Кіріспе

Канадалық молекулалық фармаколог Бернард Белло (15 наурыз 1925 – 4 қыркүйек 1989) – Қақпақай вирусымен (ВИЧ) және В гепатиті инфекциясын емдеуге қолданылатын Ламивудин дәрісін ашудағы рөлімен әйгілі канадалық молекулалық фармаколог.

Өмірбаян

Монреаль қаласында дүниеге келген ол Монреаль университетінен бакалавр (1947) және магистр (1948) дәрежелерін, ал 1950 жылы Макгилл университетінен докторлық диссертациясын қорғады. Слон Кеттерингтің қатерлі ісіктерді зерттеу институтында жұмыс істеген кезінде ол өзінің және Джордж И. Фуджимотоның есімімен аталатын Фуджимото-Беллео реакциясын ашты. АҚШ және Канададағы түрлі академиялық зерттеулерден кейін 1961 жылы Оттава университетінің химия профессоры болды. 1971 жылы Макгилл университетіне оқуға көшті. Бэлло 1960 және 1970 жылдары Бристоль зертханаларымен бірлескен ғылыми-зерттеу бағдарламаларында жұмыс істеді, олардың бірі есірткілік емес анальгетик – буторфанолдың табылуына әкелді. Буторфанолдың морфинге қарағанда бес еседен астам қуаты бар екені және жанама әсерлері азырақ екені анықталды. Буторфанол көбінесе хирургиялық операциядан кейінгі ауырсынды жеңілдету және мигрень бас ауруларын емдеу үшін қолданылады. 1980 жылдардың ортасында ол Франческо Беллини және Герве Дионнмен бірге қазіргі BioChem Pharma биотехнологиялық компаниясын құруға көмектесті. Үштік 2,3-дидеокси-3-тиацитидин (3TC) анти-СПИД препаратын жасау бойынша жұмыс бастады. 1989 жылы қайтыс болғанға дейін ол Ламивудиннің дамуына негіз салды, бұл СПИД-ке қарсы күресте маңызды жетістік болды және 2 миллионнан астам адамның өмірін сақтап қалды дегенге ие. 1981 жылы Канада орденінің офицері атанды. 1978 жылы Квебек үкіметінің Мари Викторин сыйлығымен марапатталды. 1979 жылы Канада Корольдік қоғамының Маклафлин медалін алды. 2000 жылы Канаданың Медициналық Даңқы залына енгізілді. 1977/78 жылдары Канаданың өнер кеңесінен Киллам стипендиясын иеленді.