Америкалық мистик және философ Ричард Роуз

Кіріспе

Американдық мистик

Ричард Стивен Роуз (14 наурыз 1917 жыл - 6 шілде 2005 жыл) – американдық мистик, эзотерикалық философ, автор, ақын және паранормальды құбылыстарды зерттеуші. Ол 1970-1980 жылдары көптеген кітаптар жариялады және елдің әртүрлі университеттерінде мен басқа да орындарда жиі сөз сөйледі. Роуз жеке сенімдер мен өмір салтын зерттейтін, өзі "жалғандықтан шегіну" деп атаған жүйені жасады. Бұл жүйеде әрбір адам жеке-жеке жағдайлар бойынша жалған деп таныған нәрсені жоққа шығарады. Ол рухани "Соңғы шындық" бар екеніне сенді және оны жеткілікті күш-жігер жұмсаса, өзіңіз табуға болады, сондай-ақ оған ұқсас күмәнді көзқарасты ұсынды. Ол адам психологиясын, адамның нашар тұстарын және оның мүмкіндіктерін зерттеді, содан кейін психология, психиатрия, дін, академиялық орта, заң жүйесі және Жаңа дәуір қозғалысына қарсы пікірлер білдірді. Оның сын-ескертпелері топтық ойлау, догматизм, қаржылық мүдделер, эмоционалдық шақырулар және күмәнді авторитеттерге сену сияқты мәселелерді қамтыды.

Өмірбаян

Ричард Стивен Роуз АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатының Бенвуд қаласында дүниеге келді. 12 жасында Пенсильвания штатының Батлер қаласындағы католик семинариясына түсті. Кейін ол Құдаймен тікелей байланысы бар деп сенген монахтар мен қарындастармен бірге өмір сүру мүмкіндігіне қуанғанын айтты, бірақ олардың өзінің үйреткендерін сөзсіз сеніммен қабылдауға талап етуі оны көңіліне тиді. 17 жасында семинарияны тастап, Құдайды іздеуін жалғастырды, ал колледжде шындықтың мәнін анықтау үшін ғылымды зерттеуге бет бұрды. Бірақ ол мұнда да көңіліне тиді, ғылым арқылы Құдайды немесе шындықты табуға үмітін жоғалтты. Колледжді бітірген соң, АҚШ бойынша түрлі жұмыстар істеді, мысалы, Альянс, Огайодағы Babcock & Wilcox компаниясының алғашқы атомдық суасты қайығында; Денвердегі Ұлттық еврей медициналық және зерттеу орталығында стрептомицинмен жұмыс істеді; және Балтимордағы Martin Aircraft үшін металлургиялық сынақтар жүргізді. Балтиморда тұрғанда, оның ағасы Джеймс неміс суасты қайығының торпедолық шабуылынан қаза тапты. Бұл Роуз үшін үлкен соққы болды, ол ағасының өзімшілдіксіздігін өзінің рухани эгоизмімен салыстырды. 1947 жылдың көктемінде Роуз Сиэтлдегі теннис клубында официант болып жұмыс істегенде, ол "Құдайды сезіну" деп сипаттаған тәжірибеге ие болды. Бірнеше айдан кейін ол осы оқиғаны "Абсолюттің үш кітабында" сипаттады. Бірнеше жылдан кейін ол үйленді және отбасын өсірді. Ол отбасын сурет салу арқылы және отбасылық шаруа қожалығында мал өсіру арқылы асырады. Ол экстрасенсорлық қабілеттер (ESP) және гипноз сияқты парапсихологиялық құбылыстарға қызығушылық танытқан адамдармен жұмыс істеді, бірақ ақыл-ойы мен шындықтың мәні туралы сұрақтарға жауап беретін ешкімді кездестірмеді. Осы кезеңде ол өзінің философиясын баяндайтын "Албиген қағаздары" атты алғашқы кітабын жинақтады, бірақ ол 1973 жылға дейін жарияланбады. 1972 жылы Роуз Питтсбургтегі Теософиялық қоғамда лекция оқуға шақырылды. Питтсбург университетінің екі студенті қатысып, Роуздың оқуларын қолдану үшін университетте топ құруға шабыланды. 1973 жылы Роуз және бірнеше студенттер "басы жоқ достар тобы" – TAT Foundation құрды, оның мақсаты олардың идеяларын тарату болды. TAT аббревиатурасы "Шындық және Тарату" дегенді білдіреді. Питтсбург тобының үлгісімен солтүстік-шығыс университеттерінде және тіпті батыс аймақтарында (Денвер мен Лос-Анджелес) топтар құрылды. Роуз өзінің шаруа қожалығын топтық жиналыстар мен жеке шегіністер үшін қолжетімді етті, ал студенттер кездесулер үшін екі үлкен ғимарат және жеке пайдалану үшін коттедждер салды. Келесі екі онжылдық ішінде жүздеген адам өздерінің рухани ізденістерін бастады. Роуз жазуды және жариялауды жалғастырды, ал оның оқу тобы кеңейді. Оның қоғамдық лекциялары 1990 жылдардың басына дейін жалғасты, содан кейін ол Альцгеймер ауруының белгілерін көрсетуге бастады.

