Украиналық Православ Шіркеуінің мәртебесі және Ресеймен байланысы

Кіріспе

Украинадағы Ресей Православ шіркеуінің даулы юрисдикциясындағы шіркеу

Украина Православ шіркеуі (УПЦ), көбінесе Ресей Мәскеу патриархатының Украина Православ шіркеуі (УПЦ МП) деген экзониммен аталады, Украинадағы Шығыс Православ шіркеуі. Украина Православ шіркеуі 1990 жылы митрополит Филареттің басшылығымен Ресей Православ шіркеуінің Украиналық экзархатының орнына, Ресей Православ шіркеуінің Украиналық бөлімшесі ретінде ресми түрде құрылды. Ресей Православ шіркеуі қазіргі уақытта УПЦ-мен қарым-қатынасының өзгергенін мойындамайды. 2023 жылдың сәуір айының соңына қарай Львов қаласы, Ровно облысы, Волын облысы және Житомир облысының жергілікті/аймақтық кеңестері УПЦ МП-ның қызметін тыйым салу туралы дауыс берді. 2023 жылдың қазанында Жоғарғы Рада Ресеймен байланысы бар деген айыптама бойынша УПЦ-ны тыйым салу қадамдарын бастады. Бұл УПЦ Ресейдің басып кіруінен кейін Мәскеумен байланысын үзгенін мәлімдегеніне қарамастан болды. Алайда, УПЦ ешқашан Мәскеуден толық автокефалия жариялаған емес.

Синодтық кезең

1730 жылы архиепископ Варлаам Киев рухани консисториясының барлық мүшелерімен бірге Құпия канцелярияда сотталды. Соттан кейін Варлаам қарапайым монах ретінде Вологда облысындағы Кирилло-Белозерск монастырына жер аударылды, онда 10 жылға түрме жазасын өтеді. 1740 жылы Ресей императрицасы Аннаның қайтысынан кейін Варлаамға оралуға рұқсат берілді және оның барлық архиерейлік атақтары қайта жаңартылды. Бірақ ол бұл атақтарды қайта қабылдаудан бас тартты және тыныштықта қалдыруды сұрағаннан кейін Тихвин Успенский монастырына көшті. 1750 жылы Варлаам Василий есімімен Ұлы схеманы қабылдады және 1751 жылы көп ұзамай қайтыс болды. 1743 жылы архиепископ Рафаэль Заборовскийге митрополит атағы қайта берілді. 1767 жылдың 2 сәуірінде Ресей императрицасы Екатерина Ұлы Киев митрополиті атағынан "және бүкіл Кіші Ресей" деген атауын алып тастау туралы жарлық шығарды.

Ресей мен Экзархаттағы монархияның құлдырауы

Митрополит Владимир Богоявленский 1918 жылғы 18 қаңтарда сессиялары арасында үзіліс жасап, 1918 жылғы мамырда қайта басталатын Бүкіл Украиналық шіркеу кеңесінің төрағасы болды. 1918 жылғы 23-24 қаңтарда Рейнгольд Берзиннің Қызыл гвардиясы Киевті басып алды (Украина-Совет соғысын қараңыз). 1918 жылғы 25 қаңтардың кешкісін митрополит Владимир Ескі Печерск бекінісінің қабырғалары арасында, Барлық Әулиелер қақпасынан тыс жерде, белгісіз біреулер қолынан қаза тапқан күйі табылды. 1918 жылғы мамыр айында Киев және Галич митрополиті Антоний Храповицкий Киев епархиясына тағайындалды, ол 1917 жылғы Ресейлік жергілікті кеңесінде Мәскеу патриархы болуға үміткер болған, бірақ бұл мүмкіндікті патриарх Тихонға жоғалтқан еді. 1918 жылғы шілдеде митрополит Антоний Бүкіл Украиналық шіркеу кеңесінің басшысы болды. Соңында ол Оңтүстік Ресейдің Деникин әскерлеріне қолдау көрсеткен орыс Ақ қозғалысының жағына шықты, Киев және Галич митрополиті лауазымын сақтап қалды. Ақтардың жеңілісіне және Антонийдің жер аударылуына байланысты 1919 жылы митрополиттік орны уақытша Черкассы епископы Назарий (сонымен қатар қазандық) басқарды. 1921 жылы Назарийді Совет үкіметі тұтқындағаннан кейін, оның орнына уақытша Гродно епископы және жаңадан сайланған Украина экзархы Михаил, Ресейдің қара жүздік ұлтшыл қозғалысының мүшесі тағайындалды. 1923 жылы тұтқындалғаннан кейін Киев епархиясын 1927 жылға дейін көрші епархиялардың әртүрлі епископтары басқарды. 1927 жылы қайтып келгеннен кейін Михаил Киев митрополиті және Украина экзархы болды, 1929 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. 1945 жылы Закарпатье облысының КСРО құрамына енгеннен кейін, Мукачево және Прешов епархиясының шығыс бөліктері Сербиялық православие шіркеуінің жоғары юрисдикциясынан Украинадағы Ресей православие шіркеуінің экзархатының юрисдикциясына берілді және Мукачево және Ужгородтың жаңа епархиясы құрылды.

