Кіріспе

Австралиялық сценарист (1910–1999)

Иван Гофф (17 сәуір 1910 – 23 қыркүйек 1999) – австралиялық сценарист, ең белгілісі Бен Робертспен бірлесіп жұмыстасқан "Ақ қызу" (1949), "Мың бетті адам" (1957), "Жалғыз қаңғыбас аңызы" (1981) және "Чарлидің періштелері" (1976) сериалының пилоттық бөлімі үшін танымал.

Алғашқы жылдар

Гофф Перт қаласында екі концерт музыкантының ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Перт Бойз Орталық мектебінде оқыды және Клермонтта өсті. 15 жасында ол жергілікті газетке материалдар жазуды бастады, бірақ көп ұзамай өзін оқшау сезініп, одан қанағаттанбады. Кейін берген сұхбатында ол: "Австралияда өмір сүру мені жаңғыртты" деді. "Австралияға кітап жеткізуге бір ай, пьесаға бір жыл, ал жаңа идеяның таралуына мәңгілік уақыт керек еді".

Англияға кетіп бара жатырмын

Гофф романшы Луи Гулдингтің жеке хатшысы болды. Гофф "The West Australian" газетінде журналист болып жұмыс істеген, бірақ 1930 жылдың сәуір айында АҚШ-қа саяхаттау үшін жұмысынан кетті. Досы Э. Ирвинмен бірге Сидней мен Окленд арқылы сапар шекті, содан кейін Фиджиге барды, онда кемеге тығылып кіргені үшін тұтқындалды. Олар Канадаға жеткен соң, АҚШ-қа келді және Лос-Анджелес пен Мексикаға барып, "Sporting Globe" үшін жазды. 1931 жылдың шілдесінде олар Лондонға келді. Кейін Гофф пен Ирвин 1933 жылдың соңында саяхаттары туралы "No Longer Innocent" атты кітап жариялады. Кітап жақсы қарсы алынды. Журналистикаға қадам басқанға дейін ол букмекер сияқты түрлі жұмыстар істеді. Ақырында ол "Daily Mirror" газетінде жұмысқа орналасты, ал 1930-жылдардың ортасында газет Гоффты Голливуд тілшісі ретінде Лос-Анджелеске жіберді.

Голливуд

Гофф Голливудта журналист болып жұмыс істеді. 1937 жылдың қаңтарында ол Warner Bros. компаниясымен жазу шартына қол қойды. Ол австралиялық эмигрант, актриса Констанс Уортпен романтикалық қарым-қатынаста болды. Ол "Сан-Микель тарихы" кітабын өңдеді, бірақ ол фильмге түсірілген жоқ. 1938 жылы ол "Свенгали" фильмінің нұсқасымен жұмыс істеп жатқаны хабарланды. Ақырында ол Republic Studios компаниясында штатты жазушы болып жұмыс істеді. Оның жұмысына "The Three Mesquiteers" сериясының бірнеше вестерн фильмдеріне жазылмаған үлестері, сондай-ақ Джин Отридің "Вайомингте күн батуы" (1941) фильмі кірді. Republic компаниясында Гофф алғаш рет Бен Робертспен кездесті, ол Гоффтың Джон Уэйнге арналған "Үш Мескитер" сценарийінде жұмыс істегенін, ал Робертс Сидни Шелдонмен бірге аудандық прокурор туралы фильмде жұмыс істегенін айтты. Робертс Гоффты "жақсы ағылшын акценті бар жігіт" деп сипаттады. Біз оның не істеп жатқанын, ковбойлар туралы фильм жазып жатқанын түсіне алмадық. Біз оның диалог туралы ойы "Оларды жолдан кесіп тастаңдар, жақындарыңдар" деп жазғанын болжадық. Содан кейін Гофф Warner Bros. компаниясының штатына қосылды. Ол Джейн Брайанға арналған "Батырлардың мүлігі" атты фильмде жұмыс істеді. Гофф "Колумбия" компаниясы үшін "The Out for Movies" фильмін жазды. Ол "А" класты фильм "Маған махаббат қайтып келді" (1940) сценарийін жазуға қатысқан бірнеше автордың бірі болды және "Ұлы Мистер Ешкім" (1941) фильміне жазылмаған үлесін қосты. Ол "Түн ортасында керней соғылады" фильмінің алғашқы сценарийшілерінің бірі болды. Ол Австралиядағы американдық солдат, Эдди Лоусон туралы ешқашан түсірілмеген сценарий жазды.

