Кіріспе

1904 жылы құрылған LKS Pogoń Lwów – Львов воеводиясының Львов қаласында орналасқан, 1904 жылдан 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін болған бұрынғы поляк кәсіби спорт клубы. Бұл, Львовтан шыққан басқа командалар – Czarni және Lechia-дан кейін Польшаның екінші ең көне футбол клубы болды. Футбол, мұз үстіндегі хоккей және жеңіл атлетика сияқты көптеген бөлімдерімен Pogoń соғыс аралығындағы поляк спортының маңызды күші болды; оның футбол командасы элиталық поляк футбол лигасынан ешқашан төмендеген емес. 1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға неміс және совет әскерлерінің шабуылынан кейін клуб таратылды. 1939 жылдың 2 шілдесінде Pogoń соңғы соғысқа дейінгі ресми үй матчын өткізіп, AKS Chorzów командасымен 1:1 есебімен тең түсті. Pogoń футбол командасының соғысқа дейінгі соңғы матчы 1939 жылдың 20 тамызында Варшавада өтті. Львов командасы "Полония Варшаваға" 1:2 есебімен жеңіліп, соңғы голды 20 жастағы шабуылшы Piotr Dreher соқты. 2009 жылы дәстүрді жалғастыруды көздеген осы аттас клуб құрылды.

Басқа спорт түрлеріндегі марапаттар

Мұз хоккейі – Польша чемпионы 1933 (Легия Варшава командасымен бірге), Польша вице-чемпионы (1929, 1930), Польша чемпионаттарында үшінші орын (1927).

