Кіріспе
Американдық өнер жинаушы, сыншы және ақын Уолтер Конрад Аренсберг (4 сәуір 1878 – 29 қаңтар 1954) – американдық өнер жинаушы, сыншы және ақын. Оның әкесі қыздырылған болат компаниясының бір бөлігінің иесі және президенті болған. Ол Гарвард университетінде ағылшын тілі мен философия мамандығын оқыған. Әйелі Луизамен (Мэри Луиза Стивенс; 1879–1953) бірге өнер жинақтады және көркем өнерді қолдады.
Walter Conrad Arensberg (April 4, 1878 – January 29, 1954) was an American art collector, critic and poet. His father was part owner and president of a crucible steel company. He majored in English and philosophy at Harvard University. With his wife Louise (born as Mary Louise Stevens; 1879–1953), he collected art and supported artistic endeavors.
Ерте өмір және мансап
Уолтер Аренсберг Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында дүниеге келді. Ол Конрад Кристиан Аренсберг пен оның екінші әйелі Флора Белль Коверттің тұңғыш баласы еді. Уолтердің әкесі Питтсбургтегі сәтті болат құю компаниясының президенті және бір бөлігінің иесі болды. 1896-1900 жылдары Уолтер Гарвард университетінде оқыды. Бітірген соң, ол Еуропаға сапар шекті, онда кем дегенде екі жыл өткізді. 1903 жылы ол Гарвардқа аспирант ретінде оралды. Ол білімін аяқтаған жоқ, керісінше 1904-1906 жылдары Нью-Йорк қаласына көшіп, жас тілші ретінде жұмыс істеді. Аренсбергтің алғашқы маңызды кітабы «Дантенің криптографиясы» (1921) мәтіннің терең Фрейдтік интерпретациясының арқасында әдеби дау тудырды. «The New York Evening Journal» газетінде «Дантенің мәңгілік «Тозақ» туындысына жасалған ошаң шабуыл» деген тақырыппен бір беттік мақала жарияланды. Бұл кітаптан кейін «Шекспирдің криптографиясы» (1922) жарық көрді, онда Шекспирдің жарияланған туындыларында Фрэнсис Бэконның аты жасырылған акростихтер мен анаграммалар табылды. «Фрэнсис Бэкон мен оның анасының Личфилд шіркеу үйіндегі құпия қабірі» (1923) және «Шекспирдің құпиясы» (1928) розакрестшілермен байланысты қосымша хабарламаларды табу үшін «кілт шифры» қолданды. Уильям Фридман мен Элизабет Фридман жасаған талдау көрсеткендей, ешбір әдіс криптографиялық тұрғыдан дұрыс емес. Оның символизмге ұқсас бірнеше өлеңдер жинағы да жарық көрді, соның ішінде 1914 жылғы «Өлеңдер» және 1916 жылғы «Сыйындар». Оның «Voyage a l'Infini» өлеңін Эдмунд Кларенс Стетман антологияға қосты. Оның одан да авангардтық поэзиясы 1917-1919 жылдары «Rogue», «The Blind Man», «391», «TNT» сияқты дадаизм журналдарында жарияланды.
Өнер жинаушы
1913 және 1950 жылдар аралығында олар Жан Метцингер, Марсель Дюшан сияқты заманауи суретшілердің туындыларын жинады. Дюшанның 1917 жылғы "Фонтан" туындысын – "Р. Матт" псевдонімімен қол қойылған қарапайым дәретхана аяқтағышын – Тәуелсіз Суретшілер Қоғамының алғашқы көрмесіне жіберу туралы идеясы қабылданбағанда, ол да, Аренсберг те қоғамдан шығуға мәжбүр болды. Манхэттендегі Аренсберг салонына жиі келетін достары мен суретшілер тобы француз суретшісі Андре Раффрейдің (1925-2010) "Chez Arensbergs" атты визуалды реконструкциясында бейнеленген, бұл жұмыс Нью-Йорк өнер саудагері және дада маманы Фрэнсис М. Науманның тапсырысымен жасалған, ал ол да осы шығармашылық процеске белсенді қатысты.