Richard Stephen Rose was born in Benwood, West Virginia, United States. He entered a Catholic pre seminary in Butler, Pennsylvania at age 12. He later recounted his delight at the prospect of living with monks and nuns who he believed had direct connection to God but that he was disillusioned by their insistence on blind faith acceptance of what they taught. He left the seminary at age 17, still looking for God, and in college turned toward the study of science as a possible avenue to discovering the nature of reality. Here too he was disillusioned, losing hope that God or Truth might be found through science. After college, he moved around the U. S. in a series of jobs such as on the first nuclear submarine at Babcock & Wilcox in Alliance, Ohio; on streptomycin at the National Jewish Medical & Research Center in Denver; and performing metallurgical testing for Martin Aircraft in Baltimore. While living in Baltimore, his older brother James was killed on a Merchant Marine vessel when it was torpedoed by a German U boat. This death provided a huge shock to Rose, who contrasted his brother's selfless attitude to his own spiritual ego. Rose was working in the spring of 1947 as a waiter at a tennis club in Seattle when he experienced what he described as "God Realization". Several months later, he wrote a description of what had occurred in The Three Books of the Absolute. A few years later he married and raised a family. He supported the family as a painting contractor and by raising cattle on the family farm. He worked with people who were interested in parapsychological phenomena such as ESP and hypnosis, but said he never came across anyone working to answer questions about the nature of the mind and reality. During this period he compiled his first book, The Albigen Papers, outlining his philosophy, but it was not published until 1973. In 1972 Rose was invited to give a talk at the Theosophical Society in Pittsburgh. Two students from the University of Pittsburgh attended, and they were inspired to start a group at the university to apply Rose's teaching. In 1973, Rose and a handful of students set up the TAT Foundation — "a circle of friends with no head" — to promote their efforts to reach out to others. The acronym TAT stood for "Truth and Transmission." The Pittsburgh group spawned groups at other northeastern universities and even a couple of western locations (Denver and Los Angeles). Rose made his farm available for group gatherings and individual retreats, and students built two large buildings for meetings as well as cabins for individual use. The following two decades saw hundreds of people inspired to launch their own spiritual searches. Rose continued to write and publish while his study groups expanded. His public lectures continued until the early 1990s, when he started to show signs of deterioration from Alzheimer's disease.

Ұстазы

Ричард Роуздың жесірі Бетти (Сеси) Роуз әлі де марқұм күйеуінің жазбаларын және аудио лекцияларын әлемнің түкпір-түкпірінен ізденушілерге кеңінен қолжетімді етуде. Оның сұрақтарымен жүз беретін адамдармен хат алмасуы Ричард Роуз ілімі (www.richardroseteachings.com) сайты арқылы жалғасуда, бұл сайт оның және студенттеріне ұсынған басқа авторлардың шығармаларына арналған. Роуз баспасы оның жазбаларын таратуды жалғастыруда. Роуздың шәкірті Дэвид Голд оның еңбегін эзотерикалық және тікелей деп сипаттады. Роуз студенттердің көпшілік қозғалысын құрудың орнына, жақын шәкірттерден құралған құпия желіні таңдады, олар өз кезегінде үлкен аудиторияға, соның ішінде жазушы Джозеф Чилтон Пирске жетті. Ол қарапайым отбасыда дүниеге келді, кейін ғалым болып оқыды. Оның ілімі өмір бойы жинаған тәжірибесі мен зерттеулеріне, әсіресе отыз жасында басынан өткен оқиғаға негізделген. Джозеф Чилтон Пирс оны былай сипаттады: "Роуз – өмірден тек рухани құбылысты, жас кезінде күтпеген жерден келген ағартушылықты жеткізуді қалайтын, ақылға сыймайтын Батыс Вирджиниялық адам".

