Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік Канада теңіз күштерінің эсминеці
Destroyer of the Royal Canadian Navy
HMCS Algonquin – V класты эсминец, бастапқыда Корольдік теңіз күштері үшін HMS Valentine (R17) ретінде салынған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде аяқталып Корольдік Канада теңіз күштеріне берілген. Ол 1944 жылғы наурыз айында неміс әскери кемесі Тирпицке бомба тастаған авианосецтерді сүйемелдеу және Нормандияға шабуылға теңіз артиллериясымен қолдау көрсету үшін Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. Эсминец Тынық мұхитындағы әскери операцияларға қатысуы тиіс болған, бірақ соғыс сол аймаққа жеткенше аяқталды. Алгонкин 1953 жылы фрегатқа түрлендірілді және қалған қызметінің көп бөлігін Атлантика мұхитында өткізді, 1970 жылы қызметтен босатылды.
HMCS Algonquin was a V class destroyer, laid down for the Royal Navy as HMS Valentine (R17) and transferred to the Royal Canadian Navy on completion during the Second World War. She saw service in the Second World War escorting the aircraft carriers that bombed the German battleship Tirpitz in March 1944 and providing naval gunfire support to the Normandy landings. The destroyer was to participate in the Pacific Campaign but the war ended before her arrival in that theatre. Algonquin was converted in 1953 to a frigate and spent the majority of her remaining career in the Atlantic, being paid off in 1970.
Қызмет тарихы
Патшалық флоттың тапсырысы бойынша "Кемелфелт" деп аталған эсминецтің қазығы 1942 жылдың 8 қазанында салынды. Кеменің аты 1942 жылы "Валентин" деп өзгертілді. Содан кейін олар Британдық Әскери-теңіз күштерінің 26-шы эсминецтер бригадасына бекітілді. 26 сәуірде "Альгонкин" Норвегияның Лофотен аралдары маңында неміс кемелерін іздеуге шыққан шабуыл тобын сүйемелдеді. 6 мамырда "Альгонкин" екі әуе кемесі мен тағы бес эсминецтен құралған күшке қосылды. Әуе кемелерінен ұшырылған ұшақтар екі неміс конвойына шабуыл жасап, екі ұшақ жоғалтқандықтан екі кемені баттырды. "Альгонкин" мен 26-шы эсминецтер бригадасы Нормандияға шабуылдың теңіз бөлігі – "Нептун" операциясына дайындық бастады. Бригада 28 мамырда Скапа-Флоудан Портсмутқа аттанды.
Ordered as Kempenfelt by the Royal Navy, the destroyer's keel was laid down on 8 October 1942. The ship's name was changed to Valentine in 1942. They were then assigned to the British Home Fleet's 26th Destroyer Flotilla. On 26 April Algonquin escorted a strike force hunting for German ships near the Norwegian Lofoten Islands. On 6 May, Algonquin deployed as part of a force comprising two aircraft carriers and five other destroyers. Aircraft from the carriers attacked two German convoys and sank two ships for the loss of two aircraft. Algonquin and the 26th Destroyer Flotilla began training for Operation Neptune, the naval component of the Normandy invasion. The flotilla departed Scapa Flow on 28 May for Portsmouth.
Нормандияға шабуыл
1944 жылдың 6 маусымында «Алгонкин» таңғы сағат 06:45-те шабуылдық флот құрамында Инвазияның канадалық секторы – Джуно Бичке қарай Соленттан шықты. Жағаға жеткен соң «Алгонкин» өзінің алғашқы нысанасына – Сен-Обен-сюр-Мер батысындағы үйлердің артында орналасқан екі зеңбірекке атыс ашты. Оларды жойғаннан кейін «Алгонкин» Нан Ред секторында снайперлер жасырынып отырған үйлерді жоюға көшті. Таңның ортасына қарай «Алгонкин» тек сирек-сирек атып, эсминецтің атысы жағалаудағы армия бақылаушыларының бақылауында болды. Сағат 10:00 шамасында «Алгонкинге» Курсель қаласынан 3 километр (2 миль) ішінде орналасқан үш зеңбіректің батареясын жоюға бұйрық берілді. Эсминец D күнінің қалған уақытын басқыншылық флотымен бірге қозғалыста өткізіп, әуе шабуылына ұшырады. 7 маусымда кеме снайперлер пайдаланған бірнеше үйді атқылады. «Алгонкин» «Сиу» кемесімен бірге жағалау аймағында күзеттік патрульдеуге жұмылдырылды. 10 маусымда эсминец вице-адмирал Перси У. Неллсты Нормандияға жеткізді. 18 маусымда Канаданың басқыншы күштерінің қолбасшысы генерал Гарри Крерар мен оның штабын Францияға тасыды. Келесі күні кеме Уистрем мен Кабур арасындағы Корольдік теңіз жаяу әскерлерінің шабуылына оттық қолдау көрсетті.
