Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Медициналық көмектің сапасын жақсарту процесі
Medical care quality improvement process
Клиникалық аудит – пациенттерге көрсетілетін көмектің сапасын және оның нәтижелерін жақсартуға бағытталған, нақты критерийлерге сәйкес жүйелі түрде қарау және өзгерістер енгізу арқылы жүзеге асырылатын сапаны жақсарту процесі болып табылады.
Clinical audit is a process that has been defined as a quality improvement process that seeks to improve patient care and outcomes through systematic review of care against explicit criteria and the implementation of change
Клиникалық аудиттің басты ерекшелігі – көрсетіліп жатқан көмектің тиісті деңгейде екенін тексеру (немесе аудиттен өткізу), қажетті шаралар орындалып жатса, оны растау, ал егер орындалмаса, жақсартулар жасау үшін негіз беру болып табылады. Бұл процесс көптеген елдердің денсаулық сақтау жүйелеріне ресми түрде енгізілген, мысалы, 1993 жылы Ұлыбританияның Ұлттық денсаулық сақтау қызметіне (NHS) енгізілген. NHS ішінде клиникалық аудит бойынша нұсқаулық топ жұмыс істейді. Клиникалық аудит клиникалық басқару аясында қарастырылады және клиникалық практика стандартын жақсарту жүйесінің бір бөлігі болып табылады.
The key component of clinical audit is that performance is reviewed (or audited), to ensure that what should be being done is being done, and if not, it provides a framework to enable improvements to be made. It had been formally incorporated in the healthcare systems of a number of countries, for instance in 1993 into the United Kingdom's National Health Service (NHS), and within the NHS there is a clinical audit guidance group in the Clinical audit comes under the clinical governance umbrella and forms part of the system for improving the standard of clinical practice.
Тарих
Бағдадтың бас дәрігері Синан Ибн Табит, Бағдат халифі Әл-Муқтадирдің өтініші бойынша, базар инспекторы Әбу Батиха әл-Мухтасибтің медициналық тексеруін жүргізді. Тексеру нәтижесінде алғашқы медициналық лицензиялық емтихан енгізілді, және тек емтиханды сәтті тапсырған дәрігерлер ғана медициналық практикамен айналыса алады. Ибн әл-Ухувваның "Ма'алим әл-Қурба: фи Ахкам әл-Хисба" кітабында айтылғандай: "Егер науқас жазылса, дәрігерге жалақы төленеді. Егер науқас қайтыс болса, оның туыстары бас дәрігерге жүгінеді және дәрігер жазып берген рецепті ұсынады. Егер бас дәрігер дәрігердің міндетін немқұрайлылықсыз орындағанын анықтаса, туыстарға өлімнің табиғи себептерден болғанын хабарлайды; әйтпесе, оларға: «Дәрігерден туысыңыздың қанын өтеңіздер, өйткені ол нашар жұмыс істеуімен және немқұрайлылығымен оны өлтірді» дейді. Осылайша, медицина тәжірибелі және жақсы білім алған адамдармен жүзеге асырылатынына көз жеткізілді." Алғашқы клиникалық тексерулердің бірін 1853-55 жылдардағы Қырым соғысы кезінде Флоренс Найтингейл жүргізді. 1854 жылы Скутаридегі медициналық казарма ауруханасына келген Найтингейл, жараланған немесе ауырған әскерлердің санитарлық жағдайына және жоғары өлім-жітім көрсеткіштеріне қатты таңырқады. Ол және 38 медбикеден тұратын командасы аурухана мен жабдықтарға қатаң санитарлық талаптар мен гигиеналық стандарттарды енгізді. Сонымен қатар, Найтингейл математика мен статистика саласында да шебер болды және ол мен оның қызметкерлері ауруханадағы науқастардың өлім-жітім көрсеткіштерін мұқият тіркеді. Бұл өзгерістерден кейін өлім-жітім көрсеткіші 40%-дан 2%-ға дейін төмендеді, және бұл нәтижелер британдық дәрігерлер мен офицерлердің Найтингейлдің процедураларына қарсылығын жеңуде маңызды рөл атқарды. Оның әдістемелік тәсілі, сондай-ақ денсаулық сақтау нәтижелерінің біркелкілігі мен салыстырмалылығына баса назар аударуы, нәтижелерді басқарудың ең алғашқы бағдарламаларының бірі ретінде танылды. Клиникалық тексеруді қолдаған тағы бір маңызды тұлға – Эрнест Кодман (1869-1940). Кодман 1912 жылы хирургиялық нәтижелерді бақылау бойынша жүргізген жұмысынан кейін алғашқы нағыз медициналық аудитор ретінде танылды. Кодманның "соңғы нәтиже идеясы" хирургиялық операциядан кейін әрбір науқастың ауру тарихын қадағалау және нақты науқастарға қатысты жеке хирургтардың қателіктерін анықтау болды. Оның еңбегі денсаулық сақтауды бағалау тарихында көбінесе назардан тыс қалғанмен, Кодманның жұмысы сапаны бақылау және қамтамасыз ету, жауапкершілікті орнату, ресурстарды тиімді бөлу және басқару қазіргі заманғы тәсілдерін болжады. Кодманның "клиникалық" тәсілі Найтингейлдің "эпидемиологиялық" тексерулерінен өзгеше болғанымен, бұл екі әдіс пациенттің жағдайын жақсарту процесінде қолданылуы мүмкін әртүрлі әдістемелерді көрсетеді.