Ұсынылған зерттеу

Оның шәкірті Джон Кент Роуз философиясының шыңы "Адвайта Ведантаның екілік емес көзқарасымен" ең жақын сәйкес келетінін айтты. Бірақ Кент сондай-ақ, Роуз өзінің ілімдерін негіздейтін нақты тұжырымдамалық құрылымды немесе тәжірибені ұсынған емес, керісінше, қолжетімді әдістер мен діни стильдерге жеке батыруды жақтады, сонымен қатар ол "құрметті күдік" деп атаған нәрсені қолдануды ұсынды. Осының нәтижесінде оның ізбасарлары көптеген эзотерикалық топтар мен әдістерді түсінді, оларды өздерімен бөлісіп, талқылай алды. Роуз өзгелерге көмектесуге жасалған күш-жігердің рухани жолдағы прогреске байланысты екеніне сенді. Роуз студенттеріне бірнеше авторларды ұсынды және өз зерттеулеріне сүйене отырып, басқа авторларды сынады. Ол ең жоғары бағалағандар – үнді гуруы Рамана Махарши, Чан шебері Хуан По, христиан мистиктері Кресттің Иоанны және Авилалық Тереза, Джордж Гурджиев, сондай-ақ зерттеушілер Пол Брэнтон және Ричард Бэк. "Альбиген қағаздарында" ол Г.П. Блаватскаяның кітаптарын "оқушының иеленуі тиіс ең құнды кітаптардың бірі" деп сипаттады, ал "Шығыс және Батыс терең жазбалары" басылымында оның "Алтын нұсқаулар кітабы" (сонымен қатар "Үнсіздіктің дауысы") мәтінін "адамзаттың ең терең ілімдеріне қысқаша нұсқаулық" деп атады. Роуз сананың өлшемдерін ("ақыл өлшемдерін") зерттеуге ниеттенген әркім үшін өзін көрінбейтін ықпалдардан қорғау құралы ретінде, Елифас Леви және басқалардың еңбектеріне сілтеме жасай отырып, өзі "тауматургиялық заңдар" деп атаған нәрсені зерттеуді жақтады.

Оқыту стилі мен әдістері

Кенттің айтуынша, Роуз Гурджиевке ұқсас, терең жеке міндеттемелерді жақтады және кездейсоқ қатысуды ынталандырмады. Оның стилінің кездейсоқ міндеттемелерді қабылдауға кедеріліңкіреген аспектілері: Дзен сияқты тікелей бетпе-бет кездесу әдісі, бойдақ өмір салтын ұсыну және ол әлеуметтік және саяси догмалар деп сипаттаған нәрсеге қатысты өткір сын. Жеке әңгімелерде ол студенттердің өздерінен жасырып жүрген іллюзиялар мен жалғандықтарды жоюға тырысты. Осы қаталдығының нәтижесінде студенттері оны Дзен шебері деп атады, тіпті ол дәстүрлі Дзенді сынағанмен. Шындығында, Роуз құрған алғашқы топ Питтсбургте "Zen Study Group" деп аталды, бұл оның Дзен әдістерін қабылдағанын көрсетеді, ал басқа топтар "Pyramid Zen Society" деп аталды, яғни толық міндеттемеге дайын адамдардың саны азау болады (пирамиданың шыңы) деп түсіндірілгендей. Ол студенттердің нық қадам басқанын қажет етудің, ойшылдар мен зерттеушілердің берілген тобын қалыптастырады деп ойлады. Роуз 1970-ші жылдары Дзенге деген көзқарасын баяндайтын дәрістер оқыды, онда "Дзен психологиясы", "Дзен және ақылға сыятын нәрсе", "Дзен және өлім" сияқты Дзен термині атауға енгізілді. Олардың бірнешесі аудиожазбалардан түсіріліп, жарияланды. Ол шектеулі таралыммен "Мониторлық құжаттар" атты мақала жариялады, онда жеке топтық кездесулерде рұхсат етілген қарсыласу кезінде сақталуға тиіс ережелер, нұсқаулар және техникалар баяндалды. Роуз Коннектикут штатындағы Дзен мұғалімі Альфред Пулянды жоғары бағалады, ол Дзен әдебиетінде айтылған "Табыс ету" әдісін оған үйретті. Роуз жергілікті топ жетекшілері үшін "Мониторлық құжаттар" атты нұсқаулық жазды, ол әзірге жарияланбаған, онда оның пікірінше, "Табыс етудің" алғы шарты болып табылатын қарым-қатынасты қалай орнату керектігі туралы нұсқаулар келтірілген. Сонымен қатар, ол 1975 жылы "Энергияның өзгеруі, Аралық және Табыс ету" атты еңбегін жариялады. Оның спиритизмді зерттеуінен туындаған алғашқы дәрістерінде ол паранормальды құбылыстар туралы өз талдауларын жиі айтты.

