Кіріспе
Британ монархиясындағы лауазым. Корольдің музыка шебері (немесе Королеваның музыка шебері, алдыңғы кезде Корольдің музыка шебері) – Ұлыбритания Корольдық үйінің лауазымы. Бұл лауазымды иеленуші бастапқыда Англия монархына қызмет етіп, сарай оркестрін басқарған және қажет болған жағдайда музыка жазған немесе тапсырыс берген. Бұл лауазым шамамен поэзия лауреатының лауазымымен салыстыруға болады. Ол классикалық музыка саласындағы көрнекті тұлғаларға беріледі; олар көбінесе композиторлар болған. Лауазымның міндеттері нақты айқындалмаған, бірақ, әдетте, лауазым иесі коронация, туған күн, жылдық мерекелер, неке және қайтыс болғандар сияқты маңызды патшалық оқиғаларды естелеу үшін музыка жазады деп күтіледі, сондай-ақ басқа да салтанатты шараларға сүйемелдейді. Бұл тұлға сонымен қатар монархтың музыкалық мәселелер жөніндегі кеңесшісі ретінде де әрекет ете алады. 2004 жылдан бастап, бұрынғыдай өмір бойына емес, он жылға бекітілген мерзімге тағайындалады.
Master of the King's Music (or Master of the Queen's Music, or earlier Master of the King's Musick) is a post in the Royal Household of the United Kingdom. The holder of the post originally served the monarch of England, directing the court orchestra and composing or commissioning music as required. The post is broadly comparable to that of poet laureate. It is given to people eminent in the field of classical music; they have almost always been composers. Duties are not clearly stated, though it is generally expected the holder of the post will write music to commemorate important royal events, such as coronations, birthdays, anniversaries, marriages and deaths, and to accompany other ceremonial occasions. The individual may also act as the sovereign's adviser in musical matters. Since 2004 the appointment has been for a fixed term of ten years rather than for life, as previously.
Патшаның музыкасы
XIV ғасырда Англияда кәсіби музыка жасау теориялық тұрғыдан Корольдік билікпен реттелді. "Патшаның әншілері" немесе "Патшаның музыкасы" деп белгілі музыканттар патшалық киім киіп, басқа музыканттарға белгілі бір деңгейде бақылау жасады, бірақ музыкатанушы Леонард Дак бұл бақылауды "формалды" деп сипаттайды. Генрих VI лицензиясыз әншілерді реттеу үшін Корольдік комиссия құрды, ал 1469 жылы Эдуард IV патшаның әншілеріне Гильдия жарғысын берді. Жарғыға сәйкес, "Біздің Корольдігіміздегі ешбір әнші бұдан былай аталған өнерді немесе кәсіпті ашық түрде таныстырмайды немесе оны жүзеге асырмайды, егер ол аталған Бауырластыққа немесе Гильдияға мүше болмаса". Бұл Лондон қаласының демеушілігімен патшаның әншілері мен Сити компаниясы арасында заңдық қиындықтарға әкелді, ол 1604 жылы Джеймс I-ге қала ішінде және одан үш миль қашықтықта өнер көрсетуге шартты түрде бекітілді. Патшаның әншілері 1635 жылы Карл I-ден "Англия Корольдігіндегі барлық музыканттарды тексеру, қарастыру, түзету және басқару құқығын" сұрады және алды. Сол кезде лауазым иегері монархтың жеке тобын басқарды, бұл жауапкершілік 1901 жылы Эдуард VII оны таратып жібергенге дейін сақталды. Дегенмен ол өзінің ізашарларының дәстүрін жалғастырып, Гендель сияқты басқа композиторлардан тапсырыс берді, ол Анна патшайымның туған күніне арналған Оданы (1713 ж.) ұсынды. Ол жиырма жыл бойы лауазымда болды, бірақ денсаулығы нашар болды және ол жиі бұрынғы шәкірті Уильям Бойске патшаның құрметіне туған күні мен Жаңа жылдық одаларға музыка жазуға шақырды. Бойс 1779 жылы қайтыс болды, ал оның орнын Гриннің тағы бір бұрынғы шәкірті Джон Стэнли иеленді, ол 1786 жылы қайтыс болғанға дейін лауазымда қалды. Ол туған күні мен Жаңа жылға арналған он бес ода жазды, бірақ олардың ешқайсысы сақталған жоқ. Ол Ұлыбританияда рыцарь атағын алған алғашқы кәсіби музыкант деп есептеледі, бірақ бұл құрмет "оның еңбектерінің емес, партитураларының еңбегі үшін" берілгені айтылды.
