Қонақтардың қаны: Жаһандықтардың өзіндік көзқарасы мен пайдалануы
Cannibal Tours
Канабал турлары: 1988 жылғы құжаттық фильм, Папуа Жаңа Гвинеядағы туризм, Iatmul халқы, батыстың қалаулары мен пайдалануын зерттейді. Этнографиялық талдау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Каннибалдық турлар" – 1988 жылғы австралиялық режиссер және оператор Деннис О’Рурк түсірген деректі фильм. Фильм этнографиялық бейнелеу тәсілдерінен көптеген элементтер алғанымен, қазіргі заманның мәніне қатысты өткір сын айтады. Фильм Батыс туристерінің құштарлығы мен "тайпалық" халық арасындағы қанаушылықты бейнелеуімен де кеңінен танымал. Фильмде бірнеше еуропалық және американдық бай туристер мен экотүристер Папуа-Жаңа Гвинеядағы Орталық Сепик өзені бойындағы ауылдардан ауылға саяхат жасайды. Фильмдегі ауылдардың көпшілігін иатмул халқы мекендейді. Фильмде туристер жергілікті қолөнер бұйымдарына, мысалы, ағаштан жасалған мүсіндер мен себеттерге баға жеткізеді, жергілікті адамдардың суреттерін түсіріп, темекі, шарлар мен парфюмдер таратады, сахналаған билерді тамашалайды және табиғатпен үйлесімде өмір сүретін жергілікті халық туралы ойсыз пікірлер айтады. Фильм сонымен қатар туристер мен 1880-1914 жылдар аралығындағы Жаңа Гвинеядағы неміс отаршылдығы дәуірінен қалған қара-ақ фотосуреттер арасында көтеріледі. Сұрақтар қою арқылы туристер О’Рурк камерасының алдында жағымсыз және кең таралған этноцентризмді көрсетеді. Осылайша туристер кинооператордың камерасы арқылы адамгершілігінен айырылып, тіпті Сепик өзені өмірінің ең қарапайым жайттарын да бейсіздендіріп, экзотикалық етіп көрсетеді. Фильмнің атауын кем дегенде екі түрлі жолмен түсінуге болады. Фильмнің басында неміс турисі, әрине, қызығушылықпен, бұрынғы шабуылдар мен каннибализмді сипаттайды. Ол каннибализмге құмар, жергілікті ер адамдардан бұрынғы тәжірибе туралы сұрайды және жергілікті халықтың бұрынғыда бас кесу салтын орындаған жерлерінің суреттерін түсіреді; басқа туристер де каннибализмнің "символдық" мағынасын талқылауға тырысады. Бірақ фильмнің негізгі сюжеті туристерді әлемді өздерінің мақтандығы, ашкөздігі, байырғы халықтар туралы примитивтік қиялдары және фотосуреттері (фильмдегі камералар бұрынғы отаршыл әкімшілердің қаруларының орнына қолданылады) арқылы жеп қоятын нағыз каннибальдар ретінде көрсетуге бағытталған. Қысқасы, фильм туристерді өте ерекше сенімдер мен мінез-құлықтарға ие адамдар ретінде бейнелейді. Ал жергілікті халық өте практикалық және ұғымды адамдар ретінде көрсетілген. Осылайша "туған халықтар" заманауилықтың рационалды логикасын көрсетеді, ал Батыс туристері жергілікті халыққа жатқызатын иррационалды қасиеттерге кінәлі. Фильмнің кульминациялық нүктесі – бір ауылдың (Тамбунум) жергілікті ер адамдары "туған жердің дәстүрімен" жүздерін бояған туристер тобы Моцарттың музыкасымен бірге би билейді, күрескендей қимыл жасайды. Бұл хабардың мәні анық: біз түпнұсқаны табуда сәттілікке жеттік, ал ол – өзіміз.
