Кіріспе

Льюис Кэрроллдың 1889 жылы жарық көрген "Силви мен Бруно" романы және 1893 жылы жарық көрген "Силви мен Бруноның аяқталуы" атты екінші томы, оның өмірінде жарық көрген соңғы романы болып табылады. Екі томды да Гарри Фурнис суреттеген. Романның екі басты сюжеттік желісі бар: бірі – кітап жарық көрген дәуірдегі (Виктория заманы) нақты әлемде, екіншісі – Ұлыс жерінде. Соңғы сюжет Кароллдың "Алиса" кітаптарымен сабақтас, көптеген абсурдты элементтері мен өлеңдері бар ертегі, ал Викториялық Британиядағы оқиға – дін, қоғам, философия және мораль туралы әртүрлі идеялар мен көзқарастарды талқылайтын әлеуметтік роман.

Шығу тегі

"Силви әулиесі" және "Бруноның кек алуы" атты екі қысқа шығарма алғаш рет 1867 жылы "Аunt Judy's Magazine" журналында жарияланды. Бірнеше жыл өткен соң, 1873 немесе 1874 жылы Кэрролл оларды ұзақ әңгіме үшін негіз ретінде пайдалануды жоспарлады. Романның қалған бөлігін ол жылдар бойы жинаған идеялар мен әңгімелердің жазбаларынан құрастырды (және оны бірінші томның кіріспесінде "әдебиет" деп атады). Кэрролл бастапқыда романды бір томдық қылып басылымға шығаруды ниеттенген. Бірақ, оның көлеміне байланысты, ол 1889 және 1893 жылдары екі томға бөлінді. Бұл роман "Алисаның кітаптары" сияқты кеңінен танымал емес. Ол жақсы қабылданылмады және көптеп қайта басылған жоқ; қазіргі зерттеушілер оның Кэрроллге тән юморынан айырылғанын атап көрсетеді. Кітаптың ең танымал бөлігі – басқа да көптеген басылымдарда кеңінен тараған "Ақымақ бағбанның әні" өлеңі. Кіріспе өлеңінде Кэрроллдің балалық шағының досы "Иза Боуман" есіміне арналған қос акростих бар.

Жер учаскесінің жалпы көрінісі

Сюжеттің екі тақырыбы бар: Аутленд күзетшісіне қарсы күзетшінің оқушысы мен канцлердің ұйымдастырған қастандығы, және жас дәрігер Артурдың леди Мюриелге деген махаббаты.

