Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Архитектуралық стиль
Architectural style
Кейп-Код үйі – төмен, кең, бір немесе екі қабатты ағаш каркасты құрылыс, орташа тіктеп орнатылған қос еңбекті шатыры, үлкен орталық мұржасы және өте аз әшекейлемесі бар. 17 ғасырда Жаңа Англияда пайда болған бұл қарапайым симметриялық дизайн Кейп-Кодтың қатал ауа-райына төзу үшін жергілікті материалдардан салынған. Оның алдыңғы жағында көп бөлінген терезелермен екі жақта орналасқан орталық есігі болады. Бірінші қабаттың үстіндегі кеңістік көбінесе жабылмаған шатыр ретінде қалдырылады, оның қос қабырғасында терезелер болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін. Бұл үй түрі 1930-1950 жылдары, әсіресе отаршылдық стильдегі безендірулермен, үлкен танымалдылыққа ие болып, қазіргі заманғы қажеттіліктерге бейімделді. Ол Жаңа Англиядағы үй салудың ерекшелігі болып табылады.
A Cape Cod house is a low, broad, single or double story frame building with a moderately steep pitched gabled roof, a large central chimney, and very little ornamentation. Originating in New England in the 17th century, the simple symmetrical design was constructed of local materials to withstand the stormy weather of Cape Cod. It features a central front door flanked by multipaned windows. The space above the first floor was often left as unfinished attic space, with or without windows on the gable ends. The building type enjoyed a boom in popularity and adaptation to modern needs in the 1930s–1950s, particularly with Colonial Revival embellishments. It remains a feature of New England homebuilding.
Тарих
Кейп-Кодтың коттедждік үйі (бұл стиль емес, форма немесе тип, бірақ оны стиль деп жиі қате атайды) Англияның ағаштан салынған графстволарында пайда болды және Америкаға пуритан ағаш шеберлері әкелді. Жаңа Англияның қатал климаты алғашқы қоныс салушылардың тапқырлығын сынады, үйді төмендетіп, жоспарын шаршы тәрізді еткенде, олар ағылшын залы мен қонақ бөлмесін, қазір Кейп-Код коттеджі деп аталатын үйді көшірді. Бұл типті үйлер бір немесе бір жарым қабатты, ағаш жақтаулары бар, сырты тақтайшамен немесе шұғамен жабылған болып дамыды. Жергілікті материалдарды пайдалану – кедр шатыр мен қаптама үшін, емен мен қарағайдан қаңқа мен еден үшін – қоныс аударушылар Жаңа Англияның суық қыс климатына бейімделген үйлер салды. Қаңтар және ақпан айларында температура бірнеше градусқа дейін төмендеп, қар жинақталуы бірнеше футқа жетеді. Суыққа қарсы күресу үшін олар үлкен орталық мұржалар салып, жылуды сақтау үшін төбесі төмен бөлмелер жасады. Жаңа Англия үйлерінің тік шатыры қардың салмағын азайтты. Соңында, колонистер терезелерге жақтаулар орнатып, қатты желден қорғалды. Йель университетінің 1795-1817 жылдар аралығындағы президенті, пастор Тимоти Дуайт IV (1752–1817) 1800 жылы Кейпке сапардан кейін «Кейп-Код үйі» терминін қолданды. Оның байқаулары 1821–1822 жылдардағы «Жаңа Англия мен Нью-Йоркегі саяхаттар» еңбегінде жарияланды. Бұл тип 1930–1950 жылдары танымал болған, сәл әрі күрделі Колониалды жаңғыру нұсқасында кеңінен танымал болды, бірақ дәстүрлі әшекейсіз Кейп-Код үйлері Жаңа Англияда жиі кездеседі.
The Cape Cod cottage–type house (it is a form or type, not a style, though commonly mistakenly referred to as a style) originated in the wood building counties of England and was brought to America by Puritan carpenters. The harsh climate of New England tested the pioneers' ingenuity, and by lowering the house and pulling its plan into more of a square footprint, they transported the English hall and parlor house, now called the Cape Cod cottage. The type has survived and emerged as a one to one and a half story house with wooden shutters and a clapboard or shingle exterior. Using local materials—cedar for roofing and siding shingles, oak and pine for framing and flooring—settlers built houses locally adapted to New England's extreme winter climate. Temperatures in January and February can drop to , with snow accumulations often reaching several feet. To fight the chill, they built massive central chimneys and low ceilinged rooms to conserve heat. The steep roof characteristic of New England homes minimized snow load. Finally, colonists installed shutters on the windows to hold back heavy winds. The Reverend Timothy Dwight IV (1752–1817), president of Yale University from 1795 to 1817, coined the term "Cape Cod house" after a visit to the Cape in 1800. His observations were published posthumously in Travels in New England and New York (1821–1822). The type was popularized more broadly in a slightly more elaborate Colonial Revival variant popularized in the 1930s–1950s, though traditional unornamented Capes remain common in New England.