According to Kent, Rose advocated a very personal commitment similar to Gurdjieff and he discouraged casual commitment. Aspects of his style which discouraged casual commitment included: a Zen like method of confrontation, recommending a celibate lifestyle, and strong criticism of what he described as social and political sacred cows. In personal interactions he would attempt to dispel illusions and falsehoods that students were hiding from themselves. This sharpness caused his students to call him a Zen master, even though he was highly critical of mainstream Zen. In fact, the first group established by Rose was called Zen Study Group, in Pittsburgh, reflecting his embrace of Zen methods, and other groups were called Pyramid Zen Society, an admission that those interested in total commitment would be few (the top of the pyramid) as explained in various recorded talks. He felt that requiring students to be determined would produce a more committed group of thinkers and researchers. Rose gave a series of lectures in the 1970s which outlined his approach to Zen and which incorporated the term Zen in the title: The Psychology of Zen; Zen and Common Sense; Zen and Death; etc. Several of these have been transcribed from the audio tapes and published. He published for limited circulation a paper titled The Monitor Papers which established rules, guidelines and techniques to be observed during confrontation in the private group meetings where confrontation was permitted. Rose had a high regard for Alfred Pulyan, a Zen teacher in Connecticut, who gave him a method of Transmission referred to in Zen literature. Rose wrote a handbook for local group leaders, The Monitor Papers, currently unpublished, giving instructions on how to create rapport, which in his view is a precursor to Transmission, and he published Energy Transmutation, Between ness and Transmission in 1975. Stemming from his investigations into Spiritualism, in his early lectures he often related his findings on paranormal phenomena.

Ықпал

Ол көбінесе солтүстік-шығыста (мысалы, Пенсильвания, Огайо, Массачусетс, Мэриленд, Батыс Вирджиния) университет студенттері мен кәсіби мамандармен тығыз жұмыс істеді. Уақыт өте келе, студенттер бітіріп, кәсіби өмірге қадам басқанда, Колорадо, Калифорния, Солтүстік Каролина, Флорида және Мэн штаттарында да топтар құрылды. 1990 жылдардың ортасында Альцгеймер ауруымен ауруханаға жатқаннан кейін көптеген ұйымдар тарап кетті, бірақ кейбіреулері жұмысын жалғастырды, әсіресе Солтүстік Каролинадағы университеттерде Август Турак құрған Өзін-өзі тану симпозиумы. Оның жақтастары оның кеңінен танымал болуға ұмтылмағанын айтады. Қазіргі ТАТ қорының мүшелері географиялық тұрғыдан шашырап кеткен. Адамдар жалпы қорының мүшесі болмай тұрып, зерттеу топтарына қатыса алады.

Жаңа Вриндабан

1967 жылы Роуз өзінің Маршалл округі, Батыс Вирджиния фермасында рухани ізденушілердің ашрамын құруға тырысты және Сан-Франциско оракулында жарияланған хат жазды. Ол "мұнда Батыс Вирджинияда, менің жарты бөлігіне жуық жерім бар ауылдық аймақта ашрам құруға тырысуды қалаймын" деп жазды. Бұл идея – коммерциялық емес, араласпайтын, діни ағымға жатпайтын, философтардың бірлесіп немесе жеке жұмыс істеуге келетін, кітапхана және басқа да мүмкіндіктер дамытылатын, бейкүнә демалыс орны немесе пана. Оның хатына жауап берген ізденушілердің арасында Харе Кришнаның жақтастары Киртанананда Свами (Кит Гордон Хэм) және оның серігі Хаягрива Дас (Ховард Мортон Уилер) болды. Екеуі Роуздың шұрайлы фермасын 99 жылға жалға алды, ол ақырында Прабхупаданың Алтын сарайын қамтитын, кең жайылған Жаңа Вриндабан қауымына айналды. Бұл қауым Роуздың фермасын төңірегінен қоршады. Роуз Кришналармен соттасып, салық төлемегендігі үшін жерін қайтарып алуға тырысқанда, қауымда оны "жою" туралы әңгіме тарады, және біреудің оны біраз уақыт бойы іздеп жүргені айтылды. Кришналармен болған қиындықтарға қарамастан, Роуз фермасын оларға жалға бергеніне ешқашан өкінгенін айтпады. "Кришна жақтастары кейбір жағынан дөңгелектерге қарағанда жақсырақ", - деді Роуз бір күні. "Дегенмен, олар мас болып, көліктеріңізден радиаторларды ұрламайды".