Аутлендтегі заговор; Артур мен леди Мюриел

Chapter 1 The narrator is in his spacious breakfast saloon, high above the noisy public square. The Chancellor has hired a crowd to stage a “spontaneous” protest, but the rioters seem confused as to whether to demand more or less bread and taxes. Bruno enters, looking for Sylvie, but ends up on the Chancellor's knee with Sylvie, listening to the Warden's report on the Professor's return from his travels in search of health. In the Library, the Professor tells them about his troubles with barometric and "horizontal weather" issues. Chapter 2 The narrator finds himself in a train compartment, which a veiled young lady has just entered. He is on his way to see Arthur, a doctor friend, for a consultation; he rereads Arthur's letter, and absentmindedly repeats aloud its last line, "Do you believe in Fate?" The lady laughs, and a conversation ensues. The scene abruptly changes to the breakfast saloon, where the Professor is explaining his plunge bath invention to the Sub Warden, his wife, her son, the Chancellor, Warden, Sylvie, and Bruno. Chapter 3 The Chancellor tries to persuade the Warden to promote the Sub Warden to Vice Warden. The Warden asks the Sub Warden for a private talk. The Sub Warden's wife asks the Professor about his lecture, suggesting a Fancy Dress Ball. He gives Sylvie a birthday present: a pincushion. Uggug throws butter over Sylvie. The Sub Warden distracts his wife by saying there is a pig in the garden; the Chancellor drags Uggug out by his ear. Chapter 4 The Warden agrees to the changes. After he has signed the Agreement and left (to become Monarch of Fairyland), the Chancellor, Vice Warden and his wife laugh about how they have deceived him, the document having been altered at the last minute to give the Vice Warden dictatorial powers. A beggar appears beneath the window; Uggug and his mother throw water over him. Bruno tries to throw him some food, but he is gone. Chapter 5 The narrator wakes up, and he and the lady discuss ghosts. They change trains at Fayfield Junction; he notices her name on her luggage: Lady Muriel Orme. An old tramp is sent on his way. The narrator falls asleep again, and hears the first verse of the Mad Gardener's Song. The Gardener directs Sylvie and Bruno to follow the beggar. They give him cake, and he leads them to an underground octagonal room lined with creepers bearing fruit and flowers. His clothes transform, and they discover it is their father. Chapter 6 He says they are in Elfland. Bruno tries to eat the fruit (Phlizz) but it has no taste. Their father shows Sylvie two lockets, one blue ("All will love Sylvie") and one red ("Sylvie will love all"). She chooses the red. The narrator finds himself at the railway station of his destination, Elveston. On arriving at Arthur's house, he tells him about Lady Muriel Orme, and it turns out that Arthur knows her and is in love with her. The narrator falls asleep again, and hears the Chancellor warn the Vice Warden that the Ambassador of Elfland has arrived and that they will need to convince him that Uggug is Bruno, or as capable as Bruno. Chapter 7 The Ambassador, Baron Doppelgeist, is given demonstrations of Uggug's abilities, which always happen when he is looking the other way. Finding his guestroom full of frogs, he leaves in anger. Chapter 8 The narrator visits Lady Muriel and her father, the Earl, in the company of Arthur. They discuss weightlessness. Later, Arthur and the narrator visit the beach. Arthur goes home. Sylvie and Bruno go in search of the Beggar, their father. She rubs the red amulet, and a mouse is transformed into a lion, which they ride. Their father listens to their account of the Ambassador's visit; he cannot rectify the situation, but casts a spell. Chapter 9 Uggug refuses to learn his lessons. The Vice Warden and his wife try on disguises: jester and dancing bear. Uggug sees them and runs off to fetch the Professor. When he arrives, they are dressed normally, and they tell him that the people wish to elect an Emperor—the Vice Warden.

Интермеццо

10-тарау Профессор Сильвия мен Бруноны Басқа Профессорға алып барады. Профессор одан Профессордың лекциясынан кейін беруге уәде берген «Тоңғыз туралы әңгіме» туралы сұрайды. Бруно «ыңғайсыз» деген сөздің мағынасын сұрайды. 11-тарау Мысал ретінде, Басқа Профессор Петір мен Пауылдан 208 жолдық өлеңді оқиды. 12-тарау Талқылаудан кейін Басқа Профессор жоғалып кетеді. Сильвия мен Бруно профессорға оларға жасалған қарым-қатынасқа шағымданып, баубақшыға бақ есігін ашуын айтуын сұрайды, сонда олар Ұлыс еліне барып, әкесімен кездесе алады. 13-тарау Олар ұзақ жол жүріп, Ұлыс елінің қақпасына кірмес бұрын Ит елінің патшасына қысқа тоқтайды. Артур баяндамашыға өзінің ойлағаннан да көп байлыққа ие екенін және леди Мюриелмен некеге тұру мүмкін екенін анықтағанын айтады. 14-тарау Баяндамашы Лондонда бір ай тұрады; қайтып келгенде Артурдың әлі де ниеттерін жарияламағанын көреді. Баяндамашы графпен сөйлесуге шығады; жолда ол алдымен Сильвиямен (қоңызға көмектесіп жатқан), содан кейін Бруномен (Сильвияның бағын бұзатын) кездеседі. Ол Бруноны оның орнына бақшаны арамшөптерден тазалауға көндіреді. 15-тарау Бруно баяндамашының көмегімен бақшаны арамшөптен тазартады.