Колониялық және федералды мыстар (17 ғасыр 19 ғасырдың басында)
Колониялық дәуірдегі Кейп үйлері АҚШ-тың солтүстік-шығысында және Атлантикалық Канадада ең көп кездесетін. Олар ағаштан салынған және кең тақтайшамен немесе шұғылалы жапқышпен жабылған, көбінесе боялмаған, уақыт өте келе сұр түске енген. Көптеген үйлер шағын болған, әдетте, кішкентай өлшемде. Қақпақтардың екі жағына әртүрлі өлшемдегі терезелер орнатылатын, ең көп таралғаны тоғыз және алты бөліктен тұратын терезелер. Бұл тип үйлердің сыртқы түрі симметриялы, алдыңғы есігі үйдің ортасында орналасқан, ал үлкен орталық мұржасы көбінесе екі жаққа қарап орналасқан ошақтарды сыйдыратын. Бас жатын бөлмесі бірінші қабатта, ал екінші қабатта көбінесе аяқталмаған шатыр бөлмесі болған. Әдеттегі ерте үйлерде шатыр терезелері болмаған және сыртқы әшекейлеуі де аз болған.
Colonial era Capes were most prevalent in the Northeastern United States and Atlantic Canada. They were made of wood and covered in wide clapboard or shingles, often unpainted, which weathered grey over time. Most houses were small, usually in size. Often windows of different sizes were worked into the gable ends, with those of nine and six panes the most common. The type has a symmetrical appearance, with the front door in the center of the house and a large central chimney that could often accommodate back to back fireplaces. The main bedroom was on the first floor, with an often unfinished loft on the second. A typical early house had no dormers and little or no exterior ornamentation.
Қалыптастыру және орналасу
Ертедегі Кейптердің басым көпшілігі ағаш қаңқалы, төрт тіреуішпен құралған үш бөлімнен тұратын. Кейптердің кейбір соңғы үлгілері тіреуішті қаңқаны пайдаланса, тақтайша қаңқа да қолданылды. Кейп-Кодтың алғашқы үйлері төрт санатқа бөлінеді: ширек, жарты, үш ширек және толық Кейп. Сирек кездесетін ширек Кейп – бұл әдетте кең "сыртқы" бөлімге айналатын бір бөлім. Онда бір есік және бір терезе бар, бірақ тереңдігі толық. Жарты Кейп екі бөлімнен тұрады, үйдің бір жағында есік және есіктің бір жағында екі терезе; үш ширек Кейпте бір жағында екі терезе және екінші жағында бір терезе бар есік болады, ал толық Кейп үйдің ортасындағы алдыңғы есіктен және әр жағында екі терезеден тұрады. Басқаша айтқанда, Кейп-Кодтың алғашқы үйлерінің үш санаты көлемі жағынан шамалы ғана ерекшеленеді. Алдыңғы есіктен кіргенде, орталық баспалдақ кішкентай жоғарғы қабатқа шығарады, онда екі балалар бөлмесі орналасқан. Кейбіреулер басқаша атау жүйесін қолданып, толық өлшемді үлгіні "қос Кейп" деп атайды, бірақ бұл көбінесе кеңейтілген дуплекс құрылыстары үшін қолданылады. "Жоғары тіреуіш", сондай-ақ "тізелік қабырға" деп те аталатын Кейптер бастапқыда сирек кездесетін еді, бірақ 19 ғасырда көбірек таралды, Орта Батыста Кейптен туындаған жергілікті сәулеттің ерекшелігіне айналды. Тіреуіштер бірінші қабаттан тік бойымен өтеді, екінші қабаттағы пайдалы кеңістікті арттырады және құрылымдық беріктіктің есебінен қосылыстарды жеңілдетеді. Тізелік қабырға көбінесе кішкентай, төмен терезелермен жабдылған.
The overwhelming majority of early Capes were timber framed, with three bays formed by four bents. A few late examples of early Capes used stud framing, and plank framing was also used. The first Cape Cod houses fall into four categories: the quarter, half, three quarter, and full Cape. The comparatively rare quarter Cape is a single bay, usually a wider "outside" bay that becomes rooms. It has a single door and a single window on the front but is full depth. The half Cape is two bays, with a door to one side of the house and two windows on one side of the door; the three quarter Cape has a door with two windows on one side and a single window on the other; while the full Cape consists of a front door in the center of the home, flanked on each side by two windows. Otherwise, the three categories of early Cape Cod houses were nearly identical in layout. Inside the front door, a central staircase led to the small upper level, which consisted of two children's bedrooms. Some use a different naming system and call the full size version a "double Cape", but this is used more often for an extended duplex structure. "High post", also known as "knee wall", Capes were originally an uncommon variant but became more common into the 19th century, emerging as a feature of Cape derived vernacular architecture in the Midwest. The posts extend vertically past the first floor, increasing usable space on the second floor and simplifying joinery, at a cost of structural rigidity. The knee wall was often fenestrated with small, low windows.
Бейімделулер
Жылдар бойы үй иелері толық "мыс" (Cape) үйдің көлемін екі есеге арттырып, артқы жағына қосымша бөлмелер салды. Олар заманауи ыңғайлылықтарды – жеке өмірге қатысты талаптарды және технологиялық жаңалықтарды қамтиды, оның ішінде жуынатын бөлмелер, ас үйлер және гараждар салды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайда болған шағын қалаларда осындай өзгерістер көбейді, ал Нью-Йорктегі Левитаун сияқты жоспарланған қалашықтар "Кейп-Код" стиліндегі үйлерді, әсіресе соғыстан оралған әскерлерге ұсынды.
Over the years, owners doubled the full Cape and added wings onto the rear by including modern amenities that addressed demands for increased privacy and technology, including bathrooms, kitchens, and garages. Adaptations proliferated throughout suburbs that emerged after World War II, and planned communities like Levittown, New York, offered Cape Cod–style tract housing, particularly to returning soldiers.