The first recorded medical audit was done by Sinan Ibnu Thabit, Chief Physician of Baghdad dan Abu Batiha al Muhtasib (market inspector) at the request of Abbasid Caliph Al Muqtadir after medical malpractice resulted in death of a patient. Following the investigation, the first medical licensing examination has been introduced, and only physicians who pass the exam can practice medicine. According to Ibnu Al Ukhuwwa in his book, Ma'alim al Qurba: fi Ahkam al Hisba, "If the patient is cured, the physician is paid. If the patient dies, his parents go to the chief doctor, they present the prescriptions written by the physician. If the chief doctor judges that the physician has performed his job perfectly without negligence, he tells the parents that death was natural; if he judges otherwise, he tells them: take the blood money of your relative from the physician; he killed him by his bad performance and negligence. In this honourable way they were sure that medicine is practiced by experienced, well trained persons." One of first clinical audits was undertaken by Florence Nightingale during the Crimean War of 1853–55. On arrival at the medical barracks hospital in Scutari in 1854, Nightingale was appalled by the unsanitary conditions and high mortality rates among injured or ill soldiers. She and her team of 38 nurses applied strict sanitary routines and standards of hygiene to the hospital and equipment; in addition, Nightingale had a talent for mathematics and statistics, and she and her staff kept meticulous records of the mortality rates among the hospital patients. Following these changes the mortality rates fell from 40% to 2%, and the results were instrumental in overcoming the resistance of the British doctors and officers to Nightingale's procedures. Her methodical approach, as well as the emphasis on uniformity and comparability of the results of health care, is recognised as one of the earliest programs of outcomes management. Another notable figure who advocated clinical audit was Ernest Codman (1869–1940). Codman became known as the first true medical auditor following his work in 1912 on monitoring surgical outcomes. Codman's "end result idea" was to follow every patient's case history after surgery to identify errors made by individual surgeons on specific patients. Although his work is often neglected in the history of health care assessment, Codman's work anticipated contemporary approaches to quality monitoring and assurance, establishing accountability, and allocating and managing resources efficiently. Whilst Codman's 'clinical' approach is in contrast with Nightingale's more 'epidemiological' audits, these two methods serve to highlight the different methodologies that can be used in the process of improvement to patient outcome.
Қазіргі заманғы денсаулық сақтау жүйесіне кірігу
Крымдағы Найтингейлдің және Массачусетс штатындағы Кодманның табыстарына қарамастан, клиникалық аудиттің енгізілуі баяу болды. Бұл жағдай келесі 130 жылға жуық сақталды, денсаулық сақтау қызметкерлерінің аз бөлігі ғана пациенттерге көрсетілген күтімнің сапасын бағалау құралы ретінде осы процесті қабылдады. Клиникалық аудит концепциялары дамыған сайын, осы идеяны тұжырымдап, түсіндіруге бағытталған анықтамалар да өзгерді. Бұл өзгерістер көбінесе ХХ ғасырдің ортасындағы медицинаға басымдық беретін көзқарастан қазіргі заманғы денсаулық сақтауда қолданылатын көпсалалы тәсілге қарай жүрген эволюцияны көрсетеді. Сондай-ақ, бұл денсаулық сақтауды кәсіби тұрғысынан қараудан пациентке бағытталған көзқарасқа ауысуды да көрсетеді. Бұл өзгерістерді келесі анықтамаларды салыстыру арқылы көруге болады. Стандарттарға негізделген аудит – стандарттарды анықтау, ағымдағы практиканы осы стандарттармен салыстыру үшін деректерді жинау және қажет деп танылған өзгерістерді енгізу циклы. Жағымсыз оқиғаларды анықтау және тәуекелді жағдайларды мониторингтеу – Бұл көбінесе алаңдаушылық тудырған немесе күтпеген нәтижелерге әкелген жағдайларды әріптестердің сараптауы үшін қолданылады. Көпсалалы команда жеке және анонимді жағдайларды талқылап, команданың жұмысын жақсарту және болашақта сабақ алу үшін ой жүгіртеді. Алғашқы медициналық көмек көрсетуде бұл «маңызды оқиғалар аудиті» деп аталады. Хирургиялық аудит – Барлық хирургиялық