Кіріспе
Украиналық ат үстіндегі жылқы (украї́нський верхови́й кінь) немесе украиндық мінге жарағыш жылқы – қазіргі заманғы украиндық жылы туқымды спорттық жылқы. Тұқымды өсіру Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Украинаның орталық бөлігіндегі Днепропетровск асыл тұқымды мал шаруашылығында басталды – сол кезде КСРО-да, кейіннен үш басқа мемлекеттік асыл тұқымды мал шаруашылығына тарады. Ол Ганновер, толыққанды және Тракехнер тұқымдас биелерді жергілікті биелермен немесе венгр Furioso, Gidran арабты немесе Nonius биелермен будандастыру арқылы шығарылды. Оның құрамында жойылған Орлов Ростопчин немесе орыс мінге жарағыш жылқысының соңғы ұрпақтары бар. Ол конкур, үш күндік сайыс және дрессаж сияқты жарыстарға қатысу үшін өсірілді, бірақ сонымен қатар жалпы мақсатта мінуге де жарамды.
The Ukrainian Riding Horse (украї́нський верхови́й кінь) or Ukrainian Saddle Horse is a modern Ukrainian breed of warmblood sport horse. Breeding began in the years after the Second World War at the stud farm of Dnipropetrovsk in central Ukraine – at that time in the USSR – and later expanded to three other state stud farms. It derives from cross breeding of Hanoverian, Thoroughbred and Trakehner stallions with local mares or with Hungarian Furioso, Gidran Arab or Nonius mares. It incorporates the last bloodlines of the extinct Orlov Rostopchin or Russian Saddle Horse. It was bred to compete in show jumping, three day eventing and dressage, but is also suitable as a general riding horse.
Тарих
Украиналық ат тұқымын өсіру Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары, сол кездегі Кеңес Одағының құрамындағы Украинаның орталық бөлігінде орналасқан Днепропетровск облысындағы Днепропетровск ат шаруашылығында басталды. Өсіру негізінен Ганновер, Толыққанды және Тракехнер тұқымдас әтқоштарды жергілікті немесе венгрлік Furioso, Gidran Arab немесе Nonius тұқымдас биелермен будандастыру арқылы жүзеге асырылды, сонымен қатар жойылған Орлов Ростопчин немесе орыс ат тұқымының соңғы қандық желілері де қолданылды. Өсіру үш басқа мемлекеттік ат шаруашылығына тарады: Орталық Украинадағы Кировоград облысындағы Ликарівкадағы Олександрийский ат шаруашылығы; Украинаның шығысындағы Луганск облысының Свердловск ауданындағы Проваллядағы Провальский ат шаруашылығы; және елдің оңтүстігіндегі Херсон облысындағы Билозеркадағы Скадовский ат шаруашылығы. Бұл шаруашылықтар жабылғаннан кейін, өсіру Днепропетровскте жалғасты, ал бірқатар жылқылар Луганск облысының Биловодск ауданындағы Деркульский ат зауытына және елдің батыс бөлігіндегі Тернополь облысының Чортков ауданындағы Ягільницький ат зауытына көшірілді. 1975 жылдан бастап өсіру Шығыс Украинаның Харьков облысы Лозовский ауданындағы Лит-Киннедегі Лозовский ат фермасында да жүргізілді. Тұқымда жеті желі бар, олардың ішінде Беспечный желісі жойылған Орлов Ростопчин тұқымына ең жақын. 1971 жылы тұқымдық кітап құрылды. Тұқым 1990 жылы КСРО Министрлер Кеңесінің азық-түлік және мемлекеттік сатып алу жөніндегі комитетінің ресми мақұлдауын алды, бұл Кеңес Одағының ыдырауына және Украинаның тәуелсіздігіне көп уақыт қалған кез болатын. 2004 жылы Украинаның 13 облысындағы 5 мемлекеттік ат шаруашылығы және 20 жеке өсірушіде 1393 жылқы тіркелді, олардың 84-і әтқоштар еді. Бұл елдегі таза тұқымды жылқылардың жалпы санының шамамен 23% құрады, бұл ең көп таралған тұқым – орыс тротеринің санынан сәл төмен болды.
Сипаттамалары
Украиналық мінезді жылқы бұлшық етті және күшті денелі, жоғары жалдары, кең, терең кеудесі, ұзын түзу арқасы, ұзын көлбеу крупы және жақсы орналасқан мықты аяқтары бар. Басы пропорционалды, түзу профильді.
Қолдану
Украиналық мінезді жылқы секіруден, үш күндік сайыстардан және дрессаждан жарысу үшін өсірілген. Ол сонымен қатар жалпы мақсаттағы мінеуге жарамды.