On 6 June 1944, Algonquin left the Solent at 06:45am as part of the assault fleet for Juno Beach, the Canadian sector of the invasion. After arrival, Algonquin began performing her gunfire support mission, firing at her first target; a pair of guns located behind houses west of Saint Aubin sur Mer. Following their destruction, Algonquin shifted to destroying houses harbouring snipers along the Nan Red sector. By mid morning, Algonquin fired only intermittently and the destroyer's gunfire was controlled from shore based army observers. Around 10:00am, Algonquin was called upon to take out a battery of three guns 2 mile (3 km) inland from Courselles. The destroyer spent the rest of the time with the invasion fleet on D day moving around and coming under air attack. On 7 June, the ship shelled a series of houses that was being used by snipers. Algonquin, with Sioux was used on Guards Patrol around the anchorage. On 10 June, the destroyer shuttled Vice Admiral Percy W. Nelles to Normandy and followed this up on 18 June by ferrying General Harry Crerar, commander of Canadian invasion forces, and his staff to France. The following day, the ship performed a fire support mission for an attack by Royal Marines between Ouistreham and Cabourg.
Солтүстік операциялар
Алгоритмнен оралғаннан кейін, «Альгонкин» қайтадан Бас флоттың эсминецтер тобына қосылды. 1944 жылдың 9-11 тамызында «Альгонкин» және «Сиу» Германияның Госсендегі әуежайларына шабуыл жасау және Лепсойрен каналы мен Харханесфьордтағы неміс кемелерінің қозғалысын бұзу мақсатымен жіберілген авиациялық күштерді сүйемелдеді. Бас флот 16 тамызда Каафьордта орналасқан «Тирпицке» шабуыл жасау үшін, «Жақсылық» операциясы деп аталған шабуылға шықты. «Альгонкин» және «Сиу» контр-адмирал Родерик МакГригордың басқаруындағы күштің бір бөлігі болды. «Альгонкин» 23 тамызда келген зақымдалған кемеге көмек көрсетуге жіберілді, ол экипаждың 203 мүшесін алып кетті. 11 қыркүйекте «Альгонкин» Норвегиядағы неміс кемелеріне қарсы тағы бір шабуылға қатысты. Бұл міндеттен оралғаннан кейін эсминец Мурманскіге және кері конвойларды сүйемелдеді. Сапардың соңында, Ұлыбританияға қайтып келе жатқанда, екі кеме ғана торпедаланды. «Альгонкин» 14-15 қазанда Норвегияның Фрохавет жағалауындағы осьтік кемелердің қатынас жолдарына әуе миналарын орнату және шабуылдар жасау үшін жіберілген британдық күшті сүйемелдеді. 26-28 қазан аралығында «Альгонкин» «Атлетика» операциясы аясында Норвегияға шабуыл кезінде авианосецті сүйемелдеді. 12-13 қараша түнде «Альгонкин» «Контрбласт» операциясына қатысты, «Ультра» барлау мәліметтеріне сүйене отырып, крейсерлер және эсминстер Листерфьорд пен Эгерсунд арасындағы KS 357 неміс конвойына шабуыл жасады. «Грейф» және «Корнуайль» жүк кемелері, M 427 және M 416 мина іздеу кемелері, сондай-ақ UJ 1221, UJ 1223 және UJ 1713 су асты кемелерін жойды. 22 қарашада «Альгонкин» Норвегияға жасалған әуе шабуылы үшін күзет күшінің бір бөлігі болды. 27 қарашада «Альгонкин» Норвегия жағалауындағы неміс кемелеріне шабуыл жасаған кезде «Implacable» кемесін сүйемелдеді. 30 желтоқсанда «Альгонкин» Мурманскіге бағытталған JW 63 конвойымен бірге Лох-Эуден (Шотландия) Кола шығанағына (Ресей) аттанды және 1945 жылдың 8 қаңтарында келді. Эсминец 11 қаңтарда Кола шығанағынан RW 63 конвойымен бірге қайтып келді. RW 63 конвойы 29 кемеден тұрды. Қайту сапарында конвойды дауыл шашып, Лох-Эуге 21 қаңтарға дейін жеткізілді. 1945 жылдың қаңтарында эсминец Норвегия суларына қайта оралды, конвойлерді сүйемелдеді. Ақпан айында «Альгонкин» және «Сиу» екінші канадтық эскорт авианосецімен кездесу үшін Минчқа барды, содан кейін «Альгонкин» 5 ақпанда Канадаға аттанды. «Альгонкин» 1945 жылдың ақпан айында Нова-Шотландияның Галифакс қаласына тропикалық жағдайға бейімдеу үшін келді. Жұмыс тамыз айында аяқталды, содан кейін ол Британдық Тынық мұхиты флотына қосылды, бірақ соғыс аяқталғанға дейін ол келмеді, өйткені Жеңіс күні Шығыс Жерорта теңізінде болды. Мысырдың Александрия қаласында қысқа тоқтағаннан кейін ол Үнді және Тынық мұхиттарын кесіп өтіп, Британдық Колумбияның Эскимальт портына келді. 