Эрик

16-тарау Граф Артурды он күндік уақытта пикникке шақырады. Сол күні олардың үйіне бара жатып, баяндаушы Сильвия мен Бруномен қайтадан кездеседі. 17-тарау Партия графтың залынан шығып, пикникке арналған қираған қамалға саяхаттайды. Мюриел ән салады, бірақ баяндаушы ұйықтап қалады, ал оның әні Бруноның әніне айналады. 18-тарау Мюриел капитан Эрик Линдонды таныстырады, ол өте тартымды жас жігіт. Артур үмітсіздікке бойдайды және партиямен бірге бір вагонда қайтудан бас тартады. Баяндаушы тағы да ұйықтап қалады, Линдон, Сильвия, Бруно және профессор арасында кездесу өтеді. 19-тарау Бір аптадан кейін Артур мен баяндаушы шіркеуге барады. Олар Мюриелмен дін туралы, Жоғарғы шіркеудің ресмилігін айыптау және Паскальдің ставкасына сүйенетін моральдық пайымдаулар туралы әңгімелейді. Баяндаушы теміржол станциясында салқыншаң қызды жоғары қабатқа көтеріп әкеп, көшеде гүл шоғын сатып алады. Қыздың аты Сильвия екені анықталады. 20-тарау Ол Сильвия мен Бруноны графтың залына әкеледі. Граф гүлдерге таңғалады, бірақ олардың ешқайсысы ағылшын гүлдері емес. Мюриел жаңа ән айтады. Бір-екі күннен кейін гүлдер жоғалып кетеді. Баяндаушы, Мюриел және граф жануарлар әлемі үшін балама схеманы сыздап жатады. 21-тарау Сильвия профессордан кеңес сұрайды. Ол екеуіне "Айворы есік" ашылады, олар Бруномен кездеседі. Профессор императордың жаңа ақша заңын ойлап тапқанымен мақтанады, ол әр монетаның құнын екі есеге арттырып, баршаны екі есе байытады, және баяндаушыға "Ерекше" сағатты (негізінен уақыт машинасының бір түрі) көрсетеді. Сильвия өлген қоянды тауып алады және адамдар оларды аулайтынын білгенде қорқады. 22-тарау Артур одан да көңілі түседі. Мюриел Эрик Сильвия мен Бруномен кездескенін білгенде таңғалады. Эрик Бруноны пойыздың астынан құтқарады. 23-тарау Баяндаушы Ерекше сағатты пайдаланып, апаттың алдын алуға тырысады, бірақ сәтсіздікке ұшырайды. Содан кейін ол оны отбасылық өмірдің кейбір көріністерін кері бағытта көру үшін қолданады. Кейінірек, баяндаушы графпен сөйлесіп отырғанда, Артур Мюриелдің Эрикке құдаланғанын естіп алады. 24-тарау Сильвия мен Бруно бақалардың аудиториясына қойылым қояды, оның ішінде "Шекспирден үзінділер" бар, ал Бруно оларға ұзақ әңгіме айтады. 25-тарау Мюриелдің үйленгенін білгеннен кейін бір апта өткен соң Артур мен баяндаушы графтың залына "соңғы рет" барады. Олар Мюриелмен сенбі күнін қалай өткізу керектігі және ерік-еркіндік табиғаты туралы әңгімелейді. Артур баяндаушыға Үндістанға кететінін хабарлайды.

