Кіріспе

Әлеуметтік тәртіпсіздіктер Тринидад пен Тобагоның дамуына 19 ғасырдың ортасынан бері әсер етіп келеді. Британдық отаршылдық үкіметінің карнавалды тойлауға тыйым салу әрекеттері 1881 және 1884 жылдары Канбулай көтерілісіне (толқынына) себеп болды. Үнді халқының Хосай мерекесін бақылауға алуға жасалған тырыстықтар 1884 жылы Хосай көтерілісіне (толқынына) әкелді. 20 ғасырдың басында Су көтерілісі Үкімет үйінің (Қызыл үйдің) наразылық білдірген халық тарапынан қиратылуымен аяқталды. Жаман жұмыс жағдайлары мен лайықты еңбекақының болмауына жауап ретінде 1937 жылғы Еңбек көтерілісі Тринидадты дүрліктірді және кәсіби одақтар қозғалысының құрылуына әкелді. 1965 жылы еңбек мәселелері қайтадан тәртіпсіздіктерге ұласты. 1960 жылдардың соңындағы "Қара күш" қозғалысының күшеюі 1970 жылғы "Қара күш" революциясында аяқталды, ол премьер-министр Эрик Уильямстың үкіметіне қауіп төндірді. 1975 жылы мұнай және қант қызметкерлерін біріктіретін ірі кәсіби одақтар Сан-Фернандо қаласында шеру ұйымдастырды, бірақ олар полицияның қатыгездігімен күшті қарсылыққа тап болды. Бұл оқиға "Қанды сейсенбі" деп танылды. 1970 жылдардағы одан әрі тәртіпсіздіктер ұзақ мерзімді әсер етпеді. Мұнай бағасының төмендеуінен кейінгі экономикалық дағдарыс 30 жыл бойы билікте болған Халықтық ұлттық қозғалыстың биліктен кетуіне әкелді. Жаңа Ұлттық қайта құру альянсы үкіметі енгізген үнемдеу шаралары еңбек және әлеуметтік топтардың наразылықтарын тудырды. Осы топтардың бірі – исламист "Жамаат әл-Муслимин" 1990 жылдың шілде айында мемлекеттік төңкеріс жасауға тырысты.