Калифорния жылдары
1921 жылы денсаулық және қаржы жағдайына байланысты, сондай-ақ Луизаның қысымымен, олар Голливудқа (Калифорния штаты) көшіп барды. Көшкені бастапқыда уақытша болғанымен, Аренсбергтер өмірінің соңына дейін Калифорнияда тұрды, 1925-1926 жылдар аралығында бір жылға ғана Нью-Йоркке оралды. Алғашқыда олар Алин Барнсдаллға тиесілі Олив Хиллдегі Франк Ллойд Райт жобалаған қонақ үйде біраз уақыт тұрды. 1927 жылдың қыркүйегінде Аренсбергтер 7065 Hillside Avenue мекенжайындағы тұрақты үйін сатып алды, ол 1920 жылы Ли Б. Мемефи үшін салынған және сәулетші Уильям Ли Вуллетт жобалаған Жерорта теңізі стиліндегі үй болатын. Кейіннен олар сәулетші Ричард Нейтраға Константин Бранкузидің "L'Oiseau dans l'espace" (1924) қоладан жасалған нұсқасы үшін қосымша құрылыс салуды тапсырды. 1946 жылы Макс Эрнст пен Доротея Таннинг үйде Джульет Брауннер мен Ман Реймен бірдей тойда үйленді. Уолтер 1937 жылы Лос-Анджелес өнер қауымдастығының, 1938-1939 жылдары Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының, ал 1944-1954 жылдары Оңтүстік-Батыс мұражайының кеңесіне мүше болды. Одан бөлек, ол қысқа ғана өмір сүрген "American Arts in Action" (1943) және Беверли-Хиллздегі Қазіргі заманғы өнер институтының (1947-1949) негіздеушілерінің бірі болды, бұл ұйымдар Калифорниядағы қазіргі заманғы өнерді көрсетуге арналған еді. 1944 жылы Аренсбергтер Калифорния университетімен (Лос-Анджелес) сыйға беру туралы келісімге келді, онда университет белгілі бір мерзімде коллекцияны орналастыру үшін лайықты мұражай салуға міндеттенді; олардың досы және әріптесі Галка Шейер де ұқсас келісімге қол қойды. 1947 жылдың күзінде бұл талап орындалмауы анық болды және келісімшарт күшін жойды. 1939 жылы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы коллекциядан авангардтық туындылардың сыйлығын қабылдаудан бас тартты. Содан кейін Аренсбергтер Чикаго өнер институты, Денвер өнер мұражайы, Гарвард университеті, Гонолулу өнер академиясы, Instituto Nacional de Bellas Artes (Мексика, D. F.), Ұлттық галерея, Филадельфия өнер мұражайы, Сан-Франциско өнер мұражайы, Стэнфорд университеті, Калифорния университеті (Беркли) және Миннесота университеті сияқты көптеген мекемелермен келіссөздер жүргізді. Ақырында Аренсбергтер коллекцияны алған мекеменің Фрэнсис Бэкон қорының жалғасуын қамтамасыз ету талабынан бас тартты. Директор Фиске Кимбалл мен оның әйелі Маридің көптеген сапарлары мен ұзақ талқылауларынан кейін Аренсбергтер 1950 жылдың 27 желтоқсанында Филадельфия өнер мұражайына 1000-нан астам заттан тұратын коллекциясын, оның ішінде хаттар, құжаттар, кескіндер, жазбалар, жеке және өнер коллекцияларының тізімдері, сондай-ақ олардың өнер жинау қызметін және көптеген маңызды суретшілермен, жазушылармен және ғалымдармен достығын көрсететін фотосуреттерді табыс етті. 1996 жылы "Зұлымдық жасау: Дада Нью-Йоркке басып кіреді" көрмесі үшін Уитнидің Америка өнер мұражайы Аренсбергтердің Манхэттендегі пәтерінің ішкі бөлігін жартылай қайта жасады. Марк Нельсон, Уильям Х. Шерман және Эллен Хублердің "Голливуд Аренсберг" кітабы Аренсбергтердің Лос-Анджелестегі үйі мен өнер коллекциясын бөлме-бөлме, қабырға-қабырға және нысан-объект бойынша толыққанды қалпына келтіреді. 2020 жылы Гетти зерттеу институтында жарық көрген кітап Аренсбергтердің қазіргі және Колумбқа дейінгі өнердің, сондай-ақ Ренессанс дәуіріндегі кітаптар мен қолжазбалардың кең жинағына егжей-тегжейлі контекст береді. Ол шахматқа құмар және бакондық зерттеулерге берілген коллекционердің интеллектуалдық әлемін ашады, сондай-ақ Аренсбергтердің Марсель Дюшан, Беатрис Вуд, Эрл Стэндал, Роберт Вудс Блис, Мариус де Заяс, Уолтер Пач, Уильям Фридман және басқалармен қарым-қатынасына жарық түсіреді.