19 ғасыр
Парсонс 1817 жылға дейін шебер лауазымын атқарды, содан кейін оны театр композиторы ретінде танымал Уильям Шилд алмастырды: ол кем дегенде отыз алты опера мен жеті пантомима және балетке музыка жазды немесе аранжировка жасады. Шилдтің қызметі дәстүрлі сарайлық одаларды тоқтатуымен ерекшеленеді. Әдетте, сол кездегі лауреат ақын одаларға сөздер жазатын, бұл міндет сол кездегі иесі Роберт Саутиге қолайсыз болды. 1820 жылы Георг III қайтыс болғаннан кейін одалар тоқтатылды. Патшаның музыка шебері лауазымы сақталды, өйткені Георг IV Шилдтің ізбасары Кристиан Крамер басқарған дәстүрлі шағын оркестрді ұстады. Бұл Френц Крамер (1834–1848), Джордж Фредерик Андерсон (1848–1870) және сэр Уильям Кусинс (1870–1893) басшылығымен шебердің басты қызметі болды. Соңғысы патшалық мерекелерге арналған бірнеше шығармалар жазды, соның ішінде юбилейлік кантата «Патшайымға ұзақ өмір!» (1887). XIX ғасырда тағайындалған соңғы шебер – сэр Уолтер Паррат, Виндзордағы Сент-Джордж шіркеуінің органшысы. Оның қызметі 1893 жылдан бастап отыз бір жылға созылды, үш монархтың билігі кезінде – Виктория, Эдуард VII және Георг V. Дактың пікірінше, Парраттың рөлі негізінен Тақтың музыкалық кеңесшісі болу болды. Осы қызметінде ол Эльгарды А. К. Бенсонның өлеңдерін 1901 жылы Эдуард VII-нің тағына отыруына арналған ода ретінде жазуға шақырды және 1909 жылы Виктория патшайымының қайтыс болуының жылдығына арналған гимн жазды. Парраттың ресми шығармаларына патшайым Викторияның құрметіне арналған әртүрлі композиторлардың хор әндері жинағына салған үлесі және Эдуард VII-нің тағына отыру рәсіміне арналған Конфортаре кірді. Эльгардан жаңа лауазымында ешқандай ресми музыка жазу талап етілмеді, бірақ 1931 жылы ол «Нәрестелер сюитасын» Йорк герцогинясы мен оның екі қызына арнады. Ол шебер ретіндегі ықпалын Эдуард VII оркестрінің түпнұсқа аспаптарын табу үшін, патшалық музыка кітапханасының жақсы реттелгенін қамтамасыз ету үшін және басқа музыканттарды мойындау үшін, соның ішінде Гранвилл Бантокқа рыцарлық атақ беру және Делиусқа «Құрмет серігі» атағын беру үшін пайдаланды. Патшаның музыкалық көмекшісі ретінде ол ұлттық опера компаниясын құру, Би-би-си арқылы ұлттық әнұранның дұрыс нұсқасын тарату және патшалық отбасы мүшелері қатысатын музыкалық шаралар туралы кеңес берді. 1966 жылы әртүрлі шеберлердің шолуында Чарльз Кудворт Дэвисті «жақсы музыкант, жақсы композитор және тіпті әлемдегі алғашқы ұлы хабар таратушылардың бірі ретінде танымал болғандықтан, бұл тағайындама халыққа ұнады» деп жазды. Бакс 1953 жылы қайтыс болды; көптеген адамдар оның ізбасары сэр Уильям Уолтон болады деп күтті, бірақ Уолтонның өзінің жеңілісіне орай бұл лауазым сэр Артур Блисске берілді. «Таймс» газетіндегі сыншы Фрэнк Хауес: «Патшаның музыка шеберінің міндеттері – ол оларды қалай қабылдаса, солай болады, бірақ олар салтанатты және кездейсоқ музыканы жазуды қамтиды» деді. Жылдам және оңай композитор болғандықтан, Блисс шебер ретіндегі талаптарды орындай алды, патшайымның баласының дүниеге келуінен бастап, Уинстон Черчилльдің жерлеу рәсіміне дейін және Уэльс принцінің тағына отыруына дейін мемлекеттік шараларға қажетті музыкамен қамтамасыз етті. 1975 жылы Блисс қайтыс болғаннан кейін, Уолтон және басқалар Малкольм Арнольдты тағайындауға үгіт-насихат жасады. Бірақ Блиссстің нақты ізбасары австралиялық композитор Малкольм Уильямсон болғанына көптеген адамдар таңқалды; Уолтон бұл тағайындауды «Достастықтың жарықтарын жабу» қажеттілігімен байланыстырды.
