 жылдардың соңында Смелдің феминизмге деген қызығушылығы мен феминистік мәселелерге қатысты хабардарлығы арта түсті. Кішкентай баласына күндізгі бақша таппай, сонымен қатар арқасының денсаулығына байланысты қиындықтарға тап болған Смел, әйелдер мен аналарға мүгедектікке қатысты әлеуметтік сақтандырудың қарастырылмағанын байқады. Осы мәселе Смелді феминизмді терең зерттеуге жетеледі. 1968 жылы Смел жергілікті Әйелдер сайлаушылар лигасының басқармасында төрт жыл бойы жұмыс істеді, ал екі жылдан кейін (күйеуімен бірге) Ұлттық әйелдер ұйымына (NOW) қосылды.
Саяси белсенділік
Смеал 1970 жылы Ұлттық әйелдер ұйымына (NOW) қосылды және 1977 жылдан 1982 жылға дейін, сондай-ақ 1985 жылдан 1987 жылға дейін президент қызметін атқарды. Осы кезеңде, 1986 жылы, ол алғашқы ұлттық абортты қолдайтын шеруді ұйымдастырды, ол Вашингтонға 100 мыңнан астам белсендіні шақырды. 1987 жылы NOW ұйымынан кеткеннен кейін Смеал зерттеу, білім беру және саяси әрекеттерді біріктіретін жаңа феминистік ұйымның қажеттігін сезді. 1986 жылғы Newsweek/Gallup сауалнамасы бойынша, АҚШ-тағы әйелдердің 56%-ы өздерін феминисттер деп санайды. Смеал өзінің жаңа феминистік ұйым туралы көзқарасын және әйелдер мен еркектерді теңдік принципін қолдауға бағытталған күш беру міндетін 1987 жылы Феминистік Көпшілік Қорының (Feminist Majority Foundation) негізін қалау арқылы іске асырды. Президент Билл Клинтон 1994 жылы қол қойған Клиникаларға еркін кіру туралы заң (Мадсен v. Әйелдер денсаулығы орталығына қатысты) сияқты бірнеше заңнамалық шараларда Смеалдың ықпалы көрінеді, сондай-ақ Калифорниядағы 209-шы ұсынысты жеңуге жасалған сәтсіз әрекет, Жүктілікке байланысты кемсітушілік туралы заң, Тең несие туралы заң, Азаматтық құқықтарды қайта жаңарту туралы заң, Әйелдерге қарсы зорлық-зомбылық туралы заң, Клиникаларға еркін кіру туралы заң, 1991 жылғы Азаматтық құқық туралы заң және 1970-ші және 1980-ші жылдардағы Тең құқықтарды бекіту үшін жасалған сәтсіз күрес.
Бірінші президенттік (1977-1979)
Элеонора Смил 1977 жылы алғаш рет NOW президенті болып сайланды, ал одан бұрын президент Карен ДеКроу қызмет еткен. Барлығында, Смил үш рет NOW президенті болып сайланды. Смил конференция делегаттары ратификация үшін күресу үшін NOW ERA (Тең құқықтарды түзету) күшін бекіткен кезде сайланды. ERA ратификациясының мерзімі таяп қалғанын естіген соң, Смил АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі Элизабет Холцманды Конгресске ұсыныс енгізуге көндірді. Тең құқықтарға зор талап болған осы кезеңде Смил маңызды рөл атқарды және 1978 жылғы ERA шеруін ұйымдастыруда басты рөл ойнады. Бұл шеруге 100 000-нан астам адам қатысты, нәтижесінде Конгресс ERA мерзімін 1982 жылдың 30 маусымына дейін ұзартуға дауыс берді. Смил ERA мәселесінде көп жұмыс істесе де, кейбір мүшелер оның аз ұлт өкілдерінің және аборт құқықтары сияқты мәселелерге жеткілікті назар бермегенін айтты, бұл Смилдің ізбасары Джуди Голдсмиттің назарында болды.
Үшінші президенттік мерзім (1985-1987)
Смелдің президенттікке үшінші рет ұмтылысы бұрынғы президент Джуди Голдсмитпен ауыр күрес болды. Смел бастапқыда Голдсмитті, Смелдің екінші мерзімінен кейін президенттікке үміткер болғанда қолдаған, бірақ енді Голдсмитке екінші рет қарсы шықты. Смел телефон арқылы берген сұхбатында, ол және Голдсмит тең құқықтардың философиялық ұғымдары бойынша ешқандай даулы мәселелері болмаса да, осы құқықтарды толыққанды қол жеткізудің саяси жағдайлары бойынша пікір алмастырғанын айтты. Науқанның көп бөлігі кандидаттардың қолдайтын мәселелеріне емес, олардың мәселелерге қатысты тактикалық тәсілдеріне бағытталды. NOW президенті ретінде үшінші және соңғы рет сайланғаннан кейін Смел Голдсмиттің репродуктивтік құқықтар жөніндегі жұмысын жалғастыратынын және келесі жылға репродуктивтік құқықтар митингін ұйымдастыру жоспарларын жариялады. 1986 жылы өткен бұл митинг әйелдер өмірі үшін өткізілген алғашқы митинг болды және әйелдердің репродуктивтік құқықтарын қолдап 150 000-нан астам адамды Вашингтон мен Лос-Анджелеске жинады. Смел ӘҚҚ ратификациясы үшін лоббилеуді жалғастыруда және оның қабылдануы үшін белгілі бір белсенділердің бірі болып табылады.
Тану
1979 жылы Supersisters саудалық карталар жинағы шығарылып, таратылды; карталардың бірінде Смилдің аты мен суреті бейнеленген. Сондай-ақ 1979 жылы Time журналы оны Американың болашағының 50 тұлғасының бірі деп таңдады (6 тамыз, 1979 жыл). 1983 жылы World Almanac Смилді АҚШ-тың ең ықпалды әйелдерінің бірі деп атады. 2010 жылы Смил Рутгерс университетінің бітіру салтанатында сөз сөйлеп, құрметті Адам әдебиеті докторы ғылыми дәрежесімен марапатталды. 2015 жылы Смил Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді. U.S. News & World Report оны Вашингтондағы ең ықпалды төртінші лоббист деп таңдады.
Жазу
1980 жылы ол саяси партиялар бойынша ерлер мен әйелдердің дауыс берудегі айырмашылықты білдіретін "гендерлік алшақтық" терминін енгізді; қазір бұл термин осы мағынада жиі қолданылады. 1984 жылғы "Әйелдер келесі президентті қалай және неліктен сайлайды" кітабында ол саясаттағы гендерлік алшақтықты сәтті анықтады. 2003 жылы Робин Морган құрастырған "Қыз бауырластық мәңгілік: Жаңа мыңжылдыққа арналған әйелдер антологиясы" антологиясына "Феминистік институттарды тұрақты құру өнері" атты мақаласын қосты.