Кіріспе
1960–1969 жылдар аралығында Африка мүйізіндегі мемлекет.
Бұл басқару 1969 жылға дейін жалғасты, содан кейін Жоғарғы революциялық кеңес (ЖРК) қан төгілмейтін төңкеріс жасап билікті қолға алып, елді Сомали Демократиялық Республикасы деп атады.
Тарих
Халықтың талабы итальяндық және британдық Сомалиленд басшыларын дереу бірігу жоспарларын жүзеге асыруға мәжбүр етті. Британ үкіметі сомалилік ұлтшыл қоғамдық пікірдің күшін мойындады және 1960 жылы Британдық Сомалилендтегі өз билігін тоқтатуға келісті, бұл протекторат Тәуелсіздік күні БҰҰ комиссиясы белгілеген Сомалилендтің сенімгерлік аумағына (бұрынғы итальяндық Сомалиленд) қосылды. "Ағылшын билігі солтүстікте өзін-өзі басқарудың дәстүрлі құрылымдарын сақтауға мүмкіндік берген кезде, оңтүстіктегі итальяндық отаршылдық дәстүрлі саяси ұйым және орталықтандырылған отаршылдық басқару формаларының ыдырауына әкелді" (Timothy A. Ridout, Building Peace and the State in Somalia: The case of Somaliland, 10-бет). Ұлыбритания сомалиялықтардың өз автономиясын сақтап қалу туралы шартты енгізді, бірақ Эфиопия дереу осы аймақтың егемендігін талап етті. Сомали үкіметі, атап айтқанда, 1954 жылғы Эфиопия-Англия келісімінің Хаудқа қатысты талаптарын және жалпы алғанда, Сомали мен Эфиопияның шекараларын анықтайтын келісімдердің жарамдылығын танудан бас тартты. Дауыс бергендердің көпшілігі Махмуд Харби, Үкімет Кеңесінің вице-президенті ұсынған біріккен Сомалиге қосылуды қатты жақтаған сомалиліктер болды. Харби екі жылдан кейін түсініксіз жағдайда ұшақ апатынан көз жұмды. 1961 жылы Лондондағы Кения колониясының болашағы туралы келіссөздерде Солтүстік шекара округінің (NFD) сомали өкілдері Ұлыбританиядан Кенияға тәуелсіздік берілмей тұрып, аймақтың бөлінуін қамтамасыз етуді талап етті. 1962 жылы Ұлыбританияның ең көне жексенбілік газеті The Observer басылымының редакторлық мақаласында "Кения сомалилері өз болашағын таңдау құқығына ие. Олар басқа кениялықтардан тек рулық тұрғыдан ғана емес, барлық жағынан да ерекшеленеді. Олар Хамит тайпасына жатады, басқа әдет-ғұрыптары, басқа діні бар (Ислам) және олар Кения экономикасына аз немесе ештеңе үлес қосатын шөлді мекендейді. Ешкім оларды ұлттық байлықты ұрлауға тырысқан деп айыптамайды". Сомалидің дипломатиялық белсенділігіне қарамастан, Кениядағы отаршылдық үкімет комиссияның қорытындыларына сәйкес әрекет жасамады. Бұл жағдайға жауап ретінде Кенияның жаңа үкіметі олардың күш-жігерін тоқтату үшін бірқатар репрессивті шаралар қабылдады. Солардың ішінде сомалилік көтерілісшілердің этникалық негіздегі талаптарын "шифта" ("бандит") қызметі деп қате атау, NFD-ді "жоспарланған" аймақ ретінде оқшаулау, сомали малдарын тәркілеу немесе сойып тастау, аймақтың тұрғындарына қарсы этникалық тазалау науқанын қаржыландыру және үлкен "қорғалған ауылдар" немесе концентрациялық лагерьлер құру. Бұл саясат сомалиялық көтерілісшілер мен Кения полициясы мен әскері арасындағы Шифта соғысына әкелді. Voice of Somalia радиосы өзінің хабарларын NFD-ге тарату арқылы партизандық белсенділіктің деңгейіне әсер еткен. 1967 жылдың қазан айында Сомали үкіметі мен Кения билігі ресми түрде атысты тоқтату туралы меморандумға қол қойды (Аруша меморандумы), бірақ 1969 жылға дейін аймақтық қауіпсіздік орнамады.
Police, taxes, and the exchange rates of their respective currencies also differed. Britain included the proviso that the Somali inhabitants would retain their autonomy, but Ethiopia immediately claimed sovereignty over the area. The Somali government refused in particular to acknowledge the validity of the Anglo Ethiopian Treaty of 1954 recognizing Ethiopia's claim to the Haud or, in general, the relevance of treaties defining Somali Ethiopian borders. The majority of those who had voted no were Somalis who were strongly in favour of joining a united Somalia, as had been proposed by Mahmoud Harbi, Vice President of the Government Council. Harbi was killed in a plane crash two years later under mysterious circumstances. At the 1961 London talks on the future of the Kenya Colony, Somali representatives from the Northern Frontier District (NFD) demanded that Britain arrange for the region's separation before Kenya was granted independence. A 1962 editorial in The Observer, Britain's oldest Sunday newspaper, concurrently noted that "by every criterion, the Kenya Somalis have a right to choose their own future[ ] they differ from other Kenyans not just tribally but in almost every way[ ] they are Hamitic, have different customs, a different religion (Islam), and they inhabit a desert which contributes little or nothing to the Kenya economy[ ] nobody can accuse them of trying to make off with the national wealth". Despite Somali diplomatic activity, the colonial government in Kenya did not act on the commission's findings. In response, the new Kenyan government enacted a number of repressive measures designed to frustrate their efforts. Among these was the practice of mislabeling the Somali rebels' ethnically based claims as shifta ("bandit") activity, cordoning off of the NFD as a "scheduled" area, confiscating or slaughtering Somali livestock, sponsoring ethnic cleansing campaigns against the region's inhabitants, and setting up large "protected villages" or concentration camps. These policies culminated in the Shifta War between Somali rebels and the Kenyan police and army. Voice of Somalia radio reportedly influenced the level of guerrilla activity by means of its broadcasts beamed into the NFD. In October 1967, the Somali government and Kenyan authorities signed a Memorandum of Understanding (the Arusha Memorandum) that resulted in an official ceasefire, though regional security did not prevail until 1969.
Хусейн әкімшілігі
1963 жылы қарашада бүкіл ел бойынша муниципалитет сайлаулары өтті, оның нәтижесінде Сомали жастар лигасы орындықтардың 74 пайызын жеңіп алды. Президент Шармарке қаза болғаннан кейін билікті басып алған Жоғарғы революциялық кеңеске (ЖРК) Барремен бірге Мохамед Айньанше Гулейд, Мохаммад Али Саматар, Абдулла Мохамед Фадил және «Оператор» кодировкалық атымен белгілі, KGB агенті Салад Габире Кедие басшылық етті. Төңкеріс жетекшілерінің арасында полиция бастығы Джама Али Коршель де болды. Барре ЖРК-дағы ең жоғары дәрежелі және басшы тұлға болды. ЖРК кейіннен елді Сомали Демократиялық Республикасы деп атады, бұрынғы үкімет мүшелерін қамауға алды, саяси партияларды тыйым салды, парламент пен Жоғарғы сотты таратып, конституцияны күштен шығарды.