popular." Bax died in 1953; many expected his successor to be Sir William Walton, but to Walton's own relief the post went to Sir Arthur Bliss. In The Times, the critic Frank Howes commented, "The duties of a Master of the Queen's Music are what he chooses to make of them, but they include the composition of ceremonial and occasional music". Bliss, who composed quickly and with facility, was able to discharge the calls on him as Master, providing music as required for state occasions, from the birth of a child to the Queen, and the funeral of Winston Churchill, to the investiture of the Prince of Wales. When Bliss died in 1975, Walton and others lobbied for the appointment of Malcolm Arnold. There was some surprise that Bliss's actual successor was the Australian composer Malcolm Williamson; Walton attributed the appointment to the need for "cementing the cracks in the Commonwealth".
Лауазым иелері
АтауыЖыл тағайындалғанӨлім жылыЕскертулерҚызмет еткен монархМонарх атағы Николай Ланье 1625 * * Лауазым 1649 жылы монархия құлатылғанда жойылды, 1660 жылы қайта құрылды. Карл I Англия королі/патшайымы 1660 1666 Карл II (1685 ж.ө.) Луи Грабу 1666 (1693 жылдан кейін) Грабу 1673 жылдың көктемінде қабылданған және 18 қарашада күшіне енген Тест актісін бұзған сияқты, ол барлық католиктерге сарайға кіруге тыйым салды. Николас Стаггинс 1674 Стаггинс 1700 жылдың 13 маусымында қайтыс болды. 1685 Джеймс II (Даңқты революция 1688) 1688 1700 Уильям III және Мэри II (бірлескен монархтар; Мэри 1694 ж.ө.; Уильям 1702 ж.ө.) Джон Экклз 1700 Патшаның музыкасының ең ұзақ қызмет еткен шебері (35 жыл) және төрт монархқа қызмет еткен жалғыз адам. 1702 Анна (1714 ж.ө.) Ұлыбритания королі/патшайымы (1707 жылдан) 1714 Джордж I (1727 ж.ө.) 1727 1735 Джордж II (1760 ж.ө.) Морис Грин 1735 1755 Уильям Бойс 1755 1760 1779 Джордж III (1820 ж.ө.) Джон Стэнли 1779 1786 Сэр Уильям Парсонс 1786 1817 Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігінің королі/патшайымы (1801 жылдан) Уильям Шилд 1817 1820 1829 Джордж IV (1830 ж.ө.) Кристиан Крамер 1829 1830 1834 Уильям IV (1837 ж.ө.) Франц Крамер 1834 1837 1848 Виктория (1901 ж.ө.) Джордж Фредерик Андерсон 1848 (1876) Андерсон 1870 жылы лауазымынан кетті. (Сэр) Уильям Кусинс 1870 1893 1892 жылы рыцарь атағы берілді; өкілеттігі кезінде рыцарь атағы алған Корольдік музыкасының жалғыз шебері. Сэр Уолтер Паррат 1893 1901 Эдуард VII (1910 ж.ө.) 1910 Георг V (1936 ж.ө.) 1924 Ұлыбритания мен Солтүстік Ирландияның Біріккен Корольдігінің королі/патшайымы (1922 жылдан бастап) Сэр Эдвард Эльгар 1924 1934 Эльгардың өкілеттігі кезінде лауазымның атағы Патшаның музыкасының шебері дегеннен Патша музыкасының шебері деп өзгертілді. 1936 (қаңтар) VIII Эдуард (тақтан бас тарды, 1936 ж.) 1936 (желтоқсан) 1941 VI Джордж (1952 ж.ө.) Сэр Арнольд Бакс 1942 1952 1953 Елизавета II (2022 ж.ө.) Сэр Артур Блис 1953 1975 Малкольм Уильямсон 1975 2003 Сэр Питер Максвелл Дэвис 2004 2016 Дэвис он жылдық мерзімге тағайындалды, өмір бойы тағайындалмаған алғашқы. Джудит Вейр 2014 Лауазымды алғаш рет атқаратын әйел, ол да он жылдық мерзімге тағайындалды. 2022 Карл III