Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гранвилл Оуэн Халлер (31 қаңтар 1819 - 2 мамыр 1897) - белгілі үндістерге қарсы күрескен, АҚШ армиясының офицері және Азамат соғысынан кейін бай болған кәсіпкер, Солтүстік-Батыс Вашингтон штатында қоныстанған. Америка Азамат соғысы кезінде, Потомак армиясы келгенге дейін Геттисбург науқанының басында оңтүстік-орталық Пенсильванияны қорғау міндеті оған жүктелді.
Granville Owen Haller (January 31, 1819 – May 2, 1897) was a noted Indian fighter, United States Army officer, and wealthy post Civil War businessman who settled in northwest Washington state. During the American Civil War, he was charged with the defense of south central Pennsylvania during the early days of Gettysburg Campaign prior to the arrival of the Army of the Potomac.
Ерте өмір және мансап
Халлер Пенсильвания штатының Йорк қаласында туып өскен. 1838 жылы Йорк округі академиясын бітіргеннен кейін, қорғандау кеңесі оны АҚШ Әскери академиясына тағайындауға ұсынды. Сенатор Джеймс Бьюкененнің Вест-Пойнтқа тағайындалуын алмағандықтан (оның орнына болашақ Азамат соғысы генералы Уильям Б. Франклин тағайындалды), Халлер Вашингтон қаласына бару туралы шақыруға жауап берді, онда ол АҚШ-тың 4-ші жаяу әскер полкінің лейтенанты болып тағайындалды. Халлер 1840–1841 жылдары Флоридада семинол үндістерімен соғысты, кейін Мексика-Америка соғысы кезінде Монтеррей, Веракрус және басқа да шайқастарда ерекше көзге түсіп қызмет етті, ол Улисс С. Грантпен бір полкте офицер болды. Ол Чурабуско шайқасында өзін танытты, онда Молино-дель-Рейге шабуылда маңызды рөл атқарды. 1852 жылы армия Халлерді майор шеніне көтерді және 1853 жылы оны Вашингтон территориясына ауыстырды, ол Орегон штатындағы Форт-Даллес бекінісінде АҚШ-тың 4-ші жаяу әскер бөлімдерімен орналасты. Ол 1855–1856 жылдардағы Солтүстік-Батыс үнді соғыстарына және 1859 жылы АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы Сан-Хуан аралдарындағы «Шошқа соғысы» деп аталатын шекара дауына қатысты.
Haller was born and raised in York, Pennsylvania. After Haller graduated in 1838 from the York County Academy, the board of trustees recommended him for an appointment to the United States Military Academy. Not receiving Senator James Buchanan's appointment to West Point (which instead went to future Civil War general William B. Franklin), Haller responded to a summons to go to Washington, D. C., where he was commissioned as a lieutenant in the U. S. 4th Infantry Regiment. Haller fought Seminole Indians in Florida in 1840–1841 and later served with distinction at Monterrey, Veracruz, and other battles during the Mexican–American War, officering in the same regiment as Ulysses S. Grant. He distinguished himself in the Battle of Churubusco, where he took a key part in the assault on Molino del Rey. In 1852, the Army promoted Haller to major and transferred him in 1853 to Washington Territory, stationed at Fort Dalles, Oregon with U. S. 4th Infantry units. He took part in the Northwest Indian wars of 1855 56 and the San Juan Islands' Pig War border crisis between the United States and Great Britain in 1859.
