Кіріспе

Жалпы салыстырмалылық теориясында монохроматикалық электромагниттік жазық толқын кеңістігі – Максвелл теориясынан белгілі монохроматикалық жазық толқындардың аналогы болып табылады. Шешімнің нақты анықтамасы өте күрделі, бірақ өте нұсқаулық. Эйнштейннің өріс теңдеуінің электромагниттік өрісті модельдейтін кез келген нақты шешімі электромагниттік өрістің энергиясы мен массасының барлық гравитациялық әсерлерін ескеруі тиіс. Электромагниттік өріс болған жағдайда, егер басқа материя және гравитациялық емес өрістер болмаса, Эйнштейннің өріс теңдеуі мен Максвеллдің өріс теңдеулері бірдей уақытта шешілуі керек. Максвеллдің электромагнетизм теориясында электромагниттік өрістің ең маңызды түрлерінің бірі – электромагниттік микротолқындық сәулеленуді көрсететін түрлер. Олардың ішіндегі ең маңызды мысалдар – сәулеленудің жазық толқын фронттары белгілі бір бағытта жарық жылдамдығымен қозғалатын электромагниттік жазық толқындар. Олардың ішіндегі ең қарапайымы – тек бір жиілік компоненті бар монохроматикалық жазық толқындар. Осы шешім осы құбылысты дәл модельдейді, бірақ жалпы салыстырмалылық теориясы тұрғысынан.

Оптикалық әсерлер

Ұшақ толқындарына қатысты жалпы қағида бойынша, толқынның стансаға кіргенін көру мүмкін емес, бірақ оның стансадан шығып кеткенін көруге болады. Яғни, егер адам алыс нысандарға қарсы келе жатқан толқын фронттары арқылы қараса, оптикалық бұрмалауды байқамайды, ал егер бұрылып, алыс нысандарға қарайтын толқын фронттары арқылы қараса, оптикалық бұрмалауларды көреді. Нақтырақ айтқанда, нөлдік векторлық өріс тудырған нөлдік геодезиялық конгруенцияда оптикалық скалярлар нөлге тең болады, бірақ нөлдік геодезиялық конгруенцияда бұрылыс және қисықтық скалярлары нөлге тең, ал кеңею скаляры нөлдік емес.

Бұл алыс нысандарға қарайтын шығатын толқын фронттары арқылы қарағанда, инерциялық, айналмайтын бақылаушылардың олардың көрінетін мөлшерінің уақытқа ұқсас геодезиялық конгруенцияның кеңеюімен бірдей өзгеретінін көрсетеді.

Қорытынды

Біздің нақты шешімімізді арнайы салыстырмалылық теориясында қарастырылатын әдеттегі монохроматикалық электромагниттік жазық толқынмен салыстырғанда (яғни, электромагниттік өрістің энергиясының гравитациялық әсерлерін ескермейтін, тегіс кеңістіктегі толқын ретінде), жалпы салыстырмалылық теориясының ерекше жаңалығы – біздің бақылаушыларымыздың кеңею мен құлдырау циклдерін бастан кешіруі. Бұл құбылысты қысқа уақыт және қашықтықтағы (электромагниттік микротолқын сәулеленуінің толқын ұзындығы шамасындағы) өлшемдерге емес, кеңістіктің қисықтығына байланысты деп санауға болады.