1855 ж. Чикагода неміс иммигранттарына қарсы болған «Лагер сыра көтерілісі». Себебі – қосымша салықтар мен сенбі күнгі ішімдік сатуға тыйым салынды. Тарихы мен себептері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Лагерлік сыра көтерілісі 1855 жылғы 21 сәуірде Чикаго, Иллинойс штатында болды және қаладағы алғашқы маңызды азаматтық тәртіпсіздік еді. Қала әкімі Леви Бун, нативист саясаткер, мейрамханаларды жексенбі күні жабуды талап ететін ескі жергілікті ережені қайта қолданысқа енгізіп, қалалық кеңеске алкоголь лицензиясының құнын жылына 50 доллардан 300 долларға дейін көтеруге, оны тоқсан сайын жаңаруға ұсыныс жасады. Бұл қадам, әсіресе неміс иммигранттарына бағытталған деп есептелді, бұл топтың ішінде ынтымақтастық сезімін күшейтті. Иммигранттарды күтіп тұрған жұмыс орындары көбінесе аз төленетін еңбекақыға негіделген болып келсе де, мүмкіндіктер олардың туған жеріне қарағанда көбінесе жақсырақ болатын. Иммигранттар өздерінің жеке аудандарына қоныстанды, неміс иммигранттары негізінен Солтүстік жағында, Чикаго өзенінен қала әкімдігі мен қаланың ескі протестанттық бөлігінен қарама-қарсы жақта шоғырланды. Неміс қоныс аударушылары аптасына алты күн жұмыс істеп, жексенбі күнін әлеуметтенуге арнады; көптеген әлеуметтік кездесулер Чикагоның Солтүстік жағындағы шағын мейрамханаларда өтті. Сонымен қатар, олардың арасындағы 1848 жылғы еуропалық төңкерістер кезінде демонстрацияларды саяси құрал ретінде қолданған «Қырқыз сегіздіктер» де болды. Елдің көп бөлігіндегідей, католиктердің ықпалына деген нативистік сенімсіздік «Ештеңе білмейтін» қозғалысының пайда болуына әкелді. 1854 жылғы сайлауда Сабырлылық партиясының үміткері Амос Труп Исаак Лоуренс Милликенге шамамен 20% айырмашылықпен жеңілді. Бірақ сайлауда жеңіске жеткеннен кейін Милликен өзін де сабырлылықты жақтаушы деп жариялады. Келесі жылы Милликен «Америкалық партия» үміткері Леви Бунға жеңілді. Леви Бун «Ештеңе білмейтін» партиясының иммигранттарға және католиктерге қарсы платформасымен сайлауға түсті, бұл оған жеңіске жеткізе алатын жеткілікті қолдауды қамтамасыз етті. «Ештеңе білмейтін» партиясы ұлтшылдық сезімдердің күшеюінен пайдаланды, бұл сезімдер 1840 және 1850 жылдары елде кеңінен тарады. Өзінің инаугурациялық сөзінде қала әкімі Бун: «Біздің арамыздағы күшті саяси-діни ұйымның бар екенін мойндамауға болмайды, оның барлық мүшелері қарыздар, ал оның басшылары шетелдік деспоттың рухани және дүниелік билігіне адалдық серт берген», - деді. Шетелдіктерден қорқуымен байланысты, баптист және сабырлылықты жақтаушы Бун сенбі күні ішу орындарының ашық болуының демалыс күнін бұзуға алып келетініне сенді. Алайда, иммигранттар үшін сабырлылық қозғалысы элитаның жұмысшы табын одан әрі бақылауға алу үшін пайдаланатын құралы ретінде көрінді. Бунның әрекеттері Иллинойс штатының алкоголь сатуға тыйым салатын «Мэн заңының» референдум арқылы қабылдануына байланысты болғанымен, референдум 1855 жылғы маусымда штат бойынша дауыс беру нәтижесінде 54% - 46% есебімен сәтсіз аяқталды. Келесі жылы Бун қызметтен алынғаннан кейін тыйым алынып тасталды. 1853 жылға дейін Чикагода «азаматтық қызметкерлердің шағын тобы ғана» болды. Кук округінің шерифі кеңсесі қаланың полициялық тәртібін сақтауға жауапты болды, ал оның констебль жүйесі «колониялық және ағылшын жүйелеріне негізделген». Өздеріне ерекшеліктері болмағандықтан, сайланған қалалық констебльдер мен түнгі күзетшілер қаланың қауіпсіздігіне үлес қосты. Жаңадан құрылған Чикаго полиция департаментінің барлық сексен адамы туған жерінен келгендер еді.