Бен Робертс және қара түсті портрет

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гофф Армияның Сигнал корпусына қосылды, онда ол Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы бұрынғы Астория студиясында соғыс уақытындағы үгіт-насихат фильмдерін жасап жүргенін көрді. Асторияда Гофф Бен Робертспен қайта кездесті. Бір күні түскі ас ішкенде Робертс Гоффқа аяқталмаған қысқа әңгіме туралы айтты. Гофф оған соңын ойлап табуға көмектесті және оны әңгіме емес, пьесаға айналдыруды ұсынды. Олар 13 ай бойы түнде жұмыс істеп, "Қара киімдегі портрет" атты пьесаны аяқтады. Пьеса Лондон мен Бродвейде көрсетілді, сондай-ақ 100 000 долларға киностудияға сатылды. Олар Бен Хехттің "Көлгі" әңгімесі негізінде сценарий жазды, бірақ ол түсірілмеді. Алайда, бұл сценарий Warner Bros. компаниясының қызығушылығын туғызды, олар оларды "Бакфайр" құпия қылмыстық фильмінің сценарийін қайта жазуға шақырып алды (1948 жылы түсірілген, 1950 жылы көрсетілген). Олардың бұл фильмдегі жұмысы студияны настолько әсер етіп, олармен бес жылдық келісімшартқа қол қойылды.

Warner Bros. кино студиясы.

Гофф пен Робертс өздерін негізінен комедия жазушылары деп санаса да, Warner Bros. оларды әрекетке қабілетті адамдар ретінде қарастырып, оларға «Ақ қызу» (1949) атты гангстерлік әңгімені қайта жазуды тапсырды. «Ақ қызу» Вирджиния Келлог студияға ұсынған оқиға негізінде жасалған, ал ол оқиға нақты өмірде болған тонаудан шабыттанған. Гофф пен Робертс Келлогтың әңгімесін түгелдей өзгертіп, оны аналық кешені бар бандит туралы жартылай «грек трагедиясына» айналдырды. Джеймс Кагни басты рөлге келісті, Рауль Уолш режиссерлік етті, нәтижесінде фильм бірден классикаға айналды. Келлог «Үздік түпнұсқа әңгіме» номинациясы бойынша «Оскарға» ұсынылды, бірақ сол кездегі Академия ережелеріне сәйкес Гофф пен Робертс ұсынылмады. Фильмнің түсірілуі мен сценарийдің жазылуы туралы эссесінде жазушы Патрик МакГилллиган былай деп атап өтті: Гофф пен Робертс өздерін баяу, әдістемелі шеберлер деп санайды. Олар тіпті жазуды бастамас бұрын толыққанды егжей-тегжейлі жоспар жасайды. Содан кейін олар бірлесіп, әр сөзді ойлап, диалог жазады. Робертс жақсы құрылымшы болып көрінеді, ал Гофф егжей-тегжейлілік пен диалог жазуда шебер. Дегенмен, олар соншалықты тығыз жұмыс істейді ki, олардың жеке үлесін ажырату қиын, көбінесе екеуінің де еңбегінің қосындысы пайда болады. «Біздің пікіріміз, менің ойымша, біз жазған сценарийлер дәлелдейді», - деді Робертс, «сценарийдің стилі менің немесе Иванның емес, үшінші адамның стилі». Warner Bros. оларды «Капитан Горацио Хорнблоуэр» (1951) фильмінің алғашқы нұсқасымен айналыстырды, бірақ олардың еңбегі көрсетілмеді. Олар Грегори Пекпен бірге жұмыс істеді, содан кейін Кагнимен «Тостағанды толтыр» (1951) фильмінде қайта қосылды. Олар Джоан Кроуфордқа арналған «Қош кел, менің қиялым» (1952) сценарийін жазды, британдық «Күлек атты» (1952) фильміне түпнұсқа әңгіме ұсынды және 20th Century Fox үшін «О. Генридің толық үйі» (1952) антологиялық фильмінің бірнеше сценарийшілерінің қатарында болды. Гофф пен Робертс Fox студиясы үшін екі оқиғалы фильмге қатысты: «Ақ сиқыршы дәрігер» (1953) және «Хайбер мылтықтарының патшасы» (1954). 1954–1955 жылдары Гофф Screen Writers Guild сценарийшілер кеңесінің президенті болды. MGM студиясында олар тағы бір оқиғалы фильм жазды – «Жасыл от» (1954), содан кейін Warner-ге қайтып, Джеймс М. Кейннің романы негізінде Марио Ланзамен бірге «Серенада» (1956) атты музыкалық мелодрама жасады. Warner-де олар Рауль Уолш үшін Азамат соғысы дәуіріндегі «Ангелдер тобы» (1957) сагасын жасады, содан кейін Кагнимен үшінші фильм жасады – «Мың бетті адам» (1957), Лон Чейнидің өмірбаяны, ол Гофф пен Робертске «Оскар» номинациясын әкелді. Олар ешқашан іске аспаған телесериалға пилоттық бөлімді жазды – «Жұмбақ адам» (1959). Кагни оларды тағы да «ИРА» триллері «Шайтанмен қол алыс» (1959) үшін шақырды, сондай-ақ олар «Бурбон-стрит-бит» (1960) сериалының бір бөлімін жазды. 1960 жылы «Қара киімдегі портрет» фильмінің нұсқасы жарық көрді. Оны Гофф пен Робертсті ұқсас триллерде пайдаланған Росс Хантер өндірді – «Түн ортасындағы тігізгіш» (1960). Олар Хантер үшін үшінші фильмді жазды, Дорис Дей мен Рок Хадсонға арналған «Келесі жолы біз сүйеміз» фильмінің қайта түсірілімін, бірақ ол іске аспады. Олар Джон П. Кромвель туралы «Теңіз қасқырлары» атты ешқашан түсірілмеген фильмін Екінші дүниежүзілік соғыс тақырыбында жазды.

