Кіріспе
Тюдор дәуірінде Англиядағы белгілі бір адамдар тобы – үкіметтік лауазымдарды атқаратын адамдар. "Жаңа адамдар" термині Ланкастер, Йорк және Тюдор дәуірлерінде Англияда әлеуметтік жағынан өрлеген түрлі топтарды білдіреді. Бұл термин жаңа аристократияны немесе байыған помещиктерді атауға қолданылуы мүмкін. Кейбір тарихшылар осы терминді Генрих VII билік құрған кезеңде, әсіресе, үкіметте маңызды лауазымдарда болған орта тап өкілдерін сипаттағанда пайдаланады. Кейінгі орта ғасырларда әлеуметтік мобильділік көбінесе жақсы құбылыс ретінде қарастырылмаған және қоғамдық тәртіпке қауіпті деп есептелген. Экономиканың үнемі дамуына байланысты әлеуметтік мобильділік әрқашан болған, бірақ оның көп бөлігі шіркеуде жүзеге асып, ол көбірек қабылданатын. 15 ғасырда Розалар соғысынан болған ауыр шығындар, содан кейін 16 ғасырда экономиканың қарқынды өсуі және Англия реформациясы, нәтижесінде әкімшілік қызметтерде дін қызметкерлерінің саны азайды, ал монастырлерді тарату нәтижесінде ақсүйектер мен помещиктерге көптеген мүліктерді алуға мүмкіндік туды. Бұл факторлардың барлығы қоғамның жоғарғы сатысында әлеуметтік мобильділіктің артуына ықпал етті.
people holding government positions
New men is a term referring to various groups of the socially upwardly mobile in England during the House of Lancaster, House of York and Tudor periods. The term may refer to the new aristocracy, or the enriched gentry. It is used by some historians when referring to middle class professionals who held important positions in government, most notably during the reign of Henry VII. In the Late Middle Ages, social mobility was not generally seen as a good thing, and could be regarded as dangerous to the social order. There had always been social mobility, as the economy expanded continuously, but much of it was in the church, which was more acceptable. In the 15th century the heavy losses from the Wars of the Roses at the top of society, followed in the 16th by much more rapid economic growth and the English Reformation, after which fewer clergy worked in administrative roles, and which liberated in the dissolution of the monasteries vast quantities of assets for the agile nobility and gentry to acquire, all worked to greatly increase upwards mobility at the top of society.
Әкімшілер
Бұл жаңа адамдар көбінесе заңгерлер, дін қызметкерлері және қаржы әкімшілері болды, олар патшаның назарына ілігіп, ақсүйек тегінен емес, өздерінің қабілеттеріне байланысты министрлік лауазымдарға тағайындалды. Джон Мортон, Ричард Фокс және Реджинальд Брей – жаңа адамдардың кең таралған мысалдары. Кардинал Томас Уолси де жаңа адам деп есептелуі мүмкін, бірақ оның билікке келу кезінде «жаңа адамдар» енді бұрынғыдай жаңа болмады және шын мәнінде үкіметтегі қалыпты жағдайға айналды. Жаңа адамдарды алғаш рет ақсүйектердің тым күшті болып кетпеуін қамтамасыз ету үшін пайдаланды, лауазымдарды ақшасы, жері немесе ықпалы аз адамдарға берді. Бұл көп жағынан табысқа жетті, себебі құзыретті министрлерді пайдалану арқылы үкіметтегі тиімділікті арттырды және бұрынғы саясаттың ақсүйектерге бейімділігінен бас тартты. Дегенмен, көптеген жаңа адамдар алған ықпалын жаңа жерлер мен зор байлыққа қол жеткізу үшін пайдаланды және, негізінен, сыбайлас коррупцияға бой алды. Эдмунд Дадли және Ричард Эмпсон сияқты адамдар ақсүйектер мен қара халықтың арасында олардың кешірімсіз жинаған қатал салықтары үшін жек көрініске тап болды. Бұл олардың күмәнді айыптармен – мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен өлім жазасына кесілуіне әкелді. Жаңа адамдардың бар екендігіне бірнеше тарихшылар дауласып, орта таптың мамандарының британ тарихының барлық кезеңінде үкіметте болғанын айтады. Басқа тарихшылар жаңа адамдарды пайдалану британ патшаларының өнертабысы емес, француз монархтарының басқаруға көмектесу үшін орта тапты пайдалану тәжірибесінен алынғанын мәлімдейді. Алайда, осы типтегі әкімшілердің 15 ғасырдың соңына қарай үкіметте күрт өсуі барлық тараптармен мойындалған факт. Бұл парадигмалық өзгеріс емес, бірақ ұзақ мерзім ішінде жүзеге асты.