Кіріспе
Марион Хедда Ильзе Грэфин фон Донгоф (2 желтоқсан 1909 - 11 наурыз 2002) – неміс баспагері, журналисі және нацизмге қарсы тұрушылардың бірі. Ол Хелмут Джеймс Граф фон Мольтке, Питер Йорк фон Вартенбург және Клаус Шенк Граф фон Штауфенбергпен бірге осы қозғалысқа қатысты. Соғыстан кейін Германияның көрнекті журналистері мен зиялыларының қатарында болды және 55 жылдан астам уақыт Гамбургте шығарылатын Die Zeit апталық газетінің редакторы, сосын баспагері болып жұмыс істеді.
Marion Hedda Ilse Gräfin von Dönhoff (2 December 1909 – 11 March 2002) was a German journalist and publisher who participated in the resistance against Nazism, along with Helmuth James Graf von Moltke, Peter Yorck von Wartenburg, and Claus Schenk Graf von Stauffenberg. After the war, she became one of Germany's leading journalists and intellectuals, working for over 55 years as an editor and later publisher of the Hamburg based weekly newspaper Die Zeit.
Ерте өмір және ата-бабалары
Дёнхофф 1909 жылы Шығыс Пруссияда, Фридрихштейн сарайындағы ескі аристократиялық Дёнхофф үйінде дүниеге келді. Килиан Хек / Кристиан Тилеманн (ред.): Фридрихштейн. Шығыс Пруссиядағы Дёнхофф графтарының қамалы Deutscher Kunstverlag, Мюнхен және Берлин 2006 және 2019, ISBN 978 3 422 07361 6 (қазір Ресей Федерациясы Калининград облысының Гурьевск ауданында). Ол Пруссия Лордтар палатасының мүшесі және Германия Парламентінің депутаты граф Август фон Дёнхоффтың және оның әйелі Мария фон Лепельдің (1869–1940), Вильгельм Фридрих Карл фон Лепельдің (1829–1888) және графня Хелена фон Шлиппенбахтың (1835–1917) кіші қызы болды. Дипломат ретінде ол біраз уақыт Вашингтонда орналасқан және сенатор Карл Шурцпен жақын дос болды. Дёнхофф өз естеліктерінде әкесінің үндістер соғыстарының соңғы эпизодтарының бірі – Ақ өзен соғысына қатысқанын айтады.
Өмірбаян
Марион Франкфуртта экономиканы оқыды, онда ұлттық-социалистік көзқарастағы адамдар оны 1933 жылы билікке келгеннен кейін қарсылығы үшін «қызыл графша» деп атаған. Ол көп ұзамай Германиядан Швейцарияның Базель қаласына көшіп, докторлық диссертациясын қорғады. Бірақ кейін 1938 жылы Киттайнендегі отбасылық үйіне оралып, қарсылық қозғалысына қосылды, бұл 1944 жылы Гитлерге жасалған сәтсіз қастандықтан кейін Гестапоның тексеруіне әкелді. Көптеген қарсылық белсенділері өлім жазасына кесілсе де, оның аты нацистер тәркілеген құжаттардың ешқайсысында табылмай, босатылды. 1945 жылдың қаңтар айында Кеңес әскерлері аймаққа енген кезде Донхофф Шығыс Пруссиядан қашып, Гамбургке жеткенге дейін жеті апта бойы атпен саяхаттады. Ол өзінің саяхатын 1962 жылы жарық көрген «Ешкім есімдерін айтпайды» атты эсселер жинағында баяндады. Ол өскен және 1945 жылдың қаңтар айында Қызыл Армия тарапынан қиратылған қамал қазіргі Ресейдің (Калининград облысы) шегінде орналасқан, бірақ ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін белгіленген Германия мен Польша арасындағы шекараның түпкілікті екендігін қолдаған алғашқы қоғамдық тұлғалардың бірі болды. 1946 жылы Донхофф Гамбургте құрылған «Die Zeit» интеллектуалды апталығына саяси редактор болып жұмысқа орналасты. 1954 жылдың тамызында Рихард Тюнгелдің мақалаларына наразылық білдіріп, газеттен уақытша кетіп, Лондонға «The Observer» газетінде жұмыс істеді, Тюнгелдің жариялағандарының ішінде нацистік конституциялық құқықтанушы Карл Шмидттың мәтіні де болған еді. Бірақ көп ұзамай ол Гамбургке оралды және 1955 жылы бас редактордың орынбасары, 1968 жылы бас редактор, ал 1972 жылы баспагер болып тағайындалды. 1990 жылы Американың өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Ол Шығыс Германиядан және Еуропаның басқа аймақтарынан келген босқындардың Батыс Германияға бейімделуіне көмектесті. және Джорджтаун университеті.