Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1881 жылғы 28 қаңтарда Бірінші Боер соғысы кезінде Лаинг-Некте өткен маңызды шайқас – Лаинг-Нек шайқасы.
Major battle fought at Laing's Nek during the First Boer War on 28 January 1881
The Battle of Laing's Nek was a major battle fought at Laing's Nek during the First Boer War on 28 January 1881.
Өмірбаян
1880 жылы Трансваль боерлері тәуелсіздік жариялағаннан кейін, британдықтар аумақты қайтаруға тырысқанда бірнеше ауыр жеңіліске ұшырады. 1880 жылдың 20 желтоқсанында подполковник Филипп Роберт Анструтер және оның 94-ші полкінің бір бөлігі Лиденбургтен Преторияға қарай жорыққа шықты, ал полк оркестрі колоннаның басында "Маған сүйе бер, жаным анам" атты танымал әнді орындады. Бронкхорстспруйтте колоннаны боерлер тоқтатты және "қызыл әскерлерге" сыпайы түрде кері қайтуды талап етті. Анструтер де сыпайылықпен бас тартты, сол сәтте колоннаны айнала қоршаған боерлердің мылтықпен шабуылынан қирады. Колоннадағы 259 адамның ішінде 155 офицер мен сарбаз, сондай-ақ полкпен бірге жүрген әйелдер де зардап шекті. Көмек күтудің орнына, Оңтүстік-Шығыс Африкадағы британдық жоғарғы комиссары, генерал-майор сэр Джордж Померой Колли қолға бар әскерін жинап, Трансвальдағы британдық гарнизонды құтқаруға бара жатырмын деп алға асықты. Колли күштерін Наталдағы Ньюкасл қаласында шоғырландырып, боерлерге ультиматум жіберді және олардың оны қабылдамауынан кейін Трансваль шекарасына қарай жылды. Колоннаның алғашқы британдық лагері Лаингс-Некке шамамен 4 шақырымдай жетпей орналасқан, ол Дракенсберг тауларының етегіндегі тік беткей, Оңтүстік Африканың Наталь аймағындағы Ньюкасл мен Стендертон қалалары арасындағы жолды кесіп тұрды.
Following the Boer declaration of independence for the Transvaal in 1880 the British suffered a series of disastrous defeats in attempting to regain the territory. On 20 December 1880, Lieutenant Colonel Philip Robert Anstruther and elements of his regiment, the 94th, marched from Lydenburg to Pretoria, the regiment’s band leading the column playing the popular song "Kiss Me, Mother Darling". At Bronkhorstspruit the force was stopped by Boers who courteously required the "Red Soldiers" to turn back. Anstruther equally courteously refused at which point the column was devastated by rifle fire from the surrounding Boer ambush. Of the 259 in the column, 155 officers and men became casualties as did some of the women accompanying the regiment. Instead of waiting for the reinforcements, the British High Commissioner for South East Africa, Major General Sir George Pomeroy Colley, assembled what troops he could and rushed forward, claiming to be moving to relieve the British garrisons in the Transvaal. Colley gathered his force at Newcastle in Natal, dispatched an ultimatum to the Boers and, on its rejection, advanced towards the Transvaal border. The first British camp on the march lay some 4 miles short of Laing’s Nek, a ridge in the foothills of the Drakensberg Mountains that blocked the road between Newcastle and Standerton in Natal, South Africa.