Кеңес Одағының ыдырауы және өзін-өзі басқару

1990 жылғы 28 қазанда Мәскеу патриархаты Украина экзархатына РОК құзырына бағынатын, өзін-өзі басқаратын шіркеу мәртебесін берді (бірақ РОК заң терминологиясындағыдей толыққанды автономия емес). Дегенмен, Украина филиалы Мәскеу патриархаты үшін маңызды болып қала берді, себебі Киев пен Украинадағы тарихи және дәстүрлі байланыстар, сондай-ақ Мәскеу патриархатының 36 000 қауымының шамамен үштен бірі Украинада орналасқан. Тәуелсіз сараптамалар айтарлықтай айырмашылықтарды көрсетті. Stratfor мәліметінше, 2008 жылы Украина халқының 50 пайызынан астамы Мәскеу патриархатының басшылығымен Украина православие шіркеуіне жатқан. Бірақ Разумков орталығының сақтандыру нәтижелері Киев патриархатының қарсыласы – украин православие шіркеуіне көбірек адал екенін көрсетті. Көптеген православиелік украиндар нақты бір православиелік басшылықпен анық өзін-өзі сәйкестендіре алмайды, кейде тіпті баратын шіркеуінің қай басшылыққа қарасты екенін және осы даудың бар екенін де білмейді, бұл сақтандыру деректерін шіркеудің салыстырмалы күшін бағалау үшін пайдаланудың қиындығын көрсетеді. Сонымен қатар, географиялық фактор да жатақтардың санына маңызды әсер етеді, себебі Украина халқының көп бөлігі елдің оңтүстігі мен шығысындағы УПЦ МП-ның негізгі аймағына қарағанда, батыс бөлігінде шіркеуге жиі барады. Саяси тұрғыдан алғанда, Украинадағы көптеген адамдар УПЦ МП-ны РОК-тың құрылығы және Ресейдің геосаяси құралы деп санайды, олар тәуелсіз ПЦУ-ның бірігуі мен мойындалуына қарсы күресті.