Cannibal Tours is a 1988 documentary film by Australian director and cinematographer Dennis O'Rourke. While it borrows heavily from ethnographic modes of representation, the film is a biting commentary on the nature of modernity. The film is also widely celebrated for its depiction of Western touristic desires and exploitation among a 'tribal' people. The film follows a number of affluent European and American tourists and ecotourists as they travel from village to village along the middle Sepik River in Papua New Guinea. Most of the villages in the film are inhabited by the Iatmul people. The film shows the tourists driving hard bargains for local handcrafts such as woodcarvings and baskets, relentlessly taking photos of local people, handing out cigarettes, balloons, and perfume, viewing staged dance performances, and offering naive comments on native people living in harmony with nature. The film, too, tacks between the tourists and black and white photographs from the era of German colonialism of New Guinea (1880s–1914). With some prodding, the tourists unwittingly reveal an unattractive and pervasive ethnocentrism to O'Rourke's cameras. The tourists thus become somewhat dehumanized by the filmmaker's camera even as they themselves dehumanize and exoticize even the most mundane aspects of Sepik River life. The title of the film can be read in at least a couple of ways. At one point early in the film, a German tourist, clearly titillated, describes the bygone practice of raiding and cannibalism. He is obsessed with cannibalism, asking local men about the former practice, and snapping photos of locations where local people once practiced headhunting; other tourists also attempt to discuss the "symbolic" meaning of cannibalism. But the narrative plot of the film is to portray the tourists as the real cannibals who consume the world through their arrogance, acquisitiveness, primitivist fantasies of indigenous people, and photography (the cameras in the film double for the guns of past colonial administrators). In short, the film presents the tourists as the people driven by truly bizarre beliefs and behaviors. By contrast, the local people are represented as eminently practical and reasonable. Thus the 'natives' display the rationale logic of modernity, while the Western tourists are guilty of the very irrational traits they attribute to the natives. The climax of the film is when a group of tourists, faces painted in 'native fashion' by local men from one village (Tambunum), prance, dance, and assume a boxing stance to the music of Mozart. The message is clearly: we have finally succeeded in our quest for the primitive, and he is us.
Ақпарат көздері және қосымша оқу
Бернс, П. және Дж. Лестер (2005) «Көрнекі дәлелдерді пайдалану: каннибалдық турлар жағдайы», 49–61 беттер, B. Ritchie, P. Burns және C. Palmer (ред.) Туризмді зерттеу әдістері: теорияны тәжірибемен біріктіру. Оксфордшир: CABI. Коффье, Кристиан. 1991 ж. «Каннибалдық турлар», «Бейнелеудің ар жағы». Мани Билгонг Уайтман, «Океанистер қоғамының журналы» 92/93: 181–187. Эррингтон, Фредерик және Дебора Геверц. 1989 ж. «Каннибал турларына шолу». «Американдық антрополог» 91: 274–275. Хуан, В. Дж. және Б. К. Ли (2010) «Саяхаттық деректі фильмдердегі туристік көзқарас: каннибалдық турлар жағдайы», «Қонақжайлық және туризмдегі сапаны қамтамасыз ету журналы» 11(4): 239–59. Латкехаус, Нэнси Кристин. 1989 ж. «Кешіріңіз, бәрі дұрыс емес: этнография, кино және бейнелеу туралы: режиссер Деннис О'Руркпен сұхбат». «Мәдени антропология» 4: 422–437. МакКаннелл, Дин. 1990 ж. «Каннибалдық турлар». «Визуалды антропология шолуы» 6: 14–23. О'Рурк, Деннис. 1997 ж. «Каннибалдық турлардан тыс: туристер, заманауилық және «басқалар». Азия мен Океаниядағы туризм және мәдени даму. Синдзи Ямашита, Кадир Х. Дин және Дж. С. Идес (ред.). 32–47 беттер. Банги: Малайзияның Kebangsaan университетінің баспасы. Палмер, К. және Дж. Лестер (2007) «Каннибалды аңдау: Сепик өзеніндегі фотосуретке түсіру», «Туристік зерттеулер» 7(1): 83–106. Сильвермен, Эрик. (1999) «Өнер, туризм және Сепик өзеніндегі (Папуа-Жаңа Гвинея) жеке тұлғалық ерекшелік құру», 51–66 беттер, R. Phillips және C. Steiner (ред.) «Мәдениетті ашу: отаршылдық және отаршылдықтан кейінгі әлемдегі өнер және тауар». Беркли, Калифорния: Калифорния университетінің баспасы. Сильвермен, Эрик. (2003) «Жоғары өнер туристік өнер ретінде, туристік өнер жоғары өнер ретінде: Стэнфорд университетіндегі Жаңа Гвинея мүсіндер бағын және Сепик өзенінің туристік өнерін салыстыру», «Халықаралық антропология журналы» 18: 219–30. (Венбруксте қайта басылған, E., P. S. Rosi және R. L. Welsch (ред.) «Әлемдік өнерді зерттеу». Лонг-Гроув, Иллинойс: Waveland Press, 271–84 беттер). Сильвермен, Э. (2004) «Каннибализациялау, тауарландыру және мәдениетті құру: Сепик өзенінің туризміндегі күш пен шығармашылық», 339–57 беттер, V. Lockwood (ред.) «Дүниежүзілік даму және Тынық мұхит аралдарындағы мәдениеттің өзгеруі». Үстіне Садл-Ривер, Нью-Джерси: Prentice Hall. Сильвермен, Эрик. (2013) «Каннибалдық турлардан кейін: жүк тасушылық және туристік Сепик өзені қоғамындағы шеттеу». «Қазіргі заманғы Тынық мұхиты» 25: 221–57. Сильвермен, Эрик. (2012) «Каннибалдық турлардан жүк культіне дейін: Папуа-Жаңа Гвинеядағы Сепик өзеніндегі туризмнің салдары». «Туризмді зерттеу» 12: 109–30. Янг, Кэтрин. 1992 ж. «Визуалдық және «басқа» санаты: Диан МакКаннелл мен Деннис О'Рурктың каннибалдық турлары». «Визуалды антропология» 8: 92–96.