Негізі қаланғаннан 1914 жылға дейін

Клуб тарихы 1904 жылдың көктеміне дейін барып жетеді, осы кезде Львовта (сол кезде Лемберг деп аталған қала, 20 ғасырдың басында Австрия-Мажарстан құрамында болған) төртінші орта мектепте студенттер тобы гимнастика мұғалімі, доктор Евгений Пиасецкийдің ықпалымен спорттық гимнастика клубын құрды. Ұйым 1900 жылдан бері қалада бар болған және басқа мектептердің командаларымен бірнеше футбол ойындарын өткізген бірнеше кіші студенттік командалардың негізінде құрылды. Төртінші мектеп командасы 1906 жылдың мамыр айында Czarni Lwów ойыншыларымен бірге Краковқа сапар шекті, онда жергілікті студенттермен 1:1 есебімен тең түсті. Львов студенттерінің сапары Краковтағы әріптестерін өз командаларын құруға итермелеген оқиға ретінде қарастырылады, осылайша жақын арада Краковия және Висла Краков құрылды. 1906 жылдың қыркүйек айының соңында Краков командасы Львовқа келді, жергілікті команданы 1:0 есебімен жеңді. 1907 жылы клуб атауын "Погонь" деп өзгертті ("Погонь" – Пахонияның полякша атауы; жаңа атауды Лечита Львовтан Максимилиан Дудрик ұсынды). Жаңа команда төртінші гимназияның спорттық гимнастика клубы мен Лечита Львовтың бірігуі болды. Спорттық гимнастика клубының ойыншылары қызыл-көк, ал Лечита футболшылары ақ-қызыл түсті жейде кигендіктен, түстер бірігуді бейнеледі. Жаңа команданың ойыншылары ақ-қызыл жейде және көк шорт киді. Бұл өзгеріс клубтың өсуін жеделдетті, өйткені көп ұзамай ол Львов пен Краковтағы бірнеше кинотеатрлардың иесі Людвик Кучарды бай демеуші ретінде тапты. Содан кейін ағылшын спорт ұйымдарының үлгісінде Погонь жарғысы жасалды. Погонь 1919 жылы PZPN (Польша футбол федерациясы) құрылғанда оның негізін қалаушылардың бірі болды, сондай-ақ 1927 жылдың көктемінде басталған Польша футбол лигасының құрылтайшы мүшесі атанды. Погоньнің алғашқы бас жаттықтырушысы доктор Евгений Пиасецкий болды, ол 1909 жылға дейін осы қызметте қалды. Құрылған алғашқы жылдары Погонь басқа жергілікті командалармен ойындар өткізді, ал 1907 жылы құрамында келесі футболшылар болды: Рысяк, Марион, Кавецкий, Харасимович, Спанринг, Рзадки, Пирожинский, Клебан, Дудрик, Карасинский, Зауснер. 1908 жылдың сәуір және мамыр айларында Погонь Краковқа сапар шекті, онда Краковиямен 1:1 есебімен тең түсті, ал Висладан 0:2 есебімен жеңілді. Бірінші халықаралық ойын 1909 жылдың мамыр айында өтті, онда Погонь Кошицеге барып, солтүстік Венгрияның чемпионы Кассаи AC-нан 0:5 есебімен жеңілді. 1909 жылдың қыркүйегінде венгрлер Львовқа келді, 4:1 есебімен жеңіске жетті. 1910 жылы Погонь Австрия футбол федерациясына қосылды, бұл клубқа Австрия-Мажарстан империясының бірнеше командаларымен байланыс орнатуға мүмкіндік берді. 1911 жылы Погонь Вена командасын 6:1 есебімен ұтты. Сол жылы басқа нәтижелер: 1:3 және 1:4 Виктория Венамен, 3:0 және 4:2 венгрлік Унгваримен, 4:2 неміс командасы Диана Каттовицпен, 2:3 және 2:3 Будапешт ФАК-пен, 4:6 Кассаи AC-мен, 0:4 және 1:4 ASV Герта Венамен, 1:5 және 1:1 1. Симмерингер СК. 1912 жылы Погонь алғаш рет Варшаваға сапар шекті, онда қаланың командасын 6:2 есебімен жеңді. Сол жылы Погонь Будапешт ФАК (2:2 және 1:0), Дебречени ВСК (8:3 және 4:1), Унгвари АК (5:0) және Мадьяр АК (1:3 және 0:1) командаларымен ойнады. Команданың құрамында: Штайфер және Райнер (қақпашылар), Карасинский, Рзадки және Солецки (қорғаушылар), Тадеуш Кучар, Пиотровский, Клебан, Мизинский, Моеллер (жартылай қорғаушылар), Кавецкий, Карол Кучар, Бодек, Романовский, Марион, Бедлевич және Владислав Кучар (шабуылшылар) болды. 1913 жылдың 1 мамырында жаңа стадион ашылды, осыған орай Погонь – Краковия ойыны өтті. Бұл матчта Вацлав Кучар дебют жасады. Сондай-ақ, 1913 жылы Австрия футбол федерациясы Погоньді бірінші лига командаларының қатарына қосты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 1914 жылғы Галисия чемпионаты аяқталды. 1914 жылдың көктемінде «Погонь» екі венгр командасын қабылдады – «Тореквес» (1:4 және 0:2), сондай-ақ «Будапешти ТК» (0:2, 0:5). 1915 жылы матчтар өткізілмеді, ал клуб 1916 жылы қайта құрылды, сол кезде қала Ресей империясының әскерлерімен басылып алынды. Профессор Рудольф Вацектің бастамасымен екі команда құрылды – «азаматтық» және «әскери». Сол жылдың күзінде, орыстар Львовтан шыққаннан кейін, «Погонь» өз алаңында «Краковияға» қарсы ойнады (1 қазан, 0:2), содан кейін Краковқа сапар шегіп, 0:7 есебімен жеңілді. 1917 жылы, қақтығыс жалғасып жатқанда, «Погонь» қалада дислокацияланған Австрия армиясының бөлімшелеріне қарсы бірнеше матч өткізді. Сондай-ақ, ол «Ревера Станислав» және «Васас Будапешт» командаларымен де кездесті. Венгриялықтар «азаматтықтарды» 6:0, ал «әскерилерді» 4:1 есебімен жеңді. 1917 жылдың тамыз айының басында Вена командасы Львовқа келді, бір ойында 5:2 есебімен жеңіп, екінші ойында 1:2 есебімен жеңілді.