Ресей-Украина соғысы және приходтардың адалдықтарын өзгерту

2014 жылдан бері шіркеу, дін қызметкерлерінің Украинаға қарсы және Ресейді қолдайтын іс-әрекеттері үшін сынға ұшырады. 2014 жылдың көктемінде Украина, Ресейдің 2014 жылдың наурыз айында бір жақты түрде қосып алған Қырымды бақылаудан шығарды. Украина Православ шіркеуінің (Мәскеу патриархаты) Феодосия және Керчь митрополиті Платон Удовенко және басқа да Украина Православ шіркеуінің дін қызметкерлері ресейлік қару-жараққа бата беру рәсімін жасады және (сол кезде құрылған ресейлік әкімшілік бірлік) Қырым Республикасының өкілдерімен кездесті. Бұл өздігінен жарияланған Донецк Халық Республикасы мен Луганск Халық Республикасының құрылуына себеп болды. Осыдан кейін Донбастағы Ресейшіл сепаратистік күштер мен Украина армиясы арасында қарулы қақтығыс басталды. Украина Православ шіркеуінің (Мәскеу патриархаты) дін қызметкерлерінің Донецк Халық Республикасы мен Луганск Халық Республикасын қолдаған жағдайлар тіркелді. 2015 жылдың 14 қыркүйегінде шіркеу, Ресейді қолдайтын сепаратистерді қаруларын тастап, Минск II келісімінде оларға уәде етілген кешірімді пайдалануға шақырды. 2014 жылдан 2018 жылға дейін Мәскеу патриархатының 60-қа жуық приходтары Киев патриархатына өтті, бұл ауысу Мәскеу патриархаты басшылығының пікірінше, заңсыз болды. 2018 жылдың сәуір айында Мәскеу патриархатының 12 300, ал Киев патриархатының 5 100 приходы болды. Украина 2017 жылы Мәскеу патриархатының кемсітушілік деп қараған заңдарды қабылдады.

