Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паита - Жаңа Каледониядағы қала.
the town in New Caledonia
Паита - Перудің солтүстік-батысындағы қала. Ол Пюра аймағында орналасқан Пайта провинциясының астанасы. Бұл аймақтағы жетекші теңіз порты. Паита елдің астанасы Лимадан солтүстік-батысқа қарай 1089 км, ал аймақтық астана Пиурадан солтүстік-батысқа қарай 57 км жерде орналасқан. 2014 жылдан бастап қала Пиура аймағынан бөліну идеясын қарастырды, өзін "Мигель Грау аймағы" деп жариялады.
Paita is a city in northwestern Peru. It is the capital of the Paita Province which is in the Piura Region. It is a leading seaport in the region. Paita is located 1,089 km northwest of the country's capital Lima, and 57 km northwest of the regional capital of Piura. Starting in 2014, the city has considered ideas for separating from the Piura Region, proclaiming itself as the "Miguel Grau Region".
География
Пайта 1785 км² аумақта, Рио-Чира өзенінің сағасынан оңтүстікке қарай шағын жартыаралда орналасқан. Пайта Пайта шығанағына қарап жатыр және Пунта-Пайта мүйісі мен Силла-де-Пайта үлкен төбесімен оңтүстік желдерден қорғалған. Оңтүстік-шығысқа қарай 90 км жерде Пиура аймағының астанасы Пиура қаласы, ал оңтүстікке қарай 160 км жерде Ламбайке аймағының сауда орталығы Чиклайо қаласы орналасқан.
Paita is located at on a small peninsula south of the mouth of the Río Chira on an area of 1,785 km2. Paita faces the Bay of Paita, and is sheltered from southerly winds by a headland called Punta Paita and by a large hill called Silla de Paita. 90 km to the southeast is the capital of the Piura Region, Piura, and 160 km to the south is located Chiclayo, commercial centre of the Lambayeque region.
Халық саны
1906 жылы Пайтаның халқы 3800 адамды, 1993 жылы 20000 адамды, 2007 жылы 122 127 адамды, ал 2015 жылы 168 900 адамды құрады.
The population of Paita was 3,800 in 1906, 20,000 in 1993, 122,127 in 2007, and 168,900 in 2015.
Тарихқа дейінгі дәуір
Палеонтолог Эдгар Хернинг 1978 жылы қаңқа қалдықтарын жинады. Ол зерттеулерінен осы аймақтағы халықтың жоғары деңгейде дамыған мәдениетке ие болғанын анықтады, себебі Пайта жағалауында Колан, Тата және Амотапе сияқты 9000 жылға дейін сонау заманнан қалған алғашқы елді мекендердің іздері табылды.
Paleontologist Edgar Herning collected remains in 1978. He determined from his findings that the peoples here were a highly evolved cultural group, as there was evidence of primitive villages on the coast of Paita like Colan, Tayta, and Amotape from up to 9,000 years ago.
Колониялық кезең
Қала 1532 жылғы 30 наурызда жаулап алушы Франсиско Писарро тарапынан негіз салынды, ол оны Сан-Франциско де Пайта деп атады. 1578 жылдан 1588 жылға дейін Пайта Перудің солтүстік-батыс жағалауының испан астанасы болды, бірақ ағылшын пираттары мен корсарларының шабуылдары елорданы Пьюраға көшіруді қажет етті. Пайта Перу порты және Латын Американы Азиямен байланыстырған Манила галеондарының соңғы бекеті болды. Перулықтардың көпшілігі Пайта портын Симон Боливардың сүйіктісі Мануэла Саенстің бұрынғы тұрған жері ретінде біледі.
The city was founded on 30 March 1532 by the conqueror Francisco Pizarro, who named it San Francisco de Paita of Good Hope. From 1578 to 1588, Paita was the Spanish capital of the northwestern Peruvian coast, before attacks from English pirates and corsairs made it necessary to relocate the capital at Piura. Paita was the port for Peru and the end terminus of the Manila Galleons connecting Latin America with Asia. The port of Paita is best known to many Peruvians as the former home of Manuela Sáenz, Simón Bolívar's lover.
