Карл Рейхенбах: Химик, философ және "одық күштің" зерттеушісі
Carl Reichenbach
Карл Рейхенбах (1788-1869) – неміс химигі, геологі, философы. Шағыннан тардан құрамы бар заттарды ашты, соның ішінде фенол, парафин. Оди күші зерттеуші.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ғалымы және философы (1788–1869)
German scientist and philosopher (1788–1869)
Карл Людвиг Фрайхерр фон Рейхенбах (12 ақпан 1788 – 19 қаңтар 1869), Карл Рейхенбах ретінде танымал, неміс химигі, геологы, металлургы, табиғатты зерттеуші, өнеркәсіпші және философ, Пруссия ғылым академиясының мүшесі болған. Ол эупион, балауыз парафин, питтакал (алғашқы синтетикалық бояу) және фенол (антисептик) сияқты, көмірден алынған, экономикалық маңызы бар бірнеше химиялық өнімдерді ашқанымен әйгілі. Соңғы жылдарында ол электр, магнетизм және жылуды біріктіретін, барлық тірі организмдерден шығатын, Одикалық күш деп атаған, дәлелденбеген энергия саласын зерттеуге арнады.
Karl Ludwig Freiherr von Reichenbach (; February 12, 1788January 19, 1869), known as Carl Reichenbach, was a German chemist, geologist, metallurgist, naturalist, industrialist and philosopher, and a member of the Prussian Academy of Sciences. He is best known for his discoveries of several chemical products of economic importance, extracted from tar, such as eupione, waxy paraffin, pittacal (the first synthetic dye) and phenol (an antiseptic). He also dedicated his last years to researching an unproved field of energy combining electricity, magnetism and heat, emanating from all living things, which he called the Odic force.
Өмір
Рейхенбах Тюбинген университетінде білім алып, философия докторы дәрежесін алды. 16 жасында Оңтүстік теңіз аралдарының бірінде жаңа неміс мемлекетін құру туралы ойға келді және бес жыл бойы осы жобаға өзін толық арнады. Соңынан ғылымды өнеркәсіпке қолдануға қызығушылық танытып, Франция мен Германиядағы өндіріс және металлургиялық кәсіпорындарына сапар шекті, содан кейін Оңтүстік Германияның Қара Орман аймағындағы Виллинген және Хаусах қалаларында, ал кейін Баденде өзінің құйма зауыттарымен бірінші заманауи металлургиялық компанияны құрды.
Reichenbach was educated at the University of Tübingen, where he obtained the degree of doctor of philosophy. At the age of 16 he conceived the idea of establishing a new German state in one of the South Sea Islands, and for five years he devoted himself to this project. Afterwards, directing his attention to the application of science to the industrial arts, he visited manufacturing and metallurgical works in France and Germany, and established the first modern metallurgical company, with forges of his own in Villingen and Hausach in the Black Forest region of Southern Germany and later in Baden.
Ғылыми еңбектері
Рейхенбах көптеген салаларда түпнұсқа ғылыми зерттеулер жүргізді. Австрияда жарық көрген алғашқы геологиялық монография – оның «Geologische Mitteilungen aus Mähren» (Вена, 1834) еңбегі болды.
Reichenbach conducted original scientific investigations in many areas. The first geological monograph which appeared in Austria was his Geologische Mitteilungen aus Mähren (Vienna, 1834).
Одикалық күш
1839 жылы фон Райхенбах өнеркәсібінен зейнеткерлікке шығып, адамның жүйке жүйесі патологиясын зерттеуге кірісті. Ол неврастения, ұйқыда жүру, истерия және фобияны зерттеді, сондай-ақ бұл жағдайларға айдың әсер ететіні туралы хабарларды растады. Көптеген науқастармен әңгімелескеннен кейін, ол көптеген себептер мен емдеулерді жоққа шығарды, бірақ мұндай ауруларға сезімталдық қабілеті жоғары адамдардың көбірек бейім екенін түйіндеді. Ол оларды "сезімталдар" деп атады. Франц Антон Месмердің еңбектеріне сүйене отырып, ол бұл жағдайға қоршаған ортаның электромагнетизмінің әсер етуі мүмкін деген гипотезаны ұсынды, бірақ ақырында оның зерттеулері оны магнетизммен байланысты, жаңа, өлшеуге келмейтін күшті ұсынуға әкелді. Ол бұл күштің көптеген заттардан шығатынын, барлық тірі нәрсені байланыстыратын және олардың арасындағы "өмір принципін" құрайтынын ойлады. Осы тіршілік көрінісіне ол Одық күш деген ат берді.
In 1839 Von Reichenbach retired from industry and entered upon an investigation of the pathology of the human nervous system. He studied neurasthenia, somnambulism, hysteria and phobia, crediting reports that these conditions were affected by the moon. After interviewing many patients he ruled out many causes and cures, but concluded that such maladies tended to affect people whose sensory faculties were unusually vivid. These he termed "sensitives". Influenced by the works of Franz Anton Mesmer he hypothesised that the condition could be affected by environmental electromagnetism, but finally his investigations led him to propose a new imponderable force allied to magnetism, which he thought was an emanation from most substances, a kind of "life principle" which permeates and connects all living things. To this vitalist manifestation he gave the name Odic force.