АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жанармай құю кемесі "Типпекано"

Кіріспе

АҚШ Теңіз күштерінің май құюшы кемесі.

USS Tippecanoe (AO 21) – АҚШ Теңіз күштерінің қайта толықтаушы май құюшы кемесі.

Құрылыс және іске қосу

Типпеканоэ кемесі 1919 жылдың 1 қазанында Вирджиния штатының Ньюпорт Ньюс қаласындағы «Ньюпорт Ньюс кеме құрылысы және құрғақ док» компаниясында (Newport News Shipbuilding & Drydock Co.) салынды, 1920 жылдың 5 маусымында суға түсірілді. Сол жылдың соңында АҚШ Кеме қатынасы басқармасына тапсырылды және 1922 жылдың 6 наурызында «Мэйр Айленд» әскери-теңіз базасында АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылды.

Қызмет тарихы

Типпеканоэ 1940 жылғы 6 наурызда қолданысқа енгенге дейін, шамамен екі онжылдық бойы Маре аралында әрекетсіз күйде болды. Май құюшы кеме 8-эскадрильяның базалық күштеріне бекітілді және келесі екі жыл бойы батыс жағалау мен Гавай аралдары арасында қызмет етті. Оның ең көп тоқтаған порттары – Перл-Харбор, Сан-Педро, Сан-Франциско, Сан-Диего және Сиэтл. 1941 жылғы 7 желтоқсанда жапондықтар Перл-Харборға шабуыл жасағанда, Типпеканоэ Сан-Францискода қауіпсіз болды. Соғыстың алғашқы үш айында май құюшы кеме Сан-Диего, Сан-Педро, Сан-Франциско және Сиэтл арасында батыс жағалау бойымен жүріп-келді. Ол 3 ақпанда Гавайиге қайтып оралғанда ғана батыс жағалаудан шықты. 17 ақпанда Перл-Харборға кірді және 3 наурызға дейін сонда болды, содан кейін Оңтүстік Тынық мұхитына бет бұрды. Самоадағы Паго-Пагода қысқа тоқталыстан кейін, кеме 15 наурызда теңізге шығып, Жаңа Каледонияның солтүстігіндегі аймаққа контр-адмирал Фрэнк Джек Флетчердің 17-ші жедел тобына (TF17) жанармай құю үшін бағытталды. 26 наурызда Самоаға оралды, 6 сәуірде Тонгатапуға барды және 26 сәуірде Ноумеяға (Жаңа Каледония) кірді. 1 мамырда май құюшы кеме тағы да TF 17 тобымен кездесу үшін теңізге шықты. Ол контр-адмирал Обри В. Фичтің Лексингтон айналасында құрылған жедел тобымен байланыс жасады және 2 және 3 күндері көне тасымалдаушы және оның қолдау көрсететін кемелеріне жанармай құйды. Толықтай босатылған Типпеканоэ содан кейін Эфатеге бағыт алды, онда 4 мамырда, контр-адмирал Флетчердің Йорктаун ұшқыштары Тулагидегі жапондық гидроұшақтар базасына шабуыл жасаған күні жетті, бұл Жапонияның оңтүстікке қарай жылжуын тоқтатқан тарихи шайқастың бастауы болды. Коралл теңізіндегі шайқас кезінде Типпеканоэ Эфатедегі паналада қалды. 8 мамырда ол теңізге шықты және біраз уақытқа Вице-адмирал Уильям Ф. Хэлсидің жаңадан келген TF 16 жедел тобына (Enterprise және Hornet тасымалдаушылары айналасында құрылған) қосылды. 11 мамырда Ноумеяда тоқтады, содан кейін Самоаға қарай жалғастырып, 24 мамырда Тутуилаға жетті. Төрт күннен кейін ол Гавайиге қайту үшін теңізге шығып, 30 мамырда Перл-Харборға кірді. 1 шілдеде ол Оахудан шығып, 26-сы күні қайтып оралғанға дейін TF 18 тобымен шамамен бір ай бойы операциялар жүргізді. Типпеканоэ 1942 жылғы 9 тамызда Перл-Харбордан шығып, 15-і күні Аляска суларына жетіп, Тынық мұхитының суық солтүстік ендіктерінде үш жыл бойы жұмыс істеді. Соғыстың қалған уақытында ол Кодиак, Голландиялық аңғары, Адак, Акутан, Колд-Бей және Атту сияқты порттар арасында қайта жабдықтау маршрутын жүзеге асырды және Сиэтл мен Сан-Францискоға оңтүстікке мерзімді сапарлар жасады. 1943 жылғы мамыр айында ол Аттуға шабуылға қолдау көрсетті, бірақ Адак портында қауіпсіз қашықтықта болды. Жаздың соңына қарай Алеут аралдары бақылауға алынды және сол аймақтағы американдық базалар арасындағы сапарлары әдеттегідей болды. 1945 жылғы 15 тамызда Тынық мұхитындағы жаулық тоқтағанда Типпеканоэ Сиэтлден Голландиялық аңғарына бағытталды. Айдың соңғы жартысында Адак пен Аттуға барғаннан кейін, май құюшы кеме бірнеше ай бойы Жапонияға барып, оккупациялық күштерге қолдау көрсетті. Ол 8 қыркүйекте Оминатоға келді және бір айдан кейін Токиоға көшті. Жапониядағы қалған екі айда ол Аомори, Йокогама және Йокосука қалаларын аралады. 28 қарашада Йокосукадан АҚШ-қа қайтып, 18 желтоқсанда Сан-Францискоға кірді. 1946 жылғы 6 наурызда Типпеканоэ кемесі Маре аралындағы кеме құрылыс және жөндеу зауытында қызметтен босатылды. 19 наурызда оны жоюға рұқсат берілді және 12 сәуірде оның аты Әскери-теңіз тізімінен өшірілді. 7 қазанда теңіз комиссиясына беріліп, 20 қарашада Ұлттық металл және болат компаниясына сатылды.