жағдайлар туралы деректерді жинау, содан кейін орындалуын және нәтижелерін үздіксіз тексеру және бағалау. Бұл әріптестердің сараптауымен байланысты, бірақ тек сынама алудың орнына барлық орындалған жағдайларды қамтуға бағытталғандығымен ерекшеленеді. Әріптестердің сараптауы – Клиникалық күтімнің сапасын жақсарту мақсатында клиникалық команда ұсынған күтімді бағалау. Жеке жағдайлар әріптестер тарапынан талқыланады, содан кейін кері перспективадан ең жақсы күтім көрсетілді ме, жоқ па, соны анықтауға тырысады. Бұл жоғарыда сипатталған әдіске ұқсас, бірақ проблемалық емес, «қызықты» немесе «ерекше» жағдайларды да қамтуы мүмкін. Өкінішке орай, осы сараптамалардың нәтижесінде берілген ұсыныстар көбінесе жүзеге асырылмайды, өйткені оларды орындау үшін жүйелі әдіс жоқ. Пациенттерге сауалнама жүргізу және фокус-топтар – Бұл пайдаланушылардың алған күтімнің сапасы туралы пікірін алу үшін қолданылатын әдістер.
Despite the successes of Nightingale in the Crimea and Codman in Massachusetts, clinical audit was slow to catch on. This situation was to remain for the next 130 or so years, with only a minority of healthcare staff embracing the process as a means of evaluating the quality of care delivered to patients. As concepts of clinical audit have developed, so too have the definitions which sought to encapsulate and explain the idea. These changes generally reflect the movement away from the medico centric views of the mid Twentieth Century to the more multidisciplinary approach used in modern healthcare. It also reflects the change in focus from a professionally centred view of health provision to the view of the patient centred approach. These changes can be seen from comparison of the following definitions. Standards based audit – A cycle which involves defining standards, collecting data to measure current practice against those standards, and implementing any changes deemed necessary. Adverse occurrence screening and critical incident monitoring – This is often used to peer review cases which have caused concern or from which there was an unexpected outcome. The multidisciplinary team discusses individual anonymous cases to reflect upon the way the team functioned and to learn for the future. In the primary care setting, this is described as a 'significant event audit'. Surgical audit – Data collection of all surgical cases, followed by ongoing review and assessment of performance and outcomes. Related to peer review, but is distinguished by aiming for inclusion of all cases carried out, rather than sampling alone. Peer review – An assessment of the quality of care provided by a clinical team with a view to improving clinical care. Individual cases are discussed by peers to determine, with the benefit of hindsight, whether the best care was given. This is similar to the method described above, but might include 'interesting' or 'unusual' cases rather than problematic ones. Unfortunately, recommendations made from these reviews are often not pursued as there is no systematic method to follow. Patient surveys and focus groups – These are methods used to obtain users' views about the quality of care they have received.
Клиникалық аудитті насихаттау
Клиникалық аудит маңызды болғанымен, ауруханалар мен дәрігерлерді клиникалық аудит жүргізуге және оны күнделікті жұмысына енгізуге көндіру қиындықтар тудыруы мүмкін. Дегенмен, Ұлыбританияда клиникалық аудит – бүкіл Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінде (NHS) іске асылуы тиіс клиникалық басқару шараларының бірі. Ұлыбританиядан тыс елдерде, Трент аккредиттеу схемасы сияқты аурухана аккредиттеу жүйелері Гонконг және Мальта сияқты елдерде клиникалық басқарудың бір бөлігі ретінде клиникалық аудитті дамытуға және іске асыруға ықпал етті.
While clinical audit makes great sense, there can be problems in persuading hospitals and clinicians to undertake and apply clinical audit in their work. Nonetheless, in the UK clinical audit is one of the corpus of clinical governance measures that are required to be enacted throughout the NHS. Outside the UK, hospital accreditation schemes, such as the Trent Accreditation Scheme, have promoted the development and execution of clinical audit as a part of clinical governance in places such as Hong Kong and Malta.