1946 жылдың 6 ақпанында эсминец резервке жіберілді және жағаға қойылды. Қыркүйек айында бірінші канадтық эскорт эскадрильясы НАТО-ның «Жаңа шолақ II» және қазан айында «Таңғы тұман» теңіз жаттығуларына қатысты, содан кейін Жерорта теңізінде екі айлық оқу круизіне қатысып, бірнеше порттарға барды. Эскадрилья 1954 жылдың 10 желтоқсанында Канадаға оралды. «Альгонкин» 1967 жылы Эскимальтқа оралды және 1970 жылдың 1 сәуірінде қызметтен босатылды. 1971 жылы Тайваньда металл тескілеріне сатылып, бөлшектелді.
After returning from invasion duties, Algonquin was made part of the destroyer force for the Home Fleet again. From 9–11 August 1944, Algonquin and Sioux are among the escorts for a carrier force sent to attack German airfields at Gossen, Norway and disrupt German shipping in the Lepsoyren Channel and Harhanesfjord. The Home Fleet departed on 16 August to carry out attacks, named Operation Goodwood, on Tirpitz lying at Kaafjord, splitting into two groups. Algonquin and Sioux were part of the force under the command of Rear Admiral Rhoderick McGrigor. Algonquin was dispatched to aid the damaged ship arriving on 23 August, taking 203 members of the crew off. On 11 September, Algonquin formed part of the screening force for another strike against German shipping off Norway. Upon returning from this mission, the destroyer escorted convoys to Murmansk and back. Only two ships were torpedoed, both on the trip back to the United Kingdom. Algonquin escorted a British force from 14–15 October sent to perform air mining and attacks on Axis shipping routes along the coast of Norway near Frohavet. From 26–28 October, Algonquin is among the escort for the aircraft carrier during attacks on Norway as part of Operation Athletic. During the night of 12/13 November, Algonquin deployed as part of Operation Counterblast, with the cruisers and and the destroyers , and were deployed based on "Ultra" intelligence and attacked the German convoy KS 357 between Listerfjord and Egersund. The freighters Greif and Cornouailles were sunk, as were the minesweepers M 427 and M 416 and the submarine chasers UJ 1221, UJ 1223 and UJ 1713. On 22 November, Algonquin was part of the screen for airstrikes on Norway. On 27 November Algonquin was among the escorts for Implacable during raids on German shipping along the coast of Norway. On 30 December, Algonquin sailed with the Murmansk bound convoy JW 63 from Loch Ewe, Scotland to Kola Inlet, Russia, arriving on 8 January 1945. The destroyer returned with RW 63, departing Kola Inlet on 11 January. RW 63 comprised 29 ships. During the return trip, the convoy was scattered by a storm in which gale winds reached which delayed its arrival at Loch Ewe until 21 January. The destroyer returned to Norwegian waters escorting more airstrikes in January 1945. In February, Algonquin and Sioux sailed to the Minch to meet , the second Canadian manned escort carrier, after which Algonquin sailed for Canada on 5 February. Algonquin arrived in Canada in February 1945 for a tropicalization refit at Halifax, Nova Scotia. Work was complete by August when she departed to join the British Pacific Fleet, though she did not arrive by the war's end, being in the Eastern Mediterranean on VJ day. Following a brief stop at Alexandria, Egypt she crossed the Indian and Pacific Oceans to her homeport at Esquimalt, British Columbia. The destroyer was paid off into reserve and laid up on 6 February 1946. In September the First Canadian Escort Squadron took part in the NATO naval exercise "New Broom II" and in October "Morning Mist" before performing a two month training cruise in the Mediterranean Sea, making several port visits. The squadron returned to Canada on 10 December 1954. Algonquin returned to Esquimalt in 1967 and was paid off on 1 April 1970. She was sold for scrap and broken up in Taiwan in 1971.