The Lager Beer Riot occurred on April 21, 1855 in Chicago, Illinois, and was the first major civil disturbance in the city. Mayor Levi Boone, a Nativist politician, renewed enforcement of an old local ordinance mandating that taverns be closed on Sundays and led the city council to raise the cost of a liquor license from $50 per year to $300 per year, renewable quarterly. The move was seen as targeting German immigrants in particular and so caused a greater sense of community within the group. Although the jobs that awaited the immigrant were often poor paying wage based positions, opportunities were often more promising than that of their home country. The immigrants settled in their own neighborhoods, German immigrants congregating mainly on the North Side, across the Chicago River from City Hall and the older Protestant part of the city. The German settlers worked a six day week, leaving Sunday as their primary day to socialize; much socialization took place in the small taverns that dotted the North Side of Chicago. Additionally, the Forty Eighters among them had previously used demonstrations as a political tool during the European revolutions of 1848. As in much of the rest of the country, nativist distrust of Catholic influence produced a backlash in the form of the "Know Nothing" movement. In the election of 1854, the Temperance Party candidate, Amos Throop, lost by a margin of nearly 20% to Isaac Lawrence Milliken. Nevertheless, after winning the election, Milliken declared himself in favor of temperance as well. Milliken lost the following year to Levi Boone, the American Party candidate. Levi Boone ran on an anti immigrant and anti Catholic platform of the Know Nothing Party, which garnered him enough support to win the election. The Know Nothing Party nationally had been feeding off the swell of nationalist sentiments brewing in the nation in the 1840s and 1850s. In his inauguration speech, Mayor Boone stated, "I cannot be blind to the existence in our midst of a powerful politico religious organization, all its members owing, and its chief officers bound under an oath of allegiance to the temporal, as well as the spiritual supremacy of a foreign despot." Associated with his fear of foreigners, Boone, a Baptist and temperance advocate, believed that the Sabbath was profaned by having drinking establishments open on Sunday. However, the temperance movement was seen in the eyes of immigrants as a means of control used by the elites to further control the working class. Although Boone's actions were in anticipation of Illinois enacting a Maine law by referendum that would prohibit the sale of alcohol for recreational purposes, the referendum failed in June 1855, by a statewide vote of 54% to 46%. The following year, after Boone was turned out of office, the prohibition was repealed. Before 1853, Chicago had only "a small force of armed municipal officers." The Cook County sheriff's office was largely responsible for policing the city, whose constable system "was modeled on the colonial and English systems." Lacking any distinction of their own, elected town constables and night watchmen contributed to the protection of the city. All eighty men who comprised the newly formed Chicago Police department were native born.
Оқиғалар
Чикагодағы алкогольдік ережелерді қайта күшінде енгізуге қарамастан, таверна иелері жексенбі күндері сыра сатуын жалғастырды. Соның салдарынан 200-ден астам неміс азаматы лицензия және жексенбілік ережелерді бұзғандықтан тұтқындалды. Көптеген тұтқындаулар 21 сәуірде сот ісін қарауға жол ашты. Салон иелері «қорғану және қарсылық көрсету үшін бірігуге шешім қабылдады, сондай-ақ барлық қорғау үшін ортақ қорға және кеңесшіге үлес қосты». Робин Эйнхорн мұндай шараны жоспарлау «де-факто тәртіпсіздікті жоспарлау» екенін айтады. Кук округінің соты жанында наразылық білдірушілер полициямен қақтығысты. Ашулы иммигранттар толқыны қала орталығына шабуыл жасады. «Солтүстіктен, сыбызғы мен барабанмен келген шерушілер Чикаго өзеніне, Кларк көшесіне жақындағанда», қала әкімі өзеннен өтуді тоқтату үшін айналма көпірлерді ашуға бұйрық берді. Бұл кейбіреулерді көпірлерде қалып қойды, содан кейін полиция Чикаго өзені үстіндегі Кларк көшесіндегі көпірде тұтқындалған наразыларға оқ атты. Джордж В. Хант есімді полицейді Питер Мартин есімді тәртіпсіздік жасаған адам қолынан жаралады. Мартин полиция тарапынан қаза тапты, ал Ханттың қолы ампутацияланды. Қала бойынша наразылық білдірушілердің көп саны қаза тапты деген қауесет тарады. Бұған ешқандай дәлел жоқ, бірақ алаңда орналасқан, оқ-дәріге толы зеңбіректер осы қауесеттерге ықпал етті. Лагер сырасы төңкерісі неміс иммигранттарының өздерінің қауымдастығының көшбасшылары деп есептеген неміс салон иелерін қорғау үшін қандай тәуекелге баруға дайын екенін