Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Уоррен Бартли III (2 қазан 1934 - 5 ақпан 1990), W. W. Бартли III ретінде танылған, 20 ғасыр философиясы, тіл және логика, сондай-ақ Вена үйірмесі саласындағы американдық философ.
American philosopher
William Warren Bartley III (October 2, 1934 – February 5, 1990), known as W. W. Bartley III, was an American philosopher specializing in 20th century philosophy, language and logic, and the Vienna Circle.
Ерте өмір және білім
1934 жылдың 2 қазанында Пенсильвания штатының Уилкинсбург қаласында дүниеге келген Бартли протестанттық отбасында тәрбиеленді. Орта білімін Питтсбургте аяқтап, 1952-1956 жылдары Гарвард университетінде оқыды және философия бакалавры дәрежесін алды. Гарвардта оқып жүргенде, ол "The Harvard Crimson" газетінің редакторы болды. 1956 жылдың қысқы және 1957 жылдың жазғы семестрлерін Гарвард діни мектебінде және Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы епископтық теологиялық мектепте өткізді. 1958 жылы Гарвардта философиядан магистр дәрежесін аяқтады. Бартли протестант пасторы болуға дайындалып жатқанда, сол кезде христиан дінінен бас тартты. 1963 жылы Питтсбург университетінде оқытушылық қызметін бастады және 1969 жылы алғашқы толық профессорлық лауазымына тағайындалды. 1973 жылы Калифорния мемлекеттік университетінің Хейвард факультетіне философия профессоры болып қабылданып, 1979 жылы бүкіл Калифорния мемлекеттік университеті жүйесінде "Ең үздік профессор" атағын иеленді. Зейнетке шығар алдында Гувер институтында аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді.
Born in Wilkinsburg, Pennsylvania, on October 2, 1934, Bartley was brought up in a Protestant home. He completed his secondary education in Pittsburgh and studied at Harvard University between 1952 and 1956, graduating with a BA degree in philosophy. While an undergraduate at Harvard, he was an editor at The Harvard Crimson newspaper. He spent the winter semester of 1956 and the summer semester of 1957 at the Harvard Divinity School and the Episcopal Theological School in Cambridge, Massachusetts. In 1958, he completed his MA degree in philosophy at Harvard. Bartley was training to become a Protestant minister, but rejected Christianity at that point. He began teaching at the University of Pittsburgh in 1963, and was appointed to his first full professorship there in 1969. In 1973, he joined the California State University, Hayward faculty as a professor of philosophy, where he received the distinction of "Outstanding Professor" of the entire California State University system in 1979. His last position there before his retirement was that of a senior research fellow at the Hoover Institution.
Сэр Карл Поппермен қарым-қатынасы
Бартли мен Поппер бір-біріне зор құрметпен қарады, ішінен олардың ақталушылдыққа қарсы ортақ тұрысы себеп болды. Бірақ, 1965 жылдың 11-17 шілдесінде Лондон университетінің Бедфорд колледжінде өткен Ғылым философиясы бойынша халықаралық коллоквиумда олар араздасып қалды. Бартли «Ғылым мен метафизиканы ажырататын теориялар» деген баяндама жасады, онда ол Попперді ерте туындыларында позитивизмге ұқсас көзқарас танытқаны үшін кінәлады және Поппердің ажырату критерийі Поппер ойлағандай маңызды емес екенін айтты. Поппер бұлды жеке шабуыл деп қабылдады, ал Бартли оның жауабын Поппер өзінің сын-ескертпелерін назарға алмайтындығын көрсетеді деп түсінді.
Bartley and Popper had a great admiration for each other, partly because of their common stand against justificationism. However, at the International Colloquium in the Philosophy of Science at Bedford College, University of London, July 11–17, 1965, they came into conflict with each other. Bartley had presented a paper, "Theories of Demarcation Between Science and Metaphysics," in which he accused Popper of displaying a positivist attitude in his early works and proposed that Popper's demarcation criterion was not as important as Popper thought it was. Popper took this as a personal attack, and Bartley took his reply as indicating that Popper was ignoring his criticism.
