Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пруссиялық ханзада (1883–1942)
Prussian prince (1883–1942)
Вильгельм Эйтель Фридрих Кристиан Карл пруссиялық ханзада (7 шілде 1883 – 8 желтоқсан 1942) – Германия императоры Вильгельм II және оның бірінші әйелі, Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург-Аугустенбург ханшайымы Аугуста Викторияның екінші ұлы. Ол Германияның Потсдам қаласында дүниеге келді және сол жерде қайтыс болды.
Prince Wilhelm Eitel Friedrich Christian Karl of Prussia (7 July 1883 – 8 December 1942) was the second son of Emperor Wilhelm II of Germany by his first wife, Princess Augusta Viktoria of Schleswig Holstein Sonderburg Augustenburg. He was born and died in Potsdam, Germany.
Өмір жолы және қызметі
Принц Эйтель Фридрих 1883 жылғы 7 шілдеде Пруссияның сол кездегі принці Вильгельм мен оның бірінші әйелі, Шлезвиг-Гольштейн принцессасы Аугуста Викторияның екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Бранденбург провинциясындағы Потсдам қаласындағы Марморпалейс сарайында дүниеге келді, онда оның ата-анасы 1888 жылы әкесі Император Вильгельм II таққа отырғанға дейін тұрды. Ол балалық шағын аға-інілерімен бірге Потсдамдағы Жаңа сарайда, ал мектеп жылдарын анасының туған жері Шлезвиг-Гольштейндегі Плон қаласындағы Принценхаус тағылым орталығында өткізді. 1906 жылғы 27 ақпанда принц Эйтель Берлинде герцогиня София Шарлотта Ольденбургқа (1879 жылғы 2 ақпан, Ольденбург – 1964 жылғы 29 наурыз, Вестерштеде) үйленді. Олар 1926 жылғы 20 қазанда соғысқа дейін болған олқылықтары үшін ажырасты. Олардың балалары болмады. Плон қамалындағы кадет корпусында тәрбиеленген принц Эйтель Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан бастап майданның алғы шебінде болды және Пруссияның бірінші жаяу гвардиясына қолбасшылық еткен Бапумде жарақат алды. Ол уақытша қолбасшылық міндетін граф Ханс фон Блюментальға жүктеді, бірақ жыл соңына дейін қызметке оралды. Келесі жылы ол Шығыс майданға ауыстырылды. 1915 жылғы жазда ол Ресейдегі далада болғанда, жоғары офицері граф Холкпен бірге ұшақтасып кеткен Манфред фон Рихтгофенмен кездесті. Екі адам жақын жердегі ағаштардың арасында жасырынды, олар бұл жақындап келе жатқан орыс әскері деп ойлады, бірақ олар принц Эйтельдің гренадерлері, гвардиялықтары және офицерлері болды. 1907 жылы рейхстаг депутаты Отто Арендт Эльзас-Лотарингияны империя құрамындағы үлкен герцогтыққа көтеруді және Эйтель Фридрихті монарх етіп тағайындауды ұсынғаны хабарланды; алайда, Кайзер қызығушылық білдіргенімен, жоспар іске аспады. Соғыстан кейін ол монархистік айналымдарда және "Der Stahlhelm" экс-әскерлер ұйымында қатысты. 1921 жылы Берлин қылмыстық соты оны 300 000 марканы алаяқтықпен жұмсағаны үшін кінәлі деп танып, 5000 марка айыппұл төлеуге үкім шығарды. 1907 жылдан 1926 жылға дейін ол Иоанн орденінің Жоғарғы шебері (Herrenmeister) болды. 1915 жылы "Pour le Mérite" орденін алды. Оның денесі Потсдамдағы Сансуси саябағындағы Антик ғибадатханасына жерленген.
Prince Eitel Friedrich was born on 7 July 1883 as the second son of the then Prince Wilhelm of Prussia, and his first wife, Princess Augusta Victoria of Schleswig Holstein. He was born in the Marmorpalais of Potsdam in the Province of Brandenburg, where his parents resided until his father acceded to the throne as Emperor Wilhelm II in 1888. He spent his childhood with his siblings at the New Palace, also in Potsdam, and his school days with his brothers at the Prinzenhaus in Plön in his mother’s ancestral Schleswig Holstein. On 27 February 1906, Prince Eitel married Duchess Sophia Charlotte of Oldenburg (2 February 1879 Oldenburg – 29 March 1964 Westerstede) in Berlin. They were divorced on 20 October 1926 on the grounds of her adultery before the war. They had no children. Raised at the cadet corps of Plön Castle, Prince Eitel was in the front line from the beginning of World War I and was wounded at Bapaume, where he commanded the Prussian First Foot Guards. He temporarily relinquished command to Count Hans von Blumenthal, but returned to duty before the end of the year. The following year, he was transferred to the Eastern Front. During the summer of 1915, he was out in a field in Russia when he had a chance encounter with Manfred von Richthofen, who had just crashed with his superior officer, Count Holck. The two men were hiding in a nearby tree line from what they thought was the advancing Russian army and who turned out to be the grenadiers, guardsmen, and officers of Prince Eitel. In 1907, it was reported that Member of the Reichstag Otto Arendt had proposed the elevation of Alsace Lorraine to a grand duchy within the empire, with Eitel Friedrich as monarch; however, while the Kaiser did express interest, ultimately nothing came of the plan. After the war, he was engaged in monarchist circles and Der Stahlhelm ex servicemens' organization. In 1921, the Berlin criminal court found him guilty of the fraudulent transfer of 300,000 Marks and sentenced him to a fine of 5000 Marks. From 1907 to 1926, he was Master of the Knights (Herrenmeister) of the Order of St. John (Johanniterorden). He received the Pour le Mérite order in 1915. His body is buried at the Antique Temple in Sanssouci Park, Potsdam.