Алтын жылдар 1920-шы жылдар

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін поляктар мен украиндар арасындағы әскери қақтығыс басталды (поляк-украин соғысын қараңыз), ал «Погонь» спортшылары 1919 жылдың жазына дейін ешқандай матч ойнау мүмкіндігіне ие болмады. Жаулық тоқтағаннан кейін, Львов командасы жаңадан қалпына келтірілген Польша бойынша бірнеше сыртқы ойынға шықты, Познань, Варшава, Лодзь және Краков қалаларына сапар шекті. Соғыстан кейінгі кезеңде «Погонь» құрамында Мьечислав Кучар (қақпашы), Пиотровский және Войчицкий (қорғаушылар), Флюр, Овсионка, Кусионович (жартылай қорғаушылар), Юрас, Добжинский, Вацек Кучар, Гарбиен, Батш, Слонецкий (шабуылшылар) болды. 1920 жылдың маусым айында, поляк-совет соғысының қызу кезеңінде, «Погонь» Жоғарғы Силезияға барып, сол аймақтағы неміс командаларымен кездесті. Турнирдің басты мақсаты поляк тілінде сөйлейтін Жоғарғы Силезия тұрғындарына поляк спортының күшін көрсету болды. Екі ойын ерекше маңызды болды – бірі «Диана Каттовиц» командасына қарсы (5:0), екіншісі «Бейтен 09» командасына қарсы (3:2). «Погонь» сапарынан кейін Жоғарғы Силезиядағы поляктар өз командаларын құруға кірісті. 1921 жылы Польша чемпионатының алғашқы толыққанды ойындарында (1920 жылғы ойындар соғыс салдарынан аяқталмады), «Погонь» Польша футбол федерациясының Львов облысын өкілдік етті. Алайда, финалдық турнирде Львов командасы чемпиондардан («Краковия»), «Полония Варшава» және «Варта Познань» командаларынан кейін соңғы (төртінші) орынға тағайындалды. 1922 жыл «Погонь» футбол командасының алтын ғасырының бастауы болды. Осы жылы Львов командасы алғашқы Польша чемпионатында жеңіске жетті, бұл талантты ойыншылардың ғана емес, сонымен қатар шабуылдық, қазіргі заманғы ойын стилін ұнататын австриялық жаттықтырушы К. Фишердің еңбегінің нәтижесі болды. Бірінші кезеңде, аймақтық жарыста «Погонь» бір ұпай да жоғалтпай, барлық қарсыластарын жеңді. Содан кейін Оңтүстік Польшаның финалында Львовтың фавориттері екі рет «Рух Хоржув» командасын (12:0, 6:0) және «ВКС Люблин» командасын (11:0 және 4:0) жеңді. Ең қиын қарсылас 1921 жылғы чемпион «Краковия Краков» болды. Үйде «Погонь» 3:2 есебімен жеңіске жетсе, Краковта 1:4 есебімен жеңіліске ұшырады. Дегенмен, леопольдықтар жалпы гол айырмашылығы бойынша бірінші орынды иеленді. Финалдық кезеңде «Погонь» Солтүстік Польшаның чемпионы «Варта Познань» командасымен кездесті. Познаньде ойын 1:1 есебімен тең аяқталды, ал Львовта үй командасы 4:3 есебімен жеңіске жетіп, 1922 жылғы чемпион атанды. 1923 жылы «Погонь» тағы да Польша футбол федерациясының Львов облысының чемпионы атанды, 9 ойын жеңіп, 1 ойынды тең аяқтады («Ревера Станислав» командасына қарсы 21:1 есебімен рекордтық жеңіске жетті). Содан кейін Чемпионаттың Шығыс Польша тобында барлық ойындарда жеңіске жетті, «Лауда Вильно» командасын 13:0, «ВКС Люблин» командасын 8:0 және 7:0 есебімен жеңді. Батыс Польшаның чемпионы «Висла Краков» командасына қарсы өткен соңғы ойындар тең аяқталды; Львовта «Погонь» 3:0 есебімен жеңіске жетті, ал Краковта «Висла» 2:1 есебімен жеңіске жетті. Сондықтан үшінші ойын Варшавада өткізілуі керек болды. «Погонь» қосымша уақытта 2:1 есебімен жеңіске жетті. Сол жылдың жазында «Погонь» Югославияға сапар шекті, бірақ үлкен жетістіктерге қол жеткізбеді. Леопольдықтар «Конкордия Загреб» командасына 2:3, ал «ХАСК Загреб» командасына 0:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Белградта «Погонь» бір ойын жеңіп, «Югославия» командасынан 0:4 есебімен жеңілді. Бұдан басқа, бірқатар шетелдік командалар Львовқа келді – «VfB Admira Wacker Mödling» (4:6 және 3:3), «Айнтрахт Лейпциг» (7:1), «Киспест AC» (1:1 және 2:2), «WAF Vienna» (3:1 және 2:1) және «Hakoah Vienna» (2:1). 