Майор Уильям Браун, 2-ші дүйн. соғысынан кейін Германиядағы құжаттарды қалпына келтіруге қатысқан. Наци партиясының мүшелік картотекасын тапқан. Тарих, архивтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майор Уильям Д. Браун – АҚШ армиясының бұрынғы офицері. Ол Германияны соғыстан кейінгі оккупациялық әскери үкіметінде, үшінші армияда майор болып қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында неміс құжаттарын іздеу және қалпына келтіру жұмысына қатысты.
Major William D. Browne is a former U. S. Army officer. He served in the postwar occupation military government of Germany, as a Major in the Third Army. He was involved in the recovery of German documents at the end of World War II.
Нацистік құжаттар туралы есеп
Браун 1946 жылы АҚШ армиясының баяндамасын жазған: "1945 жылдың 19 қыркүйегінен 1946 жылдың 21 қаңтарына дейінгі кезеңде Обербайерн әскери үкіметінің кеңсесімен NSDAP құжаттарын табу, қорғау, жинау және тарту жөніндегі шаралар". Бұл баяндама АҚШ Ұлттық архивінде сақталады және 1945 жылдың мамыр айында АҚШ армиясының қарсы барлау корпусы қызметкерлері нацистік партияның бүкіл әлемдік мүшелік картотекасын тапқандығын сипаттайды. Баяндамада былай делінген: "45-ші CIC отрядының агенттері Фрайманндағы қағаз фабрикасында (X 8763) Рейхслейтинг SA партиясының шамамен 68 000 килограммдық құжаттары мен жазбаларын тапты. Құжаттардың ішінде идентификациялық суреттері бар партия мүшелік карточкалары, партияға, SA соттарына және әкімшілігіне қатысты құжаттар бар еді". Осы карточкалардың 6-7 миллионы "Рейхфинанцхоф" ғимаратында орналасқан армияның Мюнхен штабына көшірілді. Браунның баяндамасында осы картотеканың суреті де бар. 1945 жылдың қыркүйегінде Браун қағаз фабрикасында қалған картотеканы тапты. Ол генерал Эйзенхауэрдің Жоғары Бас штабы – Одақтас экспедициялық күштеріне (SHAEF) хабарлады, ол дереу картотеканы ұйымдастыру және тізімдеу үшін ірі топты құрды. Браунның жаңалығы бүкіл әлемде жарияланды. Бұл картотека кейіннен Берлин құжат орталығының (BDC) жинағының ядросына айналды және Германияның одақтас елдер тарапынан тазартылуына, сондай-ақ Нюрнберг соғыс қылмыстары процесіне зор үлес қосты.
Browne was the author of a 1946 U. S. Army Report: "Covering the locating, safeguarding, collecting and disposition of NSDAP records during period 19 September 1945 to 21 January 1946, by the Office of Military Government for Regierungsbezirk Oberbayern." The report, which is lodged in the U. S. National Archives, describes the discovery of the Nazi Party's worldwide membership card files in May 1945 by U. S. Army Counter Intelligence Corps personnel. The report states, "An estimated 68,000 kilos of Party records and documents of Reichsleitung SA were discovered by agents of the 45th CIC Det in a paper mill at Freimann (X 8763). Included among the papers were all Party membership cards with identification photos, documents relating to the Party, SA courts, and SA administration." Six to seven million of these cards were moved to the Army's Munich headquarters, located in the "Reichfinanzhof" building (Reich Finance Court). Browne's report included a photo of these files. Browne came upon the remaining files at the paper mill in September 1945. He alerted General Eisenhower's Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force (SHAEF), which immediately ordered a major task force to organize and catalog the files. Browne's discovery received worldwide press coverage. The files subsequently became the heart of the collections of the Berlin Document Center (BDC), and were instrumental in the Allied Denazification of Germany, and in the Nuremberg War Crimes trials.
