Кіріспе

Жақыптың ағысы – Оңтүстік Австралия штатының Орталық Солтүстік аймағында орналасқан шағын арна.

Жол жүрісі мен ерекшеліктері

Джейкобс-Крик Баросса тауларында басталып, Баросса аңғарының шарап өндіретін аймағы арқылы батысқа қарай ағады, Аделаиданың шамамен солтүстігінде орналасқан. Өзеннің ұзындығы бірнеше шақырымды құрайды және ақырында Солтүстік Пара өзенімен қосылады. Су арнасы ежелгі және көркем Қызыл Эвкалипт ағаштарымен толы. Оны еуропалықтар алғаш рет 1837 жылдың желтоқсанында полковник Уильям Лайт басқарған экспедиция тапқан (бірақ атау бермеген), ал 1839 жылы оның көмекшісі Уильям Джейкоб (1814–1902) Барросса аймағын кең ауқымда зерттеудің бір бөлігі ретінде зерттеген. Джейкоб 1840-шы жылдардың басында осы жерге қоныстанған, содан аты шыққан. Жергілікті аборигендердің тілінде ол "Cowieaurita" деп аталады, яғни "сары қоңыр су" деген мағынаны білдіреді, бұл Moorooroo деп белгілі аймақта олардың атауы болған. 1840-шы жылдардың басында Джейкобс-Крик Оңтүстік Австралияның алғашқы геологы Иоганн Менгеге қысқа мерзімге мекен болған, ол өзендегі аралда және жақын жердегі үңгірде тұрған. Ол мұнда көкөніс өсірген және жүзім шаруашылығының мүмкіндіктеріне ерекше қызығушылық танытқан. Менге Баросса аңғарынан неміс лютерандарының қоныстануына көмектескен. Өзен атақты Джейкобс-Крик шарап тағатына атын берген, оны Роуленд Флэт қалашығындағы Баросса аңғары тас жолының оңтүстік-батысында орналасқан Орландо Вайнс өндіреді. Орландо Вайнс негізін қалаушы Иоганн Грамп алғаш рет 1847 жылы Джейкобс-Крик жағасында жүзімдіктер отырғызған. 1997 жылы Орландо Вайнс Солтүстік Аделаида және Баросса су жинау басқармасымен бірлесіп, Джейкобс-Крикке қайта жаңғырту жобасын бастаған. Бамбук, күл және зәйтүн сияқты жергілікті емес өсімдіктер мен ағаштар алынып тасталды, ал олардың орнына көк эвкалипт, қызыл эвкалипт және басқа да Австралияның жергілікті ағаштары мен бұталары отырғызылды. Жобаның нәтижесінде көптеген жергілікті бақалар, балықтар мен су құстары қайтып келді, өзен біртіндеп бұрынғы табиғи күйіне оралуда.