Генри Рой Форбс Харрод: өмір және экономикалық еңбектері
Roy Harrod
Герберт Харрод – ағылшын экономисі (1900-1978). Кейнс биографиясы, Харрод-Домар моделі және халықаралық экономика бойынша еңбектерімен танымал. Экономика сарапшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын экономисі (1908–1978)
English economist (1908–1978)
Сэр Генри Рой Форбс Харрод (13 ақпан 1900 – 8 наурыз 1978) – ағылшын экономисі. Ол «Джон Мейнард Кейнстің өмірі» (1951) еңбегімен және Харрод-Домар моделін, оны ол және Евсей Домар дербес әзірлегенімен ең жақсы танымал. Сонымен қатар, ол «Халықаралық экономика» атты бұрынғы стандартты оқулығымен де белгілі, оның бірінші басылымы кейінгі басылымдарда жоқ болған, бірақ кейінірек басқа ғалымдар дербес дамытқан теорияларды болжаған бірнеше байқаулар мен ойларға толы болды (мысалы, Баласса-Сэмюэлсон эффектісі).
Sir Henry Roy Forbes Harrod (13 February 1900 – 8 March 1978) was an English economist. He is best known for writing The Life of John Maynard Keynes (1951) and for the development of the Harrod–Domar model, which he and Evsey Domar developed independently. He is also known for his International Economics, a former standard textbook, the first edition of which contained some observations and ruminations (wanting in subsequent editions) that would foreshadow theories developed independently by later scholars (such as the Balassa–Samuelson effect).
Өмірбаян
Харрод Лондонда бизнесмен Генри Доуэс Харрод пен романист Фрэнсис Форбс Робертсонның отбасында дүниеге келді. Ол Сент-Полс мектебінде, содан кейін Вестминстер мектебінде оқыды. Харрод Оксфордтағы Нью-колледжге тарих стипендиясымен қабылданды. Артиллерияда қысқа мерзім қызметтенгеннен кейін, 1918 жылы ол 1921 жылы literae humaniores пәнінен бірінші дәрежеге, ал келесі жылы қазіргі заманғы тарихтан бірінші дәрежеге ие болды. Содан кейін 1922 жылы ол Кеймбридждегі Король колледжінде біраз уақыт оқыды. Дәл сол жерде ол Кейнспен танысып, дос болды. Оксфордқа оралғаннан кейін, ол Крайст-Черчте экономика пәнінен студент (яғни, Fellow) және оқытушы болып жұмыс істеді. 1967 жылға дейін қазіргі заманғы тарих және экономика салаларындағы стипендияны сақтап тұрды. Кейнс 1946 жылы қайтыс болғанға дейін олар байланыста болды, ал кейіннен оның өмірбаянын жазды (1951). Харрод 1938 жылдан 1947 жылға дейін және 1954 жылдан 1958 жылға дейін Нуффилд колледжінің де мүшесі болды. Оксфордта Харрод теміржол клубының құрамына кірді, оған Генри Йорк, Рой Харрод, Генри Тинн, Баттың 6-маркизі, Дэвид Планкет Грин, Эдвард Генри Чарльз Джеймс Фокс Странгвейс, Илчестердің 7-графы, Брайан Ховард, Майкл Парсонс, Росс графының 6-шы титулы, Джон Сатро, Хью Лайгон, Гарольд Актон, Брайан Гиннес, Мойн баронының 2-ші титулы, Патрик Бальфур, Кинросс баронының 3-ші титулы, Марк Огилви Грант, Джон Дрюри Лоу кірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Уинстон Черчилльдің "S бөлімінде" – Әскери-теңіз министрлігінің статистикалық бөлімінде қызмет етті. 1945 жылғы жалпы сайлауда ол Хаддерсфилдтен либералды кандидат ретінде түсті және дауыстардың 16,2%-ын алып, үш кандидаттың арасында үшінші орынды иеленді. 1966 жылы Харрод беделді Бернхард Хармс сыйлығының екінші иегері атанды. 1967 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін Норфолк графтығындағы Холт қаласына көшіп барды. "Авторлар Вьетнам туралы пікір білдіреді" кітабы үшін берген сұхбатында Харрод өзін Индокитайдағы американдық әскери науқанының жақтасы деп мәлімдеді. Нобель сыйлығы комитетінің бұрынғы төрағасы Ассар Линдбек Харрод ұзақ өмір сүрген болса, Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығына ие болар еді деп жазды. Харрод 1938 жылы генерал сэр Питер Стриклендтің келіні Вильгельмина "Билла" Крессвеллге (1911–2005) үйленді. Олардың ұлдарының бірі – Доминик Харрод, BBC-дің экономика жаңалықтарын хабарлайтын тілшісі.
