Кіріспе

The New Hampshire Gazette – Портсмут қаласында жарық көретін коммерциялық емес, баламалы, екі апта сайын шығатын американдық газет. Оның редакторлары, 1900 жылдардың соңына дейін басқа басылымдардың ішіне сіңіп кеткен газеттің, АҚШ-тағы ең көне газет екенін айтады. Газет 1989 жылы қайта жаңғырып, екі апта сайын шығатын шағын газет ретінде қайтадан қолға алынғаннан кейін "Ұлттың ең көне газеті" деген фразаны сауда белгісі ретінде тіркеді. Бұл мәлімдемеге қарсы пікірлер көп, ал Хартфорд Куранты ғылыми мақалалар, стандартты журналистика және тарихи мәтіндер негізінде елдің ең көне газеті деп есептеледі.

Тарих

Нью-Гэмпшир газеті 1756 жылдың 7 қазанында Портсмут қаласында баспагер Дэниел Фаул тарапынан Нью-Гэмпшир провинциясындағы алғашқы газет ретінде құрылды. Фаул газетті құрғанға дейін Бостонда тұрған және Сэмюэл Адамстың сөздерін алғаш басып шығарған. Ол сондай-ақ "Ең үлкен құбылыс" және "Бостандық толық қараңғылығы" атты британдыққа қарсы памфлеттерді басып шығарғаны үшін түрмеде жазасын өтеді. 1765 жылғы мөр басы актінің сол жылдың 1 қарашасында күшіне енуі алдында, Нью-Гэмпшир газеті қағаз бен жарнамаға салынатын салыққа наразылық білдіре отырып, өзінің шеттері мен бағаналарына қара жиектермен безендірілген басылым шығарды. Пенсильвания журналы сияқты басқа газеттер де алдағы мөр басы актісіне жауап ретінде қара жиектері бар басылымдарды жариялады. Газеттің 1 қарашадағы санында актіге қарсы күшті айыптаулармен толған ұзақ мақала да жарияланды. Фаулдың 1787 жылы қайтыс болғаннан кейін де газет жариялануын жалғастырды, ал 1839 жылы Мэриленд газеті жабылып, Америкадағы ең көне газет ретінде мойындалды. 1890 жылдардан бастап, газетті The Portsmouth Herald демалыс күндері Herald-ға қосымша ретінде шығарды. 1960 жылы газеттің атауы Herald Weekend Edition деп өзгертілді, бірақ газеттің тақырыпшасы (masthead) газеттің "Нью-Гэмпшир газетінің жалғасы" екенін көрсетті. Америка революциясы кезінде газет 1775 жылдың шілдесінде Банкер-Хилл шайқасында қаза тапқан Эндрю МакКлэриге арналған Эпсомда жазылған мақтау сөзді жариялады. Онда былай делінген: "Майор шайқаста зор батылдық пен ептілік танытты, оның асыл жаны елге деген махаббат пен құлшыныстан жанып тұрды..." 1989 жылы Дэниел Фаулдың ұрпағы Стивен Фаул Herald газетінің газет атауын бас тартқанын анықтады. Фаул атау құқығын тіркеді және сол көктемде газетті тәуелсіз ұйым ретінде "эпизодтық түрде, өте шағын форматта" 1999 жылдың 1 мамырына дейін жариялай бастады, содан кейін басылымдар қазіргі форматта және кесте бойынша жариялануын бастады.

