Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарль Ренар (1847–1905) Вогез департаментінің Дамблен қаласында туған француз әскери инженеры.
Charles Renard (1847–1905) born in Damblain, Vosges, was a French military engineer.
Әуе кемелері
1870-1871 жылдардағы Франко-Пруссия соғысынан кейін ол француз армиясының аэронавтикалық бөлімінде дирижабльдерді жобалау жұмысын бастады. Артур Крэбс және оның інісі Полмен бірге 1884 жылы "La France" дирижаблін құрастырды, ол 1884 жылдың 9 тамызында Шале-Мёдон қаласында 23 минуттық айналма ұшып, алғашқы рейсін жасады. Бұл ұшу машинасының ұшып, содан кейін ұшып қалған жеріне оралған алғашқы жағдайы болды. Кейіннен ол Париждегі Әлемдік көрмеде (1889) көрсетілді.
After the Franco Prussian War of 1870 1871 he started work on the design of airships at the French army aeronautical department. Together with Arthur C. Krebs and his brother Paul, in 1884 he constructed La France, which made its maiden flight on 9 August 1884 at Chalais Meudon, making a 23 minute circular flight. This was the first time that a flying machine made a flight which returned to the place of take off. It was later exhibited at the Paris Exposition Universelle (1889).
Артықшылық берілген нөмірлер
Ол сондай-ақ қазір кеңінен қолданылатын, Ренард сандары деп аталатын басым сандар жүйесін ұсынды, кейіннен оның құрметіне аталды және халықаралық стандарт ISO 3 ретінде бекітілді. Бұл француз әскеріне қоймадағы түрлі шарарқандардың санын 425-тен 17-ге дейін азайтуға көмектесті.
He also proposed a now widely used system of preferred numbers known as Renard numbers that was later named after him and became international standard ISO 3. It helped the French army to reduce the number of different balloon ropes kept on inventory from 425 to 17.
Жол пойызы
Полковник Ренард Ренард жол пойызын ойлап тапты, оны алғаш рет Darracq компаниясы әзірледі және 1903 жылы көрсетті, кейіннен Англияда Daimler компаниясы оны жетілдірді. Қуатты өндіретін алдыңғы мотор блогы, үздіксіз вал арқылы, вагондар арасындағы универсалды буындармен әр вагонның жетекші дөңгелектеріне қуатты жеткізеді. Әр вагон алты дөңгелекті, олардың ортаңғы жұбы темірмен жабылады, ал жолдан келетін соққыны қалған дөңгелектердегі пружиналар мен резеңке дөңгелектер сіңіріп алады. Әр көлік алдыңғы көлігі арқылы бірнеше таяқшалар мен байланыстар жүйесімен басқарылады, ал Renard пойызы бұрылысқа келгенде, әр көлік алдыңғы көлігінің ізімен дәлме-дәл жүреді. Олар 16,1 литрлік Daimler қозғалтқышымен жабдықталған, ал соңғы вагон әрқашан бұрышты кесіп өтеді.
Colonel Renard invented the Renard Road Train first developed by Darracq and displayed by them in 1903 later developed in England by Daimler. The leading motor unit having generated the power transmits it by a continuous shaft united between the carriages by a universal joint to the driving wheels of each carriage. These, each carriage being six wheeled, are the central pair and are shod with iron, the resulting road shock being taken by the springs and rubber tyres on the other wheels. Each vehicle is steered by its predecessor through a series of rods and linkages and when a Renard train rounds a corner each vehicle follows precisely in the track of its predecessor. They were powered by a 16.1 litre Daimler engine and the last carriage always cut the corner
Академия
Француз үкіметінің оның тәжірибелерін қаржыландырудан бас тартуы және Француз ғылым академиясының құрамына қабылдануына үміткерлігі қабылданбауы оны күйзеліске түсірді, сол себепті ол 1905 жылғы сәуірде өз-өзіне қол жұмсады. Академия оның еңбектерін 1902 жылғы Плюмей сыйлығымен және 1907 жылғы Понселе сыйлығымен (өлімінен кейін) марапаттады.
Depressed by the French government's refusal to fund his experiments and the rejection of his candidacy for membership of the French Académie des Sciences he committed suicide in April 1905. The Académie recognized his achievements by the award of the Prix Plumey for 1902 and the posthumous award of the Prix Poncelet for 1907.