ҚХР-дан көбірек дербестік

2017 жылдың 29 қарашасынан 2 желтоқсанына дейін Ресей Православ шіркеуінің Епископтар кеңесі УПЦ МП-ға автономия беру мәселесін қарастыру үшін жиналды. Кеңес мүшелері Ресей Православ шіркеуінің Жарғысына УПЦ МП-ның мәртебесін растайтын жеке тарау қосуды шешті, онда мынадай ережелер белгіленді: Украина Православ шіркеуі 1990 жылдың 25-27 қазанында өткен Ресей Православ шіркеуінің Епископтар кеңесінің қаулысына сәйкес тәуелсіздікке және өзін-өзі басқаруға ие. Украина Православ шіркеуі – кең ауқымды автономиялық құқықтары бар тәуелсіз және өзін-өзі басқаратын шіркеу. Өз қызметі мен жұмысында Украина Православ шіркеуі 1990 жылғы Ресей Православ шіркеуінің Епископтар кеңесінің Украина Православ шіркеуі жөніндегі қаулысына, 1990 жылғы Мәскеу және Бүкіл Ресей Патриархының Жарлығына және Украина Православ шіркеуін басқару ережесіне сүйенеді. 2017 жылдың желтоқсанында Украинаның Қауіпсіздік қызметі құпия құжаттарды жариялады, онда КСРО МҚК және оның одақтағы және автономиялық республикалардағы, аумақтардағы және облыстардағы бөлімшелері 1945 жылы Мәскеу және Бүкіл Ресей Патриархы Алексей I сайлауына қатысу үшін дін қызметкерлері мен мирян өкілдерінен кандидаттарды іріктеумен айналысқандығы көрсетілген. Бұл "дін қызметкерлері мен мирян арасында діни беделі бар, сонымен қатар азаматтық немесе патриоттық жұмыста тексерілген адамдар" болды. 1944 жылдың қыркүйегінде жіберілген және КСРО МҚК-ның 2-басқармасының бастығы Федотов пен 2-басқарманың 5-бөлімінің бастығы Карпов қол қойған хатта "кеңеске қажетті бағытты ұстауға қабілетті МҚК агенттерінің үміткерлер саны басым болуын қамтамасыз ету маңызды" делінген. 2018 жылдың 13 желтоқсанында шіркеудің діни қызметкері Владимир Марецкий 2014 жылы Ресей-Украина соғысы кезінде Украина Қарулы Күштеріне кедергі келтіргені үшін 6 жылға бас бостандығынан айырылды. 2018 жылдың қараша-желтоқсанында Украинаның Қауіпсіздік қызметі (СҚҚ) УПЦ шіркеулері мен діни қызметкерлеріне қарсы бүкіл ел бойынша рейдтер жүргізді. 2018 жылдың 15 желтоқсанында Украина Православ шіркеуі құрылғаннан кейінгі аптада бірнеше приходтар УПЦ (МП) қатарынан шығып, жаңа шіркеуге қосылатынын мәлімдеді. 2018 жылдың 20 желтоқсанында Верховная Рада (Украинаның ұлттық парламенті) УПЦ-ның тіркелген атауын өзгерту туралы заң қабылдады. Украиналық депутат заңды былай түсіндірді: "егер мемлекет агрессор мемлекет деп танылса, онда агрессор мемлекетте орналасқан шіркеудің атауында оған бағынышты шіркеудің толық атауы болуы тиіс". Сондай-ақ, заң бойынша, мұндай шіркеудің "алдыңғы қатардағы әскери бөлімдерде өкілдік етуге құқығы жоқ". 2019 жылдың қаңтарында Константинополь Патриархы Варфоломей I Украина Православ шіркеуін (ПЦУ) құрды, ол басқа екі шіркеумен бірікті: Украина Православ шіркеуі – Киев Патриархаты (УПЦ КП) және Украина Автокефальдық Православ шіркеуі (УАПШ), сонымен қатар бұрын УПЦ МП-ға қараған екі епископ. Қалған УПЦ МП иерархиясы Патриарх Варфоломейдің Украинадағы әрекеттерін жоққа шығаруды жалғастырды және УПЦ МП-ға адал болды, ал шіркеу өзінің көптеген приходтарын сақтап қалды. 2019 жылғы мамырдағы Еуропалық сыртқы қатынастар кеңесінің есебінде Мәскеу Патриархаты Украинада 11 000 шіркеуді, ал жаңа ПЦУ 7 000 шіркеуді талап еткені айтылды. 2022 жылдың 24 ақпанында митрополит Онуфрий сол күні Украинаға жасалған кең ауқымды ресейлік шабуылды "Қабылдың өз бауырын қызғаныштан өлтіргенінің қайталануы" деп атады. "Мұндай соғысты Құдай да, адамдар да ақтамайды". 