Кіріспе

Америкалық жылдамдығы жоғары пойыз (1955–1966)
General Motors теміржол пойзы

Aerotrain – 1955 жылы General Motors (GM) Electro Motive Division (EMD) ұсынған жылдамдығы жоғары пойыз. GM бастапқыда жеңіл салмақты құрамын Train Y деп атады (Pullman Standard-тың Train X жобасы жүріп жатқан кезде), кейін компания Aerotrain саудалық атауын қабылдады. GM EMD LWT12 қуат компоненттерін EMD SW1200 локомотивтеріндегілерге негіздеді. SW1200 сияқты, LWT12 де компанияның EMD 567C 12 цилиндрлі қозғалтқышын пайдаланды, ол 1200 ат күшіне ие болды. Көлік құралының кабинасы ұшақтың пилот кабинасына ұқсас болды. Локомотивтің жалпы дизайны сол кездегі General Motors автомобильдеріне ұқсас еді. Пойыздың артқы бөлігі 1955 жылғы Chevrolet немесе Pontiac универсалының артқы бөлігін еске түсірді. Әр вагон екі осьте қозғалды және тегіс жүруді қамтамасыз ету үшін жасалған ауа серіппесімен жабдықталған, бірақ күтілген нәтиже бермеді. GM жылдамдығы жоғары пойыздар дәуірінің басында қолданылған тұжырымға оралды: жартылай тұрақты байланысты вагондар. Вагондар стандартты үлгілерге қарағанда екі есе қысқа – 12 метр болды, бұл салмағын 50%-ға азайтты. Салмақты одан әрі азайту үшін локомотивтер мен вагондар болаттан емес, алюминийден жасалды. 1956 жылдың 5 қаңтарында бір Aerotrain Пенсильвания теміржолымен Вашингтоннан Ньюаркқа сынақ жүрісі жасады, ал екіншісі Нью-Йорк орталық теміржолымен Чикагодан Детройтке 4 сағатта жетті. Шілдеден қазанға дейін Нью-Йорк орталық теміржолы Чикаго мен Кливленд арасында пойызды сынақтан өткізді, содан кейін GM-ге қайтарды. 1956 жылдың желтоқсанында Юнион Пасифик теміржолы екінші пойызды Лос-Анджелес пен Лас-Вегас арасында "Лас-Вегас қаласы" (No. 1001) атымен іске қосты. Pennsy 1957 жылдың маусымына дейін Филадельфия мен Питтсбург арасында қозғалыс жасады, содан кейін бірінші пойыз Юнион Пасифик теміржолының "Лас-Вегас қаласы" қызметіне қосылды. Екеуіне де қанағаттанбаған Юнион Пасифик 1957 жылдың қыркүйек және қазан айларында пойыздарды тоқтатты. Екі пойыз 1966 жылы, алғашқы жүрісінен кейін 10 жыл өткен соң қызметтен шығарылды. Rock Island теміржолы пойыздардың көп бөлігін қайта пайдаланғанымен, екі локомотив және екі жұп вагон мұражайларда сақталды. Кейін Rock Island локомотивке 1 нөмір берді. American Car and Foundry Company Jet Rocket вагондарын жасады, олардың көпшілігі Talgo II вагондарына ұқсас болғанымен, толықтай бірдей емес еді. Сонымен қатар, Jet Rocket вагондары Talgo сияқты бір осьте, ал Aerotrain вагондары екі осьте қозғалды. Бастапқыда Нью-Йорк пен Чикаго арасында 10,5 сағатта жүруге арналған, Atchison, Topeka and Santa Fe локомотивтеріне көмекші локомотив қажет болды, өйткені 1200 ат күші бар LWT 12 қуатты машинасы Сан-Диего маңындағы Сорренто төбесіне көтеріле алмады. Кейінірек Union Pacific LWT 12 машинасы Оңтүстік Калифорниядағы Каджон асуынан "Лас-Вегас қаласы" вагондарын тасымалдау үшін 1750 ат күші бар EMD GP9 локомотивінің көмегіне мұқтаж болды. Миссури штатының Кирквуд қаласындағы (Сент-Луис маңындағы) Ұлттық көлік мұражайында Rock Island-тың 3 нөмірлі Aerotrain локомотиві және екі вагоны (пойыздар жиынтығының 1 нөмірінен) қойылған. Қайта боялған локомотивтердің дизайны Rock Island желісінде соңғы рет пайдаланған кездегі түріне ұқсамайды.

Аэропоезд мұрасы

Диснейленд 1957 жылдан 1959 жылға дейін Аэротройннің кіші нұсқасын, "Виулайнер" деп аталатын, пайдаланды. Орегон штатының Портленд қаласындағы Вашингтон паркі мен зообақтың темір жолы 1958 жылдан бері зообаққа келгендерді тасымалдау үшін Аэротройннің дизельді көшірмесін ("Зоолайнер" деп аталды) қолданып келеді.

"Көзқарас"

1957 жылғы 26 маусымда тар жолмен жүретін Санта-Фе және Диснейленд Вьюлайнері (Диснейленд оны "әлемдегі ең жылдам миниатюралық пойыз" деп таныстырды) жұмысын бастады. Болашақтың Aerotrain-інің нақты көшірмелері ретінде жобаланған және салынған екі жеке пойыз, Tomorrowland және Fantasyland аймандары арқылы сегіздік жолмен Disneyland Railroad (DRR) басты желісінің бір бөлігіне параллель жүрді. Tomorrowland пойызының вагондары планеталардың аттарымен, ал Fantasyland пойызының вагондары түрлі Дисней кейіпкерлерінің есімдерімен аталыпты. 2008 жылғы 14 маусымда зообақта локомотивтің "50 жылдығы" тойланды. Зоолайнер зообақтың негізгі пойзы болып қала береді. Пойыз 1957-1958 жылдары Нью-Йорк қаласының Гранд-Централь вокзалы мен Бостонның Оңтүстік вокзалы арасында қатынайтын. Дәл сол сияқты, бір ғана локомотиві бар пойыз 1956-1957 жылдары Кливленд пен Цинциннати қалалары арасында Нью-Йорк орталық темір жолының Огайо эксплорері ретінде жүрді. Сағаттар тізімінде Огайо эксплорері 1956 жылы теміржол екінші Aerotrain пойзын (Ұлы көлдер Aerotrain) Кливленд пен Чикаго арасында іске қосқан кезде де қатынайтыны көрсетілген. Олар Кливлендтен сағат 6:45-те және 6:35-те шығып, кешке қайта оралған.