көрсетті. Қала әкімінің тәртіп сақтау саясаты тәртіпке қызығушылығы бар неміс меншік иелерін, жұмысшы табының неміс иммигранттарымен біріктірді, олар әкімнің табиғи одақтасы болуы мүмкін еді. Көтерілістің экономикалық салдарынан өзге, неміс иммигранттарының жаңадан қабылданған ережеге наразылық білдіруіне әлеуметтік-мәдени себептер де болды. Митрани былай деді: «Неміс және ирланд иммигранттары үшін жексенбі күні сыра ішу – демалыс күнін өткізудің тәртіпті және әдеттегі тәсілі еді. Бірақ тереңірек деңгейде, ішуге қатысты бұл қақтығыс жаңа жалдамалы жұмысшы табының уақытын қалай өткізетіні туралы күрестің бастапқы шабуылы болды». Сыра төңкерісінің негізгі себебі – иммигрант жұмысшы табын бақылауға талпыну. Ішу, әсіресе жексенбі күндері, қабылдауға болмайтын нәрсе саналды. Жексенбі күндері таверналарды жабу және алкогольге арналған лицензиялардың құнын арттыру – қабылданған мінез-құлықты сақтаудың бір жолы болды. Жаңа саясат иммигранттарды бақылауға бағытталған болса, төңкерістің оқиғалары жаңа тәртіпке шақыруға айналды. Төңкерістен кейін бір апта ішінде комиссия құрылып, қала әкімшілігімен бірлесіп, Чикаго полиция департаментін қайта ұйымдастыруға әкелген бірқатар реформалар жүргізілді. Мұндай ауыр оқиғаның ұзақ мерзімді салдары Чикагоға ондаған жылдар бойы әсер етті. Тәртіпті жақтаушылар мен ойын-сауық көңілін көтеретіндер арасындағы шиеленіс күшейе берді. Сэм Митранидің сөзіне сәйкес, «тұтқындалғандардың көп бөлігі жұмысшы табымен айналысқан, ал [Чикагодағы] жұмысшы табына қатысы жоқ немесе байланысы болмаған тұтқындалғандардың арасында төрт пастор, сегіз дәрігер және төрт адвокат болды».
Despite the renewed enforcement of Chicago's liquor ordinance, tavern owners continued to sell beer on Sundays. That resulted in over 200 Germans being arrested in violation of both the license and the Sunday ordinances. The numerous arrests lead to the scheduling of a test case for the 21st of April. Saloon keepers "decided to unite for defense and resistance, [and] contributed toward a common fund and counsel to represent all." Robin Einhorn argues that the scheduling of such an event, "in effect, scheduled the riot." Protesters clashed with police near the Cook County Court House. Waves of angry immigrants stormed the downtown area. "As the marchers, coming from the north with fife and drum, approached the Chicago River at Clark Street," the mayor ordered the swing bridges opened to stop further waves of protestors from crossing the river. This left some trapped on the bridges, police then fired shots at protesters stuck on the Clark Street Bridge over the Chicago River. A policeman named George W. Hunt was shot in the arm by a rioter named Peter Martin. Martin was then killed by police, and Hunt's arm had to be amputated. Rumors flew throughout the city that more protesters were killed. There is no evidence to support that, but loaded cannons set on the public square contributed to those rumors. The Lager Beer Riot illustrated the risk German immigrants were willing to bear to protect German saloon owners who they perceived as leaders of their community. The mayor's temperance policy thus united German property owners, who could have been a natural ally of the mayor because of their strong interest in order, with working class German immigrants. In addition to the economic implications of the riot, there were compelling socio cultural reasons for German immigrants to protest the newly instated ordinance. Mitrani posits that, "To the German and Irish immigrants, drinking beer on Sundays was an orderly and habitual way to spend their one day off Yet on a deeper level, this clash over drinking marked the opening salvo in a struggle over how the new class of wage workers would spend their time." The riot over beer represents a larger issue of a nativist approach to control the immigrant working class. Drinking, particularly on Sundays, was considered unacceptable. Closing taverns on Sundays and raising the cost of liquor licenses was a way to enforce what was considered acceptable behavior. While the new policies were an attempt to control the immigrant class, the events of the riot proved to be a call for a new type of order. Within a week of the riot, a committee was formed and worked with the city government to pass a series of reforms that ultimately resulted in the reorganization of the Chicago Police Department. The lasting effects of such a traumatic event would influence Chicago for decades to come. Tensions continued to increase between those who advocated temperance and those who enjoyed the pastime. According to Sam Mitrani, "the bulk of those arrested [had] working class occupations [and] the only arrestees who were not part of or tied to [Chicago's] growing working class were four ministers, eight doctors, and four lawyers."