2022 жылдың сәуірінде Ресейдің басып кіруінен кейін кейбір УПЦ приходтары Украина Православ шіркеуіне бағыну ниеттерін білдірді. Ресей Православ шіркеуінің басшысы, Мәскеу Патриархы Кириллдің соғысқа қатысты ұстанымы осы шешімнің себептерінің бірі болды. (Ол кезде УПЦ және басқа да православиелік шіркеулер Украина Православ шіркеуі (УПЦ) деп аталатын шіркеу Мәскеу Патриархатының, яғни Ресей Православ шіркеуінің (РПШ) құзырындағы "өзін-өзі басқаратын" шіркеулердің бірі екенін мәлімдеді. Кейбір сыншылар шіркеу орыс дін қызметкерлерімен ынтымақтасады және шіркеу осы серіктестерге көз жұмған деп мәлімдеді. Дәл сол күні шіркеу тағы бір мәлімдеме жасап, онда "П. О. Порошенконың президенттік кезінде жүргізілген діни саясат пен Украина Православ шіркеуінің деструктивті идеологиясы" 2022 жылдың 24 ақпанында Ресейдің Украинаны басып алуына әкелгенін айтты. 2022 жылдың 27 мамырында Украина Православ шіркеуі синод өткізіп, сол күні Украина Православ шіркеуінің басқару ережесіне толық автономиясы мен тәуелсіздігін көрсететін тиісті қосымшалар мен өзгерістер енгізілгенін жариялады. Автокефалия туралы (жоғары дәрежелі епископқа бағынбайтын шіркеу) ресми өтініш берілмеді; Ресей Православ шіркеуінің (тәуелсіздік үшін) келісімі сұралған жоқ; басқа православиелік шіркеулердің бекітілуі де сұралған жоқ. Telegram желісіндегі хабарламасында, Архиепископ Николай Данилевич (УПЦ Сыртқы шіркеу қатынастары бөлімінің басшысы) былай деді: "УПЦ Мәскеу Патриархатынан бөлініп, тәуелсіз мәртебесін растады және осыған сәйкес Жарғысына өзгерістер енгізді. УПЦ-ның Ресей Православ шіркеуімен байланысы туралы барлық сілтемелер Жарғыдан алынып тасталды. Шын мәнінде, мазмұны бойынша УПЦ Жарғысы қазір автокефальдық шіркеудің Жарғысы". 2022 жылдың 27 мамырындағы мәлімдемесінде шіркеу біріншіден, соғысты айыптады, екіншіден, Украина мен Ресей Федерациясын қан төгілуді тоқтатуға мүмкіндік беретін "күшті және ақылға қонымды диалог" үшін бейбіт келіссөздерді жалғастыруға шақырды және үшіншіден, "Мәскеу және Бүкіл Ресей Патриархы Кириллдің Украинадағы соғысқа қатысты ұстанымымен келіспейтінін" мәлімдеді. 2022 жылдың 27 мамырында шіркеу шетелдегі приходтарды ашу туралы да шешім қабылдады. 2022 жылдың маусымында Мәскеу Патриархаты Қырымды Украина Православ шіркеуінен Мәскеу Патриархатының Қырым Митрополиясын құру арқылы қайтару туралы шешім қабылдады. Харьков облысын Ресей басып алған кезде Изюм және Купянск митрополиті Елисей Ресей тағайындаған әкім Виталий Ганчевті құттықтады. Донецк митрополиті Иларион және Қырым митрополиті Лазар осы шараға шақырылған, бірақ қатысутан бас тартты. Митрополит Онуфрий УПЦ дін қызметкерлерін, егер олар Украина Православ шіркеуіне (ПЦУ) ауысса, шіркеуден шығарып жіберді. Ромни азат етілгеннен кейін 2022 жылдың 4 сәуірінде митрополит Иосифтің Ресейге қашқан деген болжам бар, ал 2022 жылдың 19 қазанында оның орнына митрополит Роман тағайындалды. 2022 жылы Харьковтағы қарсы шабуыл кезінде Украина Изюмды қайта басып алғаннан кейін (2022 жылдың 10 қыркүйегінде) митрополит Елисей де қашқан, ал оның орны да ауыстырылды. 2022 жылдың қарашасының басына қарай Украина Қауіпсіздік қызметі УПЦ дін қызметкерлері мен руханияттары арасында 33 күдікті "агентті" және күдікті артиллериялық бақылаушыларды анықтады. Бұл Украинаның Қауіпсіздік қызметінің Украина Православ шіркеуінің ғимараттарында жүргізген бірқатар іздеу шараларының бөлігі болды, 350-ден астам шіркеу ғимараты және 850 адам тексерілді. 2022 жылы барлығы 55 УПЦ дін қызметкерін, оның ішінде 14 епископты қамтитын 52 қылмыстық іс қозғалды. 17 УПЦ дін қызметкері Украинаның Ұлттық қауіпсіздік және қорғаныс кеңесі тарапынан санкцияланды. Олар өздері басқаратын епархияларды Ресей Православ шіркеуіне қосуды ұсынды; оккупациялық билікпен ынтымақтасуға келісті; Ресейге жақын көзқарастарды насихаттады; және Украинадағы Ресейдің әскери агрессиясын ақтады. Дәл сол күні Киев Печерск Лаврасы монастырының УПЦ-дан Украина Православ шіркеуіне (ПЦУ) соттан тыс берілгені туралы хабар тарады, бірақ УПЦ бұл ақпаратты жоққа шығарды. 2022 жылдың 14 желтоқсанында Украина УПЦ дін қызметкерін...

