Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық католик теологы (1914–2009)
Belgian Catholic theologian (1914–2009)
Эдвард Корнелис Флоренций Альфонсус Шиллебеккс (12 қараша 1914 – 23 желтоқсан 2009) – Антверпен қаласында туған бельгиялық католик теологы. Ол Ниймеген қаласындағы Католик университетінде оқытушы болды. Доминикан орденінің мүшесі еді. Оның теологиялық еңбектері көптеген тілдерге аударылды, ал Екінші Ватикан соборына қосқан үлесі оны бүкіл әлемге әйгілі етті.
Edward Cornelis Florentius Alfonsus Schillebeeckx (November 12, 1914 – December 23, 2009) was a Belgian Catholic theologian born in Antwerp. He taught at the Catholic University in Nijmegen. He was a member of the Dominican Order. His books on theology have been translated into many languages, and his contributions to the Second Vatican Council made him known throughout the world.
Ерте өмір және діни қызметке тағайындалуы
Ол 1914 жылғы 12 қарашада Антверпенде орташа табысты отбасында 14 баланың алтыншысы болып дүниеге келді. Содан кейін Шиллебеккс өзінің орденінің Лёвендегі Философиялық оқу үйінің жетекшісі болды, ал 1957 жылы Лёвен Католик университетінің теология факультетінде догматикадан бір жыл дәріс берді. 1958 жылы Нидерландыдағы Ниммеген Католик университеті оны догматикалық теология және теология тарихы профессоры қызметіне тағайындады.
He was born in Antwerp on 12 November 1914, the sixth of 14 children in a middle class family. After that, Schillebeeckx became master of the Philosophy Study House of his order in Leuven, and in 1957 he spent one year teaching dogmatics at the Faculty of Theology, Catholic University of Leuven. In 1958 the Catholic University of Nijmegen in the Netherlands made him a professor of dogmatic theology and history of theology.
Екінші Ватикан кеңесі
Екінші Ватикан кеңесінде Шиллебек ең белсенді теологтардың бірі болды. Ол голланд епископтары, мысалы, кардинал Бернард Ян Альфринк сияқты түрлі кеңестерге арналған ұсыныстарды дайындады және Римде болған көптеген епископтық конференцияларға теологиялық ресурстар туралы баяндама жасады. 1961 жылы өтетін Кеңес туралы голланд епископтарының пасторальдық хатын жазуға "көмекші автор" болғандықтан, кардинал Альфредо Оттавиани (Президент) және голланд Себастьян Тромп (Секретарь) басқаратын Қасиетті Офис оны күдікті деп санады. Бұл Шиллебекке Рим билігінің айыптауларына қарсы теологиялық ұстанымдарын қорғауға тура келген үш жағдайдың алғашқысы болды. Нәтижесінде, Шиллебеккс Оттавиани басқарған Дайындық теологиялық комиссиясы дайындаған схемаларға қатысты көбінесе жағымсыз пікірлерін анонимді түрде жазды. Ватикан II-де талқыланған теологиялық схемаларға оның анонимді түсініктемелері мен жариялаған мақалалары да Dei verbum және Lumen gentium сияқты бірнеше соборлық конституциялардың дамуына әсер етті. Соңғы құжат, Шіркеу туралы догматикалық конституция туралы сөз болғанда, Шиллебекк негізінен епископтық коллегиялдық туралы пікірталасқа қатысты. Ол католиктік экклезиологияны шіркеудің таза иерархиялық, құрылымды көрінісінен алыстатуға тырысты, өйткені ол шіркеудің паптық билікке тым көп назар аударғанын ойлады (Ватикан I конституциясы Pastor aeternus-тағы паптық қатесіздік туралы декларацияның нәтижесінде). Шиллебикс пен көптеген адамдардың пікірінше, Ватикан II-де епископтар алқасының рөліне жаңадан назар аудару арқылы бұл тепе-теңдікке келтірілуі керек еді. Осылайша оның ықпалы ресми peritus-тан әлдеқайда жоғары болды, бұл мәртебе голланд епископтары оған бермеген еді. Peritus болмауы оған кеңеске қатысқан епископтарға баяндама жасауға және оларға кеңеспен байланысты туындаған «жаңа теологияны» немесе түсінікті түсіндіруге көбірек мүмкіндік берді. 