Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1277 жылы Англия мен Уэльс арасындағы шарт
1277 treaty between England and Wales
Аберконви шарты 1277 жылдың 10 қарашасында Англия королі Эдуард I мен Уэльс ханзадасы Льюэллин Соңғысы арасында, сол жылы Эдуардтың Льюэллиннің территориясына басып кіргеннен кейін қол қойылды. Бұл шарт екі ел арасында бейбітшілікті қамтамасыз етті, бірақ іс жүзінде Льюэллиннің өлімінен кейін Уэльстің өзін-өзі басқаруы аяқталады деп кепілдік берді және Эдуард I-нің Уэльсті жаулап алуының бірінші кезеңінің аяқталуын көрсетті.
The Treaty of Aberconwy was signed on the 10th of November 1277, the treaty was by King Edward I of England and Llewelyn the Last, Prince of Wales, following Edward’s invasion of Llewelyn’s territories earlier that year. The treaty granted peace between the two but also essentially guaranteed that Welsh self rule would end upon Llewelyn's death and represented the completion of the first stage of the Conquest of Wales by Edward I.
Өмірбаян
Льюэллин патшалықпен байланысын одан да нығайтуды қалап, Симон де Монфорттың қызы Элеонора де Монфортқа үйленуге тырысты. Олар 1275 жылы өкілеттік арқылы үйленді, бірақ Элеонора Франциядан Льюэллинмен кездесу үшін келгенде, Эдуард оның кемесін ұстау үшін қарақшыларды жалдады; ол Виндзор қамалында тұтқынға алынды. Англия тағына жаңадан келген Эдуард Льюэллинді қауіп деп санады, әсіресе патшалықтың бұрынғы билеушісіне ең үлкен қауіп келтірген де Монфорттың қызымен үйлену идеясын ұнатпады. Эдуард Льюэллинді бірнеше рет өзіне келуге шақырды, бірақ Льюэллин Эдуардтың сарайында қауіпсіздігіне кепілдік болмағандықтан бұл шақыруды қабылдамады. 1276 жылы Эдуард Льюэллинді бүлікші деп жариялап, оған қарсы үлкен әскер жинады. 1277 жылдың жазында Эдуардтың әскері Гвинедтің ортасына жетті. Эдуардтың әскері Англсидегі егінді тартып алды, бұл Льюэллин мен оның жауынгерлерін азықтан айырды, соның салдарынан Льюэллин қарсылық көрсетуді тоқтатты.
Llewelyn, wanting to cement his links to royalty more forcefully, sought to marry Eleanor de Montfort, daughter of Simon de Montfort and King Edward's cousin. They were married by proxy in 1275, but when Eleanor sailed from France to meet Llewelyn, Edward hired pirates to seize her ship; she was imprisoned at Windsor Castle. Edward, who was newly acceded to the throne of England, viewed Llewelyn as a threat, and particularly disliked the idea of his marrying the daughter of de Montfort, who had been the biggest threat to his royal predecessor's reign. Edward also summoned Llewelyn to appear before him on several occasions, which Llewelyn refused on the grounds that he was not safe at Edward's court. In 1276, Edward declared Llewelyn a rebel and gathered an enormous army to march against him. By the summer of 1277, Edward's forces had reached the heart of Gwynedd. Edward's men confiscated the harvest in Anglesey, which deprived Llewelyn and his men of food, forcing Llewelyn to surrender.
Келісім
Нәтижесінде Аберконви шарты жасалды, ол Гвинедте бейбітшілікті қамтамасыз етті. Льюэллиннен бірнеше қиын шарттар орындалуы талап етілді, соның ішінде оның билігі Конви өзенінің батысына шектелді, ал шығыс жағындағы жерлер оның інісі Даффид ап Груффидтке берілді, олар бұрын Уэльстің билігі үшін күрескен еді. Льюэллин жақында жариялаған Уэльс ханзадасы атағынан айырылған жоқ, бірақ оған адалдық серт берген көптеген уэльс билеушілері енді оны өздерінің феодалы ретінде танымайтын болды. Шартына қол қойылғаннан кейін Эдуард Гвинедке қарайлатын Аберистуит, Бюилт, Флинт және Руддлан қалаларында бірнеше бекініс салуға кірісті. Шарты 1277 жылдың 9 қарашасында келісілді, ал 1277 жылдың 10 қарашасында Эдуард бекітті.
What resulted was the treaty of Aberconwy, which guaranteed peace in Gwynedd in return for several difficult concessions from Llewelyn, including confining his authority to lands west of the River Conwy, while lands east were granted to his brother Dafydd ap Gruffydd, with whom he had earlier fought for control of Wales. Llewelyn was not stripped of his recently proclaimed title, Prince of Wales – but most of the lesser Welsh rulers who had paid him fealty were no longer to recognize him as their lord. Once signed, Edward began building several fortresses along the approach to Gwynedd, at Aberystwyth, Builth, Flint and Rhuddlan. The Treaty was agreed 9 November 1277, ratified by Edward 10 November 1277.
Салдарлар
Келісімге қол қойғаннан кейінгі жылдары Льюэллин өзінің қалған билігін бекітуге тырысты. Ол Эдуардқа бағыныштылық білдіріп, салық төледі, ал Эдуард Льюэллиннің үйленуіне рұқсат беруге келісті. 1278 жылы Льюэллин мен Элеонора де Монфорт Вурчестер соборында үйленді, ал Эдуард осы тойда болды.
In the years after the treaty, Llewelyn sought to consolidate what power he had left. He paid homage and tribute to Edward, who agreed to allow Llewelyn's marriage to go forward. In 1278, Llewelyn and Eleanor de Montfort were married in Worcester Cathedral, with Edward present at the nuptials.