From 29 November to 2 December 2017, the Russian Orthodox Church Bishops’ Council met to consider the matter of autonomy to the UOC MP. The members decided to write a separate chapter of the ROC Statute to confirm the status of UOC MP which contained the following provisions:
The Ukrainian Orthodox Church is granted independence and self governance according to the Resolution of the Bishops’ Council of the Russian Orthodox Church which took place on 25–27 October 1990. The Ukrainian Orthodox Church is an independent and self governed Church with broad autonomy rights. In her life and work the Ukrainian Orthodox Church is guided by the Resolution of the 1990 Bishops’ Council of the Russian Orthodox Church on the Ukrainian Orthodox Church, the 1990 Deed of the Patriarch of Moscow and All Russia and the Statute on the governance of the Ukrainian Orthodox Church. In December 2017, the Security Service of Ukraine published classified documents revealing that the NKGB of the USSR and its units in the Union and autonomous republics, territories and regions were engaged in the selection of candidates for participation in the 1945 council that elected Patriarch Alexy I of Moscow from the representatives of the clergy and the laity. This included "persons who have religious authority among the clergy and believers, and at the same time checked for civic or patriotic work". A letter sent in September 1944 and signed by the head of the 2nd Directorate of the NKGB of the USSR Fedotov and the head of the Fifth Division 2nd Directorate of Karpov stated that "it is important to ensure that the number of nominated candidates is dominated by the agents of the NKGB, capable of holding the line that we need at the Council." On 13 December 2018 a priest of the church, Volodymyr Maretsky, was sentenced in absentia to 6 years of imprisonment for hindering the Armed Forces of Ukraine in 2014 during the Russo Ukrainian War. In November–December 2018, Security Service of Ukraine (SBU) carries out raids across the country targeting the UOC churches and priests. In the week following the creation of the Orthodox Church of Ukraine on 15 December 2018, several parishes announced they would leave the UOC (MP) and join the new church. On 20 December 2018, the Verkhovna Rada (Ukraine's national parliament) passed a legislation to change the UOC's registered name. Ukrainian deputy described the law as stipulating if "the state is recognized as the aggressor state, the church whose administration is based in the aggressor state must have in its title the full name of the church to which it is subordinate". The law also gave such a church "no right to be represented in military units on the front line". The January 2019 establishment of the Orthodox Church of Ukraine (OCU) by Patriarch Bartholomew I of Constantinople, joined two other churches: the Ukrainian Orthodox Church – Kyiv Patriarchate (UOC KP), and the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church (UAOC), along with two bishops who formerly belonged to the UOC MP. The remaining UOC MP hierarchy continued to dismiss Patriarch Bartholomew's actions in Ukraine and remained loyal to the UOC MP, while the church retained the vast majority of its parishes. A May 2019 report by the European Council on Foreign Relations noted that the Moscow Patriarchate claimed 11,000 churches in Ukraine, while the new OCU claimed 7,000.]] On 24 February 2022, Metropolitan Onufriy stated that the large scale Russian invasion of Ukraine on that day was "a repetition of the sin of Cain, who killed his own brother out of envy. Such a war has no justification either from God or from people." In April 2022, after the Russian invasion, some UOC parishes signaled their intention to switch allegiance to the Orthodox Church of Ukraine. The attitude and stance of the head of the Russian Orthodox Church Patriarch Kirill of Moscow to the war is one of the oft quoted reasons. (At the time the UOC and the other Orthodox churches stated that the church known as the Ukrainian Orthodox Church (UOC) was one of the "self governing" churches under the jurisdiction of the Moscow Patriarchate, i. e. the Russian Orthodox Church (ROC). Some critics claim that the church collaborates with Russian clergymen and that the church turns a blind eye towards these collaborators. The same day the church issued another statement in which it insinuated that "the religious policy during the presidency of P. O. Poroshenko and the destructive ideology of the so called Orthodox Church of Ukraine" had led to the 24 February 2022 Russian invasion of Ukraine. On 27 May 2022 the Ukrainian Orthodox Church held a synod and the same day released a declaration in which it stated "it had adopted relevant additions and changes to the Statute on the Administration of the Ukrainian Orthodox Church, which testify to the complete autonomy and independence of the Ukrainian Orthodox Church." An official request for autocephaly (an autocephalous