Үндістан теміржолының Солтүстік-Шығыс аймағы: штаб-орталығы Горакхпур қаласында. Астық тасымалында маңызды роль атқарады, елдің азық-түлік қауіпсіздігіне көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан темір жолының аймақтары
Zones of Indian Railways
Солтүстік-шығыс темір жолы (қысқаша NER) – Үндістан темір жолының 18 аймағының бірі. Оның бас кеңсесі Горакхпур қаласында орналасқан. Аймақтық темір жол оқу институты (АЗТИ) Уттар-Прадеш штатының Газипур ауданында құрылған. Солтүстік-шығыс темір жолы – ең маңызды транзиттік аймақтардың бірі, яғни ол Солтүстік темір жолының Фирозпур сияқты бөлімдерінен жүк вагондарын, әсіресе азық-түлік дақылдарын қабылдап, Шығыс белдеуі мен Солтүстік шекара аймағына (Жеті бауырлас штат) жеткізеді. Осылайша, ол елдің азық-түлік қауіпсіздігін қамтамасыз етуде маңызды роль атқарады. Маңызды транзиттік аймақ болудан басқа, ол көршілес аймақтардан келетін көптеген жүк ағынының орталығында да орналасқан. Бұл жүк ағынына азық-түлік, тыңайтқыш, тас ұсатылған материал, цемент, мұнай өнімдері, көмір және т.б. жатады. Солтүстік-шығыс темір жолының қызмет көрсету аумағы кең, ол Уттар-Прадеш штатының батысынан шығысына және Батыс Бихар аймағына дейін созылады. Сондықтан, Солтүстік-шығыс темір жолы Үндістан темір жолының әлеуметтік және коммерциялық мақсаттарының арасалмақтылығын қамтамасыз етеді.
The North Eastern Railway (abbreviated NER) is one of the 18 railway zones of Indian Railways. It is headquartered at Gorakhpur. Zonal Rail Training Institute (ZRTI) is established in district Ghazipur, Uttar Pradesh. North Eastern Railway is one of the most important transit zones, that is, it is used to take in loaded wagons, especially food grains, from Northern Railway divisions like Firozpur, and move it towards Eastern belt and the Northern Frontier region (Seven Sister States). Thus, it acts as an essential cog in the food security of the country. Apart from being an important transit zone, it is also at the center stage for much inward traffic from the neighboring zones. The inward traffic comprises food grains, fertiliser, stone chips, cement, petroleum, coal, etc. As North Eastern Railway caters to a large area spread from the western part of Uttar Pradesh towards eastern Uttar Pradesh and area comprising western Bihar, it runs many passenger trains for the economically weaker sections. Thus, in its true sense, North Eastern Railway is delivering on the balance between social as well commercial objective of the Indian Railways.
Тарих
Солтүстік-шығыс темір жолы 1952 жылғы 14 сәуірде Оуд және Тирхут темір жолы, Ассам темір жолы және Бомбей, Барода және Орталық Үндістан темір жолының Каунпур-Ачнера провинциялық мемлекеттік темір жолы екі жүйенің бірігуі арқылы құрылды. Каунпур-Барабанки темір жолы 1953 жылғы 27 ақпанда Солтүстік-шығыс темір жолына берілді. NER 1958 жылғы 15 қаңтарда екі теміржол аймағына бөлінді – Солтүстік-шығыс темір жолы және Солтүстік-шығыс шекаралық темір жолы. Катихардың шығысындағы барлық желілер Солтүстік-шығыс шекаралық темір жолына ауыстырылды. 2017 жылдың желтоқсан айына дейін теміржолдар алғаш рет төрт ең қиын аймақта – Солтүстік теміржол аймағында, Солтүстік Орталық теміржол аймағында, Солтүстік-шығыс теміржол аймағында және Солтүстік-батыс теміржол аймағында 6095 GPS-пен жабдықталған «Тұман пилотын қолдау жүйесі» теміржол сигнализация құрылғыларын орнатты. Бұл құрылғылардың арқасында пойыз жүргізушілері сигналдардың, деңгей өткелдерінің және басқа да ұқсас белгілердің орналасқан жерін алдын ала нақты біледі.
The North Eastern Railway was formed on 14 April 1952 by combining two railway systems the Oudh and Tirhut Railway and Assam Railway and the Cawnpore–Achnera Provincial State Railway of the Bombay, Baroda and Central India Railway. The Cawnpore–Barabanki Railway was transferred to the North Eastern Railway on 27 February 1953. NER was bifurcated into two Railway Zones on 15 January 1958, the North Eastern Railway and the Northeast Frontier Railway and all lines east of Katihar were transferred to Northeast Frontier Railway. By December 2017, railways for the first time installed 6,095 GPS enabled "Fog Pilot Assistance System" railway signalling devices in four most affected zones, Northern Railway zone, North Central Railway zone, North Eastern Railway zone and North Western Railway zone, by doing away with the old practice of putting firecrackers on train tracks to alert train divers running trains on snail's pace. With these devices, train pilots precisely know in advance, about the location of signals, level crossing gates and other such approaching markers.
Мәдени маңызы
Солтүстік-шығыс темір жолы Варанаси, Сарнат, Лакхнау, Праяградж, Горакхпур, Кушинагар, Лумбани, Газипур қаласы, Мау, Баллия, Сурайманпур, Деория, Сиддхарт Нагар, Басти, Хатрас, Матхура, Вриндаван, Азамгарх, Жонпур, Файзабад, Наинитал, Ранихет, Фаррухабад, Пилибхит жолбарыс қорығы, Каусани, Дудхва, Махараджганж, Наутанва және Сонаули сияқты маңызды туристік және мәдени орталықтар арқылы өтеді/байланыстырады.
North Eastern Railway passes through/connects to many important tourist and cultural centres like Varanasi, Sarnath, Lucknow, Prayagraj, Gorakhpur, Kushinagar, Lumbani, Ghazipur City, Mau, Ballia, Suraimanpur, Deoria, Siddharth Nagar, Basti, Hathras, Mathura, Vrindavan, Azamgarh, Jaunpur, Faizabad, Nainital, Ranikhet, Farrukhabad, Pilibhit tiger reserve, Kausani, Dudhwa, Maharajganj, Nautanwa and Sonauli.