Кіріспе
Бұл біздің қоштасу концертіміз болар еді. Мен: "Бір жарым жылды түсіріп, бірдеңе жазып қояйық" дедім. Marquee-да жазу үшін 500 фунт сұрады. Ол кезде мұндай ақшаны төлеу мүмкін емес еді." Топтың көп қиындық көргенін сезген Кэрролл, оларға Англияның Кент қаласындағы Escape Studios студиясында продюсер Джон "Speedy" Keen-мен бір сингл жазу үшін екі күндік студия уақыты ұсынды. Кларк 2015 жылы Uncut журналының Джон Робинсонға айтқандай, топ Marquee-дағы концертті аяқтап, бір апта соңына дейін Кенттегі студияға тікелей жүрді: "Бұл жұма күні кеш болды, сондықтан бізде толық сенбі және жексенбі күндері болды. Біз бұл әндерді бір жылдан бері ойнап жүрміз, сондықтан "Неге альбом жасамағанбыз?" дедік. Бірнеше сағаттың ішінде барлық фонограмма жазылды. Вокалдарды жаздық. Тағы жылдамдық қостық, гитараларды да қостық. Бірнеше сыра іштік – біз мас едік. Сенбі күні кешке қарай біз оны аяқтауға жақынбыз."
"That was Friday night, so we had all Saturday and Sunday. We'd been playing these songs for a year, so we thought fuck it, we can do an album. In a few hours we had all the backing tracks down. Put the vocals down. Bit more speed, put some more guitars on. Few more beers – we were fucking steaming. Come Saturday night, we'd nearly finished it."
Жазу
Топтың студияда өткізетін уақыты өте шектеулі болғандықтан, шығарылмаған United Artists альбомын дерлік толығымен қайта жазу туралы шешім қабылданды; "Fools" және "Leaving Here" әндері ғана Кент сессиясында қайта жазылмады. Ол альбомдық емес "City Kids" (Ларри Уоллистің Pink Fairies тобындағы күндері жазған шығармасы) әнімен бірге 7" және 12" сингл ретінде шығарылды. Лемми өзінің "White Line Fever" автобиографиясында продюсер Speedy Keen және инженер Джон Бернспен жұмыс істегенін және уақыт жетіспеуден туындаған қиындықтарды еске алады: "(Олар) ұйқыға бара алмастан, асығыс жұмыс істеді – оларға уақыт болған жоқ, және олар біз сияқты альбом жасағысы келді. Олар Motörhead әнінің жиырма төрт нұсқасын араластырды!" Топ мүшелері дайын өнімге көңілі толмады, ал гитарист Кларк альбомның шатасқан дыбысын "өте жаман" деп сипаттады. Сессиядан қалған төрт трек 1980 жылға дейін жарияланбады, содан кейін олар "Beer Drinkers and Hell Raisers" EP ретінде шығарылды. Лемми өз естеліктерінде былай деп жазды: "Тағы да бұл жазба лейблы үшін ақша табудың жолы болды. Содан бері қажеттіден артық жазба жасамадым! Бірақ Тед Кэрроллға менің тобымды құтқарғаны үшін ашуланбаймын." B-жағы мен EP тректері кейін CD нұсқасына бонус материал ретінде қосылды.
"(They) were speeding out of their heads because they couldn't afford to go to sleep – they didn't have time, and they wanted to make an album as much as we did. They mixed twenty four versions of Motörhead alone!" The band members were less than pleased with the finished product, and guitarist Clarke has referred to the album's muddled sound as "pretty dreadful". Four remaining tracks from the session were shelved until 1980, when they were released as the Beer Drinkers and Hell Raisers EP. In his memoir Lemmy noted:
"Once again it was cash in time – for the record labels, at least. I've never recorded more than we need since! But having said that, I don't begrudge Ted Carroll that – he saved my band." The B side and the EP tracks were later added as bonus material on the CD release.
Қақпақ көрінісі
Альбомның мұқабасында Snaggletooth, the War Pig, топтың символына айналған және топтың көптеген альбомдарының обложкасында пайда болған тісті беткейі тұңғыш рет көрсетілді. Snaggletooth-ты бұрын Hipgnosis тобының Storm Thorgerson-мен жұмыс істеген және Led Zeppelin-нің Swan Song Records логотипін жасаған суретші Джо Петагно жасаған. Оның айтуынша, Snaggletooth – аю, қасқыр және иттің бас сүйектерінің, қабан тістерімен үйлесімде жасалған бейне. Алғашқы Motörhead альбомының мұқабасында шлемнің тігісінде свастика бейнесі болған, бірақ ол альбомның кейінгі басылымдарынан алынып тасталды.
Шығару
Ішкі мұқабада топтың және олардың достарының ескі және жаңа фотосуреттері, сонымен қатар Motörhead-тің 70-ші жылдардағы көптеген суреттерін түсірген, ұзақ жылдан бері дос Мотоцикл Айриннің суреттері, Лемми, Эдди және Филдің алғыс хаттары орналасқан. Альбом, сингл және турне жарнамаларында "Achtung! Бұл топ ешкімді тұтқынға алмайды" деген сөздер жазылған. 16 шілде 2007 – Ұлыбритания винилі – Devils Jukebox, DJB006LP – 666 данамен шектелген күміс қаптамалы түпнұсқа винилдің 180 г винил көшірмесі. Алғашқы 100 данаға 5 бонус трек және плакат қоса, бір жақты 12" күміс винилмен бірге шығарылған. 8 қазан 2007 – Ұлыбритания CD – Big Beat, CDHP021 – 3000 данамен шектелген күміс қаптамалы түпнұсқа винилдің CD көшірмесі.
Сыни қабылдау
AllMusic-тің Алекс Огг былай деп жазды: "Хит-парадта айтарлықтай жетістікке жетпесе де, Motörhead тобының өзіндік стилін қалыптастырды: Леммидің қарқынды дауысы, гитара, бас және барабанның жоғары жылдамдықта ойнауы – панктардың оларды ұнатуы заңды". Көптеген сыншылар бұл альбомның "Bomber" және "Ace of Spades" сияқты кейінгі жұмыстардай жақсы өңделмегенін айтады. 2011 жылы альбом мен оның алғашқы синглын бағалап, биограф Джоэл МакИвер: "Кейіннен қарағанда, екеуі де топтың керемет тікелей орындауын жеткізе алмайтыны анық көрінеді". Loudersound-тың Криc Нидс альбомды жоғары бағалап, "Бұл альбомның дыбысы біркелкі болмаса да, ал The Watcher әлі де батыс Лондондағы ғарыш рок әуені ретінде сақталса да, Motörhead әлі де соңғы мүмкіндігіне ие болған, өміріне қанағаттанбаған адамдардың қаһарлы шабуылындай естіледі, олар жылдамдықпен қырқындап, жеңіске қол жеткізу үшін күресіп жатыр".
Қызметкерлер
Альбомның қаптама жазбаларынан алынған.