Авторы және редакторы
Бартли 1973 жылы философ Людвиг Витгенштейннің өмірбаянын жай ғана «Витгенштейн» деп атады. Кітапта Витгенштейннің гомосексуализміне қатысты салыстырмалы түрде қысқа, 4-5 беттік талқылау бар, ол негізінен философтың достары мен таныстарынан алынған мәліметтерге сүйенген. Бұл мәселе зиялы және философиялық орталарда зор дау тудырды; көптеген адамдар оны Витгенштейнге қарсы өлімнен кейінгі «шабуыл» деп қабылдады. Кейбір шетелдік аудармаларда, мысалы испан тіліндегі алғашқы басылымда, «жағымсыз» материалдар алынып тасталды. Биографияның екінші басылымында (Ла Сал, Иллинойс: Open Court, 1985, 159–97 беттер), Бартли сыншылардың қарсылықтарына жауап беріп, Витгенштейннің белсенді гомосексуализм кезеңдері философтың жеке жазбаларымен, соның ішінде оның шифрланған күнделіктерімен расталғанын және Витгенштейнді екі дүниежүзілік соғыстың арасында Венада білген адамдардан, тіпті бұрынғы сүйіктілерінен де кеңінен растаулар бар екенін атап өтті. Бартли жеке өмір мен философия арасындағы байланыс идеясын да қарастырып, қабылдамады. Бартли Льюис Кэрролдың «Символикалық логика» кітабын (символикалық логикаға қараңыз) редакциялады, соның ішінде Кэррол ешқашан жарияламаған екінші томды да. Бартли «The Retreat to Commitment» кітабында Поппердің эпистемологиясын кеңейтіп, сыншыл рационализм мен панрационализмнің дамуы болып табылатын панкритикалық рационализмді (ПТР) сипаттады. ПТР сын мен негіздемені ажырату арқылы соңғы міндеттеме немесе шексіз регресс мәселесін шешуге тырысады. Панкритикалық рационалист барлық ұстанымдарды, соның ішінде ПТР-ды да, сынға ашады және ақталу үшін ешқашан билікке жүгінбейді. Брюс Колдуэлл кітаптың жарияланған түрінің авторы Бартли болуы мүмкін деп болжайды.
Bartley published a biography of the philosopher Ludwig Wittgenstein, titled simply Wittgenstein, in 1973. The book contained a relatively brief, 4–5 page treatment of Wittgenstein's homosexuality, relying mainly on reportage from the philosopher's friends and acquaintances. This matter caused enormous controversy in intellectual and philosophical circles; many perceived it as a posthumous "attack" on Wittgenstein. Some foreign translations of the book, such as the first edition of the Spanish translation, omitted the "offending" material. In the second edition of the biography (La Salle, Illinois: Open Court, 1985, pp. 159–97), Bartley answered the objections of critics, pointing out that Wittgenstein's periods of active homosexuality are verified by the philosopher's own private writings, including his coded diaries, and that extensive confirmation was also available from people who knew Wittgenstein in Vienna between the two World Wars, including ex lovers. Bartley also considered, and rejected, the idea of a connection between the private life and the philosophy. Bartley edited Lewis Carroll's book Symbolic Logic (see symbolic logic), including the second volume, which Carroll had never published. Bartley extended Popperian epistemology in his book The Retreat to Commitment, in which he describes pancritical rationalism (PCR), a development of critical rationalism and panrationalism. PCR attempts to work around the problem of ultimate commitment or infinite regress by decoupling criticism and justification. A pancritical rationalist holds all positions open to criticism, including PCR, and never resorts to authority for justification. Bruce Caldwell suggests that the book in its published form may actually have been written by Bartley.
Өлім
Бартли 1990 жылғы 5 ақпанда Калифорния штатының Окленд қаласындағы үйінде несеп көпіршігінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оған бұл ауру алдыңғы жылдың ортасында анықталған еді. Бартли қайтыс болған кезде "Таң-тамақсыз білім, өлшенбеген байлық: университеттер мен ұлттардың байлығы" атты соңғы кітабын аяқтаған болатын. Ол сол кезде Фридрих Хайектің өмірбаянын жазу және оның жинақталған еңбектерін редакциялаумен айналысып жатқан. Соңғы жұмысты Бартли қайтыс болғаннан кейін оның әріптесі және мұрагері Стивен Кресге аяқтады. Поппердің өмірбаяны да аяқталмай қалды. Бартли қайтыс болған кезде екі өмірбаян да жоғары деңгейде дамыған еді.
Bartley died of bladder cancer on February 5, 1990, at his home in Oakland, California, after having been diagnosed with the disease in the middle of the preceding year. At the time of his death, Bartley had just finished his last book, Unfathomed Knowledge, Unmeasured Wealth: On Universities and the Wealth of Nations. Other works he was preparing at that time included writing a biography, and editing the collected works, of Friedrich Hayek. The latter was being completed after Bartley's death by his colleague and executor Stephen Kresge. Also unfinished was a biography of Popper. Both biographies were in an advanced stage at the time of Bartley's death.