Harrod was born in London to businessman Henry Dawes Harrod and novelist Frances Forbes Robertson. He attended St Paul's School and then Westminster School. Harrod attended New College in Oxford on a history scholarship. After a brief period in the Artillery, in 1918 he gained a first in literae humaniores in 1921, and a first in modern history the following year. Afterwards he spent some time in 1922 at King's College, Cambridge. It was there that he met and befriended Keynes. After moving back to Oxford, he became a Student (i. e., Fellow) and Tutor in economics at Christ Church. He held the fellowship in modern history and economics until 1967. He remained in contact with Keynes until Keynes's death in 1946, and was later his biographer (1951). Harrod was additionally a Fellow at Nuffield College 1938 to 1947 and from 1954 to 1958. At Oxford Harrod was part of the Railway Club, which included: Henry Yorke, Roy Harrod, Henry Thynne, 6th Marquess of Bath, David Plunket Greene, Edward Henry Charles James Fox Strangways, 7th Earl of Ilchester, Brian Howard, Michael Parsons, 6th Earl of Rosse, John Sutro, Hugh Lygon, Harold Acton, Bryan Guinness, 2nd Baron Moyne, Patrick Balfour, 3rd Baron Kinross, Mark Ogilvie Grant, John Drury Lowe. During the Second World War, he was briefly in Winston Churchill's "S branch" – a statistical section within the Admiralty. At the 1945 General Election, he stood as Liberal candidate for Huddersfield and finished third of three candidates, with 16.2% of the vote. In 1966, Harrod, was the 2nd winner of the prestigious Bernhard Harms Preis. After retiring in 1967, he moved to Holt, Norfolk. Interviewed for the book Authors take Sides on Vietnam, Harrod declared himself a supporter of the American military campaign in Indochina. Assar Lindbeck, the former chairman of the Nobel Prize Committee, wrote that Harrod would have been awarded a Nobel Memorial Prize in Economic Sciences if he had lived longer. Harrod married Wilhelmine "Billa" Cresswell (1911–2005), step daughter of General Sir Peter Strickland, in 1938. One of their sons was Dominick Harrod, an economics correspondent for the BBC.
Джон Мейнард Кейнстің өмірі
Кеймбридждегі досы және әріптесі, экономист Джон Мейнард Кейнс 1946 жылы қайтыс болғаннан кейін, Харрод пен Остин Робинсон "Экономикалық журналға" арналған Кейнстің еске алу мақаласын жазды. Джеффри Кейнстің ынталандыруымен Харрод Кейнстің толыққанды өмірбаянын жазу жұмысын қолға алды. "Джон Мейнард Кейнстің өмірі" 1951 жылы жарияланды және кеңінен мойын соқты, сол кезде Кейнстің отбасы мен достарының көп бөлігі әлі тірі болған. Соғыстан кейінгі, атап айтқанда кейнсиандық экономиканың күшті ықпалы, содан кейін оған қарсы туындаған таластар, Блумсбери тобына деген мәдени қызығушылық және 1970-1980 жылдары Джон Мейнард Кейнстің жинақталған еңбектерінің отыз томдық жинағы жарық көргенінің нәтижесінде, Кейнстің өміріне қызығушылық артып, Роберт Скидельский мен Дональд Моггридж сияқты тағы да өмірбаяндар жазылды, сондай-ақ Дональд Марквеллдің Кейнс және халықаралық қатынастар тақырыбындағы терең зерттеулері жасалды. Бұл еңбектер Харродтың сипаттаған Кейнсін толықтырып, нақтылады, ал Скидельский әсіресе оның Кейнс туралы баяндамасын Харродтың агиографиялық сипаттамасы деп атады.
After the death of his Cambridge friend and colleague, the economist John Maynard Keynes, in 1946, Harrod and Austin Robinson wrote a lengthy obituary of Keynes for The Economic Journal. At the encouragement of Geoffrey Keynes, Harrod then undertook the task of writing a major biography of Keynes. The Life of John Maynard Keynes was published to widespread acclaim in 1951, at a time when most of Keynes's family and friends were still alive. With the post war influence of so called Keynesian economics and then challenges to it, cultural interest in the Bloomsbury Group, and the publication of thirty volumes of The Collected Writings of John Maynard Keynes in the 1970s and 1980s, high interest in Keynes's life led to further biographies, most prominently by Robert Skidelsky and Donald Moggridge, and to detailed studies such as by Donald Markwell on Keynes and international relations. These works have corrected and added details to the Keynes depicted by Harrod, and Skidelsky in particular has contrasted his account of Keynes with what he has depicted as Harrod's hagiography.
Құрметтер
Харрод 1959 жылғы Жаңа жылдық наградалар бойынша рыцарлық дәрежесіне ие болды.
Harrod was knighted in the 1959 New Year Honours.
Мұра
Харрод қағаздары Ұлыбритания кітапханасында сақталады. Осы қағаздарға Ұлыбритания кітапханасының каталогы арқылы қол жеткізуге болады.
The Harrod Papers are housed at the British Library. The papers can be accessed through the British Library catalogue.