Tippecanoe remained inactive at Mare Island for almost two decades before she was finally placed in commission on 6 March 1940. The oiler was assigned to Squadron 8, Base Force Train, and operated between the west coast and the Hawaiian Islands for the next two years. Her most frequent ports of call were Pearl Harbor, San Pedro, San Francisco, San Diego, and Seattle. When the Japanese attacked Pearl Harbor on 7 December 1941, fortune ordained that Tippecanoe be safe in San Francisco. During the first three months of the war, the oiler steamed up and down the west coast between San Diego, San Pedro, San Francisco, and Seattle. She did not leave the west coast until 3 February when she headed back to Hawaii. She entered Pearl Harbor on the 17th and lay over there until 3 March when she headed for the South Pacific. After a brief stop at Pago Pago, Samoa, the ship put to sea on 15 March and headed to an area north of New Caledonia to fuel Rear Admiral Frank Jack Fletcher's Task Force 17 (TF17). She returned to the vicinity of Samoa on 26 March, visited Tongatapu on 6 April, and put into Noumea, New Caledonia, on the 26th. On 1 May, the oiler put to sea to rendezvous with TF 17 once more. She made contact with Rear Admiral Aubrey W. Fitch's task unit—built around Lexington—and, on the 2nd and 3rd, fueled the venerable carrier and her supporting ships. Drained bone dry, Tippecanoe then headed for Efate where she arrived on 4 May, the day Rear Admiral Fletcher's Yorktown airmen struck the Japanese seaplane base at Tulagi to open the preliminaries of the historic action that stopped Japan's southward advance. During the Battle of the Coral Sea itself, Tippecanoe remained in the haven at Efate. On 8 May, she got underway and, for a time, joined Vice Admiral William F. Halsey's recently arrived TF 16—built around carriers Enterprise and Hornet. She stopped at Noumea on 11 May and then continued on to Samoa, reaching Tutuila on 24 May. Four days later, she put to sea to return to Hawaii and entered Pearl Harbor on the 30th. On 1 July, she left Oahu to conduct nearly a month of operations with TF 18 before returning on the 26th. Tippecanoe departed Pearl Harbor on 9 August 1942 and reached Alaskan waters on the 15th to begin three years in the frigid northern latitudes of the Pacific. For the remainder of the war, she steamed the resupply circuit between such ports as Kodiak, Dutch Harbor, Adak, Akutan, Cold Bay, and Attu and made periodic voyages south to Seattle and San Francisco to replenish. In May 1943, she supported the invasion of Attu, but from a safe distance in port at Adak. By the latter part of the summer, the Aleutians had been secured, and her travels among the American bases in the area became routine. On 15 August 1945, when hostilities in the Pacific ceased, Tippecanoe was en route from Seattle to Dutch Harbor. After visits to Adak and Attu during the latter half of the month, the oiler headed for Japan for several months of duty supporting the occupation forces. She arrived at Ominato on 8 September and, after a month there, moved on to Tokyo. During her two remaining months in Japan, she visited Aomori, Yokohama, and Yokosuka. She departed Yokosuka on 28 November to return to the United States and entered San Francisco on 18 December. On 6 March 1946, Tippecanoe was decommissioned at Mare Island Naval Shipyard. Her disposal was authorized on 19 March, and her name was struck from the Navy List on 12 April. She was transferred to the Maritime Commission on 7 October and was sold to the National Metal & Steel Co. on 20 November 1946.