1924 жылы Париждегі Олимпиада ойындарына байланысты Польша чемпионаты өткізілмеді. Сондықтан «Погонь» поляк және шетелдік қарсыластармен көптеген достық ойындар ойнады. Жалпы, клуб 55 матч өткізді, оның ішінде 24-і басқа елдердің командаларымен. Басқалары арасында 1922 жылы Дания чемпионы «Кьёбенхавнс Болдклуб» командасын (3:1), екі рет «ХАШК Загреб» командасын (4:2 және 2:1) жеңді және екі рет Австрия чемпионы «СВ Аматьёре» командасына (0:1, 0:2) жеңіліске ұшырады. «Погонь» 1925 жылғы футбол маусымында өзінің ең жақсы формасында болды. Сол жылдың тоғыз айында леопольдықтар поляк қарсыласына бірде-бір ойын жеңіліп алмады, ақыры 13 қыркүйекте «Полония Варшава» командасына қарсы сыртқы ойында жеңіліске ұшырады. Клуб Катовицеден өте талантты қақпашы Эмиль Герлицті сатып алды, ол сонымен қатар елдің ұлттық құрамасының да өкілі болды. Польша чемпионатында жеңіске жетуден басқа, «Погонь» «Hakoah Vienna» (2:1, 0:2), «WAC Vienna» (4:0 және 1:3), «SV Amateure» (3:1, 2:2), «Simmering» (0:2, 2:4) және «Спарта Прага» командаларымен ойнады. Ойынды құрамында Горлиц (қақпашы), Олеарчик және Гибартовский (қорғаушылар), Ханке, Фихтель, Гулиц (жартылай қорғаушылар), Слонецкий, Батш, В. Кучар, Грабиен және Сабакевич (шабуылшылар) болды. 1925 жылғы табыстардан кейін «Погонь» қаржылық қиындыққа тап болды, ал келесі жылы клуб шетелдік қарсыластармен кездесулерге келісімшарт жасауға шамасы келмеді. Сондықтан команда шетелдік қарсыластармен ойын ойнауға мүмкіндік алмады және тек поляк командаларымен күш сынасты. Төртінші рет қатарынан «Погонь» Польшаның үздік командасы атанды, чемпионат жолында «Краковия Краков», «ВКС/Люблинянка Люблин», «Варта Познань» (2:2, 7:1) және «Полония Варшава» (2:2, 2:0) командаларын жеңді. 1926 жылғы жеңіс клуб үшін соңғы чемпионат болды, ал жеңімпаздар құрамында Лахович (қақпашы), Олеарчик, Гибартовский (қорғаушылар), Дойчман, Фихтель, Ханке (жартылай қорғаушылар), Урлих, Батш, В. Кучар, Грабиен, Сабакевич (шабуылшылар) болды. Басты жұлдыздар үш шабуылшы – Кучар, Батш және Грабиен болды, олар 4 жыл ішінде 284 гол соқты – Кучар 125, Батш 96 және Грабиен 63 гол. 1927 жылы Польша чемпионаты қайта ұйымдастырылды және Футбол лигасы құрылды. «Погонь», оның негіз қалаушысы және ел чемпионы болғандықтан, Лигаға автоматты түрде қосылды. Бірінші жылы Львов командасы ойындарды 4-орында аяқтады. «Погонь» Лигаға тыйым салынған «Краковия» командасымен достық ойын ойнағандықтан 6 ұпайдан айырылды дегенді атап өткен жөн. Лига уақытты көп қажет еткендіктен, «Погонь» тек бір халықаралық достық ойын ойнады, үй стадионында Румынияның «Фулгерул Бухарест» командасын 4:2 есебімен жеңді. Қақпасының алдында жас, талантты қақпашы Спиридон Альбанский көзге түсті. 1928 жылғы маусым орташа болды, «Погонь» 6-орында аяқтады. Екі халықаралық достық ойында леопольдықтар «Чехие Карлин» командасына 1:3, ал «Вашаш Будапешт» командасына 0:2 есебімен жеңіліске ұшырады. 1929 жылғы маусым одан да нашар болды – Львов командасы 9-орында қалды.