Таза жазу

1-тарау Лондон қаласында бірнеше апта өтеді. Баяндаушы Эрик Линдонды клубта көреді және Эриктің Мюриелмен құдаласуының аяқталғанын, ал Артурдың әлі де Эльвестонде екенін біледі. Баяндаушы Бруноны саябақта кездестіреді; Сильвия Бруноға сабақ береді. Баяндаушы дауылмен үйіне жетеді, онда Артурдан келген жеделхатты табады, ол оны шақырады. 2-тарау Бұрынғыдай, баяндаушы Фэйфилд түйіскен жерінде пойыз ауыстырғанда леди Мюриелмен кездеседі. Ол қарт жалқыларға ақша береді (1-том, 5-тарау). Эльвестонға бара жатқанда ол Эриктің Мюриелдің Эрикке деген ықыласының жеткіліксіздігіне байланысты олардың келісімін бұзғанын айтады. Артур бұл туралы білмейді. 3-тарау Келесі күні серуендегенде Артур социализмге қарсы көзқарастарын талқылайды және қайырымдылық жәрмеңкелерін "жартылай қайырымдылық, жартылай өзіңді қуанту" деп айыптайды. Сильвия мен Бруно оны Мюриелмен таныстыруды жоспарлайды, ол да серуендеп жүр. 4-тарау Баяндаушы Хантердің шаруашылығына сүт заказы беру үшін барады. Жолда ол фермермен кездеседі, ол әйелі Виллидің ішімдікке салынуы туралы әйелге айтып жатыр. Шаруашылықта ит Неро (1-том, 13-тарау) алма ұрлап жүрген баланы ұстап алады. 5-тарау Үшеуі фермердің әйелі, қызы Бесси және Бессидің қуыршағы Матильда Джейнмен танысады. Эльвестонға қайтып бара жатқанда олар "Алтын арыстан" деген жаңа мейрамхананың жанынан өтеді. 6-тарау Вилли жолмен келе жатыр; Сильвия мен Бруно оны көрінбейтін күйде пабтан сүйреп шығады. Ол жалақысын әйеліне береді және ішімдікке тыйым салады. Баяндаушы үйге қайта оралады және Артурдың Мюриелмен құдаланғанын біледі. 7-тарау Залда баяндаушы Мюриелді "Майн Херр" деп аталатын сақалды және немісше акценті бар адаммен кездестіреді. Ол профессорға өте ұқсайды. Ол оларға Фортунаттың қалтасын көрсетеді, гравитациямен жұмыс істейтін пойызды, ешкімнің көңілі тоймауы үшін қосымша уақытты сақтау әдісін және овал дөңгелектері бар вагонды (бір дөңгелектің соңы қарама-қарсы дөңгелектің жағына сәйкес келеді, сондықтан вагон көтеріледі, құлайды, оралады және шайқалады, сондықтан вагон ішіндегі адам құсуға шалдығады) сипаттайды. Ол сондай-ақ қашып кеткен жылқылардың кез келген жерге баруына жол бермеу үшін жасалған вагонды сипаттайды. Қызығы, ешкім "Майн Херр" деген адамды алғаш рет қайда кездестіргенін, оның нағыз аты кім екенін, қайда тұратынын және қайдан келгенін есіне алмайды. Леди Мюриел баяндаушымен кездескенше оның қаншалықты құпия адам екенін түсінбегенін мойындайды. Той жоспарланған. 8-тарау Он күн өтеді. Тойдың алдындағы күні Артур, Мюриел және баяндаушы залда шай ішеді. Артур күнәның ауырлығын оған дейін болған құмарлықпен бағалауға болатынын айтады. Граф портовый қаладан қайтып келіп, қызбаның таралуы туралы хабар береді.