Бастылық туралы талаптар

1764 жылы апталық газет ретінде құрылған «Хартфорд Курант» өзін елдегі үздіксіз жарық көріп келе жатқан ең көне газет деп санайды және осы мәлімет ғылыми мақалаларда, стандартты журналистикада және тарихи мәтіндерде келтіріледі. 1979 жылға дейін ол «Los Angeles Times» газетінің бас компаниясы «Times Mirror» компаниясына қосылғанға дейін тәуелсіз компания болып келді. 2000 жылы «Tribune Corporation» «Times Mirror» компаниясын, оның ішінде «Хартфорд Курант» газетін сатып алды. Ал «Нью-Гэмпшир Газеті» иелерін «екі оннан астам рет» ауыстырып, көптеген жағдайларда басқа басылымдармен біріктірілді. Род-Айленд штатындағы «Ньюпорт Меркурий» газеті «Нью-Гэмпшир Газеттерінің» бірінде елдегі ең көне газет ретінде танылды. Ол 1758 жылы құрылған. «Ньюпорт Меркурий» американдық революциялық соғыс кезінде жариялануын тоқтатты, бұл фактіні «Хартфорд Курант» АҚШ-тағы ең ұзақ «үздіксіз жарық көріп келе жатқан» газет ретінде өзінің лайықтылығын, ал «Меркурийдің» емес, дәлелдейтін нақты аргумент ретінде келтіреді. Кейін «Меркурий» газеті «The Newport Daily News» газетімен бірлесіп, пошта арқылы апталық басылым түрінде, қаладан тыс тұратын оқырмандар үшін күнделікті жаңалықтарды қайта басып шығарды. Соңғы кезде ол «newportmercury.com» мекенжайында журнал және веб-сайтқа айналды, сонымен қатар «Mercury Magazine» деген атпен де танылды.

Мазмұны мен пішімі

Газет, балама басылым ретінде, ағымдағы оқиғаларды жариялаудан гөрі пікір білдіруге көбірек назар аударады. Оның редакциялық мазмұнын "либералды" деп сипаттау оңай. Соңғы жылдары газет корпоративтік БАҚ және консервативті саяси бақылауға қарсы тәуелсіз дауыс ретіндегі өз міндетін нығайтты. Газет екі апта сайын шағын форматты, 14–20 беттік үлкен газет түрінде жарық көреді. Газеттің бірінші бетінде әдетте "The Fortnightly Rant" деп аталатын редакциялық мақала жарияланады, онда ұлттық немесе аймақтық маңызы бар бірнеше тақырып қамтылады. Мақаламен бірге Майк Датердің саяси карикатурасы да болады. Газеттің ұраны – Нью-Гэмпшир штатының ұраны: «Бостандық немесе өлім». Әр түрлі көлемдегі және мазмұндағы мақалалардың арасында Родман Филбриктің «Қозғалыстағы суреттер» (кино туралы пікірлер) сияқты тұрақты рубрикалары, сондай-ақ Портсмут тарихшысы Дж. Деннис Робинсонның «Тарих маңызды» атты, екі немесе одан да көп беттік тұрақты эссесі бар. Басқа тұрақты бөлімдерге «Жаман хаттар, сүйіспеншілік хаттары және басқа да хат алмасулар» (оқырман хаттары), «Солтүстік аймақтың жылнамасы», Уильям Марвелдің редакциялық мақаласы, «Бұқаралық ақпарат құралдарын босатыңыз» (Нью-Гэмпширдің Indymedia Collective-нен алынған жаңалықтар) және газеттің бұрынғы нөмірлерінен «Көне жаңалықтар» қайта басылымдары кіреді, көбінесе 19 ғасырдың ортасынан. («Жаңа өтіріктен гөрі ескі жаңалық жақсы»). Газеттің ең танымал бөлімі – соңғы беттегі «Адмирал Фаульдің Пискатакуа өзенінің су тасқыны туралы нұсқаулығы», онда алдағы екі аптаның әр күніне арналған су тасқынының күнтізбесінен басқа, сол күннің маңызды оқиғаларының ерекше және көбінесе қызықты тізімі бар.

Айналым

Газеттің тиражы шамамен 5500, ал ел өңірлерінде пошта арқылы жазылған абоненттердің саны 1000-ға жуық.

Веб-сайт

Көптеген жылдар бойы "Gazette" газетінің веб-сайтында оның тарихына қатысты көптеген материалдар болды, соның ішінде оның алғашқы санының 19 ғасырдағы көшірмесі, ең көне газет ретіндегі орнының уақыт жобасы мен түсіндірмесі және тағы да басқалары. 2007 жылдың жазынан бастап веб-сайттың мазмұны мен форматы блог стиліндегі сайтқа өзгерді. Газеттің әр санындағы мазмұн көбінесе газеттердің онлайн және баспа түрінде жариялайтын мақалаларымен салыстырғанда азырақ, алайда "Gazette" кейде нөмірдің PDF нұсқасын ұсынады, әдетте оның жарияланғаннан кейін бірнеше апта өткен соң.