1930 жылдар

1930 жылы «Погонь» командасы бұрынғы даңқынан қалыс қалып, маусымды 7-ші орында аяқтады. Құрамында жас ойыншылар (Альбански, Жезевски, Дойчман, Нахачевски, Маурер, Михал Матиас, Адольф Циммер) болды, оларды тәжірибелі ойыншылар – Вацлав Кучар, Ханке және Сабакиевич қолдады. Халықаралық жолдас сайыстарда «Погонь» Цернаутидің неміс командасы «Яхн Черновицті» 3:0 есебімен жеңіп, ал «III Керулет ФК»-дан 3:5, 1:2 есебімен және «Атилла Мисколцтан» 1:3 есебімен жеңілді. 1931 жылғы маусымда команданың жақсаруы байқалды. «Краковиядан» Карол Коссокты және «AKS Chorzów»-тан Эдмунд Мажовскині сатып алғаннан кейін «Погонь» 4-ші орында, чемпион «Гарбарния Краковтан» екі ұпай қалып қойды. Осы жылғы жалғыз халықаралық ойында леопольдықтар «Хаккоа Венаны» 1:0 есебімен жеңді. Келесі жылы одан да жақсы болды, «Погонь» екінші орынды иеленді, чемпион «Краковиядан» бір ұпай ғана артта қалды. Құрамында: Альбански, Жезевски, Кучарский, Ханин, В. Кучар, Дойчман, Някчёль, Начачевский, Шлафф, Матиас II, Циммер, Матиас I. 1932 жылы тәжірибелі шабуылшы Вацлав Кучар белсенді ойынның 20 жылдығын тойлады. «Погонь» «Атилла Мисколцтың» мажарларымен екі рет ойнады, 2:4 есебімен жеңіліп, 1:0 есебімен жеңіске жетті. 1933 жылғы маусымда «Погонь» тағы да чемпионатты жеңуге жақын болды, екінші орынды иеленді. Сол жылы Вацлав Кучар карьерасын аяқтады, оның орнына өте талантты жартылай қорғаушы Ян Васиевич келді. Халықаралық ойындарда «Погонь» «Стандарт Лиежді» 3:0 есебімен жеңіп, екі рет Чехияның «Спарта Козире» командасымен (1:5, 5:2), «Хакоа Венаны» 2:0 есебімен жеңіске жетті және «Хакоа Сернаутимен» 2:2 есебімен тең түсті. 1934 жылы «Погонь» формасының төмендеуін көрсетті, алтыншы орынға ие болды. Ойынның нашарлауына себеп – топ мергені Михал Матиастың ауыр жарақаты. Алайда сол жылдың көктемінде леопольдықтар Бельгия мен Францияға турнеге шықты. Олар «Олимпик Лилге» 0:1 есебімен ұтылып, Бельгияның үздік командасы «R. Daring Club Molenbeek» командасын 2:1 есебімен жеңіп, «RFC Liège» командасына 0:1 есебімен жеңілді. 1934 жылдың күзінде «Погонь» Львовта танымал «A. C. Milan» командасын қабылдады, италияндықтарды 5:3 есебімен жеңді. Маусым соңында леопольдықтар екі рет «Броккай Дебреценге» 0:2 және 1:2 есебімен ұтылып қалды. 1935 жыл жақсы болды, «Погонь» үшінші рет Экстракласса ойындарында екінші орынды иеленді. Михал Матиас жарақаттан кейін оралды және өзінің сапасын дәлелдеді, 22 гол соқты (барлығы 55 лигалық голдың ішінде), бұл оны елдің үздік мергені етті. Халықаралық жолдас сайыстарда леопольдықтар екі рет «FC Seged» командасымен ойнады (1:1, 0:1), «Wiener AC» командасына 2:7 және «Admira Wacker Vienna» командасына 0:2 есебімен ұтылып, соңында «Хакоа Венамен» жеңіліп, тең түсті (0:1 және 2:2). 1935 жылдың күзінде Польшаның екінші үздік командасы Венаға барды, бірақ сапар сәтсіз аяқталды. «Погонь» екі рет жеңіліп, «Адмираға» 3:13, ал «Рапидке» 2:9 есебімен ұтылды. 1936 жылы Львовта Адам Воланин мен Станислав Смидпен бірге жас, талантты ойыншылардың буыны пайда болды. Команда Экстракласса ойындарын 6-шы орында аяқтады, ал сол жылдың жазында «Погонь» Болгария чемпионы «Левски Софияны» қабылдады, 1:0 есебімен жеңді. Австрия командаларына қарсы бірнеше ойын қайтадан апатқа ұшырады – «Погонь» 5 матчта жеңіліп, тек біреуінде ғана жеңіске жетті. 1937 жылғы маусым «Погонь» тарихындағы ең нашар маусымдардың бірі болды. Көктемгі турдан кейін (сол кезде Польша лигасы көктем-күз жүйесімен өтті) леопольдықтар тек 4 ұпаймен соңғы орында болды. Жазғы демалыс кезінде «Погонь» Трокиге жаттығу лагеріне барды, ал лагерден кейін команда жақсарып, бірнеше ойын жеңіп, 6-шы орынға көтерілді. Жеңістердің ішінде ең маңыздысы – Хорзовта «AKS Chorzów» командасын 1:0 есебімен жеңуі. Бұл нәтиже «Краковияға» Польша чемпионы болуға мүмкіндік берді. 1937 жылы «Погонь» бірнеше халықаралық жолдас сайыстар өткізді, оның ішінде экзотикалық «Хапоэль Тель-Авивпен» екі ойын (екіуі де 4:2 және 7:2 есебімен жеңіске жетті). 1938 жылы Экстраклассаның соғысқа дейінгі соңғы аяқталған маусымында «Погонь» 5-ші орында аяқтады. Сол жылы клуб үш халықаралық матчта «Будафоқпен» 1:1 және «Киспештимен» екі рет 0:2, 0:1 есебімен ойнады. Барлығы 35 жылдық өмір бойында леопольдықтар 955 ойын өткізді, оның ішінде 557 жеңіс, 263 жеңіліс және 135 тең түс.