Қысқа неке

9-тарау Тойда әңгіме ақыл-есі дұрыс пен ақылсыз туралы, крокет пен вист ойынында алдау, ақылға қонымды бал айлары, алкогольді ішімдіктерден бас тарту және кешкі ас кештерін қызықты ету туралы болады. 10-тарау Сильвия мен Бруноның келуімен, шарап туралы әңгіме (кейіннен джем туралы әңгімеге айналады) және қанағаттандырмайтын музыкалық қойылыммен. 11-тарау Тағы бір үзіліс, «Майн Херр» өз елі туралы қызықты әңгімелер айтады. Ол өз патшалығында ешкімнің суға батпайтынын айтады, себебі олар ондаған буын бойы евгеникалық әдіспен өсіріліп, салмағы азайып, барлығы судан жеңіл болғанша. Ол сондай-ақ, ең үлкен картаның шынымен пайдалы деп есептелетіні алты дюйм мильге тең екенін естіді; оның елі карта жасауды қонақ елінен үйренсе де, оны одан да жоғары деңгейге көтерді, алты фут мильге дейінгі карталар жасады, содан кейін алты метр мильге дейін, одан кейін жүз метр мильге дейін – соңында, мильге дейін (егер мұндай карта таратылса, күнды жауып, егін құрып кетеді деп фермерлер айтқандықтан, жобадан бас тартылды). Ол қазіргі заманғы планеталық инженерияға немесе терраформалауға ұқсас құрылғыларды және бояу доптарын сипаттайды. Соңында ол мыңдаған патшалар мен бір ғана қарапайым адам бар үкімет жүйесін сипаттайды. 12-тарау Сильвия жиналған қауым үшін фортепиано ойнайды. «Майн Херр» түсініксіздікті түсіндіру үшін, ол өз еліндегі мектепте жұмыс істеген кезде, бір қарт профессор оқушыларға дәріс оқыған, оның сөйлегені түсініксіз болса да, оқушылар қатты таңғалып, оның сөздерін жаттап алған. Көптеген оқушылар мектептерде оқытушы болып жұмыс істеді, алғашқы оқытушының баяндамаларын қайталады, оқушылар баяндамаларға таңғалып, оларды жаттап алды, кейін мектептерде оқытушы болып жұмыс істеді, бірақ бір күні барлығы ешкімнің не туралы айтып жатқанын түсінбейтінін түсінді. Тағы бір қызығушылық – жарысты емтихан болды, мұғалімдер дұрыс жауап берген оқушыларды ақшамен ынталандырды, сонда ақырында мектептегі дарынды оқушылар мұғалімдерден көп ақша табады. Ең абсурдты жағдай – стипендия аңдымасы болды, кез келген колледж директоры студентті қаласа, оны көшеде іздеуге тиіс еді, ал студентті бірінші ұстаған директор жеңіп шығады. Бір директор, оқтың шар тәрізді болғандықтан жылдамдығы қалай артатынын ойлап, ең дарынды студентті ұстау үшін өзі шар тәрізді болып айналады. Өкінішке орай, директор тым тез жүгіреді және көп ұзамай сағатына 100 миль жылдамдыққа жетеді және тек шөпке соғып тоқтады. Егер ол әдейі шөпке соқпағанда, планетадан ұшып кеткен болар еді. 13-тарау 12-тараудағы Ғылым іздеушілерінің оқиғасының жалғасы. «Майн Херр» стипендия аңдымасының қалай «әлеуметтік» әдіске айналып жатқанын түсіндіреді. Балаларға стипендия үшін көбірек ақша ұсынылады, бұл оларды саудаға шығарумен бірдей. Бір күні тілші ескі африкалық аңызды табады (әлі де оқиғаның сипаты стереотиптік османдық болып көрінеді), онда Африканың жүрегінде орналасқан ауылды жұмыртқаға арналған сусын қажет ететін адамдар мекендейді. Бір саудагер қалаға жұмыртқа алып келіп, оны аукционға шығарып, үлкен ақшаға сатады, өйткені жергілікті тұрғындар жұмыртқаларына өте мұқтаж. Ол апта сайын жұмыртқамен оралады, оларды жоғары бағалайды, ал жергілікті тұрғындар оған жұмыртқа үшін байлық береді, бір күні олар саудагердің өздерінің ақылсыздығымен қалай байығанын түсінгенде, келесі аукционға тек бір адам (барлық арба үшін 10 пиастр сұрайды) келу арқылы жүйені алдап, жүйеге кіреді. Директорлар өздерінің студенттеріне африкалықтардың жұмыртқаға қатысты проблемалары бар екенін түсінеді, сондықтан бұл жүйе жойылады. «Майн Херрдің» сөзі «Тоттлс не айтқысы келді» романының үзінділерімен тоқтатылады. 14-15 тараулар Сильвия «Бруноның пикникі» әңгімесін айтады. 16-тарау Сильвия мен Бруно жоғалып кетті. Қонақтар қысқа іздеуден кейін үйлеріне барады; Мюриел, Артур және граф қай өмірде қандай ізденістерді ұстанғандары туралы талқылайды. 17-тарау Мюриэль «Қарғаға» ән салады (осы ән арманшыл баяндаушы үшін басқа әнмен ауыстырылады). Артурды портқа өлімге әкелетін қызбаның жағдайларын емдеу үшін шақырады және ол келесі күні таңертең үйлену тойынан кейін дереу кетеді. 18-тарау Фэйфилд хроникасындағы бір мақалада Артур Форестердің қайтыс болғаны туралы хабарланады.