Burns, P. and J. Lester (2005) 'Using Visual Evidence: The Case of Cannibal Tours', pp. 49–61 in B. Ritchie, P. Burns and C. Palmer (eds) Tourism Research Methods: Integrating Theory with Practice. Oxfordshire: CABI. Coiffier, Christian. 199L '"Cannibal Tours,' l'Envers du Decor. Mani Bilong Waitman,"journal de la Societe des Oceanistes 92/93:181–187. Errington, Frederick, and Deborah Gewertz. 1989. "Review of Cannibal Tours." American Anthrapologjst 91:274–275. Huang, W. J. and B. C. Lee (2010) 'The Tourist Gaze in Travel Documentaries: The Case of Cannibal Tours', Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism 11(4): 239–59. Lutkehaus, Nancy Christine. 1989. "'Excuse Me, Everything Is Not All Right': On Ethnography, Film, and Representation: An Interview with Filmmaker Dennis O'Rourke." Cultural Anthropology 4:422–437. MacCannell, Dean. 1990. "Cannibal Tours." Visual Anthropology Review 6:14–23. O'Rourke; Dennis. 1997. "Beyond Cannibal Tours: Tourists, Modernity and 'The·Other."' In Tourism and Cultural Deve lopment in Asia and Oceania. Shinji Yamashita, Kadir H. Din, and J. S. Eades, eds. Pp. 32–47. Bangi: Penerbit Universiti Kebangsaan Malaysia. Palmer, C. and J. Lester (2007) 'Stalking the Cannibals: Photographic Behaviours on the Sepik River', Tourist Studies 7(1): 83–106. Silverman, Eric. (1999) 'Art, Tourism and the Crafting of Identity in the Sepik River (Papua New Guinea)’, pp. 51–66 in R. Phillips and C. Steiner (eds) Unpacking Culture: Art and Commodity in Colonial and Postcolonial Worlds. Berkeley, CA: University of California Press. Silverman, Eric. (2003) 'High Art as Tourist Art, Tourist Art as High Art: Comparing the New Guinea Sculpture Garden at Stanford University and Sepik River Tourist Art', International Journal of Anthropology 18: 219–30. (Reprinted in Venbrux, E., P. S. Rosi and R. L. Welsch (eds) Exploring World Art. Long Grove, IL: Waveland Press, pp. 271–84). Silverman, E. (2004) 'Cannibalizing, Commodifying, and Creating Culture: Power and Creativity in Sepik River Tourism', pp. 339–57 in V. Lockwood (ed.) Globalization and Culture Change in the Pacific Islands. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. Silverman, Eric. (2013). After Cannibal Tours: Cargoism and Marginality in a Post Touristic Sepik River Society. The Contemporary Pacific 25: 221–57. Silverman, Eric. (2012). From Cannibal Tours to Cargo Cult: On the Aftermath of Tourism in the Sepik River, Papua New Guinea. Tourism Studies 12: 109–30. Young, Katherine. 1992. "Visuality and the Category of the Other: The Cannibal Tours of Dean MacCannell and Dennis O'Rourke." Visual Anthro pology Review 8:92–96.