Азамат соғысы және кейінгі мансабы
Азамат соғысы басталғаннан кейін Холлер Джордж Б. Макклелланның штаб-пәтерінің күзетшісіне тағайындалды және осы қызметін Пенсильвания науқаны мен Мэриленд науқаны кезінде де атқарды. 1863 жылдың мамыр айында ол аурудан айығу үшін туған жері Йорк қаласына оралды, бұл ауруды даладан жұқтырған болатын. Маусым айында генерал-майор Дариус Н. Коуч Холлерді Пенсильванияның оңтүстік-орталық аймағындағы Адамс және Йорк округтерінің қорғанысын басқаруға тағайындады. Геттисбург науқаны кезінде Холлер Геттисбургтен Пенсильваниядағы Райтсвиллге шегінді, онда оның жасағы мен полковник Джейкоб Г. Фрик Колумбия-Райтсвилл көпірін өртеп, Джон Б. Гордон басқаратын конфедерат бригадасының Сасквеханна өзенінен өтуіне кедергі келтірді. Фредериксбург шайқасынан кейін теңіз офицері лейтенант Кларк Генри Уэллс Холлерді адалсыздық танытуы үшін айыптады, нәтижесінде 1863 жылдың шілдесінде Холлер армиядан шығарылды. Уэллс Холлердің "Линкольн президент кезінде Солтүстік және Оңтүстік конфедерацияларына!" деп тост айтқанын, президентті Фредериксбургтегі қаза-қайтыстарға кінәлады және кейінірек "Қара республикашыл" оған жақын адам болар еді деп ұсынғанын мәлімдеді. Холлер мұндай тост айтқанын жоққа шығарды және Фредериксбургтегі "апаттарға" үкіметті кінәламағанын, тек Линкольннің генерал Джордж Б. Макклелланды қызметтен шеттетуінен туған стратегиялық өзгеріске наразы екенін айтты. Әйелімен бірге ол Американың батысына оралып, 1866 жылы Вашингтон штатындағы Купевиллдегі Уидби аралына қоныстанды, онда ол Фронт-стритте үй салып, пионер отбасыларына несие берумен айналысатын бизнес ашты. 1879 жылы Холлердің жұмыстан босату ісі Конгресс тарапынан қайта қарастырылды. Вашингтон қаласында алты күндік сот тергеуінен кейін ол ақталып, полковник шеніне қайта қызметке орналастырылды. Қайта қызметке орналасқаннан кейін Холлер Оклахомадағы Үндістан аумағына тағайындалды және Купевиллдегі мүлкін сатты. 1882 жылы армиядан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Холлер Тынық мұхитының солтүстік-батысына оралды және Сиэтлде үш қабатты, он сегіз бөлмелі "Castlemount" сарайын салып, қаланың өсіп келе жатқан бизнес және өнеркәсіп қауымдастығының мүшесі болды.
After the Civil War started, Haller commanded George B. McClellan's headquarters guard during the Peninsula Campaign and again in the Maryland Campaign. In May 1863, he returned to his native York to recover from illness contracted in the field. In June, Maj. Gen. Darius N. Couch appointed Haller to command the defenses of Adams and York counties in south central Pennsylvania. During the Gettysburg Campaign, Haller retreated from Gettysburg to Wrightsville, Pennsylvania, where his militia and that of Col. Jacob G. Frick burned the Columbia Wrightsville Bridge to prevent passage over the Susquehanna River by a Confederate brigade under John B. Gordon. Accused by naval officer Lt. Clark Henry Wells of disloyal conduct and sentiments after the Battle of Fredericksburg, Haller was dismissed from the Army in July 1863. Wells alleged that Haller had toasted him "Here's to a Northern Confederation and a Southern one while Lincoln is President", blamed the President for casualties at Fredericksburg, and in a later dispute offered that a "Black Republican" would be a more suitable quarters mate for him; Haller denied giving such a toast entirely, and protested that he did not blame the government for "disasters" at Fredericksburg but only the change in strategy caused by Lincoln's removal of General George B. McClellan. He and his wife eventually returned to the American West, settling on Whidbey Island in Coupeville, Washington Territory in 1866 where he built a home on Front Street and started a business that extended credit to pioneer families. In 1879, Haller's case of dismissal was re examined by Congress. Following a six day long court of inquiry in Washington, D. C., he was exonerated and his commission reinstated with a promotion to colonel. Following the reinstatement, Haller accepted assignments to the Indian Territory in Oklahoma and sold his assets in Coupeville. After retiring from the Army in 1882, Haller returned to the Pacific Northwest and settled in Seattle where he built a three story, eighteen room mansion named "Castlemount" and became part of the growing city's business and industry community.