church does not report to any higher ranking bishop) was not made; the consent of Russian Orthodox Church (for independence) was not sought; neither was sought the approval of (the) other Orthodox churches. In an announcement on Telegram, Archpriest Nikolai Danilevich (head of the UOC's Department of External Church Relations) stated: "The UOC disassociated itself from the Moscow Patriarchate and confirmed its independent status, and made appropriate changes to its statutes. All references to the connection of the UOC with the Russian Orthodox Church have been removed from the statutes. In fact, in its content, the UOC statutes are now those of an autocephalous Church." In its 27 May 2022 declaration the church first (point was to) condemned the war, its secondly called on both Ukraine and the Russian Federation to continue the peace negotiations "for a strong and reasonable dialogue that could stop the bloodshed" and it thirdly stated it disagreed with "the position of Patriarch Kirill of Moscow and All Russia regarding the war in Ukraine". On 27 May 2022 the church also decided to open foreign parishes. In June 2022 the Moscow Patriarchate decided to re transfer Crimea from the Ukrainian Church of the Moscow Patriarchate by creating the Metropolitanate of Crimea. During the Russian occupation of Kharkiv Oblast Metropolitan of Izium and Kupiansk Elisey blessed Russian appointed Governor Vitaly Ganchev. Metropolitan Ilarion of Donetsk and Metropolitan Lazar of Crimea had received invitations to this ceremony, but declined to go. Metropolitan Onufriy did ban from the church UOC clergymen that transferred themself to the Orthodox Church of Ukraine (OCU). Following the liberation of Romny on 4 April 2022 Metropolitan Iosif is believed to have fled to Russia, and he was replaced by Metropolitan Roman on 19 October 2022. After in the 2022 Kharkiv counteroffensive Ukraine recaptured Izium (on 10 September 2022) Metropolitan Elisey also went fugitive and he was replaced also. By early November 2022 the Security Service of Ukraine had exposed 33 alleged "agents" and alleged unofficial artillery observers among the UOC priests and clergy. This was part of a series of searches conducted by Ukrainian law enforcement at premises of the Ukrainian Orthodox Church, over 350 church buildings and 850 persons were investigated. In 2022 in total 52 criminal cases involving 55 UOC clergymen, including 14 bishops, were opened. 17 UOC clergymen were sanctioned by the National Security and Defence Council of Ukraine. They were accused of proposing that the dioceses they lead join the Russian Orthodox Church; agreeing to cooperate with the occupation authorities; promoting pro Russian narratives; and justifying Russia's military aggression in Ukraine. On the same day, the Kyiv Pechersk Lavra monastery was claimed to be extrajudicially transferred from the UOC to the Orthodox Church of Ukraine (OCU), but the UOC refuted this. On 14 December 2022 Ukraine handed over a UOC priest to Russia in a prisoner exchange. The priest had been sentenced for treason in Ukraine. On 27 December 2022 the Constitutional Court of Ukraine recognized as in accordance with the Constitution of Ukraine the 20 December 2018 law to change the UOC MP's registered name to indicate affiliation with Russia. The religious buildings and other property of the Kyiv Pechersk Lavra Національний Києво Печерський історико культурний заповідник (although state property) have been used for decades by the UOC MP free of charge. On 10 March 2023, the Reserve announced that the 2013 agreement on the free use of churches by the religious organisation would be terminated (on the grounds that the church had violated their lease by making alterations to the historic site, and other technical infractions) and the UOC MP was ordered to leave the territory by 29 March. The UOC MP denied that its clergymen and its leader, Metropolitan Onufrii, had Russian citizenship. Metropolitan Onufriy did not deny he used to have it, but claimed he had obtained a Russian passport to fulfill his desire of living out his last days in the Trinity Lavra of St. Sergius, but that he did not have this ambition anymore. On 10 April 2023 the Rivne Oblast Council voted to ban the activities of the UOC in Rivne Oblast. Opendatabot concluded that on 10 April 2023, 8,505 churches were subordinate to the Ukrainian Orthodox Church in Ukraine. Visible is the icon of Saint Matrona of Moscow]]
On 13 April 2023, the Ukrainian Orthodox Church consecrated Holy Chrism in Kyiv, for the first time in 110 years. On 27 April 2023 the Zhytomyr Oblast Council voted to ban the activities of the church in Zhytomyr Oblast. On 3 May 2024 Opendatabot concluded that 8,097 churches were subordinate to the Ukrainian Orthodox Church in Ukraine. Technically each Orthodox parish is an individual legal entity. In June 2022 the Moscow Patriarchate decided to re transfer Crimea from the Ukrainian Church of the Moscow Patriarchate.