Кіріспе
1983 4 Ұлыбританиядағы әскери-қаржы кешеніне қарсы демонстрациялар 1983 және 1984 жылдардағы "Стоп-Сити" демонстрациялары "соғысқа, қанауға және құлтуға қарсы карнавал" деп сипатталды, яғни әскери-қаржы кешеніне қарсы наразылықтар. Бұл демонстрацияларды 1990-шы жылдардағы жаһандануға қарсы наразылықтардың, әсіресе Лондондағы 1 мамыр және 1999 жылғы 18 маусымдағы капитализмге қарсы карнавалдың алға басушысы деп қарастыруға болады. Олар Гринхэмдегі әйелдер бейбітшілік лагерінің әрекеттерінен шабыттанды. Бұл іс-шаралардың ең ірісі – қаржылық ауданды (Лондон Ситиін) бір күндік көшеде тоқтату болды. Наразылықты қолдаушылар бұл орынның пайда табудың негізгі орталығы және осының салдарынан әлемдегі көптеген мәселелердің түп себебі деп санайды. Ең ірі блокадаға 3000 адам қатысты, бұл The Times газетінің мәліметінше, сол күні 100 миллион фунт стерлингтік тапшылыққа алып келді. Полиция 18 ай ішінде 1000-нан астам адамды қамауға алды.
Stop the City demonstrations of 1983 and 1984 were described as a 'Carnival Against War, Oppression and Destruction', in other words protests against the military financial complex. These demonstrations can be seen as the forerunner of the anti globalisation protests of the 1990s, especially those in London, England, on May Day and the Carnival against Capitalism on 18 June 1999. They were partially inspired by the actions of the Greenham Common Women's Peace Camp. Activities that formed part of the biggest of these events were separate day long street blockades of the financial district (the City of London) which supporters of the protest argued are a major centre for profiteering, and consequently a root cause of many of the world's problems. The largest blockade involved 3,000 people, which succeeded in causing a £100 million shortfall on the day according to The Times. Around 1,000 arrests were subsequently made by the police over 18 months.
Нысандар
Бұл наразылықтың бірнеше себебі болды. Сол кезде Еуропа бойынша антимилитаристік және ядролық қарсылық қозғалысы күшейіп, Ұлыбританияда CND және Гринхэм Коммон әйелдер бейбітшілік лагері арқылы өкілдік етілді. Олар RAF Greenham Common базасын ядролық қару орналасқандығына наразылық білдіре отырып, бірнеше рет блокадалады. Анархо-панк арқылы анархистердің жаңа буыны белсенділікке тартылды. Бұл наразылық сол кездегідей ерекше болды, себебі маршрутты полициямен келісуге немесе күзетуді ұйымдастыруға тырыспады, оны саяси партия немесе кәсіподақ ұйымдастырмады, және жоспар бір жерден екінші жерге шеру өткізу емес еді. Рембо мынадай шараларды тізімдеді: Корольдік биржада жұмыс тоқтатылды, тері сататын дүкендерге шабуыл жасалды, мейрамханалар жаман иіспен толтырылды, ғимараттардың құлыптары желімделді, телефон желілері бұзылды. Бастапқыда табысты болғанымен, демонстрациялар анархо-панк белсенділеріне басқа топтармен одақтасудың және болашақта қандай мақсаттарға ұмтылудың жолдарын қарастыруға себеп болды. "Қаланы тоқтату" акциясына қатысқан адамдардың саны 1983 жылы Хайд-паркте өткен CND митингісіне келген 400 000 адамнан әлдеқайда аз болды. Crass мүшелері Мик Даффилд (камера), Джой де Вивр (дыбыс) және Энди Палмер (сұхбаттасушы) екінші Stop the City оқиғасы туралы бір сағаттық деректі фильм түсірді.