1963 жылы Чену, Конгар, Карл Рахнер және Ханс Кюнгпен бірге ол 1965 жылы Пол Бранд пен Антуан Ван ден Бугардтың қолдауымен ресми түрде құрылған және «реформалық» ойды насихаттаған Concilium жаңа теологиялық журналының құрылысына қатысты. Ол 1963 жылы «Христос – Құдаймен кездесу сакраменті» кітабының ағылшын тіліне аударылғаннан кейін кеңінен танымал болды. Шиллебеккс ерте христиандық көздерді зерттеу негізінде – көбінесе Нимгегендегі әріптесі Бас ван Ирсельдің экзегетикалық түсінігіне сүйене отырып – діни қызметкерлердің орны сияқты талқыланған мәселелерге тап болды, мысалы, діни қызметкерлікті және бойдақ болу міндетін ажырату туралы ұсынысты қолдады. Дәл осы мәселеде Шиллебикс 1968-1970 жылдары Нордвикерхутте өткен Ұлттық пасторлық кеңесте (Landelijk Pastoraal Concilie) ықпалды рөл атқарды. Бұл синодтың сессияларында голланд епископтары, зиялылар және көптеген католиктік ұйымдардың өкілдері Екінші Ватикан кеңесінің прогрессивті негізгі мақсаттары деп санаған нәрселерін жүзеге асыруға тырысты. Нидерланды мен Бельгияда бұқаралық ақпарат құралдарындағы көптеген араласулары арқылы танымал болған Шиллебекк сол кезде голланд тіліндегі қазіргі заманғы жетекші теолог ретінде танылды. Оның пікірінше, бос қабір қажетсіз болжам еді, өйткені «эскатологиялық, тәннің қайта тірілуі, теологиялық тұрғыдан алғанда, мәйітке ешқандай қатысы жоқ». Бұл тек «Исаның 'көріністері' дегеннің қарапайым және нағыз реализмі». Кітаптардан кейін Шиллебеккс өзін сынға қарсы қорғап, радикализмін төмендеткен бірнеше мақалалар жазса да, 20 қазанда 1976 жылы Иман ілімі жөніндегі Конгрегация оған әр түрлі қарсылықпен хат жазды. Осыдан кейін ол хат алысып, Римге келіп, өзінің ұстанымын түсіндірді. 1979 жылдың желтоқсан айында ол конгрегация өкілдерімен кездесті. Халықаралық қысымға байланысты сот процесін жүргізу тоқтатылды. Алайда конгрегацияның қорытындылары шынайы келісімге қол жеткізілмеген деген әсер қалдырды, ал ол қайта-қайта жазған жазбалары үшін шіркеу басшыларынан хабарлама алуды жалғастырды. Оның христологиясын кардинал Франжо Шепер, содан кейін кардинал Джозеф Ратцингер сынға алды, оны Шиллебеккс Екінші Ватикан кеңесінде білген және кейін Папа Бенедикт XVI болып сайланған. және (жалғыз теолог ретінде) 1989 жылы Гуден Ганзенвир сыйлығын алды. 2009 жылдың 23 желтоқсанында қайтыс болды.
During the Second Vatican Council, Schillebeeckx was one of the most active theologians. He drafted various council interventions for Dutch bishops such as Cardinal Bernard Jan Alfrink, and gave conferences on theological ressourcement for many episcopal conferences present in Rome. Due to his having been the "ghost writer" of the Dutch bishops' Pastoral Letter on the upcoming Council in 1961, he was rendered suspect with the Congregation of the Holy Office, led by Cardinal Alfredo Ottaviani (President) and the Dutchman Sebastiaan Tromp (Secretary). This was the first of three instances in which Schillebeeckx had to defend his theological positions against accusations from the Roman authorities. As a result, Schillebeeckx drafted anonymously his mostly negative comments on the schemata prepared by the Preparatory Theological Commission, headed by Ottaviani. These anonymous comments on the theological schemata debated at Vatican II, and the articles he published, also influenced the development of several conciliar constitutions such as Dei verbum and Lumen gentium. Concerning the latter document, the Dogmatic Constitution on the Church, Schillebeeckx was mainly involved in the debate on episcopal collegiality, attempting to move Catholic ecclesiology away from a purely hierarchical, structured vision of the church, which he thought was focused too heavily on papal authority (as a result of the declaration of papal infallibility in Vatican I's constitution Pastor aeternus). This, according to Schillebeeckx and many others at Vatican II, was to be balanced by a renewed stress on the role of the episcopal college. In this way, his influence was far greater than that of a formal peritus, a status the Dutch bishops had not granted to him. Not being a peritus also allowed him more time to give talks to the bishops attending the council, and to explain to them the "new theology" or understanding arising with the council. Already in 1963, together with Chenu, Congar, Karl Rahner, and Hans Küng, he was involved in preparing the rise of the new theological journal Concilium, which was officially founded in 1965 with the support of Paul Brand and Antoine Van den Boogaard, and which promoted "reformist" thought. He became widely known through the English translation in 1963 of his book Christ the Sacrament of the Encounter with God. On the basis of his study of the earliest Christian sources – often drawing upon the exegetical insight of his Nijmegen colleague Bas van Iersel – Schillebeeckx confronted such debated questions as the position of priests, e. g., by