Канада саяхатшысы және профсоюз жетекшісі Хэмфри Митчелл

Кіріспе

Хэмфри Митчелл (Humphrey Mitchell, 1894 жылдың 9 қыркүйегі – 1950 жылдың 1 тамызы) – канадалық саясаткер және кәсіподақ жетекшісі.

Өмір және мансап

Митчелл Гамильтон Гидро компаниясында жер тестілеуші болып жұмыс істеген және қаладағы кәсіподақ қозғалысында белсенді болған. 1931 жылы Гамильтон Исттен консервативті парламент депутаты Джордж Септимус Ренни қайтыс болғаннан кейін, Митчеллге лейбористтік кандидат ретінде орынды толтыру үшін өткізілетін қосымша сайлауға қатысу ұсынылды. Гамильтон Ист – жұмысшы табының күшті округі болатын, онда Онтарио заң шығару жиналысына және қалалық кеңеске лейбористтік кандидаттар сайланған. Оппозициядағы либералдар өткен жылғы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырағандықтан, консерваторларға қарсы дауыс бөлінуіне жол бермеу үшін Митчеллге қарсы кандидатты тікелей ұсынбады. Болашақтағы оқиғаларды ескере отырып, либералдар Митчелл сайланған жағдайда либералдық партияны бейресми түрде қолдайды деп сенген болуы мүмкін. Митчелл қосымша сайлауда жеңіске жетіп, Канаданың Төменгі палатасына өтті. Ол Дж. С. Вудсворт басқарған және «Жаңа топ» деп аталған тәуелсіз лейбористтік депутаттар тобымен жақсы қарым-қатынас құра алмады. Митчелл Уильям Ирвиннің кеңсесінде Кооперативтік Ұлттар Достастығының (CCF) құрылтай жиналысына қатысқанмен, 1932 жылы лейбористтік депутаттар фермерлер, социалистік ұйымдар және басқаларымен бірігіп CCF-ті ресми түрде іске қосқанда жаңа партияға қосылудан бас тартты және парламенттегі оның жақтастарымен жұмыс істеуден бас тартты. 1935 жылғы жалпы сайлауда CCF Митчеллге қарсы Гамильтон Исттен кандидат қойды (ал либералдар тағы да кандидат ұсынбады). Еңбек және консерваторларға қарсы дауыс бөлінуі нәтижесінде консерваторлық кандидат Митчеллді жеңді, бұл Канада бойынша консерваторларға қарсы бағытқа қарамастан болды. Митчелл сол жылдың желтоқсан айында Гамильтон қалалық білім беру кеңесінде мектепке сенім білдірілген мүше болып сайланды. Митчелл 1940 жылғы сайлауға қатыспады, бірақ 1941 жылдың соңында Веллендтен либералды депутат қайтыс болғаннан кейін, Митчелл Уильям Лайон Маккензи Кінгтің кабинетіне Еңбек министрі болып тағайындалды және көп ұзамай Веллендтен жаңа либералды депутат болып сайланды. Ол Кінг пен Луи Сен-Лоран үкіметтерінде Веллендтен депутат және Еңбек министрі ретінде 1950 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Митчелл Канадада жұмыссыздыққа байланысты төлемдер енгізілгеннен кейін бір жылдан астам уақыт өткен соң Еңбек министрі болды және осы бағдарламаны енгізу мен кеңейтуді қадағалады. Ол сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде еңбек ресурстарын жұмылдыруды және әйелдерді соғыс өндірісіне кеңінен тартуды ұйымдастырды. Ведомствосының иммиграция мәселелеріне қатысты жауапкершілігіне байланысты, ол соғыс кезінде ондаған мың жапон канадалықтарын депортациялауға немесе ұстауға қолдау көрсетіп, оны жүзеге асыруда даулы рөл атқарды.

A land surveyor employed with Hamilton Hydro, Mitchell was active with the union movement in the city. Upon the death of Hamilton East's Conservative Member of Parliament (MP), George Septimus Rennie in 1931, Mitchell was approached to run in the by election to fill the seat as a Labour candidate. Hamilton East was a strong working class riding that had elected Labour candidates to the Legislative Assembly of Ontario and to city council. The Liberals, in opposition having lost the previous year's general election did not run a candidate against Mitchell in order to avoid dividing the anti Conservative vote. Given future events, it is also possible the Liberals believed that Mitchell would support the Liberal Party unofficially if elected. Mitchell won the by election, and entered the House of Commons of Canada. He did not get along well with the rump of Independent Labour MPs led informally by J. S. Woodsworth and referred to as the "Ginger Group". While Mitchell attended the "founding meeting" of the Co operative Commonwealth Federation in William Irvine's office, he refused to join the new party when Labour MPs joined with farmers groups, socialist groups and others to officially launch the CCF in 1932 and refused to work with its supporters in Parliament. In the 1935 general election, the CCF ran a candidate against Mitchell in Hamilton East (while the Liberals, again, ran no candidate). The split in the labour and anti Tory vote resulted in the Conservative candidate defeating Mitchell despite the nationwide trend against the Conservatives. Mitchell was then acclaimed to the Hamilton Board of Education as a school trustee that December. Mitchell did not run in the 1940 election, however, following the death of Welland's Liberal MP in late 1941, Mitchell was appointed to the Cabinet of William Lyon Mackenzie King as Minister of Labour, and was elected shortly thereafter as the new Liberal MP for Welland. He served as Welland's MP and as Labour minister in the governments of King and Louis St. Laurent until his death in 1950. Mitchell became Labour minister just over a year after the introduction of unemployment insurance in Canada, and oversaw the early implementation and expansion of the program. He also oversaw the mobilization of the labour force during World War II, and the widespread introduction of women into war production. With the responsibilities his department had for immigration, he also had a controversial role in advocating and implementing the deportation or detention of tens of thousands of Japanese Canadians during the war.