Құрастыру және реформалау

1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталған Польшаға Германия мен Кеңес Одағының басып кіруінен кейін қала Кеңес Одағының оккупациясына түсті. 1940 жылы сәуір мен мамыр айларында Катыньде жасалған жаппай қырғын кезінде, соғысқа дейінгі екі футболшы – Альфред Циммер мен Тадеуш Ковальский, сондай-ақ спортшы Карол Цибулский поляктардың арасынан қаза болды. Соғыстан кейін Львовтың енді Польшаға қарастырмайтыны белгілі болған соң, оның поляк азаматтары қаладан кетуге мәжбүр болды. Көптеген олар Төменгі Силезияда және Одра өзенінің жағалауында қоныстанды. «Погонның» бұрынғы басшылары мен спортпен айналысуын жалғастырғысы келген ойыншылары бірнеше спорт клубтарын құруға көмектесті. «Погонның» жалғасы саналатын клубтардың қатарында: «Polonia Bytom», «Odra Opole», «Piast Gliwice» және «Pogoń Szczecin» бар. Бұл командалардың бәрі «Погонның» түстерін және логотиптерін сақтайды. «Odra Opole» бастапқыда «Lwowianka» деп аталған, бірақ бұл атау коммунистік билікке ұнамай, 1940 жылдардың соңында өзгертілді. 2009 жылдың сәуірінде клуб сол атаумен және эмблемасымен қайта құрылды.