Теледидар

1960 жылдары Гофф пен Робертс теледидарға көбірек назар аударды. Олар Род Тейлордың басты рөлде ойнаған «Dateline: San Francisco» (1962) шоуының пилотын жазды, бірақ ол жоба қабылданбады. Олар «Жақсылық» (The Rogues, 1964) сериалын жасап, сценарийін жазды. «Алдын ала көрсетілім кешкісін» (Preview Tonight, 1968) сериалының пилотын жазды, бірақ ол да жоба ретінде қабылданбады, сондай-ақ Оңтүстік Африкада «Екінші күнә» (The Second Sin, 1966) триллерін жазды. «Үш қауіп» (Three for Danger, 1967) тағы бір сатылмаған пилот болды, бірақ олар «Айронсайд» (Ironside) және «Дэнни Томас сағаты» (The Danny Thomas Hour) сериалдарының бірнеше эпизодарын жазды. «Мэнникс» (Mannix, 1968–75) сериалының екінші маусымынан бастап сценаристтер мен продюсерлер ретінде үлкен жетістікке қол жеткізіп, шоудағы маңызды өзгерістерді бақылады. 1968 жылғы Гофф пен Робертс туралы мақалада «өндірушілер арасындағы ынтымақ-тепе-теңдік айқын байқалады. Олар бір-бірін толықтырады. Егер бірі ойын түйінін анықтап айтса, екіншісі сөзден бас тартады. Гофф, сәл көңілдірек, австралиялық акцентпен сөйлейді. Робертс жылдам сөйлейді және оның күлкісі Эд Уинннің күлкісіне ұқсас» делінген. Олар жасаған «Менің досым Тони» (My Friend Tony, 1969) телесериалы бір маусым көрсетілсе де, аса сәтті болмады. Олар «Диагноз: Қылмыс» (Diagnosis: Murder, 1975) және «Өлмейтін кісі өлтіруші» (The Killer Who Wouldn't Die, 1976) (басты рөлде «Мэнникс» сериалынан таныс Майк Коннорс) сияқты бірнеше триллерлер жазды. «Чарлидің періштелері» (Charlie's Angels, 1976–81) сериалының пилотын жасап, сценарийін жазу арқылы үлкен жетістікке қол жеткізді. Гофф пен Робертс кейіннен сериалды тастап кетті, Гофф «[өндірушілер] бізден көптеген көлік қууларын жазуды және қыздардың қолына қару беруді талап етті; біз бас тарттық» деді. Екеуі де шоу табысының 12,5 пайызына құқылы болды және Аарон Спеллинг пен Леонард Голдбергке қарсы дұрыс есеп беру үшін сотқа жүгісті. Гофф пен Робертс «Логанның қашуы» (Logan's Run, 1976) телесериалының негізгі сценаристтері болды. Олар сонымен қатар қысқа ғұмырлы «Уақыт экспресі» (Time Express, 1979) және «Неро Уолф» (Nero Wolfe, 1981) сериалдарын жасады. Олар «Жалғыз салт аттының аңызы» (The Legend of the Lone Ranger, 1981) сериалының көптеген сценаристтерінің бірі болды. Робертс 1984 жылы қайтыс болды.

Кейінгі жылдар

Гофф өмірінің соңына қарай Малибуда тұрды. Ол 1999 жылы Санта-Моникадағы Сент-Джонс денсаулық орталығында ұйықтағанда Альцгеймер ауруынан көз жұмды.