Киттер балық аулау порты
Пайта 19 ғасырдың бірінші жартысында кит аулау кемелері үшін маңызды тоқтау порты болды. Перудің батысындағы кит аулау аймақтары британдық және американдық кит аулау кемелерінің арасында танымал болды, олар көбінесе Пайтаға жабдықтар мен жөндеу үшін тоқтайтын. Жергілікті ер адамдар кейде осы кемелерге экипажға алынушы. 1792 жылы британдық «Эмилия» кит аулайтын кемесі алғаш рет тоқтаған. 1833 жылы жалғыз 64 американдық кит аулау кемесі келді. Америкалық кемелердің көптігіне байланысты, 1833 жылы АҚШ үкіметі Пайтада консулдық ашуға шешім қабылдады. 1840 жылдары американдық теңізшілерге арналған аурухана ашылды. Үлкен, қорғалған Пайта шығанағы кемелерге қауіпсіз бекініс қызметін атқарды, ал жақын орналасқан Шира алқабының суармалы шаруашылықтары кит аулаушыларға кең ауқымды ауыл шаруашылығы өнімдерін ұсынды. Олардың жергілікті экономикаға салған қаржысы қала мен айналасындағы аймаққа айтарлықтай экономикалық пайда әкелді, және бұл 1860 жылдары американдық кит аулау кемелерінің келуі азайғанға дейін жалғасты.
Paita was a significant port of call for whaling ships in the first half of the 19th century. The whaling grounds west of Peru were popular with British and American whaling ships that often called at Paita for supplies and repairs. Local men were sometimes recruited to serve as crewmen on these vessels. The first vessel known to have called was the British whaleship Emilia in 1792. Sixty four American whaleships visited in 1833 alone. So many American vessels called that in 1833 the United States government decided to establish a consulate at Paita. A hospital was established for American seamen in the 1840s. The large protected Bay of Paita provided a safe anchorage for visiting vessels and the irrigated farms of the nearby Chira Valley produced a wide range of agricultural produce for the whalers. The money they injected into the local economy provided substantial economic benefits to the town and hinterlands, and this continued till American whaling visits began to taper off in the 1860s.
Өнеркәсіп
1875 жылы Пиурадан Пайтаға дейін 97 км ұзындықтағы темір жол желісі аяқталды, бірақ ол 1879 жылдан 1883 жылға дейінгі Чилимен соғыста қиратылып, 1884 жылы қайта жаңартылды. 1891 жылдың 30 тамызында қалалық темір жолы ашылып, 1920 жылдардың соңына дейін қызмет етті. Бүгінде Пайта порты Перудегі бесінші ірі порт және маңызды контейнерлік порт болып табылады. Ол Тынық мұхитының жағалауындағы геосаяси тұрғыдан маңызды жерде орналасқан. Пайта Перу жағалауындағы ең жақсы табиғи бейдердің біріне ие. Вальпараисо мен Панама арасында тұрақты түрде почта кемелері қатынайды.
In 1875, a railway line of 97 km length was completed from Piura to Paita, but it was destroyed in the war with Chile from 1879 to 1883 and reconstructed in 1884. A street railway opened on 30 August 1891 and ran until the late 1920s. Today the port of Paita is Peru's fifth largest port and an important container port. It is located in a geopolitically important position on the Pacific coast. Paita has one of the best natural harbours on the Peruvian coast. Regular mail steamers run between Valparaíso and Panama.
Мерекелік шаралар
24 қыркүйекте бір аптаға созылатын және Католик иконасының құрметіне қажылық сапарларын қамтитын Nuestra Señora de las Mercedes мерекесі тойланады.
On 24 September the Fiesta de Nuestra Señora de las Mercedes is celebrated, lasting a week and including pilgrimages in honor of the Catholic icon.
Мәдени сілтемелер
Патрик О'Брайанның "Алтын мұхит" кітабы, алғаш рет 1954 жылы, кейін 1996 жылы жарық көрген, Ансон эскадрильясының әлемді аралау сапарында Паитаға жасаған сәтті шабуылы мен 30 000 британ фунты құнды саудагер алтыны, күмісі және тауарларын жеңіп алғаны туралы айтады. 1947 жылғы "Қараңғы жол" фильмінде Хамфри Богарт сомдаған кейіпкер үш қылмысқа қате айыпталып, сүйіктісімен кездесу үмітімен Пайтаға қашады. Ол оған "шығанақтың жағасындағы шағын кафе" туралы айтады. Телефондық әңгіменің бөліктері 1982 жылғы "Өлілер плащ кимейді" фильмінде қолданылған.
The Golden Ocean by Patrick O'Brian, first published in 1954 then again in 1996, mentions the successful attack of Anson's squadron at Paita on his voyage around the world, taking a prize of merchant's gold, silver, and trade goods valued at 30,000 British pounds. In the 1947 film Dark Passage, Humphrey Bogart's character, falsely blamed for three murders, flees to Paita, with hopes of linking up with a love interest. He tells her of "a little cafe right on the bay". Parts of the telephone conversation are used in the 1982 film Dead Men Don't Wear Plaid.