Қайту

19-тарау Сол жылдың желтоқсан айында баяндаушы Элвестонға оралып, Мюриелдің серігімен Артурдың қабірін зиярат етеді. Олар графпен шай ішіп, жануарлардың жаны бар ма жоқ па деген мәселені талқылайды. Леди Мюриел баяндаушыны үйіне қайтар жолда Сильвия мен Бруномен кездеседі, олар «Махаббат әнін» шырқап тұрады. 20-тарау Аутландқа оралғанда профессор Сильвия мен Бруноны Уггугтың туған күні тойына орай сарайға шақырып алады. Олар бағбанның әнінің соңғы шумағын естіп, дереу салонға бет түзеді. 21-тарау Профессор дәріс оқиды. Дәрісте аксиомалар, мысалдар және тәжірибелер қарастырылады. Мысалдардың бірі – мегалоскопты пайдаланып пілді тышқандай қылып кішірейту, ал мегалоскопты кері пайдаланып, масаны жылқыдай үлкейту. Бір тәжірибеде шамды алып, жалына қара бояу құйып, жалынның сары түсін қара түске айналдыру арқылы қара жарық құбылысы зерттеледі, бірақ бұл жарық жоққа тең көрінеді. 22-тарау (Баяндаушы 2-томның 2-тарауында айтылған саяхатшыны аралайды.) Той өтеді. 23-тарау Басқа профессор «Шошқа туралы әңгіме» айтады. Император сөз сөйлеп жатқанда, күрт пайда болған «дауыл» оны және оның әйелін бұрынғы қамқоршыға қарсы жасаған барлық қастандықтарына өкінуге мәжбүр етеді. (Бұл оқиғаның себебі түсіндірілмейді.) 24-тарау Кеңсарық сарайға оралып, ол күзетші екені анықталады. Уггуг, алып кірпіге айналғаннан кейін, қоршауға қамалады. Сильвия мен Бруно императрицаның серігімен ауру профессорды зиярат етеді. 25-тарау «нақты» әлемде баяндаушы жедел түрде залға шақырылады. Эрик Линдон Артур Форестерді тірі табады – ол бірнеше ай бойы есінен танып немесе ақылдан асып, дәрігер ретінде танылмай қалған. Өзінің жеке пәтеріне оралғанда, баяндаушы Аутландтан соңғы көрініске куә болады: Бруно мен Сильвия екі зергерлік тастың (1-томның 6-тарауы) бір екенін анықтайды.

Басты кейіпкерлер

Тарихшы (баяндаушы) Лондондық аурулы адам, денсаулығын (мүмкін, нарколепсия) анықтау үшін Эльвестонға барып, дәрігер досымен кеңеседі. Оның есімі ешқашан айтылмаса да (Кэролл оны "Силви мен Бруноның аяқталуында" "Тарихшы" деп атайды, ал Бруно оны "Мырза Сэр" деп атайды), бұл кейіпкер романдағы барлық сюжеттік желілерде көмекші рөл атқарады және оқиға оның көзімен баяндалады. Бастапқыда ол Әдемі елдегі барлық нәрсені білетін бақылаушы болып табылады, бірақ нақты әлемдегі рөлі сәл маңыздырақ. Дегенмен, романның ортасына қарай ол оқиғаның екі өлшемінде де белсенді рөл атқара бастайды. Сильвия Сильвия ханым – романның басында жас Сприт, ал кейіннен нағыз Пері. Сильвия – Әдемі елдің ханшайымы, Күзетшінің қызы және Бруноның әпкесі. Өте нәзік мінезді болса да, ол кіші інісінен гөрі ересектеу көрінеді және оның логикаға сыймайтын сөздеріне жиі ашуланады. Бруно Бруно, Эсквайр – өте жас Пері бала, бұрыс грамматика қолданады және логикаға ерекше көзқарасы бар сияқты. Ол сабақтарын ұнатпайды, оның әпкесі оны күнделікті сабаққа қатыстыруға мәжбүрлейді.