CIC агенті Мишель Томастың рөлі
2000 жылы "Батылдық сынағы" бұрынғы CIC агенті Мишель Томастың өмірбаянында 1945 жылдың мамырында оның құжаттарды құтқарып алғаны туралы айтылған. 2001 жылы Лос-Анджелес Таймс газетінің тілшісі Томастың айтқандарына күмән келтіргенде, Томас тілші мен газетті арнау үшін сотқа берді және осы және басқа да мәселелерді зерттеу үшін жеке тергеушіні жалға алды. Тергеушінің зерттеулері "Қарсы барлау корпусы тарихының" XXVI томына әкелді. Онда 1945 жылдың мамырында құжаттарды алғаш көрген АҚШ сарбазы – Контр-барлау корпусының агенты Франческо Куаранта екені жазылған. Бірақ тергеуші Куарантаның әйелінен сұрақ сұрағанда, ол күйеуінің неміс тілін білмейтінін, оқи алмайтынын және карточкалардағы жазуды түсінбейтінін, сондай-ақ құжаттарды табуда ешқандай рөл атқарғанын ешқашан айтпағанын мәлімдеді. 2002 жылы Томастың бөлімінен тек бір ғана агент тірі қалды, ол Уолтер Уаймер есімді адам. Томастың арнау ісі бойынша жасалған жазбаша мәлімдемесінде ол, өзі мен Томас сияқты, бөлімде неміс тілінде сөйлейтін бар болғаны алты адам болғанын және құжаттарды құтқаруға қатысқан екенін айтқан басқа агенттің болмағанын көрсетті. Томас сонымен қатар диктаторлық кезеңнің түпнұсқа құжаттарын сақтап қалды, оның ішінде Генрих Гиммлердің жеке қолымен қол қойылған құжат та болды. 2002 жылы бұл дәлелдер Ұлттық мұражайдан алынған неміс соғыс құжаттары бойынша сарапшы Роберт Вулфке ұсынылды. Вулф Томастың 1945 жылдың мамырында құжаттарды құтқарып алған Контр-барлау корпусының агенты екеніне қорытынды жасады. Оның дәлелдерді қарастыратын монографиясын http://www.michelthomas.org сайтында табуға болады; мәтін осы мақаланың талқылау бөліміне қойылған. 2006 жылы АҚШ Әділет министрлігінің Арнайы тергеулер бөліміндегі прокурор Грегори Гордон Томастың да құжаттарды құтқарып алғаны туралы мақала жазды.
In 2000, "Test of Courage" a biography of former CIC Agent Michel Thomas gave an account of his rescue of the files in May 1945. When Thomas's account was questioned by a Los Angeles Times reporter in 2001, Thomas sued the reporter and the paper for defamation, and commissioned a private investigator to research this and other issues. The investigator's research led to Volume XXVI of The History of the Counter Intelligence Corps. This states that the first U. S. soldier to see the files in May 1945 was Counter Intelligence Corps Agent Francesco Quaranta. However, when the investigator interviewed Quaranta's widow, she said he did not speak or read German and would not have understood what was on the cards, nor did he ever mention any role in the discovery of the files. As of 2002, only one other Agent survived from Thomas's unit, Mr. Walter Wimer. He stated in a sworn Declaration filed in Thomas's defamation suit that there were at most six German speaking members of the unit, including himself and Thomas, and was unaware of any other agent who claimed a role in rescuing the files. Thomas also kept original Nazi documents that he found at the mill, including one bearing the original signature of Heinrich Himmler. In 2002, this evidence was submitted to Robert Wolfe, a leading expert on captured German war documents from the National Archives. Wolfe concluded that Thomas was the Counter Intelligence Corps Agent who originally rescued the files in May 1945. His monograph reviewing the evidence can be found at http://www. michelthomas. org; the text is pasted into the Talk section of this article. In 2006, Gregory Gordon, a career prosecutor at the U. S. Justice Department's Office of Special Investigations, wrote an article that also credited Thomas with the rescue of the files.