Микио Нарусе: Жапон кинорежиссерінің өмірі мен шығармашылығы
Mikio Naruse
Япон режиссер Микио Нарусе (1905-1969) туралы ақпарат. Фильмдері, әйел персонаждар, отбасылық драма, жапон мәдениеті тақырыптарын қамтиды. Озумен салыстыру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапондық режиссер (1905–1969)
Japanese filmmaker (1905–1969)
Микио Нарусе (成瀬 巳喜男) – 1930 жылдан 1967 жылға дейін 89 фильм түсірген жапондық режиссер. Нарусе фильмдеріне зұлымдық пен пессимизм сезімін ұялата білгенімен танымал. Ол негізінен "шошимин эйга" ("қарапайым халықтың драмы") жанрындағы фильмдерді, әйел басты рөлдерде түсірді, оларды Хидеко Такамине, Кинуо Танака және Сэцуко Хара сияқты актрисалар сомдады. Отбасылық драмаға және дәстүрлі және қазіргі заманғы жапон мәдениетінің қақтығысына назар аударғандықтан, оның фильмдері Ясужиро Одзудың туындыларымен салыстырылады. Оның мансабының соңғы кезеңінде түсірген көптеген фильмдері танымал жапон жазушыларының шығармалары бойынша түсірілген. "Жапонияның алтын ғасырының маңызды тұлғасы" деп аталған Нарусе, Акира Куросава, Кенжи Мизогучи және Одзу сияқты замандастарына қарағанда кем танымал. Оның ең белгілі фильмдері: "Таудың үні", "Кейінгі хризантемалар", "Жылқы бұлттар", "Ағыс" және "Әйел баспалдақпен көтерілгенде".
Mikio Naruse (成瀬 巳喜男) was a Japanese filmmaker who directed 89 films spanning the period 1930 to 1967. Naruse is known for imbuing his films with a bleak and pessimistic outlook. He made primarily shōshimin eiga ("common people drama") films with female protagonists, portrayed by actresses such as Hideko Takamine, Kinuyo Tanaka, and Setsuko Hara. Because of his focus on family drama and the intersection of traditional and modern Japanese culture, his films have been compared with the works of Yasujirō Ozu. Many of his films in his later career were adaptations of the works of acknowledged Japanese writers. Titled a "major figure of Japan's golden age" he remains lesser known than his contemporaries Akira Kurosawa, Kenji Mizoguchi, and Ozu. Among his most noted films are Sound of the Mountain, Late Chrysanthemums, Floating Clouds, Flowing and When A Woman Ascends The Stairs.
Алғашқы жылдар
Микио Нарусе 1905 жылы Токиода дүниеге келді, ата-анасы ерте қайтыс болғаннан кейін оны ағасы мен апасы тәрбиеледі. 1920 жылдары Широ Кидоның «Шочику» киностудиясына жеңіл жұмысшының көмекшісі ретінде кірді және көп ұзамай комедия режиссері Йосинобу Икедаға бекітілді. 1930 жылы ғана оған өздігінен фильм түсіруге рұқсат берілді. Оның дебюттік фильмі, қысқа комедиялық «Қылышпен шайқасқан жұбайлар» (Chanbara fūfū) фильмін жас режиссерді қолдауға тырысқан Хейносуке Гошо монтаждады. Фильм сәтті деп танылды және Нарусеге «Таза махаббат» (Junjo) романтикалық фильмін түсіруге рұқсат етілді. Екі фильм де, «Шочику» киностудиясындағы оның көптеген ерте туындылары сияқты, қазіргі таңда жоғалған деп есептеледі, монтажға, жарықтандыруға, актерлік шеберлікке және декорацияларға сүйенген. Хидеко Такамине еске алды: «Тіпті түсірілім барысында да, ол еш нәрсенің жақсы, жаман, қызықты немесе еңкейген екенін ешқашан айтпады. Ол мүлдем жауап бермейтін режиссер еді. Мен оның шамамен 20 фильмінде ойнадым, бірақ ол маған ешқашан актерлік нұсқау берген емес». Тацуя Накадай «Бір әйел баспалдақпен көтерілгенде» фильмін түсірген кезде Нарусе режиссердің көмекшісіне Хидеко Такамине көзінің бағытын көрсету үшін картоннан жасалған көзге сызық салғаны үшін айқайлаған сәтін еске алды.
Mikio Naruse was born in Tokyo in 1905 and raised by his brother and sister after his parents' early death. He entered Shirō Kido's Shōchiku film studio in the 1920s as a light crew assistant and was soon assigned to comedy director Yoshinobu Ikeda. It was not until 1930 that he was allowed to direct a film on his own. His debut film, the short slapstick comedy Mr. and Mrs. Swordplay (Chanbara fūfū), was edited by Heinosuke Gosho who tried to support the young filmmaker. The film was considered a success, and Naruse was allowed to direct the romance film Pure Love (Junjo). Both films, like the majority of his early works at Shōchiku, are regarded as lost. relying on editing, lighting, acting and sets. Hideko Takamine remembered, "[e]ven during the shooting of a picture, he would never say if anything was good, or bad, interesting or trite. He was a completely unresponsive director. I appeared in about 20 of his films, and yet there was never an instance in which he gave me any acting instructions." Tatsuya Nakadai recalled one instant during the filming of When a Woman Ascends the Stairs where Naruse yelled at an assistant director for drawing a cardboard eye to indicate the point of reference of Hideko Takamine's eyeline.