Әдеби әлемдегі кейіпкерлер

Варден, кейіннен Әдемі Елдің патшасы. Сильвия мен Бруноның әкесі, Аутлендтің заңды билеушісі. Ол императордың, императрицаның және Лорд-канцлердің қастандықтарының құрбаны болғанымен, шын мәнінде оқиғаларды толық бақылауда ұстайды. Сибимет Сибимет ("Сибби"), Аутлендтің қосалқы күзетшісі (кейін вице-күзетші, содан кейін император) әйелі және канцлермен бірге Аутлендтің билігін Варденнен ұрлау үшін сөз байласады. Ол өте күлкілі кейіпкер, бірақ ақылсыз емес. Сибимет латын тілінде "өзі үшін" дегенді білдіреді, ал Кэрролл "Сильвия мен Бруно аяқталды" кітабының алды сөзінде осындай орынды есімді ойлап тапқаны үшін өзін құттықтайды. Табикат Табикат ("Табби"), Аутлендтің қосалқы басқарушысы (кейін вице-басқарушы, содан кейін императрица) – Сибиметтің әйелі; ол мүлдем ақымақ әйел және көптеген әзілдердің беймәлім нысанасы. Ол барлық уақытын өзінің сұм ұлы Уггугқа арнап, көңіл көтереді. Лорд-канцлер – император мен императрицаның басты қол астындағы адамы, олардың лас істеріне жиі қатысады. Уггуг – жаман мінезді, ақымақ бала, анасы оны жақсы көреді және оған барлық жағынан жарасымды болады. Кейіннен Оның императорлық семіздігі, принц Уггуг болады. Ол кітабының соңында кірпікке айналады. Профессор – өте күлкілі қарт кісі, ол көптеген күлкілі заттар ойлап табады, бірақ олардың ешқайсысының мақсаты жоқ. Оның қолындағы ең керемет нәрсе – Аутленд сағаты (Аутлендтен шыққандықтан осылай аталады). Ол уақытты кері қайтару қабілетіне ие, бірақ оны ұстаған адамға өткен оқиғаларды өзгертуге мүмкіндік бермейді. Сонымен қатар, кез келген сағатты бір сағатқа кері қайтаруға болады. Басқа профессор – Профессордың досы. Ол жиі ұйықтап, өлең айту үшін оянады. Фурнистің суреттерінде оның беті ешқашан көрсетілмейді.

Шын өмірдегі кейіпкерлер

Доктор Артур Форестер – ақылды, ойлы, құзырлы жас дәрігер. Ол көбінесе сюжет желісін және басқа кейіпкерлерді моральдық және діни мәселелерді көтеріп, оларды ойға жетелейді. Ол леди Мюриелге ғашық. Өте адал адам болғандықтан, қызбадан өліп бара жатқан ауылды құтқару үшін өзін құрбан етеді. Леди Мюриэл Орм – Артурдың сүйіспеншілігіне лайық ақылды әйел, ол Айтқыш пен Эрл сияқты көптеген кейіпкерлермен ақылды әңгімелерге қатысуға көмектеседі. Артурға үйленер алдында Эрик Линдонмен жасаған келісімі бұзылады. Эйнсли графы – леди Мюриэлдің әкесі, жас кейіпкерлерге әкелік қамқорлық көрсетеді және қартайған Айтқышқа серік болады. Эрик Линдон – леди Мюриэлдің туысы, бір кезде оның күйеу жігіті болған. Ол Мюриэлдің діни көзқарастары үйлеспейтінін түсінген соң келісімді бұзады, бірақ Мюриэл өзі бұзуға бармайды. Әскери қызметтен өткен ол зор құрбандыққа және батылдыққа қабілді. "Менің мырзам" (Mein Herr) – алыс планетадан келген саяхатшы, ол сатира мен әдемі тіл ойындарының тудырушысы. Оның планетасы Жердің қазір бастан кешіп жатқан көптеген қиындықтарын бұрыннан бастан өткерген, сондықтан ол біздің әдеттеріміздің абсурдты нәтижелерін қуана бөліседі.

