Кіріспе

Ирланд республикашысы Эмон Булфин (1892–1968) – Аргентинада туған ирланд республикашысы. Ол Оффали округінде (бұрынғы King's County) Бирр қаласындағы жазушы Уильям Булфиннің (1864–1910) ұлы болды. Оның әкесі 20 жасында Аргентинаға эмиграциялап, «The Southern Cross» газетінің редакторы және иесі болған жазушы және журналист еді.

Жас шағы мен отбасы

Имонның анасы Энни О’Рурк, сол estancia-да гувернант ретінде жұмыс істеді, Уильям Булфинмен жолдары қиылысты. Олардың екеуі де Вестмидтен шыққандықтан, ортақ тіл табысып, ол 1880-ші жылдардың соңында Уильям гаучо өмірін тастап, Буэнос-Айрестегі «Оңтүстік Крест» газетінде жұмыс істеген кезде арақашықтыққа қарамастан қарым-қатынастарын сақтап қалды. Олар шамамен 1890 жылы үйленіп, Буэнос-Айресте тұрақтап, 1892 жылы Имонды дүниеге әкелді. Кейіннен олардың Каталина, Мэри, Айлин және Анита есімді төрт қызы болды. Булфин Патрик Пирстің Sgoil Éanna (ағылшын тілінде St Enda's) мектебінде оқыды, содан кейін Дублин университетінде білім алды, онда Ирландиялық еріктілер отрядының капитаны болды. Пирстің сүйікті шәкірттерінің бірі болған ол, бітіргеннен кейін оқытуға көмектесті. 1913 жылы Ирландиялық республикалық бауырластыққа қабылданды және бірнеше студенттермен бірге мектептің жертөлесінде Пасха көтерілісіне дайындық ретінде қолдан жасалған бомбалар жасады. 1916 жылғы Пасха көтерілісінде ол жасыл туды көтерді. Тулар келгеннен кейін Джеймс Коннолли Булфиннен оларды шатырдың екі шетіндегі ту тіреулерге көтеріп қоюын сұрады. Үштүсті флаг Генри көшесінің оң жақ бұрышына, ал «Ирландия Республикасы» деген жазуы бар жасыл ту Принцесс көшесінің сол жақ бұрышына көтерілді. Көтерілістен кейін оған өлім жазасы берілді, бірақ ол кешіріліп, Уэльстегі Фронгох тұтқын лагеріндегі басқа ирландиялық сарбаздармен бірге Буэнос-Айреске депортацияланды. Оның қарындасы Каталина (1901–1976) Остин Стактың хатшысы болды. Каталина Булфин Нобель сыйлығының лауреаты, Amnesty International ұйымының негізін қалаушы Сеан МакБрайдқа, майор Джон МакБрайд пен Мод Гоннның ұлына үйленді. Булфин 1927 жылы Нора Брикке үйленді, олардың төрт баласы болды, соның ішінде мүсінші Майкл Булфин де бар.

Мансап

Эмон де Валера Бульфинді Аргентинадағы ирланд өкілі етіп тағайындады. Де Валера Булфиннің жұмысын «Ирландия мен Аргентина арасында тікелей сауданы бастау, Аргентинадағы ирландтық пікірді үйлестіру және оны Ирландияның республика талабына бағындыру» деп сипаттады. Осы міндеттерді орындаған кезде Булфин Ирландиядағы Майкл Коллинзбен тығыз байланыс ұстады. Булфин Тәуелсіздік соғысы кезінде осы мақсатта тағайындалған шетелдегі өкілдердің бірі болды. Олардың жұмысының маңыздылығын мойындау 1921 жылғы ақпанда Сыртқы істер министрлігінің құрылуына әкелді. 1920 жылғы округтік кеңес сайлауында Булфин отбасының шыққан жері – Оффали округі кеңесіне өзінің қатысуынсыз ұсынылды. Ол Аргентинада болғанымен, бірден кеңес төрағасы болып тағайындалды. Жаңа кеңестің алғашқы қадамдарының бірі – Корольдік округін Оффали деп атауға келісу болды, бұл қазіргі округтің бір бөлігі құраған ежелгі гельдік патшалықтың аты. 1924 жылы Булфин «The Southern Cross» газетіне жұмысқа орналасып, 1933 жылы Лондон редакторы болды. Осы лауазымда ол ирландтық көзқараспен әлемдік саясат және ағымдағы оқиғалар туралы кеңінен жазды. Оның мақалалары Ирландияның тәуелсіздігі мен автономиясының себептеріне арналды және тіпті өзін-өзі анықтауға ұмтылған басқа елдерге кеңес берді. Саяси жазбаларынан өзге, ол ағылшын және испан тілдерінде әңгімелер мен өлеңдер жариялады. Өмірінің соңғы жылдары Булфин революциялық қызметіне қатысқанын талқылаудан жинақы болды. Алайда ол Оффалиде Пасха көтерілісінің 50 жылдығына арналған қоғамдық шараларға қатысты. Соңынан ол шаруашылықтан зейнеткерлікке шығып, Дублин қаласындағы 6 Smith's Cottages-ке көшті. Дублин 8-дегі Инчикоредегі Булфин көшесі оның құрметіне аталды. Буэнос-Айрестегі Bulfin Club de Deportes Gaélicos GAA клубы Ирландия мен Аргентина арасындағы байланыстың және Булфин отбасының рөлін еске алу үшін аталды.