Шайқас
Британдық Натальдік далалық күш, генерал Коллидің басшылығында, шамамен 1216 офицер мен сарбазды құрады, оның ішінде 58-ші полктің 5 ротасы, 60-шы атқыштар полкінің 3-ші батальонының 5 ротасы, шамамен 150 атты әскер, екі 7 фунттық зеңбірегі бар Корольдік теңіз флотының теңізшілері және Корольдік артиллерияның төрт 9 фунттық зеңбірегі бар бөлімі кірді. Бурлар, командир генерал Жубер басшылығында, аймақта шамамен 2000 адамға ие болды, олардың кем дегенде 400-і Лейнгс-Нек маңындағы биіктіктерді нығайтты. Олар генерал Коллидің әлсіз күштерін жеңуде қиындық көрген жоқ. 28 қаңтар күні таңертең Колли өткел арқылы жол ашуға тырысты. Шабуыл сағат 9:30 шамасында басталды, британдық әскери-теңіз бригадасының төрт 9 фунттық және екі 7 фунттық зеңбірегі Бурлардың Таблик төбесіндегі орналасқан жерлерін ауыр оққа тосты. Он минуттан кейін 58-ші полк құрамындағы британдық негізгі күш алға жылжыды, бұзылған жер арқылы шыңға қарай жылжуда қиындықтарға тап болды. Одан әрі сол жақта, атты эскадрилья жақын маңдағы Браунлоудың төбесіндегі Бурлардың орналасқан жерлеріне шабуыл жасады. Бірақ шыңға жеткенде, британдық атты әскер кері беткейде орналасқан Бурлардың қатарынан оққа түсті, көптеген жарақаттар алды, олардың кері шегінуіне себеп болды. 10:30-ға қарай, олардың қанаттарына төнген қауіп сейілген соң, Бурлар Таблик төбесіне әлі де жол ашудағы 58-ші полкке шабуыл жасауға көшті. 11:00-де, шыңның басына жеткенде, британдықтар жақын жердегі окоптарда жасырынып отырған Бурлардың оқтарына түсті және одан да көп жарақат алды, соның ішінде екі бас офицер, майор Хингистон мен полковник Дин қаза тапты, полк туын алып жүрген лейтенант Алан Ричард Хилл мен патша туын алып жүрген Бейли қаза тапты. Бейли жан сақтап жарақаттанды, ал Хилл Виктория кресімен марапатталды, ол жарақат алғандарды төбеден түсірді. Хилл екі туды сержант Будстокқа қауіпсіз сақтау үшін тапсырды; 19-ғасырдың соңындағы шайқастың қатал шындығына қажетті келісім. 58-ші полк туын алып жүрген төрт офицер бірінен соң бірі атып түсірілді. Атты әскердің шабуылы кезінде 1-ші Корольдік драгун гвардиясының сарбазы Джон Дуган өзінің қызметшісі майор Уильям Веси Браунлоудың аты атылып, Бурлардың арасында қауіпте қалғанын көрді. Дуган, өзі де ауыр жарақат алған болса да, аттан түсіп, офицерге атын беруге мәжбүр етті, осы кезде тағы бір жарақат алды. Ол да Виктория кресімен марапатталды.
The British Natal Field Force, commanded by General Colley, numbered around 1,216 officers and men, including 5 companies of the 58th Regiment, 5 companies of the 3rd Battalion, the 60th Rifles, about 150 cavalrymen of the Mounted Squadron, a party of Royal Navy sailors with two 7 pound guns, and finally a unit of men from the Royal Artillery with four 9 pound guns. The Boers, under the command of Commandant General Joubert had about 2,000 men in the area, with at least 400 fortifying the heights around Laing's Nek. They had little difficulty in repulsing General Colley's inadequate force. On the morning of 28 January, Colley tried to force a way through the pass. The battle began at around about half past nine with a heavy bombardment with the four 9 pounder guns and two 7 pound guns of the British Naval Brigade pounding the Boer positions on Table Hill. Ten minutes later, the main British force, made up of the 58th Regiment, went forward and had difficulty advancing over the broken ground towards the summit. Further down the line, the Mounted Squadron made a charge against the Boer positions on nearby Brownlow's Kop. But, on reaching the summit, the British cavalry were fired upon by a line of entrenched Boers on the reverse slope, suffering many casualties, forcing them to withdraw. By 10:30, with their threat to their flank removed, the Boers moved to attack the 58th Regiment still advancing on Table Hill where at 11:00, at reaching the top of the summit, the British were fired upon by concealed Boers in trenches just away and suffered even more casualties, including both commanding officers, Major Hingeston and Colonel Deane being killed. carrying the Regimental Colour and Lieutenant Alan Richard Hill carrying the Queen's Colour. Baillie was mortally wounded while Hill won the Victoria Cross bringing casualties down from the hillside. Hill passed the two colours to Sergeant Budstock for safe keeping; a necessary concession to the realities of late 19th century combat. Four officers in succession were shot down carrying the colours of the 58th. During the charge of the mounted men, John Doogan, a private in the 1st King's Dragoon Guards, saw Major William Vesey Brownlow, an officer to whom he was servant, dismounted and in danger among the Boers because his horse had been shot. Private Doogan rode up, although he was himself severely wounded, dismounted and pressed the officer to take his horse, receiving another wound while doing so. He, too, was awarded the Victoria Cross.