Қабылдау

Льюис Кэрроллдің "Алиса" кітабынан өзгеше, "Силви мен Бруно" ешқашан сыншылар тарапынан мақтау алмаған. Алғашқы басылымдарында бар болғаны 13 мың дана сатылған. Кітаптың бөлімдері бойынша жарияланған "Ақымақ бағбанның әні" ақындық туындысы көбінесе осы еңбектің жақсы қабылданып, ерекшеленген жалғыз бөлігі деп есептеледі. Атақты жазушы Дж. Р. Р. Толкин бұл романды ұнатып оқыған, және ол оның "Роверандом" повесіне ықпал еткені айтылады. Силви мен Бруно қолданған сағат алғашқы үлгідегі уақыт машинасы ретінде сипатталған, сондықтан "Силви мен Бруно" уақыт саяхаты туралы әңгімелердің ерте мысалы болып табылады; Лиза Ясжек: "Бұл дәуірде [1889 жылдан бастап] осындай әңгімелердің көптеп пайда болуының себебі, адамдар уақытты стандарттауға кірісіп, сағаттарға көбірек бейімделгендігінен болуы мүмкін" деп атап көрсеткен. 2011 жылы "Prospect" журналының Ричард Дженкинс Кэрроллдің кітаптағы нәресте тілінде сөйлеуін "ұятты" деп сипаттады. 2014 жылы Мари Несс: "Кэрролл бір әлемнен екінші әлемге түсініксіз немесе себепсіз ауысады, тіпті оқырманға не болып жатқанын түсіндірмейді. Менің ойымша, мұның мақсаты – шындық пен арман арасындағы жіңішке шекараны көрсету және баяндаушының шатасуын күшейту, өйткені ол өзі де көбінесе не болып жатқанына сенімсіз. Бірақ іс жүзінде бұл екі әңгімедегі стильдің мүлдем өзгеше болуынан шатастырады және жалықтырады. [ ] Кэрролл не жазып жатқанын және әңгіменің қай жерінде екенін ұмытып қалған сияқты. Бұл әдейі болса да, леди Мюриелдің есімін ешкім айтпастан бұрын баяндаушының қалай білгені сияқты көзге түсетін қателіктерді түсіндірмейді; сондай-ақ, баяндаушы оның ойларын білуге мүмкіндігі болмаса да, Сильвияның ойларын айтуы алаңдатады. Кейбір бөліктер мағынасыз немесе бұрынғы оқиғаларды еске түсірмей, мұнда-сонда секіріп отырады. [ ] Кейінірек Кэрролл кітаптың қалған бөлігін мұнда-сонда, ойға келгенде жазып, сахналарды қысқаша түсіргенін айтқан. Бұл жақсы, бірақ Кэрролл осы сәттердің бәрін байланыстыруға тырыспағаны анық көрінеді". Несс кейбір аспектілерді, мысалы, Профессордың лекциясын мақтап, "кейде мен "Алиса" кітаптарының еңбексіз, түс көруге ұқсайтын әзіл-қалжыңын көре аламын. Бірақ ең жақсы сәттерінде де, олардың көп еместігіне қарамастан, "Силви мен Бруно" кітаптары сол биіктерге жете алмайды". Ол Джордж Макдональдтың "Адела Кэткарт" (1864) шығармасына ұқсастығын атап өтті және "Силви мен Бруноның" сәтсіздігі басқа авторларды балалар мен ересектер екеуіне де арналған кітаптар жазудан бас тартуына себеп болды деп болжайды. 2015 жылы "The Forward" журналында Бенджамин Иври "Силви мен Брунода" антисемиттік мазмұн деп тапқан нәрселерді сынады, мысалы, Викториялық Англиядағы стереотиптік еврей кәсібі саналатын тігіншінің бейнесі, жыл сайынғы төлемінің екі есеге артуын қабылдайды.