supporting a proposal to disconnect sacramental priesthood and the obligation to celibacy. Precisely on this matter, Schillebeeckx played an influential role during the National Pastoral Council (Landelijk Pastoraal Concilie) held at Noordwijkerhout from 1968 to 1970. At the sessions of this synod, the Dutch bishops, intellectuals, and representatives from many Catholic organisations tried to implement what they perceived as the major progressive objectives of the Second Vatican Council. Schillebeeckx, well known in the Netherlands and Belgium through his many interventions in the media, was by then known as the leading Dutch speaking contemporary theologian. The empty tomb was, in his opinion, an unnecessary hypothesis, since “an eschatological, bodily resurrection, theologically speaking, has nothing to do, however, with a corpse.” That was merely a "crude and naive realism of what 'appearances of Jesus'" meant. Although the books were followed by a couple of articles where Schillebeeckx defends himself against criticism and tones down his radicalism, on 20 October 1976 the Congregation for the Doctrine of the Faith wrote to him with various objections. As a result of the ensuing correspondence, he was asked to come to Rome to explain his position. In December 1979, he met with representatives of the congregation. Due to international pressure, the drive for a trial was ended. The conclusions of the congregation, however, left the impression that a genuine accord had not been reached, and he continued to receive notifications from Church authorities for his repeated writings. His christology was criticized by Cardinal Franjo Šeper and then Cardinal Joseph Ratzinger, whom Schillebeeckx already knew at the Second Vatican Council and who was later elected Pope Benedict XVI. and (as the only theologian) the Gouden Ganzenveer in 1989. He died on 23 December 2009.
Биобиблиографиялық әдебиет
Эрик Боргман, Эдвард Шиллебикс. Тарихындағы дінтанушы. 1-том: Мәдениеттің католик дінтануы (Лондон, Нью-Йорк, 2003). Эдвард Шиллебикс библиографиясы, 1936-1996 жылдар. Тед Шуф және Ян Ван де Вестелакен құрастырған (Баарн, 1997). «Шиллебикс ісі». Әйгілі Эдвард Шиллебикске қатысты тергеу материалдары мен хат алмасуы, Иман туралы қасиетті конгрегация, 1976-1980 жылдар. Тед Шуфтың кіріспесі және түсіндірмелерімен жарық көрді (Нью-Йорк, 1980). Дженнифер Купер, «Құдайдың құпиясындағы адамзат: Эдвард Шиллебикс дінтанулық антропологиясы» (Лондон, T&T Clark, 2011).
Erik Borgman, Edward Schillebeeckx. A Theologian in His History. Vol. 1: A Catholic Theology of Culture (London, New York NY, 2003). Bibliography of Edward Schillebeeckx 1936 1996. Compiled by Ted Schoof and Jan Van de Westelaken (Baarn, 1997). The Schillebeeckx Case. Official Exchange of Letters and Documents in the Investigation of Fr. Edward Schillebeeckx by the Sacred Congregation for the Doctrine of the Faith, 1976 1980. Edited with introduction and notes by Ted Schoof (New York NY, 1980). Jennifer Cooper, Humanity in the Mystery of God: the theological anthropology of Edward Schillebeeckx. (London, T&T Clark, 2011).
Эдвард Шиллебикс қоры
Эрик Боргман басқаратын Эдвард Шиллебикс қоры 1989 жылы Неймеген қаласында құрылды. Қордың веб-сайтында көрсетілгендей, оның мақсаты – Эдвард Шиллебикске тиесілі барлық еңбектерді және оның өмірі мен қызметіне қатысты материалдарды жинау, жүйелеу, сақтау және оларды қолжетімді ету болып табылады. Қор Шиллебикс еңбектеріндегі рухани, ғылыми және әлеуметтік құндылықтарды болашақ ұрпақтарға жеткізуді көздейді. Сондай-ақ, қор Неймегендегі Радбоуд университетінде Эдвард Шиллебикс атындағы профессорлық қызметін құрды, қазіргі таңда оны профессор Стефан ван Эрп атқарып тұр.
The Edward Schillebeeckx Foundation, led by Erik Borgman, was founded at Nijmegen in 1989. As indicated on its website, the foundation sets itself the goal of collecting, organising, preserving, and rendering accessible the entire output of, and material about, Edward Schillebeeckx. The Foundation seeks to safeguard for the future the spiritual, scientific, and social values contained in Schillebeeckx' work. The Foundation has created an endowed Edward Schillebeeckx Chair at the Radboud University Nijmegen, which is currently held by Prof. Stephan van Erp.